5043 resultaten.
Zelfportret
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
581 Langzaam en voorzichtig kom ik los uit een
zichzelf gesponnen zijdezachte cocon die als een huis
mij heeft beschermd tegen de barre en boze dagen waarbij elke
vorm van donkerte, koude zowaar schraalheid mijn voorbije bestaan bepaalde.…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Op het moment dat wind vermoeidheid en vergeetachtig
begint te waaien zullen zijn rillingen zich hechten aan een jeugdige
hartstocht tegelijk voel ik stijve vingers waar verkrampte ideeën vloeien uit
Losse puzzelstukjes van dromen en wensen zwerven ergens hier ver vandaan rond.…
Verweven levens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 Altijd in beweging, zo los en toch nog een uniek
alsmede samenhangend geheel creëren van vroeg in een
morgen tot laat in de avond: vleugels gestrekt en ogen open in het
oneindig uitgestrekte, het gezicht vol humeur en weer brandt op het netvlies.…
Lentebeleving
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
414 Verwelkom bloeiende bloemen en groeiende takken net zoals
de fladderende vlinders en vogelgefluit, ontvang ze allemaal gastvrij
De losse klanken bijeengehouden of samengevlochten tot een geheel naar
emoties in rijm en vers, wat voel ik me dankbaar om deze hoogtijdagen te beleven.…
Voorjaarspracht
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
469 Verwelkom bloeiende bloemen en groeiende takken
net zoals fladderende vlinders en vogelgefluit, ontvang ze gastvrij
Losse klanken worden bijeengehouden of samengevlochten tot een geheel
naar emoties in een rijm en vers; wat is het heerlijk om deze hoogtijdagen te beleven.…
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Op het moment dat wind vermoeidheid en vergeetachtig
begint te waaien zullen zijn rillingen zich hechten aan een jeugdige
hartstocht tegelijk voel ik stijve vingers waar verkrampte ideeën vloeien uit
Losse puzzelstukjes van dromen en wensen zwerven ergens hier ver vandaan rond.…
Ode aan de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 Het begint vorm te krijgen, lijnen die niet meer lijken
recht te lopen maar hebben een vreemde kronkel tot bochtwerk
Hoe sierlijk en vloeiend bewegen zij in het licht van een opkomende zon
Voorzien van onwerkelijke kleurschakeringen, een alfabet van losse letters bloeit.…
Wolkenpracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Altijd in beweging, zo los en toch nog een uniek
alsmede samenhangend geheel creëren van vroeg in een
morgen tot laat in de avond: vleugels gestrekt en ogen open in het
oneindig uitgestrekte, het gezicht vol humeur en weer brandt op het netvlies.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Na een stralende herfstshow aan tinten en tonen
te hebben uitgevoerd verlaten bladeren bomen opdat ieder van
ons geniet van hun schittering, van alles wat is gerijpt en tot bloei is gekomen
tegelijk inspireren ze mij om los te laten zodat weg wordt vrijgemaakt voor een nieuw begin.…
Wederopstanding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
625 hebben aangedaan
We verlossen ons van deze schuld
vergeven ons onze denkfouten
die daaraan ten grondslag lagen
en schudden oude pijn van ons af
Wij buigen ons hoofd, voor onszelf, voor elkaar
en richten ons op vanuit het Hart
met geloof in dat Ene, dat Liefde is
dat wat wij samen zijn
Een nieuwe dag breekt aan
het oude stoffelijke laat los…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Langs stoepen wachten sloepen glanzend in het neonlicht,
op mannen met los geld,
als opgedirkte dames van de nacht.
Kijk, dat is een zwerver die het zelf
ernaar gemaakt moet hebben.
Ja, jongen, het lot is een geniepige gluiperd,
die onlogisch wandelt,
als een manke monnik, die danst
met de duivel in de nacht.…
Alfabecedarium
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
720 schoonheid neerkijkt of die is verleerd
Past een bezoek aan 't woordenboek vol rijmen
Quo vadis, vraag ik mij dan weer eens af
Rood, geel en blauw zijn toch primaire tinten
Saffraan, citroen, marine zijn pas hinten
Tienduizend, koren scheidend van het kaf
U voelt zich misschien door mij aangesproken
Voorwaar, ik lees en dicht, is er wat loos…
Wie ben ik? Dit ben ik
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
506 Vertel ze dat ik hield van woorden,
de woorden die als een slinger aan elkaar hangen,
zinnen vormen met echte betekenissen,
geen losse woorden zonder context.
De woorden die ik schreef in mijn schriften,
zwart, wit en blauw,
de vulpen die trilde in mijn handbewegingen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een vogel scheert laag over het water, de
vleugels bijna stil alsof hij zich niet los kan maken van
de betovering van de ondergang van de dag. Zijn echo verdwijnt in
de open ruimte, waar avond zich nestelt in de wortels van de oude, gebogen wilgen.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Zo zweeft een vlinder als een losse
gedachte door het zonbeschenen groen, terwijl een
oude eik onbewogen waakt over alles wat groeit. Niets in de natuur
haast zich, en toch is alles altijd op tijd, alsof leven zelf hier geduldiger en wijzer ademt.…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 nagels, haren, gedachten
je bent al half vergaan en verspreid
terwijl je nog op aarde loopt
veel rekeningen staan nog open,
zullen nooit worden betaald, maar
ook niet afgesloten
je leeft slechts voort in digitale
dossierkasten schadeclaims,
en langs kadekanten
waar patatzakjes zich plakken
onder losse hakken
in het zand
en zelfs…
De Avonturen van Oek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 -trossen los,
laat zich vier maal dubbel kielhalen,
slingert nachten rond het kraaiennest,
en niet alleen
omdat de rum zijn dorst niet lest.
