10129 resultaten.
O, zomer!
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.075 O, zomer, met uw lokken, glanzend gouden,
En met uwe ogen, blauw gelijk de wanden
Van 't rondend hemeldak, en sneeuwen handen,
Die bloemenslingers slank gebogen houden!…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
Wandelt langs beuken, vind je een plekje diep
In 't bos - 't is, of een stukje zomer sliep,
Dat met de zwaluwen mee te gaan vergat:
Geen sneeuw. Een herfstdraad. Mos. Een mug. Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 Het donker is zichtbaar is rond me overal
De kilte trekt in me, de kilte word kou
Geen woorden een kraai die krast
Steeds weer gedachten
Wat moet ik toch doen
Te vroeg nog voor sneeuw
Te laat voor wat zon
Het was al herfst in mij
Voor deze begon
En nu in deze eenzaamheid
Moet ik naar huis, maar heb geen zin
Ben ik van de herfst bevrijd…
beneveld
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.887 ik draai in die ochtend
achtervolgd door
dubbelbock en medefietsers
de eerste hellingen
weer op
bossen
vol met bomen
beloven me hun goede wil
wolken mist en dunne druppels,
flarden
roes versterkend,
vleugels
en ik dans omhoog met volgezogen benen
bovenop
ben ik verloren
vast gegrepen glijd ik door
tussen resten sneeuw
de muren…
Sneeuwlandschap
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.330 Of nog:
het grillige lint der Zwarte Nete
met hangwallen van sneeuw
en in het gestolde land
de nu intense siddering
van levend water.…
Zadoesjnitsa
gedicht
3.2 met 85 stemmen
25.890 Zo drijven we dan met zijn allen
onbevreesd voor regen, droogte,
voor het ijs en voor de sneeuw
altijd verder naar de wateren
van Stroema, Mesta, Jantra, Jana...
Tussen het riet, op bolle stenen,
wachten de voorouderlijke zielen
en een wit libelletje - mijn moeder!…
‘K EN HORE U NOG NIET
poëzie
4.4 met 14 stemmen
2.946 ‘t En zomert, ‘t is waar,
‘t en lovert, ‘t en lijdt
geen bladtje nog uit
de hagen;
‘t zit ijs in de wind,
‘t zit sneeuw in de lucht,
‘t is stormen, dat ‘t doet,
en vlagen.…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel trekt
een trage zilveren streep
door de weelderige boezem
van een lekkere wollige dame
in de nauwe laars van italie
eeuwige sneeuw…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 levensteken in duisternis
een sprankje licht gloeit op
de mist verlaat de bergtop
in verlatenheid belevenis
hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig zal de sneeuw…
2007-vers
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
869 dan is het ineens weer feest
letterlijk iedereen zomaar lekker
op de zwier met andermans vrouw of man
onder vette knipogen naar gretige handen
en wacht nou maar weer een jaartje
de eerste dag van het jaar
tot na de noen in het nest belegen
gaat het dan verdomme toch nog sneeuwen
blauw, paars, groen, rood, geel, oranje, bruin
alweer een leuke…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee
met roodgele tinten
de aardbol geleidelijk opwarmt en verlicht
dan zoek ik haastig naar een plekje
onder de bomen en wil ik vooral
zachtjes wegdromen naar een plek
waar geluk en liefde hoogtij vieren
de warme zonnestralen alle pijn en verdriet
laten wegsmelten als sneeuw…
Vrouw Holle
gedicht
4.1 met 58 stemmen
23.254 .
--------------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
onderweg
gedicht
2.9 met 16 stemmen
7.633 er is geen onderscheid
de voorbijgaande auto is het sluipend dier
waar koren op sneeuw lijkt en aarde fluweel
een weg recht een berg op kan gaan
en de prairie vlak en hard als holland
langs een spoor
of over een spoor door huizen op een lijn
de kerk, de schuur, de opslagplaats
er wacht zijn langs de kant van de weg
in een al…
toekomst
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.130 Het klopt toch echt
Wij hebben een toekomst
Die ons door het diepe
Laat ronddraaien in een kolk
Soms wordt er gedraaid
En komt er iets uit
Jouw toekomst wordt bepaald
Door het lot der toekomst
Waar je wordt gekozen
Uit duizenden mensen
Die wanhopig kijken
Met hun kraaloogjes van sneeuw
Je wordt gekozen in een lange baan,
De baan…
Dolende
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
616 zwevend door lange gangen
prachtige trappenhuizen
ongeduldig naar omhoog
naarstig wil ik je voelen
nog één keer zien
zweef ik over zolderkamers
speur ik door schoenendozen
maar al ik zie, geen foto's
je lijkt verdwenen
vlieg door het dakraam naar buiten
in de volgspot van de maan
mijn weg vervolgend
lange lanen bedekt met sneeuw…
Ik mis een schoen.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.167 Er kwamen stormen, regenvlagen
Sneeuw en hagel.
