Alle inzendingen over vaar

942 resultaten.

Sorteren op:

van mijn hart

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Kon ik jou nou maar vertellen, al was het maar door even op te bellen Kon ik nou eindelijk dat koppige laten varen En stoppen met uit het raam te staren Laten voelen hoe het nu eigenlijk is gewoon duidelijk maken dat ik je mis Kon ik jou nou maar overtuigen dat we om de beurt wel eens zullen moeten buigen En dat zelfs dat uiteindelijk wel…
wim25 januari 2005Lees meer >

De laatste pont

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
Met de laatste pont varen ze naar het kleine eiland: de jongen en de man. Onbekenden van elkaar. De jongen kijkt naar hem - zo nu en dan - De man staart niets ontziend in de verte. Op het eiland in dezelfde ruimte onwetend van elkaar: de jongen en de man. Met dichtgeknepen ogen klemt hij zijn handen op de oren.…
J.bakx20 november 2012Lees meer >

Stewardess

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.073
Zij prikt de ballonnen door die ik daarnet nog zag varen. Zij verovert mijn luchtruim met adembenemende benen. Ook zonder stokje balancerend dansende marionette op spitzen. Zo speelt ze mijn angsten stuk dolt met pirouettes vliegpaniek. Rechts doemt de Olympus op in de vage verte ligt Athene.…

Notitie

gedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 9.352
De wolken kijken werkelijk te varen. Terwijl ik het zit op te schrijven, geen andere vraag zie dan het kijken, komt er traag beweging in het huis. Nooit wil het bij kijken blijven. ----------------------------- uit: 'Blauwziek', 2006.…

Zapp-poëzie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Je hebt goddank twee goede longen want Een vrouw beminnen is Fietsen op de Mont Ventoux Nauw zichtbaar wiegen In eindeloze deining Door zolderramen langs de lucht bewegen Langzaam over verdronken sterren varen Traag door oneindig laagland gaan Vliegen als een schaduw Een vrouw beminnen is Een daad van bevestiging Van al de dingen…

Als ogen lachen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
hebben wij het eigenlijk wel begrepen dat niet alleen bloei telt in een mensenleven maar dat naast groei ook de laatste jaren vertrouwen en geluk een eigen koers gaan varen leren accepteren dat complexiteit naar eenvoud terug gaat keren en het vroegere ontdekken nu afscheid nemen is zij raken zacht aan leven mompelen woorden die…
wil melker17 september 2014Lees meer >

Nu zal ik wel moeten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.011
Ik daal even af naar de prachtige jaren toen de zon nog over mij heen stroomde ik mijn gevoel op goed vertrouwen liet varen en ik nog liefdevol over ons droomde Die tijd van verlangen naar elkaar is in een storm van ontrouw vergaan vervolgens brak onze gevoelige snaar en heeft mijn tijd heel even stilgestaan Een warme periode is abrupt afgesloten…

Turkooizen scheepje

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.684
Tot dan weer, op mijn mouw gebreid, Het ding zich uit een draad bevrijdt Dat kruipt alsof het aan komt varen: Turkooizen scheepje op een rode trui. Een wollen schoorsteen en niet daar. En dat de draad mij wist te vinden. Het is al dag, maar zonder geluid.…

Kantelen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
binnenkort kantelt het licht weer mijn uitzicht in hoop verpakt en natuurlijk bemanteld oprijzend uit de laatste dagen van een verjarend gewricht het is een verlangen vol van gezangen het is de roep naar een heimelijk baren; de geboorte van een bevruchte zonnestraal in de maagdelijke engte die met vruchtwater mee uit wil varen…

Verkwikkend

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 707
dromen tot leven wekt toefjes balsem vleiend schikt op mijn moegestreden hoofd vurigheid van de horizon als een rode blos legt op mijn matte wangen meeuwen rond laat vleugelen ze mijn fantasie laat dragen mijn oprecht verlangen zee hoe je speelt het water laat tieren schelpen reikt aan een kind het tegendraadse leven laat varen…
Hilly Nicolay5 september 2016Lees meer >

Stiltebankje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
stilte gaat verder dan sterven Stilte pas als je denken laat varen gedachten vrij geeft kan stilte je aanraken tot in het diepst van de ziel bij een plekje aan het water op een bankje….…

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Zij varen. Water stroomt zoals het leven stroomt. Wolken drijven, gedreven door de wind. Draag geen water naar de zee. Op weg door de Barentszzee danst ons schip. En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…

Ter lome zee met slappe zeilen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Ter lome zee met slappe zeilen onder eenzelfde lamme zon, en steeds het onveranderd-ijle aan elke nieuwe horizon; aldóor de dagen áldoor varen een onverschill'ge avond toe, en eindeloos het loom verzwaren der lamme leden, hooploos-moe; en nimmer, nimmer slapen mogen, maar steeds naar horizonnen spiên met starre en pijnlijk-sperrende…

jouw basalt en mijn graniet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
van steen naar steen gesprongen hebben zo haar stroom bedwongen op een onbetreden pad ademloos en nat zien wij hoe kracht en tijd zich in de aarde vreten om gelijkheid aan het oppervlak te meten ook jouw basalt en mijn graniet komen die eeuwige erosie tegen maarin zachtheid kent gevoel veel andere en mooie wegen we varen…
wil melker26 januari 2006Lees meer >

HOOP

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
op spijkers met koppen staan schepen voor je ogen ten onder zien gaan het einde overzien van je eigen bestaan de laatste bladzijden van een boek omslaan je afvragen wat toch de clou mag wezen en uitstellen door het gedeeltelijk te herlezen tegenover de naakte waarheid komen te staan de hoop niet laten varen ontkennen met sussende…

