7674 resultaten.
In het lichtend ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 In het lichtend ochtendgloren
als de zon zich vleiend zacht laat zien
en onzichtbare wind
rimpelingen maakt op het water
waarop het zonlicht sterren strooit
en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater
de takken van de bomen geknopt
maar nog niet in vol ornaat getooid
steken ze af als afgedankte penselen
tegen het blauw van de hemel…
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 paden
er is geen weg terug
afgesloten
een indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt
gelukkig schijnt er zonlicht
door de bomen…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 Echo van stille schaduw van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik zag het hek
al openstaan
gescheurd in
zijn scharnieren
nog een stukje
draai te gaan
de tijd heeft
stilgestaan in
twee ondiepe
karresporen
de berm is in
groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees…
Avondschildering
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
508 ontboezemingen
haar ademlucht van zuiverheid
de dag voorbij, de maan verschijnt
bloemen gaan slapen, vogels zingen afscheid
maar ze voelt zich blauw en onbeholpen
in de wandelgangen van haar eigen geluk
het kleine circus van levendigheid
wanneer ze terugkeert in haar bed
waar veel eerder de droom is begonnen
twee wortels aan dezelfde boom…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
Bodem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 Het brein neemt de hand van de kunstenaar
in zijn universum en tekent een huis
de kunstenaar is een man in dit geval
zoals de kale boom die voor het huis staat
met vrouwen en kinderen
op de bodem van de stilte
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad
die in het zand ligt
het hart dat in de steen blijft
het…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 tot het water over de bergrug heen
het meer in stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op
uit de verdronken bomen…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw lucide droomwereld
en haar machtige serene werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen…
homeland revisited
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
490 de weg naar het huis bovenop
de berg maakt een beruchte
bocht scherend langs
het ravijn waarin jij
verdween nabij het
stugge bergdorp van
onze ouders je
kwam niet meer thuis
een dans macabre
tussen onbenaderbare
bergen van zoekend licht
weerspannige bergen
doen wat ze willen
een boom sloeg een
gat in het dak ik kijk
de…
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 We zijn allemaal nerven van dezelfde boom
ik groet elke dag de mooie takken,
de schors voelt steeds weer als een droom
niet iets om te verfraaien of te lakken.
Bij het dagelijks ondergaan van de maan
zie ik ook de sterren steeds verschijnen,
ik wilde ze van ver wel kussen gaan
laten klateren als prachtige fonteinen.…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 herfstbladeren
alsof ik iets wilde zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd een foto gemaakt
van jou en mij
bij een boom…
Luister stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 naar het briesje
Dat zacht het riet golft langs de oever
En hoor het antwoord
In de lach van een kind
Luister stilte, naar de zang der vogels
Naar de blijdschap die daarin klinkt
Ver verheven boven aards kabaal
Genot dat ons dagelijks omringt
In steeds herhalend verhaal
Luister stilte, en vertel ons wat je hoort
Van de vogels, van de bomen…
De wind en, ja de wind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
734 Wat ga je tekeer, de blaadjes vallen sneller
rapper dan normaal zeg maar
‘t grastapijt ligt vol met wat eens groen was
de bomen ogen kaler en kaler.
Wat ga je tekeer, ‘t is herfst
de wind heeft een oerkracht zo lijkt
‘t is herfst, een openbaring
op naar de winter en de verwarming!…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
487 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
Het magische licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 jij deelt het
magische licht
dat alle leven een
gezicht kan geven
een vogel in de
lucht is voor jou
een grandioze vlucht
tussen de wolken
waar in sierlijkheid
en slanke kracht het
dartele diertje ultieme
schoonheid beleeft
het zomers gesprek
dat jij hebt met de
bomen van het bos over
het grondwatertekort
jouw samenkomen…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Er ligt een stilte
in het landschap
bij de grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door…
voorheen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 elke dag is het een beetje warmer in de kamer
die geurt in besloten kring
de planten krijgen water bij elke aanwezigheid
geen lucht, daarvan is niet genoeg
zweet staat op de muur gemaakt van
stof en stiksels
op verstomde kasten staan snuisterijen uit
zelfgemaakte landen
dieper dan een boom wortelen kan
klinkt hier schuld en twijfel…
Mijlpalen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Ik ontmoette vandaag de dood
In een zeer sombere omgeving
Met z’n grafstem sprak hij tot mij
En noodde mij mee te gaan
Maar ik heb zijn aanbod afgeslagen
Zijn ogen staan mij niet aan
Vandaag heb ik daarna ’t leven ontmoet
Tussen bloemen en bomen in zonneschijn
Haar stem klonk als zang van harpsnaren
Kom dans, sprak zij, de weg is nog lang…
LAIS CCLXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Bomen staan naakt en bevrijd.
