Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…

Mijn vluchtige vrijheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
intens contact met alles wat leven materie en verschijnen had maar onze werkelijkheid is zintuiglijk verschraald in onze hersenen zijn die talenten nog niet verdwenen voel hoe de eerste stromen door de neuronen van onze vingers glijden in elkaar tintelend begroeten ik zie zee in je ogen proef het zilt van jouw golven als mijn wolken…
wil melker25 november 2016Lees meer >

Nooit Geschreven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Of ligt het nu te wachten lekker lui op een wolk op z’n rug, waait het nu de wereld over En komt het op een mooie dag een keer, toch nog bij me terug…

Wachters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
donkere wolken turen naar het woeste water en als het dan dagen moet duren dat stortregens neerdalen en vogels tuimelen in de mond van dolle hond met schuimkoppen rond de mond dan verlangen we naar wachters op de muren om te schuilen tegen hun kloppend hart als buiten licht en duisternis elkaar bestrijden angst zweet dat uitbreekt…

Een lege postbode verdrinkt op de landweg

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.640
Morriën het is verdomd al weer haast herfst en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent lichaam zwak boven mate en gespleten het is een oud huis als in Greenwich Village de bomen staan haastig in te pakken hun bladeren gaan in de koffers van de grond de wind is een gezwinde sleutel en over het deksel legt zij een kleed van wolken…

de schommel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
tot de wolken toe met mijn ogen dicht ik kan het niet alleen…
willem jacobs26 augustus 2017Lees meer >

handreiking

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
vliegers vliegen waar de wind waait - de zon schijnt en de wanhoop zwijgt kijk hoe zij lachend over het zand van het strand zich voortbewegen - de vaders - de kinderen tot in de wolken en hoger en hoger...…

jou vergeten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
vandaag kwam de echte pleister, het hechtte aan de tijd die zich laat kennen in lange baarden en verdwenen momenten waarvan we dachten dat ze nooit zouden vergrijzen iets achterlaten in het vergissen in de daad van het leven vergt moed tenslotte rijst de vraag of de dood ook kan verdwijnen, verdwijnen in het niets alsof een droom de broze wolk…
elze6 november 2017Lees meer >

Drie kwatrijnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
Maar hij, niet in mijn wolken, zei: “Stel je niet aan, ze luisterden naar hun ipod.”…

De hoop van morgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 864
een leven na de dood In herrijzenis Een verhaal zonder Getuigenis een overlevering Dat in het gefluister Onder elkaar Blijft leven Weder wordt het verhaal geboren En gevierd In de decembermaand Gedachten hierover zijn diepgaand vele handen houden het licht en het donker vast Ondanks hun last Lopend op een berg Kijkend naar de wolken…
ebba15 december 2017Lees meer >

Pasen - Het laatste

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Donkere wolken bij klare hemel zijn de gedachten in Zijn hoofd. Wriemelende vingers die zich kruisen, net of zij aaneengespijkerd zijn. Ongerustheid maakt zich meester als een vermanend beeld. De lust is weg, net als water dat het strand verlaat zonder nog terug te keren. De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…

Machteloos Kind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Je vertelt me van landen waar slechts een blik is voldoende om talen te doden en toch te verstaan Als je bomen doet buigen, wolken doet jagen, kruinen doet kreunen, in een ootmoedig klagen.…
Lucia20 april 2018Lees meer >

De heetste lava?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Oh, die verliefdheid, tot de heetste lava is gestold op de flanken van de zon drijft als grijze wolk in het ochtendgloren weggerold door de blindheid van het wikken en het wegen, uit de illusies van dromen, moest bijna alles worden heroverwogen, gedachten leken voorbeeld van geluk mild en duurzaam, zichzelf moesten terugverdienen…
Pama25 maart 2019Lees meer >

Wij zijn...zijn wij dat?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Wij zijn de wolken niet. Wij zijn als de wind die waait. Wij zijn adem die door longen blaast. Wij zijn de kosmische straling niet. Wij zijn elektronen in neuronen, die als liefde door onze breinen razen. Wij zijn onze eigen gedachten niet. Wij zijn geen Goden of profeten, waarin we toch blijven geloven.…

Een nieuwe plek

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 870
Ik heb een nieuwe plek Die mij nieuwe kansen biedt Het voelt gek Deze nieuwe plek Waar ik eerst dacht hier nooit te komen Mooi rustig en bijna in de wolken In dit nieuwe appartement Een nieuwe deurmat En de nieuwe buren Ja! Dit is mijn nieuwe stek!…

Onsterfelijke poëzie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 391
het hert met inzicht doorziet hem vlucht als het losgebroken konijn dat huppelt in het bos de gapende dieren overmeesterd in hun kooi van afgevallen bladeren en kromme kale takken onverzadigd en weg zinkt met het drijfzand van de tijd de zon huilt achter donkere wolken hemel tranen dalen recht uit de hemel als zilveren pijpenstelen…

Herfst perikelen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
bomen en zie hoe de rode gloed van de late zon zich langs de hemel spreidt ‘t hart breekt van t ontroerd mensen kind bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid dat weet dat na dit najaarsspel van blad en wind de donkere dagen zullen komen met kale takken aan de bomen en open armen naar de hemel gericht een wolk…

Het kiert….

