Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

hemel, hel, leven

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.777
hemel of de hel minstens het leven en aan het firmament stonden gele sterren in de landelijke kamer voor de haard waar hij met poëtische verkwisting haar liefde en geloofde dat zij zijn paden ging om samen de hemel te ontdekken of de hel minstens echter het leven verzonk de toekomst in een kopje bloedrode thee die gedronken werd als adem…
sunset25 augustus 2007Lees meer >

laat ons heel simpel lieven

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.644
en ‘k breek jou, elke dag tot jij opnieuw oranje bloeit bevlek mijn vingers zoals ik lijvendiep mij graaf in jou nadenkend zweef jij naar mijn lippen afwachtend adem ik jouw geur als ik je mond in glip en openbarst zoet op jouw tong elk stuk van jou smaakt weldra enkel nog als een herinnering en ik wil scherp onthouden wat mijn hand…
sunset2 november 2007Lees meer >

Kantoor-erotiek

hartenkreet
4.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.783
De zon maakte zichzelf bekend hetgeen van invloed was op zijn humeur terwijl de sollicitante zich meldde door drie klopjes op zijn deur Heel even was hij stil iets wat hem maar weinig overkwam voor hem stond een mooie vrouw die hem al zijn adem benam Ze nam plaats, zoals gevraagd sierlijk de benen over elkaar hij kon slechts staren naar…
Hephaestus12 september 2005Lees meer >

Het eigene

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
Mijn ogen tintelen van het fluweelzachte avondrood, het is alsof de Schepping even stilstaat, alsof Zij even op een adembenemende wijze op adem komt. Ik sta op, loop voort door dit paradijs; van een speling van het Lot ben ik getuige, van een stilstand, die een einde en een begin is.…
Jaap Pijper15 december 2005Lees meer >

op weg naar nergens heen

hartenkreet
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.522
ademen kost me meer moeite dan liefde ook al heb ik t niet dit gevoel...…
Alternia22 maart 2007Lees meer >

gesprek met de vos ( 2 )

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 768
`ik ben de vos’ zegt hij en gij slechts een onnozel wezen, de wereld verdampt met de adem van zoveel verschroeid vlees zie mijn woning, een vesting tussen de braamstruiken met maar liefst vijf voordeuren en een woonkamer waar de zintuigen tussen het bloed en botten slapen Ik verstar, de aaibaarheid van zijn onbereikbare binnenste wend…
Rieg4 maart 2008Lees meer >

Dichterslatijn

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
en fel, Warmte krijgt gestaag vrij spel, Smeltende ijskappen dalen neer, Rollende tranen langs de bergwand, Verzamelen in een letterbad, Kolkend golven de woorden nat, Schuimend zwemmen ze richting land, Vloed van woorden in branding uitgemond, Spoelt in frasen over het strand, Schuimende silhouet droogt in het zand, Verzonken in ademende…

het oude flatgebouw

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 734
links beneden een bleekwit gelaat waarop droeve gelatenheid staat rechts daarvan dan weer een koffiebruine heer die op zijn ontblote borst donkerder frisdrank morst elders verscheen een ingepakte vrouw die na ze haar man in korte mouw een verfrissende versnapering bood naarstig weer naar binnen vlood rondom dat spectrum van kleuren ademen…

De Uitredding

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.451
Maar als met handen neemt gij Mijn hand van voor mijn oog, Als met uw adem zeemt gij Mijn wangen droog. En als een kind geheven Op armen, zie ik nu Alleen uw ogen leven, Uw lippen, u!…

Hoogtepunt

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.303
Een zoen wordt beëindigd Langzaam begin je te dalen Je laat niets aan de verbeelding over Ik doe mijn best om adem te halen. Met alle passie bemin je me Je hand verdwijnt richting mijn buik Ik geniet eindeloos Terwijl ik al mijn energie verbruik.…
Kimberley2 februari 2007Lees meer >

Dja pai dong wen

netgedicht
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.738
levenswijze verzen een klankenreeks die hotst en botst weet hij er sappig uit te persen en tussen strofen tokkelt hij de snaren van z’n instrument je ziet dat hij ervaren is en alle grepen feilloos kent soms haalt hij uit en rekt een klank waarvan ik voel dat hij wil vragen of ik kan horen wat hij zingt om mij goedmoedig uit te dagen met lange adem…
Ludy Bührs26 december 2007Lees meer >

hert vindt hinde

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 779
zo staart en rent en staat hij tussen veen en kleimoeras tussen bos en gras het log gewei als een kroon die zijn jaren verraadt zich plechtstatig vertakt zwellend in een basthuid hij schraapt de schilfers weg het kriebelt als oud zweet de lente plukt zijn borst en kop kaler de vacht vervliegt in vlokken 2 hij spaart zijn adem…
Wim Veen11 januari 2006Lees meer >

Spiegelbeeld

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.773
Kan je weer leren met een lichtere tred te lopen, En is het mogelijk om weer fris en vrij te ademen? Ik kan natuurlijk de spiegel kapot gooien, En alleen maar bewegen als er geen zon is. Op mijn tenen gaan lopen en kijken waar ik ga, Maar mijn lichaam kan ik niet manipuleren.…

Honderd duizend keer zij.

