5143 resultaten.
hemel, hel, leven
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.777 hemel
of de hel
minstens het leven
en aan het firmament stonden gele sterren
in de landelijke kamer voor de haard
waar hij met poëtische verkwisting haar liefde
en geloofde dat zij zijn paden ging
om samen de hemel te ontdekken
of de hel
minstens echter het leven
verzonk de toekomst in een kopje bloedrode thee
die gedronken werd als adem…
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 en ‘k breek jou, elke dag
tot jij opnieuw oranje bloeit
bevlek mijn vingers
zoals ik lijvendiep mij graaf in jou
nadenkend zweef jij naar mijn lippen
afwachtend adem ik jouw geur
als ik je mond in glip
en openbarst zoet op jouw tong
elk stuk van jou smaakt weldra
enkel nog als een herinnering
en ik wil scherp onthouden
wat mijn hand…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 De zon maakte zichzelf bekend
hetgeen van invloed was op zijn humeur
terwijl de sollicitante zich meldde
door drie klopjes op zijn deur
Heel even was hij stil
iets wat hem maar weinig overkwam
voor hem stond een mooie vrouw
die hem al zijn adem benam
Ze nam plaats, zoals gevraagd
sierlijk de benen over elkaar
hij kon slechts staren
naar…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Mijn ogen tintelen van het fluweelzachte avondrood,
het is alsof de Schepping even stilstaat,
alsof Zij even op een adembenemende wijze op adem komt.
Ik sta op, loop voort door dit paradijs;
van een speling van het Lot ben ik getuige,
van een stilstand, die een einde en een begin is.…
op weg naar nergens heen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
2.522 ademen kost me meer moeite dan liefde
ook al heb ik t niet
dit gevoel...…
gesprek met de vos ( 2 )
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
768 `ik ben de vos’ zegt hij en gij
slechts een onnozel wezen, de
wereld verdampt met de adem
van zoveel verschroeid vlees
zie mijn woning, een vesting
tussen de braamstruiken met
maar liefst vijf voordeuren en
een woonkamer waar de zintuigen
tussen het bloed en botten slapen
Ik verstar, de aaibaarheid van
zijn onbereikbare binnenste wend…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 en fel,
Warmte krijgt gestaag vrij spel,
Smeltende ijskappen dalen neer,
Rollende tranen langs de bergwand,
Verzamelen in een letterbad,
Kolkend golven de woorden nat,
Schuimend zwemmen ze richting land,
Vloed van woorden in branding uitgemond,
Spoelt in frasen over het strand,
Schuimende silhouet droogt in het zand,
Verzonken in ademende…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 links beneden een bleekwit gelaat
waarop droeve gelatenheid staat
rechts daarvan dan weer
een koffiebruine heer
die op zijn ontblote borst
donkerder frisdrank morst
elders verscheen een ingepakte vrouw
die na ze haar man in korte mouw
een verfrissende versnapering bood
naarstig weer naar binnen vlood
rondom dat spectrum van kleuren
ademen…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Maar als met handen neemt gij
Mijn hand van voor mijn oog,
Als met uw adem zeemt gij
Mijn wangen droog.
En als een kind geheven
Op armen, zie ik nu
Alleen uw ogen leven,
Uw lippen, u!…
Hoogtepunt
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.303 Een zoen wordt beëindigd
Langzaam begin je te dalen
Je laat niets aan de verbeelding over
Ik doe mijn best om adem te halen.
Met alle passie bemin je me
Je hand verdwijnt richting mijn buik
Ik geniet eindeloos
Terwijl ik al mijn energie verbruik.…
Dja pai dong wen
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.738 levenswijze verzen
een klankenreeks die hotst en botst weet hij er sappig uit te persen
en tussen strofen tokkelt hij de snaren van z’n instrument
je ziet dat hij ervaren is en alle grepen feilloos kent
soms haalt hij uit en rekt een klank waarvan ik voel dat hij wil vragen
of ik kan horen wat hij zingt om mij goedmoedig uit te dagen
met lange adem…
hert vindt hinde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
779 zo staart en rent en staat hij
tussen veen en kleimoeras
tussen bos en gras
het log gewei als een kroon
die zijn jaren verraadt
zich plechtstatig vertakt
zwellend in een basthuid
hij schraapt de schilfers weg
het kriebelt als oud zweet
de lente plukt zijn borst en kop kaler
de vacht vervliegt in vlokken
2
hij spaart zijn adem…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.773 Kan je weer leren met een lichtere tred te lopen,
En is het mogelijk om weer fris en vrij te ademen?
Ik kan natuurlijk de spiegel kapot gooien,
En alleen maar bewegen als er geen zon is.
Op mijn tenen gaan lopen en kijken waar ik ga,
Maar mijn lichaam kan ik niet manipuleren.…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Ze waait buiten. adem.
Mijn honderd woorden hielden haar. En ik
voelde mij begrepen tot ik mijzelf op-
sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee,
golven en nu kust, haar zachte mond-
ing zoet mijn water. Duizendmaal te
zoet voor haar purperen buiten. leven.
