5506 resultaten.
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze kloppen zacht aan dichte deuren,
hun handen vol met koude lucht.
Ze dweilen sporen, vegen harten,
weten wat niemand zeggen durft.
Er ligt een sleutel in de schaduw,
een pistool van zilvergrijs.
Niet om te schieten, maar te wijzen
op een grens die niemand opeist.
Arme Jef en Hans , de geesten,
staan te fluisteren in het licht.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 met mijn eigen playlist van Bach op repeat
de gordijnen dicht zodat niemand mij ziet
al hoor ik de auto’s op de natte straat toch
nog immer word ik meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders…
Kleine stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
363 Ze liggen verspreid,
zoals herinneringen altijd liggen:
te dicht om te negeren,
te ver om te begrijpen.
Ze fluisteren wat ik zelf vergat—
zomers die nooit zacht waren,
handen die nooit bleven,
woorden die vielen als hagel
op een kind dat te stil keek.
Je lacht misschien,
maar het klinkt hol.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik hield deuren dicht
tot ze vanzelf
ophielden te bestaan.
Angst schreeuwt niet.
Het sust.
Het maakt je kleiner
tot je precies past
in je eigen gemis.
Ik deed dingen niet
uit pure voorzichtigheid,
ze stierven toch
in mijn handen
zonder afscheid.
Dit is geen overleving.
Dit is conservering.…
Fundamenten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
271 Pas op voor de kiezels in de stroom,
voor het cement dat sluit
en van de open architectuur
een dichte bunker maakt.
Houd de mortel nat.
Laat het breken. Laat het stromen.
Voordat het denken stolt.
Vastloopt.
Een strakke, blinde wand.
Waar geen spijker.
Meer.
In dringt.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon in zee verzinkt
en zilt de dromen in mijn rugzak zinken
waar straks bij kaas en drank het glas weerklinkt
en eenzaam nog de kaarsen vlammen blinken
jouw waarheid komt te dicht…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De lege bank, het dichte raam,
dát is de ketting van de tijd.
Want wie het woord wordt onthouden,
raakt haar eigen toekomst kwijt.
De sluier dekt slechts haren toe,
het dogma dooft het jonge licht.
Geef haar de pen, geef haar de taal,
en schrijf het ware recht in haar gezicht.…
HARTE-LIEF EN SMARTE-LEED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
182 Elandsgracht, Zuid-Jordaan, zondagavond 6 juli 2026
recht tegenover "Stoot je hoofd niet" Cafetaria
ik eet een patatje en een frikandel-speciaal
mijn labrador ligt aan de overkant met bankje water
een mooie vrouw zoekt contact met mijn labrador
zij voelde hem, zij streelde hem, zij
zij vlijde zichzelf geheel op de stoep
dicht bij mijn…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 Schreeuw niet zo luid, meisje
hou je mond maar stil
ook al denkt je hoofd iets anders
dit is de route waar je heen wil
Raak niet in paniek, mijn kind
doe gerust je ogen dicht
alsof je morgen ‘t licht weer ziet
de mooie toekomst in het zicht
Kom op, laat je tranen niet stromen
je bent zo’n sterke meid
al zal deze nacht nog lang duren
we…
Zielig
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.385 En de vrouwen zal je vragen
'k fantaseer er maar op los
en ik poch wat bij mijn vrienden
'k maak van ied're boom een bos
En ook je haardos is niet meer
Zo zwart en dicht behaard
Maar met een nagelnieuwe shampoo
is dat euvel zo geklaard.…
oud strijder
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.287 waar ik na weken lang langs lopen steeds een gat vind,
om door heen te kunnen praten tot dat weer is dicht gegroeid...
..waar achter ik verdwijn.
Waar jij weet...
dat ik ik blijf schrijven
blijf schilderen
blijf stormen
blijf dichten
blijf dwalen
omdat ik je lief heb...
