586 resultaten.
In schil of nat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Motor voor
gewone en grote
prestaties van de dag
Gezond als moraal
Zomerkoninkjes
straks op alle markten
Koninklijk nagerecht
zonder kroon, met slagroom
Afsluiting van maal
Start jouw dag met een
banaantje, muesli, melk
koffie, brood en meer fruit
Na een dag werk en sport
Niets verzuurt in 't vat…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Donkere pijnen, hun kronen verenende, geven de bergrug
't Fulpen gewaad, en olijven haar zilverig loof aan de glooiing.
Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen
Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman,
Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter.…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 tussen hemel en aarde
hang ik
naakt en ontmaskerd
ondersteboven
gekruisigd
in het teken van het pentagram
op drie punten
vastgespijkerd
aan de levensboom
die wortelt in duisternis
en onwetendheid
maar in zijn kroon het witte licht verbergt
tussen valse zekerheid
en chaos
dans ik als een derwisj
die rondtolt op zijn hoofd,
in ijdele…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 De handige moeder hangt om de wiegenhemel
Van kransen en kronen een krinkelbont gewemel
En wacht, dat het wichtje van zelve stil ontwake,
En blijde bij de glans der bloemen blake.
En schoner schikt zij steeds de geurige schat,
Die vervenwisselend blinkt van blad tot blad:
Daar opent het bloedje ongewekt zijne ogen -
En zie!…
Aan New-York (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
845 De natie die voor gene zwichtte
Toen ze u de rang van dochter schonk;
Toen ze in Europa's ogen blonk
Als vrijgevochtene, als verlichte,
En, - parel van die dubb'le kroon!…
ZESTIGSTE VERJAARDAG.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.872 In de wangen nog wat bloeds,
In deze ogen nog wat gloeds,
In de boezem nog wat moeds,
’t Hoofd nog „fix und fertig.”
’k Dank dit hoogstgelukkig lot
Aan mijn God;
’k Dank het u daarneven,
Die mij jong houdt en verblijdt,
Die mijn kroon en sieraad zijt,
En mij nog een lange tijd
Wensen doet te leven.
NASCHRIFT.…
Stad,vrucht van eigen spiegel ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 de wachters van de grachten hun huizen
kronen over de hoofden het plein bespot,
beklad door duiven waardoor de beelden
levend bleven in de mondiale moraal van
overvolle gevulde pleinen en terrassen
uitgelicht in het spoor van hen die in het lot
zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en
symboliek, begeleid door de gilden van de straten…
Een gekroonde wereld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Een hemel zonder mens,
was uiteindelijk een paradijs
waaruit blijkt, dat elke droom
en kroon weer z’n doornen
heeft en ontstaat besef dat
uit het mechanisme, de macht
van overleving weer een
ander zaadje kleeft, wat
nog niet te herkennen valt.…
AMALIA 18 JAAR; “Ben ik van Duitse bloed”
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
607 Dinsdag 7 december 2021 wordt Amalia, de Prinses van Oranje
18 jaar en dus kroon/troon/vorstin/Koningin gerechtigd
Ook als ze met een vrouw zou trouwen
Zij is een stevige tante en weet wat ze wil en afziet van!…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 Ik ging uit dolen dacht ik
En ja, dat ging ik ook
Diep in mijn jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood…
Een schitterend gebrek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Emissie in de lucht slaat geconcentreerd
als zuur hemelwater neer -
depositie tot ongezouten grondwater in de bodem
van ons bestaan
onder het gewicht van zwartrubberen autobanden, vetgemeste geleedpotige viervoeters
en last but not least
onder de miljarden met rede begiftigde tweebenige,
naar gods evenbeeld geschapen tandeloze kronen…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 En ergens, waar de horizon zichzelf herhaalt,
ontvouwen zonnen zich—eeuwig, ongebonden—
elk een kroon van licht voor wie durft opwaarts te zien,
terwijl de aarde, zachtjes sidderend, haar adem inhoudt.…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Ik hoor het fluisteren van
trage paddenstoelen, hun bleke hoeden
dragen de stilte als kroon, onder mijn voeten bewegen
wortels, blind en wijs, ze raken elkaar aan in een trage taal zonder woorden.…
voor een breder publiek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
251 worden
doch zonder in zonde te leven
als dat klein gebleven wonder
gesjeesd en om de dooie donder
door niemand eronder te krijgen
voor wie men dreigend op wil
staan van ‘luie stoelen’ met stom
klapperende ongepoetste tanden
maar daar gaat het hem niet om
hij wil meer dan dom vermaak
verder boven bonenstaken uit-
steken naar onhaalbare kronen…
Bevlogen heks
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 boerendochter
kreunt onder het juk van de bezetter
in een rijk zonder koning
Haar verbeelding is de bondgenoot
Hoor de galm van de aartsengel
De opvolger sleept zich naar de troon
te loom voor het slagveld
Deze gewijde grond moet bevrijd
Ze jaagt hem in het vrome harnas
Achter het schild verbergt ze
de geestdrift, het visioen en zijn kroon…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 ‘
Toch sluimert er nog een diepe hoop in haar,
de wens om de Heilige Graal te vinden, binnenin
en hem uit te schenken over een droeve Aarde
met iets van waarde
opdat de mensen weer tot parels worden
op Gods kroon:
het Aardse leven als een knipoog in de eeuwigheid,
het Heelal als goddelijk metafoor
Kunstwerk: " Mijn Camelot ", 1991…
wollig popelgezwam
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
612 zeldzaamheid
rafelige hoed, mee zo velen hier bijeen
we ruiken gebakken eiers mee spek
Sefke roept, kijkt in zijnen koekepan
zwammen zeg ik, gaan we hallucineren
mekaar bestoefen of plezant broebelen
d’r staan meer dijken dan deze morgen
overal vliegen bonte spechten, ze lachen
en wij, we sleuren ons voort, langs de
wind en de kreek, ijle kronen…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Tussen zwammenwoekring bloeien bloemen,
Pluimen rijzen uit vergrauwde grassen,
Maar de meren spieglen vuile wolken
En het bos kromt al zijn volle kronen.…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 jaloerse minnaar
je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren
uit schrik dat hij me zou bekoren
je huilde in kale bomen
omdat ik sliep in je paleis van ijs
onder je witte deken
je zuchtte op plassen en beken
die onder je kille adem bevroren
nu je me wakker kust, hoor ik je vragen
of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen
die op de troon…
Blijken van zinneloosheid
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.390 Indien gij het goedvindt, o oude man
Ga gij zelf met uw buurman vechten
Wij komen de kroon van lauweren dan
U om de slapen hechten.
