5664 resultaten.
Cookies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.812 'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,'
aldus mijn adellijke collega,
de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen
'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars
Doch…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna,
Zei je
Maar op die dag
zag ik damp
vortexen draaien
op het warme water
Druppels sterren
in het zoutbad schijnen
Voelde ik je lijf,
mijn verlangen naar eeuwigs
in dit warme water
Wij leken enig in het bad
waarop damp,
zagen alleen vaag gouden…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed.
zoals een rode tulp
de blikvanger wordt
op een bloemperkje
vol oudroze tulpen.…
Op het terras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Ik kijk in een innerlijke spiegel, ik kijk door een soort raam,
op een wit papier zie ik weer in gouden letters sierlijk jouw naam.
Neem verdrietig met de hand het grote glas bier,
voel me eenzaam want jij bent niet meer bij mij hier.…
op koud zeil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 onbewust van klassiekers
met blijde voeten stappen
op koud zeil uit het nest
weg van de verenlastsmet
ongevraagde mest in dons
uit angst opgedroogd krijt
na dolschoppen doorlopen
op naar ontregelend keren
de eigen schulden bezuren
opveren van gouden oudjes
letteren uit een kwetterend
overdreven breed verleden
langzaamaan achter…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 In de wind ligt zachtheid, een belofte van goud achter wolken.
Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.
Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich.…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Goud op kale tak
tegen strakke blauwe lucht
de lente ontwaakt
Het jonge groen breekt trillend door de aarde,
een explosie van kleur die zachtjes naar me roept.
Wat voor een ander slechts het einde van de winter is,
is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.…
Handenkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 vandaag leggen we de smartphones weg
en openen onze handpalmen
vingers haken in elkaar
als levende steigers
om de wind te breken
voor onze kinderen
geen blauw schermlicht meer op hun gezichten
maar het warme goud van de ochtend
die wij samen overeind houden
we bouwen geen muren
we vormen een kring
een dichte haag van vlees en bloed
waarbinnen…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht,
de zon verdwijnt achter de verre horizon.
De wereld wordt een droom, een vergezicht,
terwijl de avond langzaam verder komt.
De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
587 Zij zien de schoonheid die aan flarden scheurt,
verbleekt, ontdaan van alle gouden glanzen;
een vuil tapijt dat in de modder treurt,
waarop de goden nu bezeten dansen.
De wereld ligt gekrenkt aan hunne voet,
geen slaafse spiegel meer van hun verstand,
maar een ravijn van gal en heet bloed,
dat wild ontwaakt in 't slapend vaderland.…
Het regent zonnestralen
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
66 Over het gras ligt gouden stilte,
een deken van geduld en groen,
waar dauw nog even blijft vertellen
van het donker van daarnet.
De bomen staan als oude wachters,
hun stammen diep in mist gehuld,
maar door de nevel valt het licht
waarmee de wereld wordt gevuld.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.376 Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.
De stem van de zee
ontwaakt in de vroege vloed
en fluistert jouw naam.…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Het gouden verlangen
kleurt zacht met de middag mee
in het warme rood.
De stem van het bos
ontwaakt in de najaarswind
en fluistert jouw lied.…
Een sprookje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
675 .~
Vrouw Jansje, wat verward maar blij verrast
wees Greetje naar vier appels op de kast:
~maak die van goud als ik je vragen mag,
dan heb ik een verzorgde ouwedag.~
Fee Greetje zwaaide met haar toverstaf
en vrouwtje Jans stond van verbazing paf,
de appels van het type goudrenet
die bleken plots in puur goud omgezet.…
Voor de koordichter
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
660 Vertaling van het Gronings gedicht:
Veur de koordichter
As ik aan t schrieven ben
denk ik voak aan die,
doe trekst mie over mien verlegenhaid hen,
zoastoe ien gesprek gingst met Ik ben,
benuimdest wat hail goud was
mor ook dat wat goud mis ging
en aal die dingen uutsprakst
woarst hail slim spiet van hast.…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Hij doodde leeuwen, draken, monsters;
bracht hinde en hellehond naar ’s konings hof,
Hij maakte stallen schoon, hij stal
een gouden gordel, gouden appels, vee;
hij droeg de hemel op z’n brede schouders.
