7647 resultaten.
Zomerballade
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 neem en lees daarvan en
zoek naar blinde zinnen
koel als ochtenddauw
vraag niet om de laatste dans
kijk niet naar het kruipend zweet
roep niet om de ober
maar huil om de honderdduizend
jaren van de volle maan
vergeet dat ik een dichter was
met heet gewassen vleugels
vind mij in de zon
in mijn bloed gevuld met zomer
in mijn hoofd…
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er zit een jakhals in mijn hoofd
wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen
en naar je lijf en leden happen
gelukkig is hij nog verdoofd.
Er ligt een meisje in mijn bed,
ze zocht een schuilplaats voor de regen.
Pas als wij in elkaar bewegen
dan zijn de bakens echt verzet.…
Meer dan je denkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Wat hoor je als het stil is,
hoor je dan het kloppen van je hart
je ademhaling in en uit, in en uit
je krabt aan je hoofd en denkt, dat geeft ook geluid,
een beweging van je voet, je hoort het
ritselingen van een kledingstuk, ja ook dat.…
Mijsea
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 de hand hebben
Dan ontsnapt er een
en waart hij rond over de aarde
die hem gewicht geeft en zwaar maakt
een reus die veel te groot is
voor onze wereld en de mensen
daagt hij uit
om zich te verenigen
tegen hem voor hij alles vernielt
de geest uit de fles
Helicopters ronken over het land
en draaien zich dol
in angstig schuilende hoofden…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 me weer
neer op het bed, vloeit uit
over mijn schoonheid
in de strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was
voor de stelletjes die niet durfden
Wat loop ik hier open en bloot
op straat met Zijn hoofd…
Liefde zonder plexiglas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 liefde kent geen muren
geen veiligheid door plexiglas
of gesloten deuren
liefde telt alleen de uren
van samen zijn
zij wil zelf bepalen
hoeveel, hoe vaak, hoe lang
liefde is niet bang
zolang zij leven mag
elke gegeven dag
met haar handen in haar schoot
wacht ze met gebogen hoofd
hij heeft trouw beloofd
liefde kent geen regels…
Moederdag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 we zwegen en moeder
keek aan mij voorbij
alsof ze de pijn
in m'n ogen niet had gezien
we deden alsof alles koek
en ei was onderweg naar
huis vanuit het ziekenhuis
thuis aangekomen ging
ik zitten terwijl ik rond me
heen keek in de kamer alsof
er iemand op mijn hoofd
had geslagen met een hamer
moet ik wel of moet ik het…
Lief lijfhuis [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 koelen
maar er staat geen wind
en de lucht is vochtig
van verdriet om mijn lot
en van angst dat dit het laatste is
wat ik nog vol kan houden, dat
het daarna te erg zal zijn
(ik weet niet precies wat -
soms is het te donker
dan weer schijnt het licht te fel)
Ik heb ruimte en adem nodig
om te strijden, ik ben een krijger
in mijn hoofd…
Bypasses
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
636 muggen en motten
Bypasses en bittere pillen
helpen niet, dus nog maar een
reorganisatie
We vergaderen, horen elkaar
kakelen, we kwaken onze kwaken
rekken tijd en hopen en vieren
de collega's die afscheid nemen
Ik stel het niet meer uit
ik ga een eigen weg banen
mijn eigen mislukking scheppen
Mijn handen ruimen nog op
maar mijn hoofd…
Een nieuwe diepte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 zij hebben
hoofd en handen
gescheiden
meten temperatuur
om koorts te bestrijden
een subtiel gegeven
dat verschil maakt
tussen dood en leven
waar de gevolgen van
besmetting zwaar wegen
zij zijn veranderd
minder open en de
spirit is verdwenen
wel is er in de lach een
nieuwe diepte verschenen
de motoriek kent
niet meer de geestdriftige…
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 een helm berooft zijn hoofd
van licht en wapperend haren
moeder neemt hem mee
voor de eenden in de vijver
heeft hij geen oog voor
vogels en bomen evenmin
zijn hand omklemt een flesje
met de andere houdt hij
de blaastuit vast
dit is zijn heilige Graal
de onvaste stappen van een
onwillig lichaam zijn vergeten
het innerlijke kind…
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Werd deze ochtend wakker
de rijzende zon in mijn hart
een sterrenhemel in mijn hoofd
sentimentele vlinders in mijn buik
dacht
wat doe ik hier
in het landschap
ik ging die avond slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik…
Het razen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 ligt op het kerkhof
hiernaast, het nieuwe leven raast
erlangs over ijzeren staven
en dat maakt me gek, het dendert
door de kamers waar ik heb gespeeld
Ik haal ze leeg en ik rook ze uit
met Nag Champa, met tranen
in mijn ogen sluit ik de ramen
en toch worden de muren dikker
van het geraas, ze eten het op
net als ik, het spookt in mijn hoofd…
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Wat kan een dag je dan onverwachts geven
dat je dat zomaar plots mag ontvangen,
kan dat je gemoed dan iets laten verweven
waardoor je je hoofd niet langer laat hangen.…
Mijn huis heeft gladde tegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 niet voor rede vatbaar is
of anders anders is
Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad
voor het elektrische skelet
van de wereld dat alles geleidt
en feiten, wetenschap en schoonheid
egaliseert tot menige woede ontploft
Misschien is het ijdele waanzin
in jouw ogen, in een verhit hoofd…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 het was een zonnige herfstdag
de lange schaduw liep voor me uit
naar mijn oude woonstek
daar kwam ik het verleden tegen
stond leunend tegen ’t verroeste hek
hier schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…
Papa
hartenkreet
5.0 met 26 stemmen
1.247 Zwijgzaam zoek je naar de woorden,
gevangen in je eigen hoofd.
Gedachten maken vreemde kronkels,
gevoelens raken uitgedoofd.
Het maakt je bang en heel onzeker,
niet snappend hoe dit jou nu raakt.
Nooit meer nieuwe herinneringen maken,
niet meer weten hoe iets smaakt.
Staren naar een lege toekomst,
bang voor wat nog komen gaat.…
Altijd Ja zeggen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
710 mezelf
altijd opzij
en leerde
ik iedereen
om me heen
dat ik er
niet toe deed
Nu al jaren
aan het leren
Mijn eigen leven
te leiden
En te leren
dat ik net als iedereen
Er gewoon mag zijn
en dat ik niks
verplicht ben
als iemand wat
aan me vraagt
Dat ik nee
kan zeggen
Het is nog steeds
vaak een gevecht
in mijn hoofd…
18 februari 2018 ~ 18 februari 2023
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Hoe kan ik jouw boek sluiten
terwijl jouw verhaal niet af is
vijf jaar geleden reed jij bij mij vandaan
sindsdien begon het immense gemis
dagen werden weken, weken
werden maanden, na al die jaren
wandelt nog altijd de vraag door mijn hoofd
‘Lieve Jeroen, ik kan deze stilte niet verklaren’
Zestig maanden zonder één woord van jou
niet wetend…
Het verdriet van de wereld. Ode aan F. Dostojevski.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 Een mens belandt achter tralies
kijkt de dood in de ogen voor
wat hij in zijn hoofd schrijft
voor een gedachte alleen
Zoveel soorten vuil in een
van god verlaten wereld
waar diep leed zwijgt
en zich verbergen moet
Verstrikt in de raderen van
grote dingen draagt de mens
het verdriet van de wereld
met zich mee
Hoe overleeft een…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Bewegingsloos blijven wij waar we zijn,
dan haal ik diep adem en recht mijn rug,
draai mij om, loop langzaam terug,
in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…
Slurp Slurp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 wijn in mijn brede mond
het gevoel van de zee aan de Franse kust
van aroma en genot ben ik bewust
tot aan het bittere eind blijf ik gezond
geen virus betreedt mijn uitgemergeld lijf
het is enkel de wijn die er komen mag
de alcohol stijgt op en bezorgd een lach
een enkeling vindt dat ik overdrijf
een licht gevoel betreedt mijn gebruinde hoofd…
Waardeloos wicht
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
602 Ik zal verder gaan
Met opgeheven hoofd en vol liefde
Ga ik naar de stilte
In rust…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Onze hoofden iets gebogen,
voorzichtig streelde ik door je haar.
Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem.
ik wilde niet naar de werkelijkheid terug.
Maar de sterren verbleekten,
bij het aanbreken van het licht.…
Leef en geniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
517 Een frisse wind om je hoofd
in hoge kruinen het vogellied.
Geniet van vrijheid
die ruimte ons biedt.
Vrij als vogels hoog in het zwerk
bewonder de horizon
die het oog bijna niet ziet
dat is ruimte en vrijheid.
Gun elk mens ruimte.
ruimte in veld en woud
Ruimte en vrijheid,
genietend van 't leven,
van dieren en vogelzang.…
LIEFDESMEDICIJN
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.189 IK bladerde door medische encyclopedieën
Viel voor psychiaters op mijn knieën:
“geef me een pil om mijn liefdesverdriet te genezen
Maar ze schudden zich het hoofd en vreesden…
Toen ik jaren later tegen iemand aanliep, die zei:
“meisje, waarom draag je zo een groot verdriet?”…
Only Fans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
790 Zijn ogen klommen langs taille-lijnen
Omhoog naar fontijnen appetijtelijk
Standvastig, koppig, majesteitelijk
Zoals bergtoppen alpinisten toeschijnen
Een zwak hebben was onvermijdelijk
Voor haar contouren, ze liep hooggehakt
Hoerig heupwiegend rond ietwat bekakt
Snobistisch, loens en verleidelijk
Bleef de set piece hangen in zijn hoofd…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert, dooft,
de tijd wist alles wat men hoopt
dus richt je blik niet op het stof
maar hef je hoofd…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Vergeet niet:
wie zijn boterham met pindakaas op zijn hoofd draagt,
vindt altijd de weg naar huis.…
Ken je mij .... wie ben ik dan ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Een grijze mist betrekt mijn hoofd
wanhopig op zoek naar het bekende
ik tast… maar struikel menig keer
verward…. alsof ik ben beroofd
Waar is het pad waar ik op bouwde
mijn levensweg lijkt zo vervaagd
pak alsjeblieft mijn hand en leid me
terug naar het veilige vertrouwde
Heel soms trekt de mist wat op
en zie ik de zon weer schijnen
maar…