Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

Tijdloze bloei

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
In elke bloem schuilt een boodschap: verlies is geen einde, maar de poort naar een nieuw begin, verborgen in het verval.…
CB5 januari 2025Lees meer >

De ochtend na het Songfestival, mijn vrije wereldse gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
vooral veel afgedankt IKEA-spul uit Zweden ze hebben niet gewonnen, het gedoodverfde Zweden ze gingen stemmen, vooral de jeugd van Europa dat verenigd Europa stemde vooral voor Israël Israël kan niet kapot, Gaza wel en wel helemaal ze de jeugd, de jongeren, de nieuwe generatie mensen in een barre, boze onverenigde wereld van aanval en verval…

Breughels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Hoor jij ook de trage nijd die takt in de bomen? Alleen een boom kan dit dulden. Alleen jij kan dit lezen. De dichter is de ekster op de galg die schettert om hun kromming. De andere treurt dat er mens is. Het zou alsnog kunnen, schildert het landschap, het dansen, de myrte. De bedding kreunt van geile bevaarbaarheid in de verte. Maar de…

Herfstwinden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 25
Onder de grond wachten wortels heel stil, mengt verval zich met een ontluikend kiemend begin. Alles zal opveren... Alles zal wederkeren...…
arensoog25 oktober 2026Lees meer >

Zwervend Kunstenaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
oor klinkt zacht gefluister Onttrek jezelf uit het duister En geef de stad opnieuw haar kleur Kunstenaar versta je roeping Verknip die leiband van de staat Vorm een spiegel, scherp de geesten En stel op goed moment een daad Hier mijn spuitbus en penselen Vertoon je kunstwerk overal Op elk gebouw en ied’re tegel Tot doorzien wordt het verval…

Het Kersthuis

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 761
Een huis staat jaren onbewoond en verlaten zodat buren over het verval beginnen praten dan krijgen jonge mensen plots een mooi idee met kerst daar doen we gewoon iets mee...…
Greta Casier16 december 2020Lees meer >

Zorg voor later?!

snelsonnet
4.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.734
Wij gaan een gouden toekomst tegemoet En groeien uit tot grote, mooie mensen Maar daarna zijn er slechtere tendensen Want na 3000 gaat het minder goed. Daarom wordt over duizend jaar de leus: ‘Wees extra kritisch in je partnerkeus!’…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Blauw verval druipt van de daken. De muren worden koud. Een kille huid van steen. Het omsluit ons. En de bomen? Een paar maar. Ze verliezen hun blad. Zonder haast. Ze kennen de tijd. Het verlies. Het sterft op het plein. In purper. Het zomergroen? Eerst zo dapper. Nu moe. Het trekt zich terug. Geen vlucht, welnee. Pure overgave.…

Verbannen eruditie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
( voor Marcel Proust ) Het boegbeeld van de geheel vermoeiden, de weerlozen in een zinlloos tumult, geteisterd door fysiek verval. Een hoge ziel paradeerde over de puinhopen van een vluchtig verglijdende tijd en het al te oppervlakkige. Zijn droevig gelaat werkte als een magneet voor de vele beelden die hij tijdloos maakte, bezielde.…

Als een blad

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Elke dag eigenheid power schoonheid uitstralen maar ook de eerste tekenen van verval zijn zichtbaar waarbij huid begint te ontgroenen en verliest enige zacht Lichaam neemt grillige vormen aan tegelijk ben ik stille getuige van een bewogen tijd.…
CB28 april 2024Lees meer >

Luister mag ik je meetronen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
Voel jij je wellicht hier ontheemd als tijd toonbeelden van ook doodgewoon verval naast armoede schildert, met alle kleuren van het palet die dan regenboog heet. Al draagt mijn mond onverplicht ook schaduw naast licht, mag ik je toch soms onopvallend onbevangen meetronen, vertellen over het gelukzalige wonen in elke zonsopkomst.…

Scharlaken Stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 304
In het scharlakenrood van de schemering waar de avond stil ontwaakt Schaduwen die zich langzaam lengen tot het licht in verval geraakt volgt hij een betreden pad door vergeten straten waar het licht niet langer schijnt Hier klinkt de weergalm van het verleden dat langzaam oplost en dan verdwijnt Herinneringen blijven heimelijk hangen, een…

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
Blauw verval daalt neer over de daken. De muren van de flats zijn kouder nu, een kille huid van steen die ons omsluit, en de weinige bomen die we hebben verliezen hun bladeren zonder haast, alsof zij weten van de tijd en het verlies. Het sterft in purperen gedaanten op het plein.…

VERWACHTING

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.317
Zij zien op, zij zien uit Naar het Oost, naar het West, naar het Noord, naar het Zuid, Bij dagen, Bij nachten, Bij stormen, bij stilte, bij bloei, bij verval. En vragen ’t Heelal, Of de grote Wereldrechter dan niet eindlijk komen zal! -------------------------------------------------- uit: Gemengde gedichten deel 3 (1905)…

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Hoe gevoelens van geluk en vreugde geheel onverwacht door heimwee wordt overgenomen, melancholie als schoonheid en tristesse Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
CB3 september 2022Lees meer >

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Hoe geheel onverwacht en plots fracties vrolijkheid wordt overgenomen door heimwee, melancholie als schoonheid en tristesse Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
CB4 september 2022Lees meer >

Vogels van de duisternacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
Zij zijn de bewakers van het onuitgesproken, de donkere gidsen boven verval van vlees en steen. Geen storm houdt hun purperen vleugels tegen.…