Mijn honderd tedere blikken. Zij voelde
niet gelijk vogelvrij, net.…
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 Kom met mij, waar de heilige nacht
met haar ogen van sterren wenkt, -
waar een adem van liefde ons omzweeft
en de Hoop met haar beker ons drenkt.…
Wateraubade
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.515 O noodgedwongen longen van het buitengaatse,
naar binnen gedrongen kieuwen, nooit zal ik je kunnen
ademen: ok, ik kan me in je onderdompelen,
maar ik kom altijd boven. Kranen - blijf altijd stromen,
woestijnen - blijf altijd dromen met je fata morgana's
vol levenselixer.…
Overwinnaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.366 Ademen in de wereld die je zag en alleen
dat, alsmaar verder, waar het leven
onmerkbaar overging in de dood. De roeiers
werden opeens handlangers van Charon. Vele
hermelijnen schoten door het groen.…
Waar vind ik de nooduitgang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
769 Wat is het leven toch weer mooi
en vooral tussen het laken
dus ik zucht nog maar eens diep
kijk vertederd naar de slapen
van jouw slapende gezicht
nog een kusje op je neus
en dan doe ik mijn ogen dicht
Maar dan ineens
mijn adem stokt
want AU wat schraapt er langs mijn been
het is die lelijke scherpe nagel
van zijn grote rechter teen!…
Diepzinnig ratelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
865 Maar niets kwaads over de dichter
Vinkenoog, o nee, hij rookte
gezellig zijn Gauloises tot hij
net als Brel de laatste adem
uitstootte, dat was niet in zijn
literaire rondvaartboot, wat hem
overigens exact typeerde. Deze
dolgedraaide ziel. Spuitwater!
Braaksel. Een leegte die openstond
voor wie maar wilde. Bredero of
Vondel?…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 Al hun onverwachte prachtige rankere vormen
gaven me bij het hemelse blauw gedachtenstormen,
pas na enige zonnige verstillende ogenblikken
hervatte ik geheel opgetogen ’t ademen en slikken.
Dit gloren gaf me met een zachte glimlach en ‘n zucht
aan zee in dit gehucht als ‘n hemelse droom gedachtestroom.…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Adem de beslissing in die het meest aantast,
laat mij het liefdeshart een plaats toebedelen.
Zoek mij in de schittering van je ogen, liefste.
Begrijp en voel mijn eindeloze verzuchtingen,
mijn zwijgen jegens jou als ik in gedachten ben.
Ademloos ben ik in de ban van dit eilandje poëzie,
mijmerend over hoeveel meer het leven zou geven.…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 Mijn adem stokt… Genâ!
‘t Is of de zee door het duister bruist,
Een zee, waarin ik verga.
In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas,
valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind,
zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw
geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt,
de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten,
met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte…
Paria in onmacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
681 Schijndood helpt om op adem te komen,
binnen of buiten, alles lijkt grauw en in de duisternis
heersen de gnomen. Kom mij redden, partizanen van de hel,
of zijn jullie net als mij, verbannen naar een
ondoordringbaar oord? Vertel, verlos mij, moeder, van je
moordplannen. Dit kind begrijpt het niet waarom het
simpelweg niet leven mag.…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 Zijn laatste adem
toont zijn meest ingrijpend gezicht.
Respect, begint het puin te ruimen
en smeekt met vragende blik
"Neem hun levens niet", nu het
tekort aan sprankelend bronwater nijpend wordt.
Harde woorden hebben honger,
maken een bitter einde aan weinig geluk.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 niet bezitten de geur van eikenbomen,
de zon in de vroege morgen zien opgaan,
die de huid bleekt en de oren doet horen
als een eenzame kreet, achtergelaten
die zijn eerste adem gaf.…
dekkend in lagen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
721 niet
of het is verder weg
de veroordeling tot solitair vergassen
verwording tot ledematen van was
het wachten in zetels van vlees
verstrekkend
als een loopplank
bovenop een paar echte mensen
clowns, dichters, marginalen
sub specimen, de spin-off TV kloon
het woord vervaagt
tot obscure geschiedenis
kinderen worden geboren
met een adem…
Mooie, mooie wereld
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.115 Nu komt de kou, adem wordt een wolkje van mist,
bij iedere uitstoot van lucht, een zichtbare zucht.
De winter is gekomen, sneeuw bedekt het land,
nog steeds wachtend op de eerste warmte van het jaar,
Moeder Natuur´s warme hand.
De lente is eindelijk daar, voorlopig is de kou weer klaar.…
Het allerlaatste bakkie
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Maar toch: ’t is een mooie wijze
om te gaan op die manier,
zo ineens je laatste adem
zonder ellende, zonder geklier
een laatste zucht na een bakkie koffie
mooier kan welhaast toch niet
ze zuchtte en ’t was over
maar de koffie:
Die was lekker!…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Vorst winter bevriest tersluiks haar adem,
waarmee zijn koelbloedige karakter is geopenbaard.
Wee, wee,
Victoria zwijgt immer.…