5616 resultaten.
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 En blauwe schaduw trekt langs glanzend geel
De heuvel op: ‘t is wel sentimenteel;
Een Lied, ook, ohne Worter – Juist: het tweede.
---------------------------------------------
uit: Brahman, deel II, pag. 411…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Weet je nog, Jetje, de vurige liefdesdans van zon en vlinders,
wit en blauw en goud,
in een wilde warreling van leven en doodgaan.
Ik voelde de vraag van jouw vingers onder de waterval
van leeuwerikkenzang: kom, kom bij me!
Verlegen schreef ik toen alleen mijn naam
op je lieve voorhoofd.…
Geen dragender, doodlijker wonde
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.895 slechts een blindlings
en donker verslaven
aan de koortsen
van het genot,
kan de ziel
- uit het duister ontslagen -
weer zuiver
doen ademhalen
in een hemel
van blauw en van goud.…
Ik droom nooit zeg jij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 In het ochtendlicht breek ik de droom
om met jou te delen
ik droom nooit zeg jij en zucht
kleurige resten drijven
weg in flarden ochtendgloren
de dag ontvouwt zich
langzaam lost de illusie op in het blauw
de trappen die ik beklom tot zolderkamers
vensters waaruit ik keek zo ver
eindeloze einders wenkten mij
ik droom nooit zeg jij…
Duizend kleuren groen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.741 Duizend kleuren groen
Kleuren het seizoen
Duizend geuren bloesem
Geven een nieuw begin
Aan het einde van mijn gevoel
Nog één keer die lange wandeling
Als de zon weer ondergaat
Nog één keer die laatste zoen
Mijn voetstap is alles wat ik achterlaat
Duizend kleuren blauw
Kleuren de lentehemel
Duizend heldere tranen
Voor het laatst gehuild…
Nachtstrijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.122 Blauw is het vaan dat me groet
moed geeft in de strijd;
zuiver wil ik betonen de dank,
flank van liefde tot strijd bereid.
Klop nu, mijn hart van bloed
voed me ondanks mijn falen;
ik heb te zien en te leren
keren wat me doet dwalen.…
Ons meisje
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.482 Een porseleinen hoofdje en oortjes piepklein
blauwe oogjes, horen die kleur ook te zijn
een nekje kort en gerimpeld wat op het rompje staat
een lijfje waar vanaf te lezen staat:
Ik ben een meisje!
Armpjes graaien in het rond onzeker en onbewust
vingertjes allemaal compleet van pink naar duim dus.…
Bloesem
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.205 als gij de avond om uw schouders plooit,
figuur, gekerfd uit nachtelijk ivoor,
de droom der wimpers langs de luchten spant
en scheemrend schrijdt
blauwen uw ogen bloei
en slaan de winden witte geur en wijn,
die uw omdroomde schreden kostbaar siert;
en firmamenten ruisen sterrenbloesems,
die uwer handen tasten schreemrend dauwt.…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 De zwarte randen
Tergen maagdelijk
Blauwe luchten,
Hopeloze wolken spuiten bitter hun gal.
Aarzelende, angstige handen,
Fladderend in het niets,
als verdwaalde, verloren vogels
Op een lange trektocht.
Het vuur is toch langzaam gedoofd,
Hun lijven zijn
Gevuld met witte watten.
Ze gaven zich over
Zonder witte vlag.…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde weg
ver van zichzelf
vol lusteloos
men stuurde bloemen
maar wie wil witte rozen
als er zwarte lelies zijn
toen ging hij op reis
op zoek naar lelies
lelies in het zwart
rook blauwe…
Omdat ooit jouw vader
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
542 in de dagen
zoals in een dichtersdrang
naar vrijheid
een bliksemschicht in april
die niet voorkomend
jouw moeder was
zoals ze flaneerde
in de halve waarheid
van voorjaarsdromen
omdat jouw vader
overdonderde lente
woekerde in staren
en zwijgend naar
de sterren stralen
door de donkere nacht
een nieuw geweten blies
van blauw…
Overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
922 in de linkerhand een kabaske
op zijn hoofd een klakske
een versleten blauwe broek
daaronder kapotte sandalen
gaat hij in trage stap
in de winkel op de hoek
wekelijkse proviand halen
bruin brood voor alledag
een grote doos hagelslag
diepvries visstickjes
een pak van zes bierblikjes
chocomelk in literfles
ook een stuk of zes
drie zou…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 Zie daar de wilde paarden aan de horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 blijft niet duren
je ziet haar witte stappen liggen
vanaf de achterdeur tot in Siberië
het loopt er vol mensen
die in eenzelfde nood verkeren
maar van haar is geweten
dat zij altijd op haar stappen terugkeert
ze loopt altijd de randen van haar tapijt
zo ergens in het zuiden te beginnen
***
en al dat heerst ligt in het binnenland
van 't blauw…
DE AFGELEGDE WEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
685 de tijd
beleefde de eerste levensstuipen
de toekomst diende zich aan
nu zag ik reeds de weg
die begaanbaar voor mij werd gemaakt
aan de hand genomen
keek ik om mij heen
in een stuk herbeleving
was ik een en al oor
en
zo vond ik mijn plaats
in het universum der tijden
een stofje in vergetelheid
opgegaan in de levenszee
waarvan het blauw…
Opa Hoek
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
2.512 zo goed kon leren
Zijn gore pruimtabak
Uitgekauwd en nat
Die hij propte in mijn hand
En de lol die hij dan had
Zijn kokkerellen in de keuken
Geen pan die werd gespaard
De oliebollen die hij bakte
Die je soms nog at in maart
Het koper dat hij snaaide
Op zijn fietsie door de bouw
En hoe oma op hem kankerde
Als hij het smolt stond alles blauw…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 zie je
jou en mij, en met je hoofd ver achterover:
de takken van de pruimenbomen tegen de blauwe lucht?
