Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Er woedt een storm van ijzer bleek bacchanaal geknoopt om het roekeloos eiland lijnen dat als een zwaar lichaam zwijgt, verzonken in dronken slaap. Lange sporen omarmen elkaar onder licht van de maan. De laatste trein is ratelend in de nacht gegaan. Lege wagens zuchten, schuifdeuren half open.…

Een reportage

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Een woud van ijzer in d'augustusnacht de slag bij nacht verzonk in eindeloosheid weg van hun macht een uitgestoken hand de eerste tekenen, you'll just live once stip aan de horizon, zo zal het gaan  Zomers boven grand hotel du lac waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt zeg ik Lees!…
Maxim22 augustus 2024Lees meer >

Odysseus vs. Telemachos; de mannetjes van verre

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 456
Hoeveel sluiers weefde zij, in gemis verzonken; hoeveel ontrafelde nachten bracht zij, dronken van verlangen, achter angstige muren in eenzaamheid door? Als een ware Goliath schoot jij, een bedelaar voor zij die kijken met ogen wijd gesloten, door de twaalf lussen van bijlen in een halve poging met één pijl.…

Even blijven zitten

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
Ondeelbaar is het verzonkene in mij. Ik kies voor een ontspannen houding, recht mijn rug, plaats schouders beter. Minder stram is heilzaam voor de geest. Als lijnen nu tot golven kunnen geraken, komt er beweging, verandert vast in los. Sturen gaat niet, wel krijgt hoop een kans.…

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Ze houdt zich schuin in het licht, alsof ze bang is dat de dag haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets wat ik niet ken — een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

Verweven werelden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 252
Ze houdt zich schuin in het licht, alsof ze bang is dat de dag haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets wat ik niet ken - een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
CB8 juni 2026Lees meer >

De wereld wacht (op een kans)

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
Ook God wacht ook al is hij in slaap verzonken, Hij weet niet veel beter dan dat alles goed is. De wereld wacht, de wereld is niet in balans, En woelt ’s nachts in zijn broeierige dromen. En God wacht ook al is hij een beetje dronken, Hij weet alleen dat de smaak van wijn zoet is.…

Tredmolens

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 591
Verzonken in de zwarte grond van hoop, tot schijn vergaan, lonkt de lente met nectar van een nieuw geboren maan, de nacht gebakken tot kruimels van het ambrozijn.…
pama28 maart 2010Lees meer >

Bij het krieken van de dag

netgedicht
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 611
blauw kleurt de lucht over de grenzen van de morgen, die nog verscholen ligt in dunne mist, met daar bovenuit, zo lijkt van alles los, halfslachtig de stam en kruin van het berkenbos, langs water, diep en donker met lange grijze rimpels van de nacht staan dun de stengels diep dicht bijeen met hun fluwelen pluim als wachters roerloos verzonken…
lijda29 maart 2010Lees meer >

Tussen gebroken schelpen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 715
Haar ziel schuurt rauwe wonden op een rand van oud gesteente maar herkent in hem nog waarheid en trouw in het oog dat alles kleurt als de dageraad zich somber kleedt Door het beeld van krullend lenteblad wat zich laat strooien over het aardse donker en het ultramarijn wat in glooiende ogen spiegelt als oceanen, zo diep verzonken…

Alleen in 7 miljard

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Om me heen kijkend lopen zij mij voorbij lachend, mopperend, in gedachten verzonken allemaal een reden om daar te zijn een doel om naartoe te gaan Voor een moment kijk ik naar mezelf al mijn vrienden verloren in de afgelopen jaren allemaal gingen ze hun eigen weg, gescheiden van de mijne ik raap mijn denkbeeldige koffer bij een en ga op reis…

De Zwaan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
Een kind loopt langs de waterkant verzonken in gedachten terwijl ze naar de zwanen kijkt wat staat haar ooit te wachten? De eendjes vechten om het brood ze werpt ze nog wat toe zouden eendjes zwanen worden en zouden ze weten hoe?…

Nieuwjaar 2017

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
De nieuwjaarsklokken luiden blijgezind over een dorpje dat in slaap is verzonken de verstilde straten zijn met confetti getint waar in de nacht gefuifd werd en gedronken we worden wakker in een gloednieuw jaar om verder te schrijven aan ons levensboek een vernieuwde…

Vergane droom

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
de slager een hap stelen om het op een stoep met vrienden te delen Dat vrije leven had hij voor niets willen ruilen toen hij ouder werd zocht hij om ergens te schuilen op een zolderkamer met enkele vrienden bijeen rond een oud petroleumkacheltje bij vriesweer dan werd er gerookt en jenever gedronken tot ze in een soort van delirium verzonken…

de overkant

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
toen ik jou loslaten moest bij de brug naar de overkant was ik niet bang voor verdriet omdat juist dat mij herinnerde onophoudelijk als de brug zelf waaien mij nu jouw souvenirs die mij veilig en vertrouwd als onzichtbare armen dragen in het diepe water verzonken schragen pijlers de overgang als de getrainde schouders die jij mij…