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Houd het maar vast, er is nog zoveel te beleven in het bladgoed van bomen, hun roest verliest ver verspreid in hun valiezen van overwintering in de tijdzone van de grond, de wind zijn multifunctionele sleutel vindt, rolt de loper uit in het patchwork van vastberaden wolken de vensters van mijn lichaam staan nog open maar op het…
Pama22 oktober 2019Lees meer >

RIVIER "LEVEN"

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 394
In de brede stroom draaien wilde kolken gulzig zuigend rond als een grote kluwen, laten zich soepel dansend voort duwen door onvermoeibare lucht- en schuim dolken, vol balletglans uit zonnige wolken, om heftig op te springen, dan te luwen, mogen 't goede en 't kwade samen stuwen naar hun einddoel, dat God zal vertolken.…
Han Messie9 februari 2020Lees meer >

bode van herstel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
waar ik kijk naar de kisten die veel te vaak en zo frequent door steegjes en straten gaan verduistert ons een grote wolk alle dagen zoals de nachten zijn die wij het liefst verjagen willen met het zaad van vierend leven waar de ruimte van de afstand zich met zwarte sluiers behangt voor processies van een afscheid zouden wij liefst met…

schijn van geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 360
gedachten of was het misschien in gedachten wandelend wat het ook zijn mocht vandaag lijkt zo gewoon een dag zoals normaal in de schaduw van de zon op zijn vertrouwde plek speurt de reiger kikkers voor het ontbijt of diner als op weg naar ergens de mensen hem passeren in het glinsterende licht van het water in de sloot weerspiegelen de wolken…

Opnieuw te baren?

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 466
De blouse in warme wind gevuld als bollend zeil, contouren bezeilen zon, en maan, lijkt er niets mooiers te bestaan, tussen huid en hemel, in de wisselwerking, de eclips van het bestaan ontstaat vuurwerk uit een omhelzing, een beloning uit de armen van een windekind onder een transparante deken van naakte wolken voert tot een…
Pama28 juni 2020Lees meer >

Samen rijgen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
dichter daar zij eindeloos verdwaalt in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet vierkant willen worden, in herhaling vallend zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken donkere wolken…

Versteend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik zit op kunststof wit als tandpasta warm noch koud nietszeggend draagt het mij lang staan valt mij zwaar Als de zon schijnt heb ik schaduw bij regen zit ik droog behalve als de wind hard vanuit het westen waait Ik ben niet thuis heet niemand welkom ik zit en kijk naar ruggen van mensen onderweg In een wolk van diesel stopt een…

Missie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen De zon is oud en moe en slecht ter been Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen Miljoenen harten moedeloos,van steen Daar tegenover, liefdevol, sereen De engel en de gids, dikwijls verzwegen Word stil, stel serieus…

WENTELWOORDEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Koude adem strijkt over kale bomen van 't Olterterper bos, danst als luchtkolk tussen kruin en grauwe, lage wolk, laat beeldhouwersdenken in zich stromen. Sierlijk zwaaiende gereedschappen komen: fijzinnige beitels, soms een harde dolk, treffen tere twijgen, zijn alle een tolk voor arbeidsklank voorbij de boszomen.…
Han Messie13 december 2023Lees meer >

Onze beschaving

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 428
ik heb ze teruggevonden de bewegings- patronen die aan vroegere tijdperken waren gebonden zoals het sluipend gaan laat geen voetstap haar of stukje huid na als duiding van jouw bestaan net als de dekking door schaduw in de open vlakten nabij de bosranden in het spelen met wind en wolken kun je ongezien verder komen dan je ooit…
wil melker14 december 2023Lees meer >

Moedervrouw

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 422
om te dwalen in de bossen waar haar kinderavonturen tot leven kwamen daar ligt nu haar as begraven onder het mos tussen groene varens, beschaduwd door eiken soms hoor ik haar stem uit oude kelen mensen die het moeilijk hebben versleten in het lijf, niet in de geest bezinning wordt steeds aangenamer met huid en haar en hart en ziel wolken…
mobar14 maart 2024Lees meer >

Kraaienvriend

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 423
najaarskerkhof waar je de zwijgzame geesten bezoekt een melodieuze kraai fluit je toe het is niet erg om dom te zijn geluk komt met de jaren onze toekomstdromen zullen voor altijd bij de zwarte vogels zijn ze vertellen ons verhalen van onschatbare waarde de donkere kraaien krassen woede stijgt op uit jouw ziel weemoed vervliegt met de wolken…
mobar26 juli 2025Lees meer >

Geboren in licht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 303
Geboren in licht proeven wat leven is buitelen en rennen voluit lachen liefst van al en het wiel draait het water rond de aarde en daaromheen winden met wolken en het vuur van de zon het wiel van schoonheid: de seizoenen bamboespruiten en bloesems die allemaal sterven de fladderende vlucht van de veldleeuwerik de wonderen van het bos…
Zywa7 augustus 2025Lees meer >