Hij zag hen aan met verwilderd gezicht
Zij lieten hem streng bewaken
En voerden hem naar het krankzinnigengesticht
Om een einde aan dat spelletje te maken.…
De keuze van het geweten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
461 Toch bij de geboorte is iedere
sterveling gelijk; en draagt er
niemand een kroon in zijn eigen
koninkrijk.
Mensen zijn bijna geheel het waarom
vergeten. De wetenden, omdat ze niet
willen weten. De onwetenden, omdat ze
in het geheel niet weten; en onwetend
voor onnozel worden versleten.…
Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.118 Weer heeft het vaderland
Een kostbre diamant
Uit de achtbre kroon verloren!
En gade en minnend kroost
Staan, bij der dichtren koren,
Weemoedig, zonder troost!
Maar, welk een treffend woord
Lokt mij naar 'skerkhofs poort
En schenkt de geest bedaring:
‘Uit nacht rijst morgenrood,’
Het was uw spreuk, o Staring!…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 de vlinders die op hun hartjes stoeien
als alchemilla’ s, riddersporen en valeriaan
heel trots tussen de eenjarige plantjes staan -
zelfs ’s winters nog ons huis gaan tooien
door ze in ‘t duister en luchtig te laten drogen
als de toortsen, de dille en de stokrozen
hun kleurige weelderigheid gaan tonen
kan de zomer zich met luister kronen…
Vonkende as
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Dan streel ik je wangen soms met tranen behangen
mag ik vanuit verse frêle dromen je dag vrolijk kronen.
Fluister niets te vrezen, weldra zal 't weer ochtend wezen.
Hoe hebben wij in dagelijks bestaan elkaar lief zo lief,
als stevige gewortelde sterke bomen die liefde tonen.
Wat dragen wij uit oudere grond dagelijkse in onze mond.…
Litanie de ma tante
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
635 Gods
werd vele malen
Aangeheven en dikwerf gepreveld
Jezus, zon van de rechtvaardigheid
Vader ook der toekomende tijd
Ontferm u, o verlosser van de wereld
Spaar ons Jezus, wees genadig
Blijdschap van de engelen
Koning van de patriarchen
Leraar der evangelisten
Meester der apostelen
Licht van de belijders
Zuiverheid der maagden
Kroon…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Wanneer haar kroon zich eindelijk opent,
sprankelend in tinten van diep wit en zacht roze, voel ik mij
meegevoerd door een stroom van verlangen naar verbondenheid en warmte.
In haar wordt een wereld geweven; wereld van onuitgesproken liefde, puur en eeuwig waar.…
In valse schemer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
354 Ziehier de zoom van het woud,
met de tempelzuilen en de kronen van stilgeborenen
voorbestemd tot de koningsjurk,
wier lichaamloze geest nu boven de toppen zweeft en
jankend huilt om het onrecht,
de zonde van de moeder en de afwezigheid
van tamboer- en pijperkorpsen bij het binnenrijden van de poort.…
De kloof
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Dus geef mij geen troon, geen kroon op mijn hoofd,
Ik kies voor de eenvoud, tot aan de dood.
Voor elke emotie die ons samen begroet,
Daar, in de massa, voel ik mij goed.
Ze stijgen hoger, in torens van steen,
Maar ik weet wat ik droom, ik weet wat ik meen.…
De Zucht naar Onwetendheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.247 Beklim zijn troon, en ruk van zijne slapen
de kroon af, - nu, ge, trots het hoog verbod,
wat schrale en wrange kennis kondet rapen!’
Hij heeft nu kroon en troon en mantel. Maar
die koningssleep, belachlijk lang en zwaar,
tracht hij met moede schouders voort te sjouwen.…