Wij waren jong en sterk,
We deden trouw ons werk.
De linker ging wat lekken,
De rechter trok wat krom.
Ach ja, wat kon het schelen,
We lachten er maar om.
Het lekken werd steeds erger,
Hij kon niet meer gelapt.
En op een donk're avond,
Is hij eruit gestapt.…
Feest van vreugde en verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.139 mijn woonkamer weerspiegelt een mortuarium
stil, doods en ijskoud
geen plaats voor een boom
zelfs geen kaartje of kaarsje
een zwak vlammetje
dat samensmelt met mijn gedachten
tijden van weleer
tijden van ons samenzijn
buiten, witte maagdelijke sneeuw
die zachtjes neerdwarrelt
op de met lichtjes versierde bomen,
sporen verraden, van…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 De fijne rijm bedekt nu boom en plant
En ’t stijf-gestolde water, spiegelglad,
Kaatst hel de zon terug van ’t glanzig pad,
De blanke sneeuw ligt blinkend op het land.
En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.…
LE CARNAVAL DES MOTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
965 De melkblanke
sneeuw weergalmt al kalm door besterde bergen;
dindeliendi dindiliendi, als een wuivende kometenstaart
of wegstuivende Venusmensen. Een stangend geritsel
van een page. De stem van de Centrale Zon dringt met
de kracht van trompetschetters door de maquillages van
nevels heen, tot zelfs moeder aarde in tweeduizend twaalf.…
Opruimen en zwemmen
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.691 .
----------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Sterrenkind
poëzie
3.8 met 5 stemmen
5.279 Een sterrennacht op de wereld geworpen,
In sneeuw begraven door de wind,
Houthakkers brachten naar hun verre dorpen
Als een gevonden schat het sterrenkind.
…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 Vandaag nog sneeuw, maar morgen lente?…
al bijna winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 (mijn vertaling van "Stopping by woods on a snowy evening" van Robert Frost, 1923)
Van wie die bossen zijn weet ik misschien
zijn huis is in het dorp bovendien
Hij ziet mij niet even stoppen en
zijn bos bekijken vol met sneeuw en dieren
Mijn paardje zal wel denken
waarom ik stop zonder boerenhuizen die wenken
tussen bossen en de bevroren…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 Op Nova Zembla
vervolgde mijn leven zijn spoor;
Mijn voetstappen in de sneeuw waren maar
een fractie van wat ik achter mij verloor.
Het Behouden Huis heeft mij behouden.
Afgesloten in dit winterse paradijs,
overleefde ik de rampspoed wonderwijs.…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Op die hoogte was de lucht ijl
maar de wind bracht de koelte
van de sneeuw op de toppen
de ogen slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf…
Valentijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
656 om de getallen,
en als je alleen,
slecht ter been,
dan nog geen geween,
bedenk in plaats van: ik mis
wie er is
die ik wat schenk,
al is het een wenk, blik,
jouw aardiger ik,
een lach zomaar die mag,
gewoon even een haal
over een rug,
door het haar, paal
geen angst en geen faal
want alles wil groeien en bloeien
de klokjes onder de sneeuw…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 De dood is zondermeer de dood die aanklopt,
die sneeuw was en is sowieso puur dat witte kleed
dat bestaanbare en het nu weer wachten op de lente.
Soms heeft leven een punt om er achter te zetten
komma's , gewoon leed, rappe dagen van leven en welzijn
liefde en hartstocht en noodzaak je hart en ziel te koesteren.…
Narcissus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Neerbuigend in winters laatste ademtocht
groepen zij samen, schouder aan schouder,
wachtend op lentes strelende warmte
die in tijdloos ritme sneeuw en ijs bevocht.…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.
het draagt de rotte rafels van een oud kostuum.
het woord liep leeg, haar lijf liep uit in bed,
het ijlt en kermt Latijn dat niemand nog begrijpt.
heilig is het vers dat men ter dood bewaren wil.
het zag haar hangen, nat bezweet in haar zwarte kleed.…
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 In het winterlandschap, gaan we samen op ontdekkingsreis,
over zachte sneeuw en op glad ijs.
Dus laten we dansen in de maanverlichte nacht,
waar de kou ons niet afschrikt, maar juist naar ons lacht.
De winter, een seizoen van samenzijn,
met vreugde, liefde en warmte, in het kristalhelder schijn.…