---------------------------------------
uit: 'De tempel van Saturnus', 2004.…
Dolce far niente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
684 In- en ontspannen bij de zang van blauwe lijsters!
We klapten als een ligstoel in en uit: de zonnegroet.
We deden dat niet goed genoeg, er kwam een regenvloed.
Hiervoor waren Calvino en een cappuccino de beste pleisters.
Luna lonkte en likte tersluiks een blote voet.…
GEEN GEHOOR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Mijn zuster is bespiegelend
Ook ik dook eens mijn pijnen in
Kwam uit bij kind en het gezin
Ik leerde houden van een Man
Die op Zijn beurt boos was en ver
Maar hoger dan de blauwe luchten
Toch veel van alle kinderen hield
Tussen servet en tafellaken
Zong ik verlangend als een bruid
Om deze vreemde bruidegom
Die zwijgzaam was en zelden thuis…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Geketend aan het prisma van
voortschrijdend inzicht,uit de
plooien van het bewustzijn stromen
tranen naar de horizon, worden
residuen van eigenwaarde uit het
duistere slib gezeefd, gebleekte
schuim van de blauwe oceanen en
de dartele dolfijnen van de dromen.…
hortensia
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
652 Haar laatste dagen zijn gekomen,
Ritselende bloemen kondigen de herfst aan
Ze heeft haar best gedaan
Haar tere lijf kan het hoofd haast niet dragen,
Zo mooi is ze weer
Ook deze keer
Ze keek met haar bloemenhoofd
De wolken uit de hemel
Want zon had ze nodig
Haar palet is niet te evenaren
Van kersenrood tot limoengroen
Blauw eens heel…
Wakker lig ik naast je
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.000 Jij met je mooie blauwe ogen, de laatste die ik wil kwetsen.
Ik beloof je, ik laat mij nooit meer zo gaan.
Spijt ligt er naast je, kon ik maar terug in de tijd.
Je ademhaling, je geur, je warme lichaam naast me.
Het spijt me schat, ik wil je echt niet kwijt.
Wakker lig ik naast je, ik streel je zachtjes over je haar. …
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 de waarheid
stoot zich telkens
aan dezelfde steen
hoe schuldig kan je zijn
aan onschuld, vraag ik me af
of is het de som van dingen
die aan het eind van de leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om…
Bovenstroom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Na het weggaan, huilde je tot het stopte
de opluchting bleef uit, het hikken begon
Je krabde de droge plekken op de huid
er zouden korsten en littekens komen
je kneep in het vlees tot het verkleurde
rood en geel in het paars blauw
Een zeemeermin willen zijn
oceanen overzwemmen want het water
zou je dragen, voeden en verwarmen
kieuwen zouden…
Nachtelijke verdachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
806 Helder blauwe aanblik bij een sprakeloze band,
stuurloos in elke richting welke ik wilde varen
Verloren in elk kompas bij de eerste hand,
spreek je zonder te praten en wijs te verklaren
…Een moment daar in de schaduw van de dag,
enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid
Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag,
opende…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot.
Onder jouw last torst zij haar verdriet.…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De handeling is anders, alledaags,
gras maaien, het plukken
van uitgebloeide bloemen
uit de haag met kamperfoelie
mieren
lopen langs mijn benen, armen
de zon
verdroogd het zweet op mijn rug
de blauwe hemel is zo hoog, zo heet
iets luidruchtigs
verdwijnt uit het zicht
iets
een vaag gevoel als een huivering
niets.…
Made in China
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
469 Het giftige blauw straalt je koud tegemoet
en houdt je gelaat in een rouwkleur gevangen,
maar Watts kost het nauwelijks en da’s wel weer goed.
Om kort te gaan, ik moest er ook aan geloven
en kocht me zo’n tuinslang waar licht in ontstaat
-dat deed de Chinese verpakking beloven-
zodra er de stekker in ‘t stopcontact gaat.…
Aloëtte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 O reeds doorboort de feller zon
De blauwe morgenmist!
Geen blad verroert: maar hoog en ver
Dringt door de stilten heen,-
Als 't lichten van een late ster,-
Eén jubeltoon alléén!
Wie is hij? wie heeft hem aanschouwd?
Wie heeft het hart gekend
Dat zo, door alle heemlen, zijn
Gewiekte hartstocht ment?
Wie is hij?…