6020 resultaten.
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen
langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om
geopende handen reiken maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw…
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven
mengden onze kleur door het
pigment van liefde mee te geven
toch verdonkerde het licht
hadden we steeds minder
zicht op de tekening van morgen
we schaduwden de zorgen
schilderden de zon te waterig
werden te vaak katerig
verloren…
Dorpsvesper
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.208 De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren,
In 't dal en naar 't gehucht van wit en grauw;
Daar klinken vrome tonen uit de toren -
De star der liefde flonkert zilver-blauw.
Het kerkje bracht, wie danken wilden, samen
En wierook en gezang golft uit de poort
En op het dank-gebed zegt alles: "amen".…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 Niet veel verloren, des te meer gewonnen,
en al wat ons rest, is een zee van tijd.
En een straal zon beschijnt je gezicht,
peinzend zwijg je, zwijg je in alle talen.
Waar denk je aan, vertel me over je gevoel,
of blijf je daar liggen, blijf je zwijgen.…
Ik kon het niet geloven
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.990 Dat jij verloren bent met de wind.
Zondag's kind, met wilde haren,
als je ze nu maar had afgeknipt
en als een ver verleden ging bewaren.
Ik bel aan, de deur blijft dicht
gesloten voor het leven.
Maar toch ook geopend...
voor een mooie herinnering.…
Maya
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.466 Al dit feesten leidde tot
een soort van ultimatum
kwam dag kwam doel kwam eind
Ik duwde je weg op de fiets
net als bij de Spelen
maar dan minder enthousiast
we hebben niet verloren
leerden doden en bekoren
hadden ‘t beste met elkaar voor
Waar wacht je op?
Tot je me ziet huilen?
Tot je sterker bent?…
voel jij me nog
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.294 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer ver weg naar
woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten mij sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
die je wilde gerieven
zo ga ik weer een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen…
Gallische walging
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.271 Verloren voor hen is de dag zonder naam,
zij zijn hulpeloos die dag, niets mag.
Die dag zijn de naamlozen uitverkoren
en mogen zij hun gal dan lozen,
zij zijn dan op die uitverkoren dag
een naamloze in de drom der naamlozen.…
je ogen dromen vager
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
633 in een vergezicht
waarin emoties laaien
de klokken sneller draaien
tot de wereld openbarst
jij hield van morgen
want vandaag was je teveel
je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd nog niet
verloren…
HULPELOZEN VAN DE SCHEMERTIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 hopelozen tegen beter weten in
lallend alleen samen
in trieste gezelligheid verlangend zoekend
naar warmte en liefde die thuis niet meer
of misschien zelfs nooit aanwezig geweest is
de zoektocht der hopelozen
desperaat volvoerd maar heimelijk door de meesten allang opgegeven
vindt steevast zijn besluit hangend aan de toog van lamlendigheid
verloren…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 er zijn zo van die momenten
ik ken er meer dan een
die mijn wortels doen vervagen
in een reeds gestorven lente
het zijn van die dagen
van schrijnend onvervuld verlangen
dagen van verloren licht
mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet…
Duizend schitterende zonnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 Gewond en geschonden,
vechtend, vluchtend
uit de klauwen
van de krankzinnige
weerzinwekkende
verloor ik
hoe schrijnend,
nadat ik mijn liefste
had gevonden,
plotseling jóu,
voor míj
een moeder
nog schijnend
met duizend
schitterende zonnen.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Gedicht naar het gelijknamige boek
van Khaled Hosseini.…
Discrepantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 .
*******
Gehandhaafd heb ik verloren momenten
tezamen met uitgemergelde beenderen
welken mij de herfst drachtiger maakten
dan jonge enten van een steeds weer
nieuw begin – niet dat de lente
bezworen is met leugens, want wat men
ziet is de zuivere compilatie van het bestaan
waar jeugd vroegtijdig sterft met de oudheid
in hun…
Lieve ela
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.974 had dat nooit durven hopen
ik was bang om naar je toe te gaan
mijn maag lag ondersteboven
jij bleef daar staan
Kon mijn gevoel niet geloven
na wat bier had ik het lef
ging naar jou en zag je ogen
toen kwam het besef
mijn liefde voor jou was nooit gelogen
jij zo dicht bij mij
de vonken sloegen over en weer
ik voelde me verloren…
Sterren en ik
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.926 In ’t donker stilte alom denk ik bij mezelf,
die lichtjes daarboven, zouden ze me zien,
zou men op aarde geloven, dat de sterretjes
in werkelijkheid de mensen zijn die we hier verloren.
