15539 resultaten.
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.
En dromend wacht ik op terugkeer
van hemels paradijs als feestelijk festoen.…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme zon straalt al van je gezicht
kom helder blauw…
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 Roland Holst
Vrij en eeuwig,
tijdeloos ontheven,
in een hoog en onaanrandbaar zweven,
schrijdt gij,
koninklijk geheven,
langs de blauwe muren van het licht.
o! de sneeuwstorm van uw gouden mantel
o! de zon, het diamanten vlamsel,
dat de heemlen uitstroomt uwer haren
langs de wolkenloze bergen van de dag
o!…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 licht wil ik
einders voorbij
gedreven
mijn zucht verhuld
in kabbelend water
juventus speuren
indigo dromen vol
nachtviolen
en langs de bedding
echo’s verzaden
naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij…
KOEKOEK
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.241 Koekoek vroeg in 't koele bos,
Lijster in de groene struiken,
Roep de blauwe blinden los
Die een venster hóóg beluiken,
Waar de wingerd-ranken sluiken
Bleek van blaren, teer van tros,
Lijster in de groene struiken,
Koekoek roep de blinden los!…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Zilveren rivieren houden zich op de vlakte
doch houden in het blauwe schijnsel
onopgemerkt de wacht, zoeken in
luchtledigheid naarstig naar bovenaardse
kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen
bij uitstek voor onderkoeld aansterken,
gaan loom voorbij aan boodschappen
dagzomend achtergelaten of verborgen
dagdromend aan het oog onttrokken.…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen, buiten
trachten een wereld te omsluiten
leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 Midden in het heideveld
rust jouw as geborgen
in een blauwe urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.708 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
955 bleek die dag dus uitgedund
Werd terugbetaald en met gelijke munt
En ik bleef door één gast niet onvermeld
Terwijl een baldakijn de stoet beschutte
Schreed een toekomstig koningskoppel voort
Waarbij ik luid en duidelijk ben gehoord
Hoe feestelijk bijzonder, dat men putte
Uit het verleden, wat deed mij het goed
Dat een poëet, gevoelig voor blauw…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
De nevel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 De nevelen van het verleden sluiten mij in met een diepe zucht
als in een trance staar ik naar een grijze muur die voor mij ligt
als ik omkijk zie ik nog flarden van een blauwe lucht
wederom ben ik voor het nostalgische gevoel gezwicht
de nevels hebben mij nu volledig ingesloten
de hunkering naar vroeger is nu in alle staten
een weemoedige…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Sonnet het orgasme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.180 er bestaat een kunst van het beginnen
zoals de zon opkomt bij blauwe lucht
welkom geliefde met uw warme zucht
laten wij elkaar compleet beminnen
trage streling over een zee van tijd
met golven die zich kalm verroeren
zoals een lied emoties kan ontroeren
vlammende lichtjes in de ogen vleit
sneller zweven door twinkelparadijs
en sterren…
Plek van zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Ergens in het duin een dal
Waar lucht doordrongen is van zilt
Wie aldaar
elkaars echte ogen zagen
Wat niemand ooit weten zal
Ergens in het duin een dal
Een mystieke plek van zand
Werd grond voor grote Liefde
Van hem en haar
Dat niemand ooit overtreffen zal
Daar,
ergens in het duin dat dal
In de middagzon op blauwe sprei
Staarde zij…
Groene Kerstgedachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 kaarsen flikkeren blauw
kerstgedachten ruiken groen
kaarten met de hand geschreven
er is zoveel te doen
wie haalt de kerststal weer van zolder
en de lichtjes uit de knoop
zilveren slingers, gekleurde ballen
roepen kerstengelen op tot hoop
in december zingen we telkens weer
geloven we nog in vrede op aarde
't lijkt of de wereld meer verhardt…
GESTRAND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Blonde engel uit Zuid Holland
meisje van West Nederland
Blauwe ogen, open lippen,
liggend op het Noordzeestrand
Mooi blond meisje in ’t zand
aan de kust van Nederland
Bebloede armen, open benen,
huilend op ’t Noordzeestrand
O lief meisje aan de zeekant
van Wild west Nederland
Afgetuigd en murw geworden
met in elke hand een tand
Arm…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.048 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
Dagje aan 't water
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.095 zon en wind als gezworen kameraden
riet beweegt in swingende bewegingen op de
aanlandende golfjes langs de oeverrand
de blauwe lucht, slechts onderbroken door
dunne regels hoge bewolking, waartussen een
natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt
ver voor ons uit, op het woelige water,
het silhouet van een slank wit zeiljacht
langs de…
Ongekend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 bekijk ik de dagen
buiten mij om gevuld
met gulle minnaars
die hun eelt
op handen dragen
stille killers die doodleuk
op facebook foto ‘s
van slachtoffers liken
de naturist
die z’n ogen sluit
als hij zich blootgeeft
omdat hij denkt
dat naaktgeboren
niet gekleed is
kijk, het kindje
met een blauw…
Bizons
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.161 De stieren zijn het mooist, met saterkop
en blauwe tong, waarmee ze bronstig kwijlen
terwijl ze ruiken aan een bizonmeid.
Een kalf kijkt vragend naar zijn moeder op
- met hertenogen, oren groot als zeilen -
of die zijn truitje al heeft afgebreid.
-------------------------------
uit: 'Bizonvoeten', 2004.…
In deze tuin zijn saamgelegd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.446 , dat elk wat zegt
met een allengs opkomend menen,
bedoeld door een die niet meer is
de velerlei gevormde vlakken,
en met in de vakken
voorzichtige betekenis,
gebleekten in het aangezicht
der zon, gewassen door de regen,
rillende open plekken tegen
het plat invallend hemellicht,
en stil en toeziend aan de kant
de ceders en de blauwe…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
594 Mijn weggezakte, eens zo heldere
blauwe ogen, worden nog eens
extra weggestopt door de ruige
ragebollen, mijn wenkbrauwen,
die alle kanten op springen.
Ooit zag ik 'Broken Mirror'
van Agatha Christie in de
bioscoop van Heerenveen, zoiets,
of dat glaskunstwerk van Jan
Wolkers, zoiets, maar ik drup
nog net niet dood.…
Hoe lang nog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
917 ik sta met
handenvol bladeren
kijk naar de lucht
biedt het blauw
alle kleuren aan als
de wind zacht zucht
zij voelt de wanhoop
van het herfstgebaar
het eonen oude ritueel
groeien bloeien oogsten
in herhaling van seizoenen
zonder hemels commentaar
dwalend in de
sterrenwolken lijken wij
er niet meer bij te horen
zelfs de boodschap…
Goedemorgen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
668 De horizon schittert in kleur
als jouw avondjurk in violet
dat pronkt in het blauwe uur
in stilte tijdens zonsondergang
wanneer ik mij tot de morgen richt
zonder woord naar de blinde muur.…
Storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Weer om blij van de worden
heeft voor mij met blauwe luchten te maken.
Sneeuw, net gevallen,
is ook behoorlijk mooi.
Ik kan houden van het weiland
dat dampt na een regenbui.
Als ik in een echt nostalgische bui ben,
kan herfstweer ook nog iets hebben,
mits het vooruitzicht op een haardvuur.
Een stukje wild en een glas stevige rode wijn.…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 blijf nu eens - zegt ze
in mijn wereld
waar luchten altijd blauw
regen niet striemt
en toverballen
in blijde afwachting
van kleur verwisselen
niet van gedaante
waar niets verdwijnen kan
ook jij niet en dan kijkt hij
haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl…