5143 resultaten.
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Je zorg bleef niet steken in kindertijd maar reikte tot in mijn stormen,
ongevraagd, onvermoeid, als adem in een kamer die nooit sluit.
Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen,
in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 En zelfs waar de stilte zwaar op
de adem rust, waar het verleden luid roept dat
er nooit meer iets zal veranderen, is er een trilling, een toon die
zich niet laat doven – het geluid van hoop: klein maar krachtig en onwrikbaar aanwezig.…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De wereld bleef ademen
alsof niets was gebeurd.
En in de lobby,
tussen groene bladeren
die geen water nodig lijken te hebben,
zit een moeder stil,
alsof ze door wil groeien
in het licht dat niet van hier is.…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Neem het leven in je armen alsof het wegglipt,
lach alsof elke adem een geschenk is,
bemint alsof je hart geen grenzen kent.…
Afscheid van Fleur onze Maltezer 10 november 2025
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.595 Agnes
Dartel, steeds opgewekt
zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust,
trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht
opgevreten door artrose
kan je niet meer stappen
spring in het veld
we laten u inslapen
tegen het verwachten
uw blik, nabij zijn
de warmte, de uitstraling
slepen van je lichaam
de pijn dat je verborgen hield
je adem…
Het hart dat bleef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 Ze kende de gebaren
van gebroken handen,
hoorde het trillen
van stemmen die niemand meer geloofde,
en ging zitten,
gewoon naast hen,
tot hun adem weer durfde.
Ze vocht niet om gelijk,
maar om recht.
Niet om macht,
maar om nabijheid.
En steeds weer zei ze:
“Een beetje liefde
kan een heel eind zijn.”…
Eerder afbouwen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 En ergens,
tussen de jaarringen
van dit onderzoek,
blijft één vraag echoën:
hoe vinden we de balans
tussen bescherming
en de vrijheid
om ons eigen herstel te ademen?…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Ik probeerde te voelen wat jij voelde,
maar vond alleen mijn eigen schuld,
mijn adem die bleef hangen
in een te kleine kamer.
Ik weet niet waar jij nu bent,
maar ik hoop dat het zachter is dan hier—
een plek waar wachten geen pijn doet
en afscheid niet telkens opnieuw begint.…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 net zo lang blijven zitten
tot de sneeuw gesmolten is
er geen adem meer stil fluisteren wil
alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn
de batterij van de klok leegloopt op de tijd
de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt
de geradbraakte levenslust bewust doordraait
en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken
als een wolvenleven…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Alleen in mezelf kan ik woorden schrijven,
mijmeren, achteloos, zachtmoedig
dichtend uiten,
armen die troost omsluiten,
ontkleed en bloot
als een dood-gewaaide vlinder
gedragen door mijn adem
tussen het geritsel van mijn dromen.
Soms ...
wild vertederd, hart en innig
vergeef, vergeet ik
als herinneringen
die vervagen in geruis.…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
296 De vrouw houdt haar adem vast.
In zijn hand een briefje.
Hij draait het om
alsof er een uitleg
op de achterkant staat.
De koelkast zoemt.
Hij schrikt.
Ze pakt zijn jas.
Helpt zijn arm in de mouw
alsof hij een kind is
dat niet stil kan staan.
Hij kijkt naar haar handen.
Zo vertrouwd
dat het pijn doet.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Navond, navond,
eindige avond,
waarin zelfs steen leert ademen.…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden
ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde
mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen,
maar de schemer houdt
mijn onrust even verborgen
wat ben ik anders dan
een adem…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 Voor jou gleed de laatste adem weg
zoals de soepele valling van zwaar fluweel.
De spanning is van de draden,
het houten frame heeft eindelijk rust.
Geen zwoegen meer, geen slijtage.
Alleen de stilte die perfect past.
Maar hier in de werkplaats
staan wij met de rauwe randen van het gemis.…
Toneelhuis van de liefde
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
388 vergissen of te verspreken
totdat je mij uiteindelijk terugneemt
toelaat in een hunkerend verlangen
vrij in de zaligheid van jouw liefde
nu de storm op het water is gaan liggen
is de kou van het eiland verdwenen
de maan werpt haar zachte kalme licht
op de drempel van jouw open toneelhuis
ik hoef niet langer te zwemmen tegen de stroom
geen adem…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Het is vallen en weer rusten,
het is proberen, ademen,
en opnieuw beginnen
zonder jezelf te verliezen.
Je bent niet alleen wat je is overkomen.
Je bent ook je kracht,
je herinneringen, je liefde,
je humor en je hoop.
Je bent zoveel meer
dan de grenzen die vandaag zichtbaar zijn.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.
Soms komt de buitenwereld te luid en te dichtbij,
maar het ruisen van de bomen vormt een eigen, veilige taal.