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Ze waait buiten. adem. Mijn honderd woorden hielden haar. En ik voelde mij begrepen tot ik mijzelf op- sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee, golven en nu kust, haar zachte mond- ing zoet mijn water. Duizendmaal te zoet voor haar purperen buiten. leven. Mijn honderd tedere blikken. Zij voelde niet gelijk vogelvrij, net.…

STERREN

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.066
Kom met mij, waar de heilige nacht met haar ogen van sterren wenkt, - waar een adem van liefde ons omzweeft en de Hoop met haar beker ons drenkt.…

Wateraubade

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.515
O noodgedwongen longen van het buitengaatse, naar binnen gedrongen kieuwen, nooit zal ik je kunnen ademen: ok, ik kan me in je onderdompelen, maar ik kom altijd boven. Kranen - blijf altijd stromen, woestijnen - blijf altijd dromen met je fata morgana's vol levenselixer.…

Overwinnaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ademen in de wereld die je zag en alleen dat, alsmaar verder, waar het leven onmerkbaar overging in de dood. De roeiers werden opeens handlangers van Charon. Vele hermelijnen schoten door het groen.…

Waar vind ik de nooduitgang

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
Wat is het leven toch weer mooi en vooral tussen het laken dus ik zucht nog maar eens diep kijk vertederd naar de slapen van jouw slapende gezicht nog een kusje op je neus en dan doe ik mijn ogen dicht Maar dan ineens mijn adem stokt want AU wat schraapt er langs mijn been het is die lelijke scherpe nagel van zijn grote rechter teen!…

Diepzinnig ratelen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Maar niets kwaads over de dichter Vinkenoog, o nee, hij rookte gezellig zijn Gauloises tot hij net als Brel de laatste adem uitstootte, dat was niet in zijn literaire rondvaartboot, wat hem overigens exact typeerde. Deze dolgedraaide ziel. Spuitwater! Braaksel. Een leegte die openstond voor wie maar wilde. Bredero of Vondel?…

het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 617
Al hun onverwachte prachtige rankere vormen gaven me bij het hemelse blauw gedachtenstormen, pas na enige zonnige verstillende ogenblikken hervatte ik geheel opgetogen ’t ademen en slikken. Dit gloren gaf me met een zachte glimlach en ‘n zucht aan zee in dit gehucht als ‘n hemelse droom gedachtestroom.…

- Passant der verzuchting -

netgedicht
4.8 met 48 stemmen aantal keer bekeken 693
Adem de beslissing in die het meest aantast, laat mij het liefdeshart een plaats toebedelen. Zoek mij in de schittering van je ogen, liefste. Begrijp en voel mijn eindeloze verzuchtingen, mijn zwijgen jegens jou als ik in gedachten ben. Ademloos ben ik in de ban van dit eilandje poëzie, mijmerend over hoeveel meer het leven zou geven.…

Sterven. II.

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.134
Mijn adem stokt… Genâ! ‘t Is of de zee door het duister bruist, Een zee, waarin ik verga. In brede baren van duisternis Sluit over mij de zee, In een afgrond van geheimenis Slip ik geluidloos mee.…

Sneeuwstilte

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 862
in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas, valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind, zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt, de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten, met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat, verbijsterend mooi, de stilte…
Tjoke20 december 2009Lees meer >

Paria in onmacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Schijndood helpt om op adem te komen, binnen of buiten, alles lijkt grauw en in de duisternis heersen de gnomen. Kom mij redden, partizanen van de hel, of zijn jullie net als mij, verbannen naar een ondoordringbaar oord? Vertel, verlos mij, moeder, van je moordplannen. Dit kind begrijpt het niet waarom het simpelweg niet leven mag.…

- Harde woorden hebben honger -

hartenkreet
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 855
Zijn laatste adem toont zijn meest ingrijpend gezicht. Respect, begint het puin te ruimen en smeekt met vragende blik "Neem hun levens niet", nu het tekort aan sprankelend bronwater nijpend wordt. Harde woorden hebben honger, maken een bitter einde aan weinig geluk.…

- Het zachte ruisen van de wind -

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 584
niet bezitten de geur van eikenbomen, de zon in de vroege morgen zien opgaan, die de huid bleekt en de oren doet horen als een eenzame kreet, achtergelaten die zijn eerste adem gaf.…

dekkend in lagen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
niet of het is verder weg de veroordeling tot solitair vergassen verwording tot ledematen van was het wachten in zetels van vlees verstrekkend als een loopplank bovenop een paar echte mensen clowns, dichters, marginalen sub specimen, de spin-off TV kloon het woord vervaagt tot obscure geschiedenis kinderen worden geboren met een adem…

Mooie, mooie wereld

hartenkreet
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Nu komt de kou, adem wordt een wolkje van mist, bij iedere uitstoot van lucht, een zichtbare zucht. De winter is gekomen, sneeuw bedekt het land, nog steeds wachtend op de eerste warmte van het jaar, Moeder Natuur´s warme hand. De lente is eindelijk daar, voorlopig is de kou weer klaar.…

Het allerlaatste bakkie

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.782
Maar toch: ’t is een mooie wijze om te gaan op die manier, zo ineens je laatste adem zonder ellende, zonder geklier een laatste zucht na een bakkie koffie mooier kan welhaast toch niet ze zuchtte en ’t was over maar de koffie: Die was lekker!…

Victoria

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Vorst winter bevriest tersluiks haar adem, waarmee zijn koelbloedige karakter is geopenbaard. Wee, wee, Victoria zwijgt immer.…
Terry Islay2 november 2010Lees meer >