Nieuwjaarsklokken

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
de nieuwjaarsklokken luiden blij gezind over een dorpje dat in slaap is verzonken de verstilde straten zijn met confetti getint op 't oudejaar werd gefuifd en gedronken we worden wakker in een gloednieuw jaar om verder te schrijven aan ons levensboek al dagen ligt een vernieuwde planning klaar laat…
Greta Casier31 december 2019Lees meer >

Voor mijn vader

netgedicht
3.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.115
In de verte hoorde je de golven van de zee, zo stond je, in diepe gedachten verzonken. Een man van weinig woorden maar met 'n lach, een stille man die genoot van elke nieuwe dag. Herinneringen en gevoelens nam je met je mee, van stil geluk en innige blijdschap dronken.…

wintertijd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.139
wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld speels dansen klanken volgen de noten bonte libellen zweven doorzichtig voorbij in zeeën van wolken een eeuwig gedrijf serveert poëzie op breed zwaaiende vanen het bronzen geklepel als rustloos geschrijf de buit van de herfstdag gevat in wat goud verzonken…
sunset1 november 2007Lees meer >

Langzame Wals

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 10.254
met zijn spichtige figuurtjes draaiend mij voor ogen bleef in de warmte van de keuken langs de wanden van mijn geest zozeer dat ik het ging zingen en mijn ogen moest bedwingen toen je stierf en ik je zag jij mij zag ik wilde tillen wat er van ons overbleef op een stoel en in een bed en wij zwierden en wij walsten tot je grond verzonken…

Tredmolen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
In zwarte aarde verzonken in wind en weer vergaan, in de herfst met goudgelen stronken als tafels gedekt, stroomt de nectar van de afnemende maan.…
pama19 november 2008Lees meer >

HERFSTHEIDE

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Nu waar 't wel zoet, terwijl ik d' aardgeur dronk, Zo stil dit hart werd en hier zacht verzonk In 't lang verlangd mysterie van den dood.…

Ik ontwaak

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Niet te blussen hartstocht, verzonken in mijn gedachten maar verslonden door hitte. Ik lach je toe, Verstrengelde lichamen vormen eenheid. Je kijkt mij aan ogen halfgesloten, een door hitte beroerde glimlach. Ik sluit mijn ogen, de werkelijkheid heeft zijn grip verloren.…

chrisanthemum herinnering aan mijn moeder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
laatste wens is nu vervuld mama, je bent er niet maar je gedachtenis heb ik omhuld ik heb het wel eens meer gevoeld het witte van het niet meer zijn als twijfel door mijn zinnen woelt het grijze zich vertoont als pijn maar wit is ook de som van kleuren verdoken onder huwelijkskleed met onverwacht heel sterke geuren vernietiger van verzonken…
fets14 september 2014Lees meer >

Sterrenstof

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
De avond valt langzaam samen kijken we naar de ondergaande zon al ben je niet bepaald spraakzaam dat komt wel terug, normaliter ben jij altijd spot-on in gedachten verzonken, met oneindige blik wel relaxed, dat is zichtbaar af te lezen al geef je momenteel geen kik we hebben deze avond niks te vrezen genietend van elkaar, van deze idyllische…
Marieke.8 december 2017Lees meer >

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Schichtig als een bange hond aan zijn baasje vastgeklonken loop ik hijgend in het rond op zoek naar de vaste grond in gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten…
sephus19 september 2003Lees meer >

vulgair

netgedicht
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.639
is er anders dan weemoed onzekerheid ijdele hoop en wanhoop vroeg ik mijzelf af verzonken in gedachten toen haastig aangeschoven om een tijd te wachten ongeduldig in een rij ik haar opeens zag midden in de hema ik rende van die kassa langs wenkbrauwen bij de pasta en het kindergoed ze keek licht geschokt daarna blij bij mijn aankomst…

Zomeravond

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.020
't Verleden rimpelt, onbepaald en loom, - verzonken stad in 't stilgevallen meer. Verheerlijkt glinstren! onbereikbre trans! O vloeiend zilverlicht zo hoog verbreid...…

Versteend boswezentje

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 822
Kralen diep verzonken in geschrokken open staren achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren snappen bos bewust van…
WOLF16 mei 2004Lees meer >

nergens spijt van

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.756
zo ontvleugeld en potig ontleed om vervolgens op bezoek bij de spin bibberend af te tellen naar het eind vergeten al die uren in de hoek van een boosaardig verkneukelende klas als hij weer eens als enige het lef had de juf te voorzien van de nodige inkt stralend blauw op wit gesteven kant nee, hij heeft geen spijt zo in gedachten verzonken…

Tederheid, leg nu uw hoofd

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.687
de avond verging en de nacht; toen de morgen hun lichamen vond, was hun ziel reeds ten prooi aan de nacht waarin ook de wereld verzonk. ----------------------------------- uit: Tempel en Kruis (1940)…