Glinsterende zonnestralen vallen gefilterd op de grond,
en openen een kalme, grenzeloze ruimte in mijn gedachten.…
Op de grens van volwassenheid/Rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
18 En snakkend naar de adem van volwassenheid
ging ik voortdurend in de golven kopje onder.
Doch wie worstelt die komt boven,
was me vaak genoeg verteld.
En ik ontdekte toen de worstelaar in mij.
De grens die mij zo lang had dwarsgezeten
had ik die dag dan eindelijk geslecht.…
ijsreus
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.584 7 jarig mensenkind
Toch,… heldvoelend en hart overvol
want… stoer als viking, sterk als beer
Haar gouden haren roodbemutst met wol
Haar blauwe ogen als glinsters, telkens weer
Half schuilend achter mijn sterke rug
behandschoende hand in die van mij
‘’ik breng jou naar je veste terug’’
kuiltjes-roodwangig knikt zij blij
haar Kersen-adem…
Ontvangen moet je leren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
915 getekend gezicht
dansend gaan gekrulde lintjes over
haar blauw geaderde handen nogmaals
kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht
of het wel echt voor haar bestemd is
terwijl zij bijna de verpakking streelt
knikt hij haar vol liefde toe en heel
langzaam pakt ze de uiteinden van
de prachtige strik blaast nogmaals
met eerder ingehouden adem…
Droom peuken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
805 peuk opsteek
om bij het aanbreken van de nieuwe
dag gewoon die belofte weer uit
het pakje te halen en te breken
wanneer jij dat zou fluisteren
steek ik er van schrik nog een
op en blaas rook langs gebakken
lucht terwijl ik jou vol liefde
een sigaret aanreik met in mijn
achterhoofd de tere gedachte
"roken veroorzaakt impotentie"
adem…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Zachtjes blies het westenwindje
Zijne adem door het lover.
Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje
Langs, met lis bekroonde, zomen.
Alles lachte en alles juichte,
Maar! hoe los en ongestadig
Is het lieve lenteweder!
Hoor nu eens de winden loeien!…
Mijn geest reist naar jou....
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.703 Ik hoor je zachtjes ademen,
mijn aanwezigheid voel je onbewust.
Ik aanschouw je stilletjes, weer door
jouw hemelse schoonheid verrast.
Langzaam daal ik neder,
en pak ik je heel teder vast.
Ik kijk je aan terwijl je sluimert,
en kus je gezicht heel zacht.
Je draait je langzaam om,
en droomt verder in deze zwoele zomernacht.…
Een moment van volkmaakte liefde.
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
4.545 Je parelzwarte ogen laten mijn warme adem stokken.
Als een vlinder naar een bloem laat ik me door jou lokken.
Ik sluit je in mijn armen, en fluister zacht: “ik wil je nooit meer laten gaan,
want zonder jou houdt mijn leven voor eeuwig op te bestaan”.
Onze harten smelten samen in een omhelzing zo passioneel.…
naakte waarheid
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
1.961 ze speelt met mijn haren, en gedachten vervagen,
terwijl de sigaret langzaam vergaat, neemt het moment alleen maar toe,
een vraag, slechts een, is dit het heden, het verschiet of toen,
wat doet het ertoe,
hier op zondag samen onder de dekens, geen geweten,
slechts haar adem, die het ritme doet spelen, het ritme van leven,
de zon streelt haar…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 opgetekend vooralsnog in denken, en ergens ook in mijn wezen gegroefd
dit is het dan, vertel ik hem, die ik ben, als ik voor even de bascule
onthef van zijn plicht, hem, die ik ben, om de maat te nemen
enkel door de aangeleerde gewoonte van het sluiten der ogen
hij, die ik ben, neemt bij wijze van spreken de dragende benen
die het juk van ademen…
Mmmmm
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
2.361 Ik voel je armen om me heen je warme adem in
mijn nek je tilt me op en steunt, je moet niet
zwaarder worden, dit is te gek.…
de dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.471 het maakt niet uit hoe oud je bent of hoe je heet
de dood heeft je altijd in zijn macht
hij staat te wachten op je dag en nacht
de dood zo koud en kil
hij pakt je zo ook als je niet wil
de dood pakt je altijd onverwachts
of het nu vroeg in de morgen is of in de nacht
en als de dood zich over je heen heeft gebogen
en het laatste restje adem…
Dat was me zo geleerd
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
974 Niet sneller dan de ander,
maar aangepast dat was
me zo geleerd en dan ga
je sneller lopen,
dat was me wel bijgebracht,
maar ik wist niet beter
paste mijn tred
bij de jouwe aan,
tot je zo hard ging
en ik buiten adem raakte,
want dat was me niet geleerd,
ik zei dus niks.…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Er lag om nek en hals een keten waard
Van goud, zijn neus blies adem als een paard.
Hij leek een zon maar rood en lief'lijker
Dan de zon zeld, met rood licht als de ster
Van Mars in de midwinternacht, toch gaf
Hij door zijn eigen licht geen schaduw af.…