AUTOMUTILATIE, SNIJDEN IN MIJN LIJF

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.893
stil en verdrietig als in trance want geen ziet mijn noodsignalen Spanningen en eenzaamheid in mij ook al door het onbegrip bij mensen Is ‘t een wonder dat ik mij soms snij ik zou ‘t ook graag anders wensen Spanningen en wanhoop in mijn lijf die beslist een uitweg moeten krijgen Soms in een straf die ik dan toeschrijf aan mezelf en... verval…
Ton Rijkers17 januari 2005Lees meer >

Brueghel's carne vale

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.683
satanische trawanten verstrengelt tot een kluwen haveloze kleren een pirouette ontaardt in drieste wenteling gelijk een danse macabre van de dwaze Maya, omgord door schimmen uit een magisch dodenrijk vergankelijke vreugd schenkt de grimas die alras verdort tableau vivant van genot en gruw deez woeste pantomime onbezonnen vlucht uit een leven in verval…

De Zelfmoord Ballade

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 787
zwaard hangt blinkend in de hal Ik zie een roze wolkje: 'n fabeldier Misschien dat schoonmama nog komen zal Ik las, ik meen bij Vincent van der Wal Dat-ie eieren pocheert in een kwartier 'k Ben nog niet klaar met Anaïs Nin's Journal Ik zie mezelf vandaag niet hangen hier Het stormt nog op de Scheveningse Pier Het decadente kader 's in verval…

herinnering die toekomst laant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
aardrijk van mensen kroont tot bevel van leven waarin alles verrukt van laag in de velden tot hoog in de bergen onderwijl tot ver in de zomer het leven van een kleurrijke herfst de schatten verlokkend belooft als zilver blinkend zich de bladeren kleuren verandert het lot van dwaling de loop van de stroom nestelt zich menselijk verval…

schipbreuk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
reizigers van het ruime sop werd het langzaam maar zeker van lonkende haven tot thuis daar afmerend en ankerend ons met en aan elkaar lavend konden wij laden en sterken alvorens de tocht te vervolgen als dan voor reder en koopman de omzetdrift en het ongeduld de tijd verstrijken doet erodeert ons de scheepshuid de schaduw van dat verval…

De tijdgeest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Nachtmerrie, plicht of feest, aanbeden of gevreesd, de tijdgeest is een beest dat nooit lijkt weg geweest. ´t Is of ´t er altijd was, maar ´t is er nog maar pas. Opeens was glanzend dof, succes sloeg om in sof, geleerd werd gedateerd, waardeloos gewaardeerd en ´t minste werd het meest tot glorie van het beest. Ben je geen onderdaan, dan…

Lesbos en Lisboa

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
daar zetelt in 't midden de tempelgodin verheven symbool aan Aegeïsche kust * Lichtjaren later dat andere Eiland de kust van Iberia aan de oceaan klinkt een heldere fado zinkt de zon aan het eind van de Taag in het water saudade in Lisboa stad met de scheef afgesneden paleizen waar stukken ontbreken van een lange muur verval…
Maxim15 juli 2024Lees meer >

Nederland, moerasland

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 824
de straten liggen druilerig zelfs bloemen hangen huilerig als hen het loof ontvalt op het vroegste ochtenduur waar stevig hemels zuurgraad etst het roet er van de gevels ketst dansen houten klazen kleddernat op het ritme van ‘t verval men ziet benardheid overal onmetelijk groot is haar getal Tot in de nauwste tunnel toe, doodlopend in…

Storm

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Vruchteloos verwacht ik het verval de inval die je bewaart en bewaakt voor het ontwaken. Alles blijft gebeuren. Zoals de geniepige moordenaar een aanslag beraamt op mijn adem. Traag genoeg om het hart nog wat te laten huiveren in een stil vermoeden.…
Wimper14 augustus 2003Lees meer >

Pa

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Laat me geen getuige worden Van het verval van jouw vel Hoe het verschrompelt Als het vlies van een ballon Bedekt met levervlekken En de kalk zich ophoopt in jouw kransslagader Waarschuw mij voor de roetgeur In de nasleep van de passie Spel mij het woord vrouw Met getuite lippen Laat ons de verlossing vinden In een ontluikende glimlach…
Wim Veen9 januari 2005Lees meer >

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
Ik denk aan U, als de eerste bladeren dalen, En 't Herfstschoon, willoos, langs de wegen zwerft, De najaarsnevelen 't zwakke licht vervalen Van zilvren zon, die met de middag sterft.…

Zwarte ridder

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
De zwarte ridder in verval leunde nog één keer op zijn gespierde arm, zijn dichtershand heeft al op de gitaar van Jimi geslagen, Rotterdam kan de ogen sluiten, want de nachtburgemeester komt niet meer thuis, hij is voorgoed in een jazzcafé blijven handen, rokerig als de mist die hij wist te blazen uit zijn zwarte, geharnaste ridderlijf, zijn poëtische…

Westenschouwe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Wie weet er nog dat voor de Zeeuwse kust, onder water, het dorp Schouwe rust? Eens een rijke handelshaven nu in’t wier en zand begraven. Lang zag je de toren nog staan maar ook die is ten onder gegaan. Westenschouwe heel haar handelsvloot wist waar de Noordzee winsten bood, ruimen vol wol, meekrab en graan, zo voeren de schepen af en aan.…
Jack Stoop25 januari 2022Lees meer >