567 resultaten.
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Mijn oogstlied klonk -
Mijn avond zonk - -
En schuw, langs lege akker,
Riep nog een enk'le moede toon
Gedachten aan genoten schoon
En blijde arbeid wakker.
Nu wordt het kil
En eenzaam-stil,
In donker blijf ik dromen;
Ik tast naar handen die me ontgaan...
Ik roep de stille zielen aan -
Die nooit meer herwaarts komen...…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit een heilige natuur, woestijnen
worden akkers…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 stellingen te verdedigen
zwijgt Pruisisch blauw
als de kanonnen spreken
de landmijnen in haar blik
zijn kromgegroeide uitroeptekens
soms vloeit zij uit
tot een plas van inkt
een stip die oevers zoekt
in de zoutkreken van weleer
zo schrijft ze zichzelf
de geschiedenis in
waait ze vanuit hoge bomen
haar westenwind
geselt ze de dorre akkers…
EIGEN KERST
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.569 dichte wijde nevel
waarin
een duister doornenveld
vol scherpe keien
spookachtig siddert
onder suizende hemelstenen
die zwak schijnsel geven
elkaar wild verdringen
reuzen uit de oertijd
zwaaien grote stenen bijlen
verjagen woest houwend
het krioelende sterrengruis
hakken de harde dorre grond
de geduchte mannen
lopen langs gewekte akkers…
Het bewegende duister
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
474 Er draven massa’s merries door de nacht
hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken
welke de akkers bedekken onder rode gloed
van de huidig blijvende oorzaak
het is alsof de paarden spreken: wij bewaken
het gebeente van de rustende gestorvenen
want onder de drukte heerst het meest stille
der stilte
witte kelken vangen het geluid van ons draven…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 De eerste gewassen worden geoogst
en akkers bewerkt, voor nieuwe aanplant.
In het voorjaar komt de verrassing.
De zaaddragende planten tijdig geknipt
de heggen, nog eenmaal te snoeien,
volgend jaar weer verder.
Er daalt rust in de tuin, de wonderbaarlijke
groeikracht is sterk afgenomen,
wat nog te doen staat is te overzien.…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 De eerste ontmoeting lag als
een borreling als rusteloos zaad
in een vruchtbare akker te rijpen
met de onbewezen wetenschap
in de beslotenheid van het
onvoorwaardelijke dat we in
ongemeten tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun…
overlevering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 god
na een tochtje met
zijn krokodil de
mens uit unkula noten
in den beginne
hoeft de mens niet te
werken wie honger heeft snijdt
een stukje uit de
hemel maar niet meer
dan je op kan de hemel
mag niet op de
vuilnisbelt belanden
onder lagen zand moet de
koning de goden
gunstig stemmen met
offers voor orde en
vruchtbare akkers…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je eigen hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Het werk moet gedaan:
de beemden gemaaid
de akker bewerkt
het graan gezaaid
't alaam hersteld.
't Volk krijgt zijn plaats
zijn dringende taak
op het hem bekende veld.
Wij staan om hem heen
met hem trekken we mee.
Soms is een vinnig woord
een oude zin
genoeg voor een stille lach.…
De krekel
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.583 Waar gij, op akkers, graan
Ziet staan,
In voren, zaadjes schieten;
Voor u is ’t, dat het koren wast;
En wat de boer in schuren tast,
Gij moogt het al genieten.
De noeste boer besteedt
Zijn zweet
Voor u, voor uw genoegen:
En als uw zuizen hem vermaakt,
De vors rikkikt, het eendje kwaakt,
Vergeet hij al zijn zwoegen.…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 Gods aangezicht, het is de atmosfeer,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 'k Heb de rustplaats gezocht
Voor mijn oudren gewrocht,
Op de vruchtbare akker der doden;
Maar de plek was mij vreemd,
Want de terp werd een beemd,
Overdekt door een dekbed van zoden.…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft in modder en in zand
zoekt in de zon z’n klok
maakt van de maan z’n lamp
leest de lijnen in zijn hand
snuift op de ochtenddamp
vreet vrij veel verse vruchten
crepeert soms hevig van de kramp
wuift naar wervelende wolkenluchten
verzamelt voedzaam voedsel
van akkers…
NAJAARSMIJMERING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
545 ’t puurste goud
of de zomer niet scheiden wil,
nog even draalt
om zijn bloemen
en bladerdracht weg te geven…
uiteindelijk wint toch de herfst
met storm en regen
en vallen ze vlug de blaren,
die moe gehangen
hij neemt bloemenkelken mee
dor en uiteengereten
kleuren veranderen
van fel naar zacht
stoere eiken
worden kale gebinten
de akkers…
EENVOUD VAN GELOOF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
530 In lang vervlogen tijden
zwierf een kloeke marskramer
langs akker en boerenwei
door grote bossen
van stil dorp naar drukke stad
liet zijn mondharmonica
vol vrije kunst horen
ongeacht of de koopwaar
snel misschien moeizaam
het kistje verliet
ofschoon hij nooit las
sprak de man al lopend
tot zijn Hemelse Vader
dankte Hem elke avond
waar…
De ark van wilp
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
459 Je zou dit vaargeulmonster moeten zien
Je zou beeld en geluid moeten gaan mixen
Dan kunnen bart en nico lekker niksen
Mijn god, 't is morgen vast te laat, misschien
Vormt 's nachts het wassend water averij
Dan zal de IJssel hoog komen
te staan
Gelijk de zondvloed over
akkers gaan
Eens in je leven komt zo'n kans voorbij
Het spant…
De Krekel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
6.005 Waar gij, op akkers, graan
Ziet staan,
In voren, zaadjes schieten;
Voor u is 't, dat het koren wast;
En wat de boer in schuren tast,
Gij moogt het al genieten.