Hoera, leve hernia

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Wat weemoedig opgestaan, een depressie lijkt te komen ik voel het aan mijn ogen dus laat ik 't water stromen Geen blije dag in 't verschiet en de stilte laat me varen ik zie het niet meer zitten, voel me gevangen door de jaren Starend naar mijn kerstboom, wat flikkeren die ledjes raar...…

En ontsluimerende dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Matrozen varen naar onzekere kusten. Een meeuw komt van ver hij spiedt over de golven, landt op het zand bedolven met afval dat oogt in de vroege ochtend verlaten. De golven trachten naar de hemel te stijgen de vuurtoren prijkt met haar licht mijn waarheid begint bij deze dag ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…

Todesruhe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Hij gaf niet zomaar op de levensgeest Liep tegen verpleegsters uit te varen Leek wel een viswijf dat een reus moest baren Een hele hotemetoot was hij geweest Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan Een naakte dame gehuld in bontjas Bezag de ellende die hem eens was En is met de stervende aan de slag gegaan Hem opvangend als een paling…

Lage wal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Met d’levensark varen Over d’baren kent vele gevaren, Die ’t leven aan boord bedreigen, Voortdurend in ’s levens nek hijgen. Wijl ’t landden in ’n veilige haven, D’annalen van gewagen, Wind blies d’ark naar d’lage wal, Bleek ’n dodelijke val!…

ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 249
de zee wil me meenemen ik vaar uit, ik waai uit ik land op Engelenland daar aan Noordzee's overkant lichte bewolking omvloert de zon als een dekentje voor de warmte ik verbrand gelukkig niet meer maar brand wel van intens verlangen naar een lange rust, niet de eeuwige doch toch wel lekker een flink poosje minimaal tot deze zondagavond…

vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Weinigen horen mijn orders en ik vaar door de morgen, vaar door de nacht en ga voorbij de grenzen... Want de vrijheid zal komen, sneller dan je had verwacht.…
Gerjo Gerrits16 december 2011Lees meer >

onstuimig is de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
in hetzelfde schuitje zeggen wij zitten wij allemaal met elkaar al zijn er ook grote verschillen in de vele bootjes en jachten sommigen varen het comfort ontspannen op hun balkons een goedgevuld glas drinkend van luxe gemak stijlvol voorzien anderen varen een motorboot die host en klotst op de golven alsof er geen grote zorgen zijn…

Blauwe sferen

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 194
We hijsen je wel weer aan boord als het schip eindelijk gaat varen. Het kan niet meer veranderen; wat te laat is, komt nooit te vroeg. We dromen iedere nacht over jou, hoe jij je inzet voor de werkelijkheid, de minderbedeelden niet over het hoofd ziet. In blauwe sferen hebben we jou getekend.…

Ik mis je

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.865
Je zit op de grond voor het meer kijkend naar het water en de bootjes die langs varen ik zit naast je en kijk naar jou naar je vrolijke gezicht en je dansende oogjes konden we maar voor altijd zo blijven zitten jij en ik samen bij het meer want nu pas weet ik wat missen is ik mis je zo erg dat ik er soms misselijk van word en de tranen…
Kim13 oktober 2002Lees meer >

Tot dan de stilte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.720
Ik zal je hier niet met name noemen maar ik wil eindelijk eens weten hoe en dus kom ik morgen naar je toe met in mijn armen verse bloemen als je mijn hart niets geven wil zullen ze verdorren en gebogen treuren maar bij een verlangen avonden geuren en bloeien gelijk onze liefde stil omdat zij alt’ de waarheid vertellen vaar ik blind op kleur…
Mathieu Bosch31 augustus 2001Lees meer >

geduld mijn lief

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 995
geduld mijn lief... geduld eerst wanneer de dauw haar glans verliest de zon haar hoogste punt bereikt de roos haar bloem volledig heeft geopend en de varen haar blad heeft ontkruld eerst dan zal ik jouw tomeloze passie jouw eindeloze hunkering leiden tot het hoogst der hoogste nog even even geduld mijn lief laat de branding haar golven inhouden…

De wereld was net zo klein als ik

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.122
Destijds kende ik de wereld niet je liet mij nog een sprookje leven door warme veiligheid omgeven en kussen heelden mijn klein verdriet Ons gezin was een kalme haven waar onze bootjes lagen gemeerd hier werd ons het varen aangeleerd voordat wij ons op zee begaven Nu is mijn verlangen groot naar thuis voor boot en zeilen zoveel reizen,…

Ik droom van sneeuw

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Bont kleurde ik de bloemen in de lente Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk Heet de zomer, in de stad Frivoleerde ik het terras De zon die ik aanbad Ik wist dat ik er was Zelfs vallende bladeren Konden mij niet verkalkend veraderen Mijn leven, een en al kleur De herfst sublimeerde mijn geur Uiteindelijk heb ik alle kleuren gevangen Ik vaar…
Fred1 december 2005Lees meer >

de toenadering

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
kijken lopen naar den kimme verleggen van den horizont steeds wijkend dichterbij weer verderaf moeders baren schepen varen bergen komen af en aan soms staat men stille rarekieks het fotootje minne in een autootje ’s anderen daags heel al in kanteling na donkerte zonneschijn volgt bemanteling in nevels achter neuzen koud traag niet…

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken glans schemert het duister Woorden kunnen de pijn niet verzachten De ijsdruppels van mijn hart bevriezen de woorden tot steen Mijn verlaten gedachten varen…