De huizen glimmen en de spin gaat dood.
De kale maan houdt niet van narigheid:
zij wil haar aarde echt en recht en bloot.
De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood.
De mens loopt krom, kop in de kast en koud
zijn de gedachten, lelijk, dom en oud.
Niemand heeft haar licht gezien.…
Haiku's # 9
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
657 Na een flinke bui
blijven de bomen nog
uithuilen.…
Gesprek met mijn moeder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 Toen zei ze:
'Zelfs als de passie weg is,
blijft de liefde'
De twijgen begonnen wild te schudden
Ze zei iets over samen wandelen,
over samen eten prepareren,
en ook iets over wijn
Ze klonk verward
Dat dacht ik althans
Iets over als alles wegvalt
Iets over er blijven zijn
Iets over naast bestaan
Naast zijn eerder dan zijn
De bomen…
In de vroege ochtend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Als een solitaire boom
Maar gevangen in het woud
Dromend van het open veld
De vrijheid waar ik van houd
De ruimte om groots te groeien
Geen vreemde wortels die ik voel
Langs mijn blad steeds nieuwe wind
Mijn eigen plekje stil en koel
Hoop het gevoel hier nog te vinden
Omdat ik moet blijven waar ik ben
Zal blijven dwalen in gedachte
Verlangend…
ALTIJD BINNEN GESTAAN
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 krassen en butsen,
meerdere malen volledig total loss verklaard,
uit elkaar gehaald en opgelapt
nu is het de kunst om met angst in het hart
niet te hard meer door de bocht te gaan
maar diep in je hart weet je
dat er op een dag toch iets breekt, hoe voorzichtig je ook start,
en in plaats van keihard zelf tegen een boom te knallen,
vraag je…
alles is veranderd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 het gras is weer gegroeid
de bloemen zijn uitgebloeid
de kruinen van de hoge bomen
nauwelijks van alles bekomen
liefde schuilt nog dieper weg
wees alert op wat je zegt
of praten we elkaar angst aan
moeten we niet naast elkaar staan
de wapens steeds weer opgepakt
vrede en voorspoed uitgekakt
herdenken in blinkend oorlogstenue
buigen…
Roependen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 van wat we vinden
net ontdekt,
bizar, hilarisch
de moeite waard te delen
Bijvoorbeeld ik,
wortels
die in de zwarte aarde
zelf niet kijken kunnen
goed voor onze ogen zijn
Misschien kunnen ze zien
ze hebben oranje irisjes
Heb weer een stuk
van ‘t Zuiderzeepad gelopen
zonder ‘t IJsselmeer te zien,
wel weilanden en paarden
bomen…
Herfstblad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Onder kleurrijke bomen,
grauwe luchten,
of waterige zon
tussen veelkleurige soortgenoten
en lig soms even te dromen
waar geen winden mij stuwen.
Ik droom over 't verleden
toen ik gekleed was in groen
of in geel op de akkers
de toekomst oneindig.…
EENJARIGE REE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 plotselinge vrijheid
zoekt overal rent lukraak
vindt nergens een tehuis
slaapt soms onder dichte struiken
dan weer in korenvelden
wordt door reebokken verjaagd
hij besnuffelt een jong vrouwtje
maar weet hiermee geen raad
opnieuw de drang tot wegsnellen
beide harde spitsen
op zijn kopje
zijn vol drift voor de toekomst
hard stoten tegen die boom…
Alle wonderen en gaven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Wie heeft nooit gezeten
in schaduw van bomen in het bos?
Wie heeft nooit genoten
van jonge dieren in de natuur?
Kom, geniet van alle wonderen
die de schepping aan ons gaf.
Kom wees dankbaar voor alle gaven
ons geschonken voor het leven.…