De noeste boer besteedt
Zijn zweet
Voor u, voor uw genoegen:
En als uw suizen hem vermaakt,
De vors rikkikt, het eendje kwaakt,
Vergeet hij al zijn zwoegen.…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 'k Ben als een land dat strekt in middagzon
Onmeetbaar liggende akkers en deining
Van woud en duin, tot waar de horizon
Vergaat in 't licht van eigen verreining.
En 't evenwicht der wereld koelt de gloed
Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed
Tot eindloos aardrust en deining
Van krachten die geen mensenhand overwon.…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 Licht vertraagt
het landschap stokt
in een verstild kader
het kruispunt vult de ruimte
het asfalt trilt onder wat hitte
de akkers slaan bruin uit
warmte draagt zingend nog wat wind weg
de voetganger
van achter het kader genomen
stopt in dit desolate plaatje
het kruis slaat
een zucht van verlichting
haar bestemming is die
van smal…
Maannacht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.355 De maan schijnt wonderhel,
De maan maakt álles wakker,
De lucht is als een blauwe tent
Met duizend sterren goudelend
Boven de donkre akker....
Het hele leven was maar spel...
O kom! laat mij niet wachten,
Mijn ziel, mijn leven is voor U,
Kom met mij mee,... ik geef het U...…
Sem Peters : archeoloog
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
963 Akkerpad
draagt de spreuk
"ik ga geen uitdaging uit de weg"
aldaar ontmoet ik
een herschepper van eerdere culturen
die zijn verdwaald in de grond
maar mede met zijn spiedende blik
en een bevlogen verlangen
legt hij nieuwe maagdelijkheid bloot
of ontdekt hij waardevolle miniaturen
hier roept hij uit
"zie eens over de akkers…
Zaaigoed van Vanille
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
2.617 buitenleven
konden spelen van de Batak
met hun hoofd nog opgeheven
en van krissen die zij kregen
van een meer dan oude man
die in de haven van Jakarta zag
hoe schoeners binnen dreven
Hier zijn stenenbakkers sterk
als hun vaders stille kracht
zij die met kretek in de hand
de wereld zoet konden vergeten
ploegen dapper de karbouwen
door hun akkers…
't meske
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.113 Het zandpad langs de akker
krek twee bunder
Gert, de oudste, niet de
slimste van de drie broers
ging die middag maaien
Ik, stadsjongen, mocht mee
op de zijplaats van de tractor
gebogen staal, rood geverfd
met ronde gaten
ruikend naar ijzer
Heen en weer, over het land
strook na strook
steeds keek ik naar het huis
dan weer naar de andere…
Hoe het liep
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
929 Hij liet haar een schilderij na,
waarop de hemel, licht scheen
in waterige moddergroeven van een omploegde akker.
Tenslotte ruilde zij het om
bij de schilderes voor één met een open deur,
waardoor licht, een nieuwe toekomst scheen.…
Gerimpelde handen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
554 Ik heb met mijn slanke, iele vingers
hele bomen aangesleept en hen met een zaag
versneden en daarna met een bijl gehakt
tot bruikbare blokken open haardhout
Ik heb hele akkers omgespit met ijzeren spaden
en de blaren op mijn handen in jenever gedept
ik heb met diezelfde handen mooie tekeningen gemaakt,
knopen aangenaaid, vele bladzijden van…
Wandelen met oom van 92; genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 was niet om te houwen
En daarom om zo van te houwen
Het leidde hem af van het verdriet
Zijn vrouw was nu 2 jaar dood
Hij redde zich wel
Maar het gemis bleef
Hij vertelde het me honderduit
Hoe ze samen wandelden
Later achter haar rolstoel
Hoe ze vast kwamen te zitten
Maar vooral hoe ze genoten
Van de zo groene omgeving
Van bos, akkers…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Langs verlaten zwarte akkers,
doorsneden met smalle wegen,
staan rijen sterk geknotte wilgen,
gekromd door de westenwind,
die guur en onophoudelijk waaiend,
voor niets en niemand genade kent.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Hun knoppen trillen op het
randje van openbreken alsof ze zich nog niet durven toevertrouwen
aan het bleke licht dat zachtjes over de akkers strijkt en de koude grond verwarmt.
In de sloot weerspiegelt zich lucht,
ijl en blauw als een belofte.…
De fluit van Pan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 hele wezen, wie
zich vol overgave aan Hem geeft
hoeft liefde noch leven te vrezen,
hij tilde me naar grote hoogte
en legde me toen teder neer,
beminde me gepassioneerd tot extase
en daarna nog een keer;
Zijn Wezen vervult mijn wereld,
Zijn adem zijn lentebries en herfststorm,
de zomerzon Zijn warme koestering,
Hij geeft wouden, weiden, akkers…