Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Schimmig Licht

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.915
Vanuit de diepte van gekweld verlangen dwars door de stille tranen van mijn geest zie ik een licht in het zo schimmig duister een licht van dankbaarheid voor wat jij bent geweest…
Ariadne19 december 2010Lees meer >

4 Mei

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 941
Er is niemand die mijn verdriet kan stillen. Mijn moeder ligt ergens onder het puin. Mijn vader zit in Duitsland. Mijn broertje huilend aan mijn hand. Daar stond ik dan, als klein meisje. Mijn broertje aan mijn hand. We stonden daar, nog steeds heel alleen. In een heel erg verwoest land. We stonden daar maar, aan de kant.…
marjan12 april 2011Lees meer >

Gij die vuur en liefde zijt...

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 529
Gij die als een stille gloed in de ziel wilt vonken waar de hoop ons zingen doet, want door U geschonken. Adem Gods die suist heel zacht, teder mededogen, als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van 't Rijk verhaast, met ons heil verweven.…
Adeleyd11 juni 2011Lees meer >

Vertel mij niet

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 767
Vertel mij zodat ik mij laat leiden in de stille traagheid van heelals getijden om mij gedragen te voelen als een Goddelijk kind dat met dansende klanken het leven bezingt.…
Katty4 juli 2011Lees meer >

Zomerdood

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.965
O herfstvertedering in het stille woud, Waar bruine blaadjes rusten op de poel, Of langzaam drijven zonder lust of doel En bomen prijken met het som'bre goud Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,— 0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel, En vale bermen, kalme mijmerstoel, En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt!…

Mannen aan de top

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Mannen aan de top krijgen wat ze willen, want hun honger, het valt niet te stillen. Ze zijn doof voor kritiek, voor de hoon, want ze wanen zich veilig op hun troon. Mannen aan de top spelen met hun leven dat ze voor niets en niemand op geven. Mannen aan de top: Nooit uit het lood, maar ook voor hen wacht ooit de dood.…

Mijn kind, ik ben niet rijk

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.341
Eens had ik mij zo rijk gedacht, Dat tot mij heel de stille nacht, Onafgebroken wanhoopsklacht, Rezen der wereld zangen Van overwinning en verlangen. Nu, in de stralen van de zon, In 't water der gemene bron, In 't blanke brood dat 'k werkend won, Herproef ik reiner al de lusten Wier lippen ik als eigen kuste.…
P.C. Boutens15 februari 2012Lees meer >

Sonnetten zijn vol liefde

poëzie
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.731
Zo liefde zwijge, waar ze in d'enge hal Van aardse min de liefste aan 't hart mag sluiten, Of stijgend, waar gedachte en woorden stuiten Verstommen voor Gods stille woordenval....…

Ontwaken bij regen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.875
't Is regen, - 't regent aan mijn geest - De regen wist wat is geweest En laat maar een gerucht van leven: Een zucht, een zweem van wat muziek, De donzen vlucht van een wiek Voorbij, voorbij mijn stille geest 0 — zo te mogen sterven!…

Op Maria Magdalena.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.447
------------------------------------------- slingeren - hangen stillen - glad maken gekrolde zee - krullende, golvende haar hier - op het door Dullaert beschreven schilderij wel - misschien zilver - het grijs van de ouderdom goud - het blonde haar verdruipt - weg druipt Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…

Stilte en Rust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
De Engel loopt mee in de stroom, die niet stopt Steeds weer nieuwe mensen in de stroom Andere die verdwijnen, hij kijkt ze na Maar ze stappen in een andere stroom Daar een stille straat, daar kijkt hij toe Geluiden en stampende voeten gaan voorbij Waar is de mens gebleven van stilte en rust?…

Hun land, hun hemel en hun sterren

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie. Ze reden de onbekende wereld tegemoet. Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten lag. Een van de ruiters klopte het paard op de hals, een simpel veelbetekenend gebaar. Aangekomen bij de rivier hielden ze even in, keken elkaar aan.…

Het ongelijk van tussentijd.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Het ongelijk van een slag in de wind en het schot voor de boeg van een vluchtelingenschip, drijvend naar rustige waters, op drift waar stille gronden zoet koraal over golven smijten. Het ongelijk van zaden, uitbottend in onvruchtbare grond. De knoken in handen van de hongerigen in het natte slib van de graven.…

Gesponnen geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Die dag hoeven ze mij niet te zoeken, op de beslagen ruiten projecteert het verleden zich in wasem, een stille omgang langs vergeten gebeurtenissen. Maar een goede beurt en mijn ruimte maakt zich vrij van stof en alle sporen waarin de schaduwen verschenen.…
Pama12 juni 2013Lees meer >

In verborgen vurigheid

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 700
Het boze oog waarin het licht gedoofd het trage bloed doet stollen daar woont geen tomeloze Liefde Het spel dobbelt tussen Oost en West en Indisch bijgeloof We zinken er in weg op de vlucht voor Goena goena en stille kracht De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat en wijt het aan een Boze Geest of kwade wil van anderen De geur…

In dagen die voorbij razen..