Er komt een wolk voor de lichtjes eventjes maar,
en ik moet je zeggen ’t was even raar,
echt heel eventjes maar, zag ik jou.…
Waterlanders
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
538 zee golft mee op ruige vinnen
verwekt het duin in schuimend zand,
getuigde pluimage aan de offerrand,
uitdagende normen der dorpse minnen,
in uitgebleven beminden, jaagt in
angst de afslag binnen, vallen diepe
stilten, niet in tonnen aangekant,
stromen tranen over het gewelfde waterland,
wekken klokken het gemoed er droeve zinnen,
het verlorene…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 Het is verboden onderling de koning aan te raken
of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden.
De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten,
om hun kristallen stilte boeit men 's nachts de winden.
De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.…
Vergeten
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.671 Ze is zo verloren in haar denken
zit vaak zo stilletjes voor het raam
maar als ik haar gedag ga zeggen
weet ze gelukkig nog steeds mijn naam.…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf het lijden
Verloren…
ook liefde spaart je niet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.356 jou verzonken
valt men geloof ik als van jou bedronken
op ’t einde zelfs in zachtere gesteen;
schijn is niet helder; helder dat is schijn
jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen:
’t verwelkte bladgoud in je armen
kan nooit de prijs voor alles, alles zijn
hou op, wees stil: ik wil niet willen willen
jij kust voor niets en ik ben al verloren…
Roem?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
621 zwarte poelen, waaruit de roem verdrinkt,
slaat de bodem uit de creativiteit , verdund en
naar verwachting verder slinkt, de hunkering
die zich uit laat schrijven, met veel misbaar
weer een blanco pagina om te slaan, op een
reeds beschreven blad met tekst, wat zich
langzaam uit laat drijven, ondertiteld in het
journaal, het dagboek van de verloren…
O klamme koude...
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.268 me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al die klachten
verloren…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 Nimmer viel Oranjebitter
zoveel bitterder verloren
als toen op die ene dag
die er met glans viel van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had…
ik zal je missen.
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
4.054 weetje, ik zal nooit vergeten,
hoe gezellig het met jou was
nu ben ik jou echt kwijt
voor altijd
maar weetje, als jij nu denkt aan mij
dan denk ik: wat was jij een kei
weetje, je was een kei van een vriendin
je ging zelfs tegen je zin
met me mee, als ik pijn had
toen het niet goed ging met mijn kat
je steunde me, toen ik iemand verloor…
Met een knipoogje
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.394 Als een vlinder vloog je
zijde zacht
mijn leven binnen
jij vanuit het hoge noorden
ik vanuit het Haagse gebeuren
we beleefden
noem het maar turbulentie
want er was best wel tegenwind
we overwonnen
echt wel stormen
zo kun je dat wel noemen
vlinder Hanneke
toch verloren we elkaar niet uit het oog
en zeker niet uit het hart
vandaag jarig…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Grote diepblauwe oceaan,
zoekt hij het buiten zichzelf
in de grote wijde wereld,
stopt hij gewoon met bestaan
terwijl hij de richting verloren
natuurblauwe zwervende vinvis,
vergeet in een stranding
en stervend laat vergaan.…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 Hij is verloren,
weggegaan.
En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
Droom verbaasde bomen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Hij voelde zich een houthakker
in een land vol droom verbaasde bomen
liep hij met een bijl in zijn handen
om tot een oordeel snel te komen
maar geen boom in dit land beviel hem
geen beslissing kon hem bekoren
hij hoorde zijn hart, een lieve stem
zoveel natuur was er reeds verloren
totdat hij zag, een oude eik
stam zo dik, kon hij niet…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 Verloren vragen deden poging
overtuigd om het licht aan te steken.
gouden op de achtergrond,
een melodie
van tederheid op termijn…