5363 resultaten.
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Soms - als het avond wordt,
of wanneer een vogel schrikt -
denk ik:
hoe zou het zijn geweest
om dit moment met jou te delen?
Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt,
zoals water antwoordt op een vallend blad:
met jou was het nooit gekomen.
Met jou bleef het blauw,
bleef het wens.…
De Avonturen van Oek; De grote trek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 En niet naar vogels,
wat kogels kost, maar niks oplost.
Dit bleef niet te doen, dit vermagerend
rantsoen van schillen, een citroenkleurige
geurende zeebloem en soms een uitgebeende
vis die op is voordat hij ligt te grillen.
Dit is niet wat hij in zijn dromen zag;
hij had niet verwacht
dat de zee zo lang duren kon.…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig:
hoe kon het ooit zo anders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar leven is te klein!…
De ander, het ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 Gelukkig is er nog de ander
het ander,
dat, als ‘k ontevreden
over mijn spiegelbeeld,
wel mooi is, kan bewonderen
liefde op voel wellen
Een bloem haar best wil doen,
een kind, haar gave huid
en lach, zo stralend
de vogels, hun geluid
bananen smoothie die ‘k nog
in de koelkast vond
de verfkwasten die wachten
op mijn hand
en mijn ideeën…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 bij het archaïsche graf
dat je voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame geesten bezoekt
een melodieuze kraai fluit je toe
het is niet erg om dom te zijn
geluk komt met de jaren
onze toekomstdromen
zullen voor altijd
bij de zwarte vogels…
Dienstplicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 werd dit
in mijn geest geboren:
Alle jeugd zou na school
twee jaren dienstplicht
natuurbeheer moeten doen
in bossen en tuinen
zonder machines
zonder kettingzagen of bladblazers
gewoon met de hand
Scheelt sportscholen
bevordert liefde voor de natuur
geeft rust aan onrustige geesten
geen oortjes van smarphones
maar open oren voor vogels…
Nazomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 wat licht is
- stad -
nerveus klingelt
de tram als altijd
een verslaafde vrouw
steekt roekeloos over
een Algerijns koppel
met kinderwagen wacht
de kleine meid verliest
haar roze ballon
die danst van links naar rechts
van auto naar auto
gaat de hoogte in
het kind kijkt
de lucht draagt alles
wat licht is
een vogel…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 De vogels zwijgen, hun zang is vergeten,
de rivieren drogen op, hun stroom is gestopt,
geen vissen meer die zwemmen,
geen schildpadden die eieren leggen,
de aarde huilt om wat is verdwenen,
en de schaduw van de mens, die is verrot.…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare honden
achter zich aan
een stoet van poten
die alleen de grond nog
herkent
ik blijf achter
mijn vingers wachten
op beweging, de vogels…
de vrije uitloop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
83 De lichte duif landde op mijn levenslijn
die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond
geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker
los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken
dat eindeloze pijnigen met grote metaforen -
als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten
Zij zingt niet hoog over gouden einders,
doch roekoekoet…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.
Langzaam neerwaarts naar beneden
tot op de bodem, strak en zwaar
zonder wederkeringsrand, tot het heden
is de tijd gekomen om te rusten, aldaar.…
Honing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
22 ogen, je mooie haren
Ik grijp je en laat niet los
ik breng je naar mijn moeder, ik verlang
naar jouw handen, jouw sterke armen
Jij neemt me mee naar jouw kamer
je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt
de duiven in mijn adem
De winter is voorbij, de regen is over
struiken en bomen komen in bloei, ze jubelen
en zingen met de vogels…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 Grote stapelwolken
Schrijven in de lucht
Ze schrijven stop met leven
De wind die slaakt een zucht
Bakken vol met water
Vallen neer op je gemoed
De vrieskou dringt tot in je botten
Er voelt niets meer goed
De vogels die nog fluiten
Fluiten zacht en monotoom
Je leeft als in een nevel
Je vloeit samen met de stroom
Maar plots breekt er…
Weer of geen weer
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
698 Ons doodgewoon bestaan moet vast weer wachten
Dat is voor menigeen dan wel een strop
Maar het milieu knapt er nóg meer van op
Natuur put trouw uit eigen oude krachten
Zij gaat weer groeien, altijd weer ontbloeien
Mits wij ons niet te veel met haar bemoeien…
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 Ik weet het je bent tot stof vergaan
maar voélen is anders achterblijvend
vooruitlopend geloof in de vogel feniks
op het Sint Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de…
LEUSDEN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
992 Op ritmisch gehei
verstild lawaai
vliegen de vogels nog tegendraads.
De grutto wordt niet meer gehoord.
III
Kinderstemmen verklinken
tot gebrom
van baardige kelen en motorlawaai:
De tijd staat niet stil.
Nooit stil,
ook niet in Leusden!…
Laat mij wakker van je dromen...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.434 ik ben van je gaan houden
kon ik je maar vertrouwen
voor een heel leven lang
Even bestaat de wereld uit jou en mij
de mensen in de voorbijgaande trein
kunnen het niet weten - ook niet zien -
hoezeer ik jou nu lief heb
Ik val langzaam in slaap
om morgen te ontwaken
- moe van te weinig nachtrust -
maar veilig in jouw armen
Waar vogels…
Vissen
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.565 Riet-geknak, kabbel-kroos
wind-geruis, water-drup
eend-gekwek, vis-geklets
reigers-stap, rat-gespat
hengel-swiep, sigaar-gezuig
roei-gebonk, net-gegooi
laars-gesop, fladder-zwaan
koffie-slurp, brood-gesmak
muggen-zoem, rochel-spuug
snotter-snuif, handen-wrijf
natte-hoest, molen-ratel
aasvoer-worp, hout-gekraak
vogel-fluit, muis-gepiep
koe-geloei…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan
Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is
Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis
Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij
Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij
Ik roep bonjour en zijn glimlach toont z´n tandenloze mond
Vogels…
In gedachten verzonken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
780 Het zuivere zingen van de vroege vogels
maakt plaats voor het fluiten van kogels.
Werkelijkheid neemt de plaats in van dromen.
Ik zie mensen angstig naar hun God zoeken,
ik hoor Hem, op Zijn troon, luid vloeken.
Want de mens geeft Hem alleen maar gedonder.
Ratelende machinegeweren in de nacht,
kinderen en vrouwen worden verkracht.…
Naar huis
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.506 Na een avond die weer een lach heeft gebracht
Na het mysterie van de nacht
Loop je weer naar huis
Waar hij op je wacht
Maar daar had je niet aan gedacht
Maar de waarheid die komt morgen
Na het mysterie van de nacht
Ja de waarheid
de waarheid die komt morgen
In de ochtendstond
Daar ga je dan naar huis
Waar niemand meer wacht
de vogel…
boom
gedicht
3.5 met 120 stemmen
35.309 met mijn voeten in de aarde
en mijn armen wijd gespreid
voel ik mij een boom van waarde
een monument in eeuwigheid
met de vogels op mijn handen
en hun jongen op mijn kruin
groeit er mos tussen mijn tanden
ben ik het middelpunt van jouw tuin
met mijn vingers kromgetrokken
trotseer ik regen, wind en storm
blijf ik sterk en onverschrokken…
De schaduw van de dood
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.908 Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog
Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip
Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip,
De schaduw van een ziel, die henentoog;
Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog
Van uit de lage kant, een schuwe snip,
Terwijl de donkre schim, als met een tip
Het heiveld scherend, snel zich…
een andere tijd
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
1.222 in aantocht zijn
een andere tijd breekt aan
waarin ik zal lijden
gaande langs dierbare
nu ook trieste plekken
waarin onze muziek
zal zijn verstomd
mijn stem zo stil zal blijven
de piano onberoerd
een andere tijd breekt aan
waarin de donkere stad
door jou van kleur voorzien
weer zijn zal als voorheen
bomen zullen verschralen
en vogels…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 misschien dat het dan donkert
zoals in de buik van een vogel
en de winden vloekend jammeren
maar niemand die zegt waarom
’t zou kunnen dat wij plots wakker worden
opeens wetende waar het eerste leven begon
zelfs wanneer eindigheid verlorene parels rijgt
en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt…
lucht en leegte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 onder om terug te keren
alles lijkt zonder doel en einde
wij ervaren deze kringloop
en zijn wijzer dan ooit
kennis maakt ons droever
echte wijzen richten de blik omhoog
ervaren deemoedig dat ze uniek zijn
enig in een eeuwig goddelijk proces
zij zien de liefde in deze cirkelgang
horen de lach van het spelende kind
het gejubel van vogels…
Kraai (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Jagend op jonge vogels
roof je een vreemd nest leeg
Mijn vingers worden milde kogels
waarmee ik je schenden wil
Je bent wreedaardig zoals je
een rafel van me scheurt
een door vliegen omzwermd kadaver
aan de rand van onze snelweg
Ik hurk in jouw nest
in een vork van twee takken
Hier heb ik mijn dorst gelest
Het blauwgroen ei waarop jij…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 vergezeld van minstens zeven
kwekkende kwakende kikkertjes
tussen waterlelies en zwanebloemen
lig ik heel lekker lui languit
in het hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel…
Dagdroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 Ik schud de dromen uit de kussens
het onderlaken strijk ik glad
de ramen open, uitgeslapen ruikt het
buiten schijnt de zon en dampt
de aarde, scharrelen de vogels op
het groen gazon en in de bomen heerst
een drukte van belang, er wordt
gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden:
de beste plek, terwijl ernaast
de graafmachine rammelt, graaft
de…