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
In de dagen die voorbij razen leef je in mijn hoofd en kom je dichtbij mijn lijf bewonen waar rust oh ja die rust in 't stille zijn de pijn verdooft.…
katty31 juli 2013Lees meer >

Het inwendig leven V

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.058
Daar in 't eigen stille duister bindt mijn eigen vaste wet heel de wilde, vreemde luister in één helder stralennet, één nadrukkelijk gefluister.…

Engel

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.359
Wie tempert mijn ogen met was van de maan Wie slaapt met de sterren zacht tegen je aan Is het iemand die groot is, niet bang voor de dood is En minstens zo mooi is, om nooit dood te gaan Is het iemand die liefheeft en droomt in verstillen En kleuren tot wit in een prisma kan stillen Als maan die de vloed geeft, als eb het laat gaan En sterk…
Jan Haak16 november 2013Lees meer >

Eén mooie glimlach... .

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
zij wist vaak in stille eenzaamheid haar compleet eigen doel te realiseren. Ik voel zéér sterke waardering voor personen die als een ster alles ontstijgen. In de verschijning van deze inzet en het werk komt geen verdwijning meer voor! Het intens liefhebben van een levenstaak met de toewijding ervoor, combineren een kracht der karakter!…
Petra Hermans25 november 2013Lees meer >

BLUES

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
niet volstaan ze snijden door mijn ziel de snerpende geluiden als scherpe messen door boter tot jij in bloederig duister je blues harmonica schoon klopt op je linkerhand om hem met je rechter aan je lippen te zetten daar blaas je zilt-zoete tonen huilend op het duister van de nacht If you think there’s nothing left babe there still…

Gekomen met een zoete mond

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.228
Maar 't leven sloeg, met stille speer, in ieders zijde een eigen zeer. Wij hebben 't bloed gezógen; een lách heeft onze smart gekoeld; - maar w' hebben in de wond gevoeld 't geraamte van ons logen...…
P.N. van Eyck14 augustus 2025Lees meer >

Regenlucht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.016
En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien die staande en stille stroom in klare poëzie op 't blad, dat 'k o! zoo graag met tranen zou besproeien, in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie; en boordevol is 't herte en niets en kan het boeien, - geen levensdroom, waarin 'k een wens weerspiegeld zie!…

Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen, Dat nauw meer ademde in des harten diep, Springt òp en rijst zó heftig, dat ik bange Bange word om zo groot verlang, dat sliep de stille slaap, of 't slapend wilde omvangen De koude dood, die sombre weedom schiep... Toch... 't is zo wonder heerlijk... niet meer bange...…

Uitgeteld?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 639
Wel minder dan konijntjes in het veld want daarmee is het wel heel bar gesteld en op de duur maakt veel te veel je bleker of krijg je breuken, al dan niet bekneld of geestverzwakking als een stille wreker; vandaar drink ik bedachtzaam uit die beker: Te overdadig schaadt, is wat hier geldt.…

wat niet is.

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
mij koud laat, al wat is, is van zachte waarde wel is het zo dat ik je niet ieder moment ken als jij zweeft tussen hemel en aarde dat je er bent is onmiskenbaar in mijn hand geschreven maar daarin staat niet elk gevoel dat met jouw hart, al kloppend, blijkt te zijn verweven alleen pure krachten kunnen uit onzichtbare gedachten een stille…

een langer leven - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 895
laat de verbindende ruimte die alles van doen heeft met zijn wie je bent vier daarom het leven het is een geschenk dat jij ontvangen mag ontdekken en begrijpen ook elke dag opnieuw daarom vieren wij vandaag jouw verjaardag vastbesloten om ook gelukkig te zijn met de sleutel die jij hanteert van en voor een langer leven in het stille…

Javaanse jongen met de bamboefluit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
De westerling in verwarring op de gordel van smaragd wordt met Javaanse tovenarij bestreden met onzichtbaarheid van de stille kracht. Boze geesten kloppen dreigend op de muren van de macht; slopen tergend langzaam de stenen, die daar al rusten dag en nacht.…

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Het meisje in korte suède jas, dat tikkend over tegels loopt, wacht op een trein die niet aangekomen kan zijn zo lang de rails liggen in stille schijn.…

Geschreven vraag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
De vraag waarom ik schrijf zal ooit een antwoord krijgen Zolang ‘t denken stil in binnenst gesloten blijft Dan zullen woorden, zinnen nooit tot daden rijgen Omdat geen mens het doel van werk en leven beschrijft Misschien ligt in ’t vragen naar ’t waarom beschreven Het alom weten van een steeds verzwegen woord Als oorzaak vanuit een stille tijd…