6608 resultaten.
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Te varen langs ruimten en de
wolken, gericht op blijvend groen,
het hoofd getand met lauweren,
gevuld met bladergoud, die waarheid
is in ongeduld te denken aan rottend
loof en eindeloze losse einden en
blaast nederigheid in het gezicht.…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol worden door kinderen bomen geplant
de bloemlezing helemaal ondergedompeld,
zoekt heel iets bijzonders in hun ervaringen,
geel en groen…
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 hoeveel donkere dagen en lange nachten
ik ongeduldig op je heb liggen wachten
bedolven was je onder dikke lagen sneeuw
trok ik brutaal de zon naar hier
vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden…
eens zal de Betuwe in bloei weer staan
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.013 terwijl ik hier geniet
van het weidse vergezicht
de omgeploegde velden
het taluud met wilde bloemen
de koeien in de wei
moet ik daar weer aan denken
echt ik voel me blij
mijn blik is op het water gericht
het water van de Lek en de Linge
rijdend over de dijk
ben ik plotseling in Spijk
ik zie daar vreemde dingen
verscholen in het groen…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen
diep geborgen in het groen…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Kan ik de noorderzon nog raken, het hart
te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer vervelend,
met groene bladen al gelend.
Mijn ogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht oppervlak trof.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden
mij tegemoet
heft haar armen
naar mijn hemel
en verlies mijzelf
in stilstaande tijd
ik pas,en bewustzijn
wordt vloeibaar
stroomt tussen
pril ontluikend groen…
Het knaapje in het bos
poëzie
3.1 met 13 stemmen
1.832 Het knaapje had gelopen
De ganse dag in 't bos;
De slaap heeft hem bekropen
Daar op het groene mos.
Toen daalden uit de bomen
De eekhorens naar beneên;
De hazen zijn gekomen
En dansten om hem heen;
De dartle reetjes speelden
Om hem in struik en riet;
De lieve vogels kweelden
Hun allerzoetste lied.…
lokkende lenteschoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In wolkenloos blauw
opent de dag met
zonnelicht en morgendauw
zingen de vogels hun liefdeslied
en eendjes nog even soezen
in het veilige riet
Onzichtbare wind maakt
rimpelingen in het meer
waarop zonnestralen schitteren
en als vuurvliegjes dansen
op en neer
Bomen beginnen al te kleuren
in tere tinten groen
Narcissen staan te geuren
in…
Introspectie
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
571 beschermende bomen,
terwijl ik op straat verrassend genoeg gegroet
wordt door minzame onbekenden zoals onbekenden
zonder oordeel kunnen zijn en blij met de lente,
zoals ik ooit jaren en jaren geleden als een
eenzame jongen door de bossen dwaalde op zoek
naar herkenningspunten, de schors van een boom
die me opviel, een gevonden veer, betoverend
groen…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Zo de aarde naar de einder reikt
geploegd, geplooid
als groen dooraderd zwaar fluweel
dat te luchten werd gelegd
een oude boer die peinzende
het land bekijkt dat hij bewerkte
liefdevol
in ’t spoor van voorouders
de toekomst van zijn zoon
of de kastanjebomen
rijk gekroond
langs lanen prijken
waar een wandelaar zijn hond fluit
omdat…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen
of lichte veders mijn hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Ooit bestelde ik een Heineken-bier op een
terras grenzend aan het San Marco-plein,
de groene beugelfles was zo uit de tijd,
dat ik er extra veel de tijd voor nam.
Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel
had bespeeld. Hier had hij rondgelopen;
zenuwachtig, opgefokt, versteend.…
krijg krijger krijgst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
677 legerwoordvoerders
worden aangesteld in de
rang van kletsmajoor
de deserteur wil
geen krijgertje meer spelen
op het strijdtoneel
de aalmoezenier
gebruikt een dienstrevolver
waarmee hij misschiet
de veldpredikant
heeft ook een dienstwapen en
doet een schietgebed
de kanonnier brengt
een stuk in pasitie en
maakt een kindsoldaat
de groene…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken in het groene…
De dag gaat haast niet meer open
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 Rorate gaan we weer zingen en
groene takken in huis halen om tot een
krans te vlechten. Misschien komt er
ook wat meer warmte in de harten,
wat geduld en stille verdraagzaamheid,
ondanks de gure wind. Hoop is niet te doven.
Gelukkig maar want we zijn toch mensen
onderweg, steeds weer uitkijkend naar vrede.…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Ben ik de groene weiden die
door de wereld wordt begraasd
met een brok van onverteerde
waarheden in z’n keel?…
Winternachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
638 Zacht zien wij het graan wuiven op de akker
het vee weer grazen in de groene weiden.
Doch helaas worden wij verbijsterd wakker
ziend dat dromen met werkelijkheid strijden.
Toch hebben wij van tijden kunnen dromen
waarin al dit heerlijks tot ons zal komen.…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 Van de baarmoeder tot het graf is er in
die rimpeling van tijd het groene gras
met dauw van de morgen in een
fluistering die glinsterend wacht.
De zwerver zoekt in de goot naar brood
en wijn onder regenwolken die zweven
naar grote droogte in een fluistering
van hoop die smacht.…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 Doch zo de liefste niet met mij genoot
Van wuivend gras - der aarde groene haren -
Van manezilver, goud van korenaren,
Van wolkengrijs, van morgen- en avondrood,
Van sneeuwfluweel en schuim van blanke baren,
Zo bleef voor mij der wereld schoonheid dood…
Hoeveel?
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.296 Hoeveel meisjes ik beminde,
welgezinde,
vraag dat aan de nachtegaal
in de groene loverzaal.
Hoeveel liedjes ik wel ving,
allerliefste lieveling,
vraag dat aan de regendroppen,
die zacht kloppen.
Licht als lachen, droef als wenen,
zingend door de dagen henen,
baande ik mij een eigen weg,
deed ik goed, o liefke, zeg?…
Harry's rups
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Harry wilde rupsen vangen
had zelfs 2 glazen potten gekocht
iets groens erin straks om te eten
werd het vanzelf een vlinder toch?
Schoof met een stokje heel voorzichtig
ook de 2e rups achter het glas
wilde toen de eerste pakken
maar zag dat die verdwenen was.
Waar was die zo gauw gebleven?…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.
Jij die je aan mij ont-hult.
Ik koester Jou.
Jij bent het beste in mij.…
Zeven sprongen in de zee
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.201 bij de hare, finaal
De luchtspiegeling: een strandhuisje
Met een dak oranje zonnevuur
De houtgeur van de zomerstede
Stoffig licht kierend op haar figuur
Zuchtende planken, mousserend vocht
Een fles crémant van lippen zondig
Zeven sprongen in de zee, omlokt
Door schuimvlokken haar gezicht, vredig
Schreeuwen de meeuwen, deint groen…
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik kom hier als het kan
ieder jaar om mijn land
te groeten, zittend aan
de rivier
een stille tuin vol groen
wonderlijke vlinders
een strakblauwe lucht
genietend van mijn familie
zie een blozend, donker
meisjes gezicht, zwart haar
gevangen in goudgeel licht
ik flirt een beetje met haar
dat is zo de gewoonte daar
groet de buurman…