5695 resultaten.
weekdieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 haar zwaar behaarde okselhaar toont
donkerbruin en glanzend van zweet en deodorant
als een verwijzing naar haar schaamhaar
neem ik aan
ik kom nooit verder dan een beleefde groet
of zoals die half naakte billen
boven haar afgezakte broek
en haar spiedende ogen vanaf haar balkonbos
de woeste trekbewegingen tussen haar benen
de planten en bloemen…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
Brandende jeugdverhalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 te vragen zij volgde
blindelings en woordloos
zonder contacten
met anderen en alle
emoties kropten op
tot het scherm weg was
toen kwamen langzaam
de woorden, de zinnen
emoties eninzicht
in het leven met de
spijt dat zij niet is begeleid
haar vulkaan braakte
alle ellende uit in
vrúchtbare grond
met bloeiende verhalen
de mooiste bloemen…
verjaar! - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Waar vogels zingen,
dansen bloemen in de zon,
vreugde om je heen.
Weer lonkt een nieuw jaar.
De start belooft al zoveel,
grijp wat komen mag.
De avond zingt rood,
met warme gloed het refrein,
dat toekomst ademt.
Het volle geluk,
als geschenk iedere dag,
laat zich graag plukken.…
Waarheid als een haiku
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.049 Beton
en plastic bloemen
bloeien niet.
Nog een waarheid -
wie achteruit loopt
komt niet vooruit.
Elke kers
heeft een steeltje
en een pit.
Waarheid als een haiku -
het kompas wijst altijd
naar één richting.
Tussen haai
en koe ligt een wereld
van verschil.
Waarheid als een haiku -
de wassende maan
neemt ook weer af.…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
De vraag blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Vertel mij hoe de adem kwam
in het onmetelijk heelal
de kleinste bloem of boom met de dikste stam
vertel hoe lang de aarde nog wezen zal.
Geniet van de natuur met al haar schoon
hoe kan ze zo bestaan
groeit dat allemaal maar heel gewoon
óf... heeft God dat zo gedaan?…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Beloftes als plastic bloemen,
altijd mooi, nooit echt.
“Alles komt goed,”
alsof woorden ooit konden repareren
wat al gebroken is.
Ik grijns, koud,
vanbinnen stil.
Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.…
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
262 Dus wek mij niet bij het ochtendlicht,
laat het oorlogsfront weten dat ik
niet de plicht voel op te staan;
geen bloemen of schone lakens,
maar dit bezoedelde matras
wat mijn eenzame vorm afbakent,
door moet zingen zonder te lekken,
want als dat niet meer gaat,
kan ik de tijd niet langer rekken.…
Is dit het paradijs?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Eens was de aarde een paradijs
Gods tuin, schoon door vele bloemen
mens en dier brachten Hem eerbewijs
en ieder wilde Hem om Zijn vrede roemen.…
Functionele ziekte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Niet als een ramp
waar mensen bloemen voor sturen.
Het nestelde zich langzaam in mij,
alsof mijn lichaam
ruimte had vrijgemaakt
voor iets dat mij zou vervangen.
Bewegen voelt
als onderhandelen.
Ademen als arbeid.
Opnieuw wakker worden
om toestemming te geven
aan een dag
die mij niet wil dragen.…
Tussen Weten en Vergeten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
253 en toch —
iedere ochtend opnieuw
de kleine samenzwering tegen de waarheid:
koffie zetten,
een hand aanraken
de straat op gaan
alsof vergeten mogelijk is
misschien is dát
het drama van de mens
dat hij helder genoeg is
om de afgrond te zien,
maar teder genoeg
om ondertussen bloemen te kopen.…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost, nooit echt alleen
je schreef over bloemen…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 Wat jij bezit ging teder reeds verloren
jouw naakte verleden staat nu opgeschreven
een boek voor later bindt het broze leven
wanneer geen mens jouw stem nog kan horen
je zoekt naar liefde die je moest ontberen
als wind die bloemen kust met zachte vlagen
een middagzon die over ons blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit…
Samen slapen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
62 als er een discussie was
op de tv
van alles wat we samen deden
was samen slapen tot op heden
mij het liefst
als ik midden in de nacht
je rustige adem hoorde
wist ik: ze slaapt zacht
we kregen wel eens ruzie met elkaar
als ik onze trouwdag was vergeten
maar 's avonds als we gingen slapen
was alles weer oke
(de volgende dag nam ik bloemen…
koekelemeien bij naaktbloeiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 lente zingt eeuwen jong
ziet de boer op zijn trekker
ooien temerig aan de mekker
onder de wol hun lammetjes
merels zingen op fluitjes
ook de bloemetjes en bijtjes
je voelt ze aan je huid talen
naar frisse buitenlucht
om in zinnen te verhalen
natuur knalt er nu geel uit
chinese klokjes
in tuinen en vazen
kleine hoefbladen
aan rivieren…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 Wij voelen als twee
hoge, op stengel verhoogde lenterood-bloemen
midden in de lichtzee -
de lente is gekomen.…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 en brengt de charme in gezicht
van paddestoel en zwammen
een vogel zingt haar schoonste klank
als ware het een woord van dank
voor al het schoons geschapen
en al wat leeft op onze aard
des nachts weer krachten heeft gespaard
ontwaakt nu uit het slapen
waar tot voor kort nog duister was
verschijnen kleuren in het gras
waar duizend bloemen…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Die prachtige tros met bloemen en hun etherische olie.
