5935 resultaten.
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht om in te rusten
een schoot van wijn en brood
mijn honger en dorst blijven wankelen
op de stilten van de dood
ik luister naar de diepte
gelegen in die ene tuin
waar zwaluwen met de wind spelen…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Een donder-wolk van vlugge vogel-vlokken
Die kraaiend zeilen door de dompe luchten:
Eén lijn uit, of ze elkaar met grappen lokken,
Eén lijn uit, of ze speels elkaar ontvluchten,
Tot, plots, ze zitten, en de bomen zuchten
En schudden klagend hun bemoste knokken.
-------------------------
uit: Verzen (1901)…
ONMACHT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
876 Twee levenslustige jongetjes
van negen en zeven jaren oud
werken en spelen vol druk genot
lijden echter onder felle twisten
van hun gescheiden ouders
toch strijden de kinders moedig
willen eigen bestaan versterken
tenslotte maakt vader radeloos
een eind aan 't leven van zijn zoontjes
die wellicht nog een lange toekomst
met schone beloftes…
toen ik lag te slapen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 moest denken aan hoe ze ooit mijn
leven binnenwandelde
de zon begon te schijnen
ze lacht naar me en ik vraag me af
wanneer ze geleerd heeft zo goed
toneel te spelen. het moet gebeurd
zijn
toen ik lag te slapen
ze komt terug van een weekend bij
een bevriende collega. wist alleen
niet dat het een getrouwde man was.…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Maar op 't nivo van 't water zelf,
zittend op 't basalt,
voeten in 't nat,
om aan de kou te wennen,
even... halt,
dan, me erin te laten glijden,
laten omringen door meegaandheid,
zachtheid, beweging,
't klotsen, kabbelen,
als een spel,
een babbelen van golven...…
Tot het ijs gebroken is.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
530 Dit oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het blijft
gevangen in een verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen.
wat onontbeerlijk scheen, lost zich op
in een weids panorama van het gevoel,
soms wild en soms zo aards sereen.…
alles is liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.499 stijf en oud zit ze daar
men noemt haar een
waardige oude vrouw
omdat zij dat vindt
altijd waardig geweest
haar geest is speels en
soms ondeugend
zo kent ze nog al haar
mannen,
bij naam…
en men knikt omdat ze
daarvan opknapt
bevallig en sierlijk
geliefd was ze geweest
lichtvoetig en vrolijk
instemmend knikt iedereen
men…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 verdragen dat je hier niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is
het spel…
Prullenbak heeft de hik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 die spelen in de bak
toch maar eventjes gaan kijken
hopelijk geen muizen, ah jak
De prullenbak heeft de hik.
Niets te zien gelukkig
maar iets of iemand moet dat doen
een of andere grappenmaker
zonder enig goed fatsoen
De prullenbak heeft de hik.…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.…
nabeeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 kortstondig heb ik je gekend
wij waren jong
en snoepten van de liefde
aan de zonnekant
het was te vroeg
ik wist niet welke woorden ik moest spreken
je ging terug
en nooit
heb ik je nog gezien
toch bleef ik wachten
als had je me beloofd, stilzwijgend,
wat ik dacht dat je wou zeggen
en sedertdien
spel ik de tijd als onvoltooid verleden…
Delen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Als knaapje moest hij steeds zijn speelgoed delen,
dat zorgde meest voor oeverloos verdriet
maar voelde hij zich weleens onbespied,
ging hij alleen met schep en zandvorm spelen.…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 wanden hebben spikkels
krioelend wit en zwart
vervaagde tekeninkt
kunstzinnig uiteengespat
omringd door geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende winkels
verspreiden knusse vertrekken
smakelijke geuren
van verkwikkende spijzen
door dit tierige leven
klinkt opgewekte toonkunst
uit een vleugelpiano
waar een ieder op mag spelen…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Dat stuk verstilde tijd
aan het einde van de dag,
net voor het donker wordt,
dat magische moment
waarop ik als groot kind
nog even, na het eten,
buiten spelen mocht:
“Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”.
De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren
scheervlucht als koppig neen boven de kale weide.
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte
wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren
Hoger dan canadabomen en het dennenbos
daar ligt het huis, waar ze woont.…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Als een boom
zal dit lichaam blijven staan
wachtend onomwonden
tussen het spel van licht en schaduw
tot haar vingertoppen sterven en
zuchtend ophouden te bestaan
de dans verloren...!…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen
om bestwil. Hier wankelen nu gekunsteld blokken metaal,
vervormd, gedeukt.…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer
Zij zitten daar nu bij elkaar
die Schuiten in kwadraat
ze zingen en ze spelen…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Erdohan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
540 Turkije speelt vals spel en dealt
op sneaky wijze met die killers van IS,
met die drie miljard is niets geheald,
raken die vechtjassen nog meer in de stress.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 En eindelijk herenigd
zullen we als vanouds
als Gods kinderen
weer wandelen en spelen,
omstraald door hemels Licht.…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 De lucht is grijs en dreigend,
de storm heeft nu vrij spel.
Ik schuil en denk stilzwijgend,
brand dan maar in de hel!…
Katknuppelen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
873 . -
't Beest is ons tot nut geschapen,
Niet tot spel voor ruwe knapen...
Kom, verlos het arme dier!
Wie een beest zó kwellen kan,
Die wordt een ondeugend man!…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed waar hij slaapt
spelen…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn
en adem ik nog amper in deze opgelegde hel,
maar als een mijnwerker in een oude goudmijn
weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…
De eerste stap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zich schittert in een kleuren-
spel, dat echt opgaat bij iedere tel, en niet
door een sprookjesschrijver lijkt te zijn verzonnen.
De treden die opgaan naar jouw voldoening
een mens te zijn binnen het kleurenspectrum
van hart tot hart, gaan via de trap naar echte
dromen; wekken opnieuw tot leven wat voorheen
geen kleuren had.…
Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.328 Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
o Zusters, woedt die grote strijd nu fel:
wij hunk'ren naar de toekomst, 't heerlijk spel
aller krachten, die nu in ons verstijven.
Wij horen Vrijheids zoete lokken wel,
en reppen ons...…