Wie je ook mag zijn...…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.…
Mooier dan de Maan
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.615 Jij bent mooier dan jij mooi bent, zoveel mooier dan de maan
Als een engel kom jij tot mij, uit een sprookje opgestaan
En ik zie jouw ogen stralen, in hun witte sterrenpracht
Zij vertellen mij verhalen, geven licht terwijl jij lacht
En ik streel wat niet van mij is, kruip heel dicht tegen je aan
Voel de geest die in de fles zit, wil niet meer bij…
Uitgedacht en uitgedicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 Nooit meer denken, nooit meer dichten
Nooit heb ik iets groots verricht
Een laatste vers als doodsbericht
Nooit meer lachen, nooit meer huilen
Niets wordt meer van mij verwacht
Geen argument door mij ontkracht
Teloorgegane teerbeminden
Hartenpijn niet langer vrezen
Mijn afscheidsbrief mogen zij lezen
Vrouwen heb…
tergdicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 De epseklepsen snijden de epsen,
zwaaien met plakken
kletsen de monden dicht
dragen het broden te berde
alles ten brode
om d' espe
De dieren der democratie
de laagst gemene deler
De beklozen zijn filosofen
stemrecht zonder woorduiteinde
Kloefkappers kappen bekentenis
van de woorden
Isolex solex olex
brommer van dogma
Recht rechts…
Klassiek kamperen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.238 Jupiter slingert zijn schicht:
donder en bliksem en licht;
Pluvius, incontinent,
watert precies op mijn tent;
Aeolus’ giftige winden
weten me feilloos te vinden;
Venus, zo kuis als de maan,
wakkert mijn lusten niet aan;
Bacchus schonk wijn noch genoegen:
dicht waren knijpjes en kroegen;
Thialf, de god van de kou,
toont me…
Betrapt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
852 Elk moment verwacht ik haar
Maar de deur waait hier dicht
Een barbaar die blaast in mijn gezicht
Komt grommend klaar
Zweet en maagzuur en gal
Als klachten van een maanziekte
Die rond de middag opzet
Een vuurbal die verzweert
Welke pil moet wat verzachten?…
Eerste hartaanval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 zich door vezels verder
Tot het verste kootje van mijn kleine teen
Het eerste bloed stroomt naar de long
Wisselt van stof en keert terug
Stuwt dieper naar dun weefsel
Bloed dat in de slaap trager zong
In een grote achtbaan die doorgaat
Die zelden faalt, het slaat, slaat
Tot het ritme breekt
De kleppen ontsteken
De kransslagader slibt dicht…
Beestenspul
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.013 ik was amper uitgepraat
of ze ontstaken plots in woede
En schopten mij het hok uit
toen werd het mij droef te moede
Daar rende mij een kalf voorbij
zo te zien was het beschonken
Het sprong uit zichzelf in de put
en het is inderdaad verdronken
Waarop ik werd herinnerd
aan mijn burgerplicht
Dus toog ik aan het werk
want deze put moest dicht…
Dichtersleed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Dichten is een vorm van rijmen,
Zinnen aan elkaar verlijmen,
Een kop, een staart, een middendeel,
Zo vormt het samen een geheel.
Behalve als het niet lukken wil,
Dan slaakt de dichter soms een gil,
Waarom krijg ik het niet voor elkaar,
Twee zinnen te maken tot een paar.…
't Is lang geleden (13)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.310 Ik doe mijn ogen dicht,
En voel mijn lichaam staan, onwerk'lijk licht,
Zalig verloren in de oneindigheid;
En harsreuk, zon, en bos, en hei, het groeit
Nu samen tot een sprookjesland, waar bloeit
De vrome herrijz'nis van mijn jongenstijd.…
Hij droeg onze smerten
poëzie
4.3 met 50 stemmen
7.579 .
------------------------------------------------------------
uit: Over-Ysselsche Sangen en Dichten (1630)…
Tuurlijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.743 Met een behoorlijke pijn in haar gewrichten,
pakt ze d'r pen en gaat even dichten,
de pijn zit namelijk niet in d'r hersenpan,
dus doet ze wat ze al veel langer kan,
ze zet d'r gevoelens gewoon op papier,
dan maakt een beetje pijn niets uit, geen zier.
Ze pakt een extra paracetamol,
nee, niet teveel, dat wordt te dol.…
Liever tranen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.328 Ik zit hier opgesloten in mijn kamer
Gordijnen dicht, niemand die me ziet
Zacht huil ik mijn warme tranen
Een dag overladen met verdriet
Mijn maag bepaalt de verkregen gedachten
Mijn brein heeft zich te ruste gelegd
De wereld door betraande glazen
Ik besta er niet, hoezeer ik ook vecht
Door eigen achterdocht werd ´k afgestompt
De wereld…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 Dichte mist valt nu in gefluister,
en omringt mij als een cocon;
gedreven door een fiere luister
breek ik uit al wat ik ooit spon.
Het gutsen van regen blust
mijn brandend onbehagen
en het water dat mijn groeven kust
is rijp en zoet van oktoberdagen.…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 Nog rul van zaterdagse hark is 't zand;
Voetstappen staan voorzichtig langs de rand;
Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad
Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad;
Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen
Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…
Water
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.475 Ik schreide me het water uit de wereldzeeën
na de eerste zere weeën waarmee u ten tonele
kwam en later, toen mijn veel te idolate voelen
me nog droever maakte, dichte vriend van mij,
bleek ik, te week voor enig leven, opgeschreven
als ultiem ten dood. U moet leven, ideëel in mij
en blijven bloeien. Of moet u sterven nu? Bent
u zo ziek?…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 heuvelachtig zoals mijn leven
met een zee die soms
stormachtig bressen slaat
ik voel mij uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite ondersteun ik
mijn hoofd
ik tel de laatste golven
mijn hart bonst zwaar
mijn ogen vallen soms dicht…
Nijhoff & ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.062 Hij werd zijn eigen kind
dat daar toen dichtte wat nog kwam
in vergezichten die te vangen zijn
in één woord: terug en in een
ander woord: herinneringen.
En zo bereisde ik een land
hier niet zo ver vandaan.…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 De lucht is helder, de wind voelt kil,
De bloesem siert het park rondom,
Buiten vangen oudere mensen,
De eerste stralen van de zon
Het licht valt door het raam naar binnen,
Toch moeten de gordijnen dicht,
Om mijn vader te beschermen
Die in het kleine kamertje ligt.…