Zo, nu zit ‘ie op z’n plek,
nog steeds voor op het dek,
al kan hij zijn nek niet meer uitsteken,
hem krijgen ze niet gek.
De grote trek kan beginnen.…
Satelliet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
467 aardgebondenen hypnotiserend
onmerkbaar langzaam
zet een immense homo deus
zich in beweging
draait heliotroop
om z'n kreefkeerkringas
met in z'n kielzog
de evennachtslijn
sneller en sneller
komt z'n blauwe ribbenkast
in een maalstroom
van drifting sands
een vertigo game
wilder en wilder wentelt
de blauwe planeet
rukt zich los…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 nog hadden de mensen
niets in de gaten. de lichte
ongesteldheden waren
er altijd al en de notoire
zeurders daar kon je al lang
hele straten mee beleggen
maar dit voelde anders
dit had te maken met
lichaam met huid met je
je voelen en dat was
gewoon uitermate eng
stukjes van je hand lieten los
en bewogen van je af
en je kon ze ook niet…
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 Of gelauwerd uit het Midden-Oosten,
allesbehalve zalvend of troostend,
bloedend fruit uit het struikgebroed,
hij/zij of een hen met een hanendos;
de sterren bij trossen los-gewaand,
aan de goden in hun zeeën van tranen
schenken om de gedode ratmarters te herdenken,
gelijk de martelaars van de vrijgescholden binnenwerelden.…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 van het hart
smartelijke verleden taal
rond de gordels des hemels
in namen van alle nimfen
beschimpte goden en doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat het smelten zijn
de pijn sijpelt er toch wel doorheen
waarheen de zinnen ook gaan
hoe de woorden ook verder rijpen
waar begrijpen los…
Aandacht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
319 Mijn aandacht ligt op je
als asfalt in de zon—
kleverig, zwart, niet los te trekken.
Je zoekt stilte.
Ik zet muziek op.
Je wil slapen.
Ik begin opnieuw.
We praten tot de ramen blauw worden.
De nacht is dun.
Woorden over elkaar heen
alsof zwijgen dodelijk is.
We hebben het over vertrekken.
Een huurauto.
Noorden.…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Ik leg mijn hand op de klink,
en laat los.
Er zit iets op slot
dat niet met sleutels opent.
Ik probeer me te herinneren
hoe we bewogen.
Welke kant eerst.
Wie leidde.
Mijn voeten blijven stil.
Hopelijk wordt het lichter
als ik uit beeld stap.
Als mijn schaduw
de vloer niet meer raakt.
Iemand zegt iets.…
ode aan de schaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Met elke knip vertelt ze haar eigen verhaal,
een meesterwerk uit de losse pols, zonder een schaal.
Soms verliest ze haar scherpte, dat is waar,
dan wordt ze vervangen, ach, hoe zwaar!
Toch blijft ze geliefd, in elk huis en hoek,
een schaar zonder werk is als een vis zonder koek.…
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Daarom doet harmonie je zo pijn,
ze bewijst dat verbondenheid mogelijk is
terwijl jij blijft leven
als losse delen
die elkaar nauwelijks herkennen.
Waar elke zuivere klank
je herinnert
aan wat in jou
nooit volledig samenvalt.…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden
ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde
mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen,
maar de schemer houdt
mijn onrust even verborgen
wat ben ik anders dan
een adem in het mos,
een lichaam vol
verlangen,tijdelijk
en los…
Altijd wist je beter
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
924 met anderen is wat je gewoon lekker laat
Want iedereen daarbuiten is slecht en moet je mijden
Wat is dat een eenzaam leven dat jullie leiden
Mijn vrienden waren volgens jou allemaal verkeerd
Maar echt contact leggen heb je nooit geprobeerd
Het liefst bleef je er ver vandaan
Soms deed je net alsof je ze niet zag staan
Mijn familieleden hadden…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 Ik zoek contact en sleutel, dan klinkt er een kreet.
De spiegels ontbreken, de uitlaat is verbogen.
Ik weet van geen ingang, laat staan een route.
Toch sluip ik langs takken op een verlaten pad
en zie mezelf zijn vlucht doorwroeten
voorbij zijn gezin, voorbij laatste stad.…
ONGRIJPBAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 gestorvenen niet meer kunnen tellen
Wat zijn nu de effecten, ontredderde mensen wereldwijd
Zoeken wanhopig naar oplossingen
En zien wat wij in onze consumptiemaatschappij verkeerd deden
Proberen wanhopig te herstellen, wat nu direct noodzakelijk is
Gaan rigoreus omschakelen om hier weer uit te komen
Gaan meer aan elkaar denken
Gaan contacten…
waarde van tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 geduld leerde
te geloven in de waarde van de tijd
wie enkel tijd voor oordeel heeft
heeft geen tijd om lief te hebben
want verloren tijd vind je niet terug
tel daarom als vlinders het moment
dat jij en ik die moed vinden mogen
ons geduldig tot elkaar te richten
met oprechte aandacht voor elkaar
de tijd nemen bruggen te bouwen
om in contact…