Herakles bood het volk bescherming,
veiligheid, voorspoed en veel mooie mythen;
Hellas eerde Herakles als held.…
Verrotte kleuren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
777 Zelfs donkere wolken passeer ik luchtig op die manier
Verrotting en ontbinding veracht ik moeiteloos.
In lorren geklede kinderen huilen zachter
Wanneer zij de richting van mijn vinger volgen.
Vergeten zij hun armoe, pijn of honger?
Zo’n weldoorvoede vinger zie je niet altijd.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt je hoofd.
Zo dicht bij jou vergeet ik even
wat ik nog doen en zeggen zou.
We hoeven nergens heen vanavond.…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Hij kent het verhaal van zijn ondergang,
we zien de glans van de zee
tussen galappels en distels, een zeil in de verte.
Alles slaapt. Geef mij een ander leven en ik wil het niet.
Schelpen en krekels, mijn kelk is vol eeuwige middag.
De stroom waaruit ik gisteren dronk had koel, helder water.…
Dromen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.591 De warme glans valt over je gezicht,
zonnestralen op jouw gericht!
Zo'n kil maar ook een warm gevoel vanbinnen,
ben jij degene met wie ik een toekomst ga beginnen?
Denkend aan jou,
met jou wil ik leven,
ben jij degene aan wie ik het ja-woord zal geven?…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 'k Zit naar 't sparrenbos te staren,
Waar die stralen stervend zijn;
'k Wou zo geern' wat glans vergaren
Voor mijn droevig zielekijn.
Maar ze daalt reeds in de bomen
En haar stralen houdt ze bij,
Z'heeft mijn blijheid meegenomen
En wat weemoed liet ze mij.
Stil, o stille...…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Duizend dorre gronden smachten
Naar de groeikus van Uw geven;
Breidt U uit tot klare plassen,
Lieflijke gestalten spieglend,
Doe dan hoog Uw waatren wassen,
Werelden en wolken wieglend;
Toef niet, spoedt U, talloze oorden
Moeten bloeien uit Uw weeën,
Moet Uw blijheid bont omboorden,
Vóor gij groet de zee der zeeën;
Regen, welk een glans…
Lente aspiraties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 eigen geluid
Langzaam overstijgt het de herkenning
Zet die stilte maar eens uit
En wordt geladen door gewenning
Het begint gewoonlijk als een vrolijk lied
In overdreven gedreven pas
Meerstemmig wordt het echter niet
De voorwaarden zijn kras
Geen mens bekijkt het bij zo’n kans
Men gaat fluitend en gestaald op pad
Nieuwe muziek geeft glans…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Who's Afraid of Jean-Pierre Ami
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 Al zong in 't koor van Haus am See
De stem van Amy Winehouse mee,
De soundmixshow der dreammachine
Is soul met bruine glans, Ami…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Kijken naar een roos
haar hart opent elk moment
in glans en glorie.
Wanneer een nieuwe morgen ontwaakt
besproei ik jou met mijn dauw jouw frêle blaadjes opdat
ze weer zullen kleuren in kracht en pracht op hetzelfde moment laat ik
tranen van geluk en voorspoed vloeien over hen heen en ruim hun afgelopen donkerte op.…
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Ineens merk ik traandruppels die als ronde kristallen in glans
en weelde vloeien en onderweg zijn naar de blauwe wateren van het hart
maar net zo goed een moment lang blijven hangen aan een van de takken van een
duin van waar haar sporen van geluk en het verlangen naar meer worden afgedrukt op mijn lippen.…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Tot de verbazing, te paard gekomen,
in haar ogen, en een lichte gloed,
of doffe glans,
geen hitsig blikverlangend willen;
een uitkomst
die niemand bevredigt (of had verwacht).…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Het gaat niet om pracht of de rijkdom aan tafel,
niet om de glans of een feestelijk kavel.
Het gaat om de hand die de ander weer vindt,
om het hart dat zich opnieuw aan de naaste verbindt.
Het licht van een kaars is maar klein en bescheiden,
toch kan het de diepste duisternis snijden.…