Dampend in de vroege avondschemering.
Mijn overgrootmoeder heeft veel voor ons geleden en hield net als ik van seringen.
Als zeepjes hangen ze aan takken, bij mij violet en in lila.
Altijd op hetzelfde plekje in mei bloeien mijn trossen seringen.
Elk jaar lila.…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Zonder bloemen plukkende mensen onder haar takkenschouw.
Dan is het bekoorlijke juist het onbekoorlijke van de winter
Dan is het licht voorbij de tover van de herfst
En is ze heilig en helder geworden.
Dat winterlicht troost de kranken op hun bed vol smart.…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht,
gaan duizend bloemen bloeien, en ver is dan de nacht.
Wat dood lijkt draagt het leven, het duister ’t ochtendlicht,
en houdt met kracht ons streven, op vreugd en liefd’ gericht.…
Vrijheid
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.356 Het planten van een bloem, de geboorte van een kind,
de keren dat we zwijgen, de vreugde die ik vind.
Een klankreikende stilte, een wereld los van wreedheid,
de keren dat we moeten, willen we de vrijheid.
Luisteren naar het positieve, de woorden die ons behagen,
een algemene uitleg, een antwoord op de vragen.…
Laat geluk
gedicht
2.8 met 17 stemmen
10.780 O, 't moordend uitzien naar wie niet wil plukken
Uw bloem, die - 't is u beloofd - geen rimpel treft,
aleer de zoete rover u verheft:
een zee die opgaat, neev'lend van verrukking.
Nu glijdt ook alles van u en sluit gij 't oog
wilt in de poelen van uw keus verzwelgen.…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 Plots ontdek ik een kleine rozenstruik,
de uitgebloeide bloemen, nat van de regen.
Ik buig me voorover en schik de takken
wat mooier, een glimlach om mijn lippen.
Die mocht jij toch zo graag, en
rood was toch je lievelingskleur?
De zoete geur, daar hield je van,
je had er hele tuilen van in huis.…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid ligt in de ogen
die ons dan nog verbinden
in het licht dat ons schampt,
in de trillingen van het geluid
dat resoneert met het zoemen
van de honing die we drinken
uit de bloemen van ons vlees.
-------------------------------------------------------------------
Zie ook: http://home.hetnet.nl/~bcbvh/gedindex.html…
lentedag
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.821 ik wenste mijzelf een lentedag
vol bloeiende violen
een zacht geurende meisjeslach
in ontluikend groen verscholen
ik wenste mijzelf een lentekleed
vol blauw geel groene bloemen
prachtig kleurend kamerbreed
waarop bijen zachtjes zoemen
ik wenste mijzelf een lentezon
gespiegeld in het water
waarin ik mij steeds warmen kon
tussen eenden…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De zon is eventjes gestopt om zachtjes mee te snikken
De overwinning van je trots galmt doorheen de sterren
Zoals een lichaam dat naakt de schaamte uitdaagt
Grenzeloos is de schoonheid van je spiegelbeeld
Die zich in de schaduw van mijn illusies nestelt
Mag ik in je verleden dwarrelen als een ogenblikje
Zoveel is mijn overgave om met je bloemen…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 Een blauwe lucht, een hoogstaande zon
Een diepe zucht, een wens dat het anders kon
Frisse zeewind, een langgerekt strand
Een eenzaam kind, spelend in het zand
Een donkere lucht, hevige regen
Iemand die vlucht, zonder te bewegen
Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele
Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 slenterend langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois…