Alle inzendingen over groen links

6608 resultaten.

Sorteren op:

Nederig

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Te varen langs ruimten en de wolken, gericht op blijvend groen, het hoofd getand met lauweren, gevuld met bladergoud, die waarheid is in ongeduld te denken aan rottend loof en eindeloze losse einden en blaast nederigheid in het gezicht.…
pama24 januari 2010Lees meer >

- In het land van de lente -

netgedicht
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 698
tijd van extreem koude wintermaanden ondanks krokus en hyacint geuren overal lentekriebels, ziet men dubbele gevulde bloemen, bloembladen, gecultiveerde tulpen in opvallende kleurencombinaties, liefdevol worden door kinderen bomen geplant de bloemlezing helemaal ondergedompeld, zoekt heel iets bijzonders in hun ervaringen, geel en groen…

Drieënveertig Lentes

netgedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 5.486
hoeveel donkere dagen en lange nachten ik ongeduldig op je heb liggen wachten bedolven was je onder dikke lagen sneeuw trok ik brutaal de zon naar hier vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond verschoten knoppen al gauw van kleur speciaal voor deze feestavond drieënveertig lentes geleden…

eens zal de Betuwe in bloei weer staan

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.013
terwijl ik hier geniet van het weidse vergezicht de omgeploegde velden het taluud met wilde bloemen de koeien in de wei moet ik daar weer aan denken echt ik voel me blij mijn blik is op het water gericht het water van de Lek en de Linge rijdend over de dijk ben ik plotseling in Spijk ik zie daar vreemde dingen verscholen in het groen…

Verkoeling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
rimpelende rietkragen schommelende schaduwen in de plas het dragende drijvende water koel zoete waterschelpen zeeverbonden huiden duinende handen spiegelend meer zij zwemt in de adem van het koele water verdwijnt in het groene gebladerte als gras zij is daar even gebleven in haar natuurlijke hart hij was als aarde zo bleek ontstegen…

De Laatste Dans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
trek ik mijn mooiste jurk aan zwierend in de ochtend-dauw in wulps scharlaken je weet immers nooit hoe lang het leven zal zijn want morgen is onzeker kom dans liefste kom samen verlangend in twinkeling van hartsocht innig ons geheim verbond delend in sporen de toekomst dragend blijft onze naam verscholen diep geborgen in het groen…
Elinora5 oktober 2010Lees meer >

Iemand anders?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
Kan ik de noorderzon nog raken, het hart te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot, verloren in de nevel van de atmosfeer, aan de overzijde lonken groene weiden, beweeg het aangeboren leven heen en weer, zwijgzaam roepend, in angst een andere stem zou horen, als ik in iemand anders was geboren, om mijzelf te vermijden, schudt een droom…
pama23 november 2010Lees meer >

Verleden

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.036
Mijn lijf zat daar in een kamer, boomtakken voor het raam er heenkropen en weer vervelend, met groene bladen al gelend. Mijn ogen zagen verwonderd naar 't buitenlicht maar zonder 't zelf te weten wat of hun licht oppervlak trof.…
Herman Gorter10 november 2025Lees meer >

Staalblauw

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 852
Katjes donzig en zacht hangen mooi aan hun tak De sneeuw legt een laagje wit fluweel als een kraagje Het woud lijkt een sprookje paddestoelen verborgen Onder takken in het bos her en der in het groene mos Bladeren zijn geel en bruin en geuren verwaaien in kleuren Als een prachtig schilderij vogels spelen en frank en vrij De vossen…
car14 december 2010Lees meer >

Kind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 791
gaande de krulletjes moeten nog geboren worden is de wens van de gedachte zelfs als ik dood ben zie ik nog de blauwe lucht in lachende drentelpasjes loopt het verleden mij tegemoet heft haar armen naar mijn hemel en verlies mijzelf in stilstaande tijd ik pas,en bewustzijn wordt vloeibaar stroomt tussen pril ontluikend groen…

Het knaapje in het bos

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.832
Het knaapje had gelopen De ganse dag in 't bos; De slaap heeft hem bekropen Daar op het groene mos. Toen daalden uit de bomen De eekhorens naar beneên; De hazen zijn gekomen En dansten om hem heen; De dartle reetjes speelden Om hem in struik en riet; De lieve vogels kweelden Hun allerzoetste lied.…

lokkende lenteschoonheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
In wolkenloos blauw opent de dag met zonnelicht en morgendauw zingen de vogels hun liefdeslied en eendjes nog even soezen in het veilige riet Onzichtbare wind maakt rimpelingen in het meer waarop zonnestralen schitteren en als vuurvliegjes dansen op en neer Bomen beginnen al te kleuren in tere tinten groen Narcissen staan te geuren in…
ria28 maart 2011Lees meer >

Introspectie

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
beschermende bomen, terwijl ik op straat verrassend genoeg gegroet wordt door minzame onbekenden zoals onbekenden zonder oordeel kunnen zijn en blij met de lente, zoals ik ooit jaren en jaren geleden als een eenzame jongen door de bossen dwaalde op zoek naar herkenningspunten, de schors van een boom die me opviel, een gevonden veer, betoverend groen…

Vrijheidsbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Zo de aarde naar de einder reikt geploegd, geplooid als groen dooraderd zwaar fluweel dat te luchten werd gelegd een oude boer die peinzende het land bekijkt dat hij bewerkte liefdevol in ’t spoor van voorouders de toekomst van zijn zoon of de kastanjebomen rijk gekroond langs lanen prijken waar een wandelaar zijn hond fluit omdat…

Boven het land

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen of lichte veders mijn hersenen masseren roep het zelfs soms op en kan waarderen hoe heerlijk alles is in liefde te geloven het groen nog groener is als ik zou wensen bloemen zien te kleuren in hun kleur zwemen dennen in het bos hun zachte geur de paden dragen zonlicht zonder mensen als ik mij laat…

In Venetië

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Ooit bestelde ik een Heineken-bier op een terras grenzend aan het San Marco-plein, de groene beugelfles was zo uit de tijd, dat ik er extra veel de tijd voor nam. Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel had bespeeld. Hier had hij rondgelopen; zenuwachtig, opgefokt, versteend.…

krijg krijger krijgst

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 677
legerwoordvoerders worden aangesteld in de rang van kletsmajoor de deserteur wil geen krijgertje meer spelen op het strijdtoneel de aalmoezenier gebruikt een dienstrevolver waarmee hij misschiet de veldpredikant heeft ook een dienstwapen en doet een schietgebed de kanonnier brengt een stuk in pasitie en maakt een kindsoldaat de groene…

Afgebroken tenten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
ik zonder zuchten aan die langste dag hoe in de kleine, zo benauwde kamer wij afscheid van mijn moeder namen de aardse tent al afgebroken was nu zoveel jaren later mijn schoonmoeder zucht, benauwd in de te grote kamer, de langste dag weer nadert richt ik mijn ogen naar de lucht zie voor me wat er overblijft, de dorre plekken in het groene…

De dag gaat haast niet meer open

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Rorate gaan we weer zingen en groene takken in huis halen om tot een krans te vlechten. Misschien komt er ook wat meer warmte in de harten, wat geduld en stille verdraagzaamheid, ondanks de gure wind. Hoop is niet te doven. Gelukkig maar want we zijn toch mensen onderweg, steeds weer uitkijkend naar vrede.…
Adeleyd26 november 2011Lees meer >

Dood hout

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
het bos verzamelt zijn dood hout een straffe wind schudt buien uit een mat grijs wolkendek maar niets is jou te gek jij laat de winter smelten voor die ooit begonnen is jouw lach doet bollen zwellen waaruit de ziel van voorjaar zich ontvouwt tot bovenaards pril groen je ogen schijnen perspectief in lange dagen met meer licht een warme…
wil melker30 december 2011Lees meer >

Het vege lijf ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ben ik de groene weiden die door de wereld wordt begraasd met een brok van onverteerde waarheden in z’n keel?…
Pama13 december 2012Lees meer >

Winternachten

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Zacht zien wij het graan wuiven op de akker het vee weer grazen in de groene weiden. Doch helaas worden wij verbijsterd wakker ziend dat dromen met werkelijkheid strijden. Toch hebben wij van tijden kunnen dromen waarin al dit heerlijks tot ons zal komen.…

Fluistering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
Van de baarmoeder tot het graf is er in die rimpeling van tijd het groene gras met dauw van de morgen in een fluistering die glinsterend wacht. De zwerver zoekt in de goot naar brood en wijn onder regenwolken die zweven naar grote droogte in een fluistering van hoop die smacht.…

Het zilveren spoor

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 767
Teveel verdriet om te huilen Teveel woede om boos te zijn Te leeg voor de stilte En te donker voor de warmte van de zon Maar na de droge tranen en de grijze stilte Klinkt er muziek in de groene bladeren Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde Een slak kruipt dwars over het…

Liefde VIII

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Doch zo de liefste niet met mij genoot Van wuivend gras - der aarde groene haren - Van manezilver, goud van korenaren, Van wolkengrijs, van morgen- en avondrood, Van sneeuwfluweel en schuim van blanke baren, Zo bleef voor mij der wereld schoonheid dood…

Hoeveel?

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Hoeveel meisjes ik beminde, welgezinde, vraag dat aan de nachtegaal in de groene loverzaal. Hoeveel liedjes ik wel ving, allerliefste lieveling, vraag dat aan de regendroppen, die zacht kloppen. Licht als lachen, droef als wenen, zingend door de dagen henen, baande ik mij een eigen weg, deed ik goed, o liefke, zeg?…

Harry's rups

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
Harry wilde rupsen vangen had zelfs 2 glazen potten gekocht iets groens erin straks om te eten werd het vanzelf een vlinder toch? Schoof met een stokje heel voorzichtig ook de 2e rups achter het glas wilde toen de eerste pakken maar zag dat die verdwenen was. Waar was die zo gauw gebleven?…
Pietra11 december 2013Lees meer >

Aan het zicht onttrokken

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Groen als gras ben ik. Zo aan het begin van het begin. De diepte kan ik niet zien. Jij die mij weet te ont-roeren. Jij die je aan mij ont-hult. Ik koester Jou. Jij bent het beste in mij.…

Zeven sprongen in de zee

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.201
bij de hare, finaal De luchtspiegeling: een strandhuisje Met een dak oranje zonnevuur De houtgeur van de zomerstede Stoffig licht kierend op haar figuur Zuchtende planken, mousserend vocht Een fles crémant van lippen zondig Zeven sprongen in de zee, omlokt Door schuimvlokken haar gezicht, vredig Schreeuwen de meeuwen, deint groen…

Ieder jaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
ik kom hier als het kan ieder jaar om mijn land te groeten, zittend aan de rivier een stille tuin vol groen wonderlijke vlinders een strakblauwe lucht genietend van mijn familie zie een blozend, donker meisjes gezicht, zwart haar gevangen in goudgeel licht ik flirt een beetje met haar dat is zo de gewoonte daar groet de buurman…