5363 resultaten.
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.…
Bij de sloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
531 Het stille water
een reiger aan de oever
diepe dialoog
Hoe meditatief en intuïtief
portret van een vogel kleeft langs de oever
waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op
gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten.…
Zonder dood en tijdgevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 en
aards bestaan
waar alles om mij
heen tot grijze
steen verworden is
de transsubstantiatie
was algemeen dat
kon ik met eigen ogen
uitstekend waarnemen
mijn verhaal stokt
gaat automatisch over
in natuur vol groene tinten
het ruizelen van bladeren
in de bomenschaduw
van een parkachtig gebied
waar wind en hoogte
duizelen en vogels…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 eikels die je treffen
draag een helm mijn dochter als je dicht
je zou kunnen leren om te likken niet te bijten
iets dat ik jou nooit heb voorgedaan - bedenk
in ruil voor jouw lof kunnen zij lelijk zijn
leg je woorden in je wijnkelder, mijn dochter
laat ze rijpen, lees ze later
als je zelf gedichten nodig hebt
laat de tweezang van de vogels…
Als de ochtend gloort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Met raam open hoor ik niet alleen
het ruisen van de verschillende bomen maar ook
uit volle borst vrolijk zingende vogels met plaatselijk wat geroep
Verder ben ik getuige van een bijzonder kleurrijk schouwspel in de open lucht.…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Vogels achterna
in een winterse hemel
vrijheid tegemoet
Als ze elkaar kruisen op
het kruispunt van de hemel waar ze met
vleugels uitgestrekt zweven in stilte in een sierlijke vlucht
Kijk hoe ze ook perfecte lijnen tekenen in deze ruimte, hun droom achterna.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 De dingen worden steeds minder
zichtbaar tezelfdertijd neem ik de stem van een
vrije vogel en zachte wind waar zodat ik hen ook voorgoed zal
bewaren en opslaan in mijn breek- en kwetsbaar hart om nooit meer te vergeten.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Vogels stijgen op, hun vleugels
snijden door tijd, ik voel hun vlucht in mijn
borst als een echo van verlangen. Ze brengen vrijheid, maar
ook een rusteloze stroom, een roep die ik begrijp en toch niet helemaal ken.
Water weerspiegelt wat ik ben en
wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets
mee, laten iets achter.…
Piano < in de koningin Elisabethwedstrijd
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
958 Muzikaal hoor je de vogels, gezangen
volop in mei.
De koningin Elisabethwedstrijd
de solsleutels die aangesneden worden
weergalmen in de lucht
Nicola Meeuwsen
neemt een hoge vlucht.
Pianostemmers halen alles
uit de kast.…
Wat de natuur me vertelt
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
712 Ik neem een vogel waar, niet om te
weten welke soort het is, maar om te begrijpen
hoe licht gedragen kan worden. Zelfs de wolken lijken hun
bestemming te vergeten, en ik leer dat ook ik even mag zweven, zonder plan.
Wanneer ik terugkeer, is niets zichtbaar
veranderd — behalve ik.…
De zon vraagt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
244 De zon vraagt of ik snel naar buiten kom,
ze schreeuwt dat de storm is gaan liggen,
er is geen regen meer om bij af te druipen;
vogels zingen degelijke welkomstliederen,
en de vlinders doen hun rondedansdingen
met zoemende bijtjes op de binnenplaats.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Vogels trekken hun banen over
de horizon, hoog en laag, in cirkels die een
vloeiend ritme vormen. In hun vlucht herken ik de vrijheid
van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert.
Wanneer avond het zwerk kleurt
in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even
stil te staan of zacht te vertragen.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 In haar aanwezigheid vertraagt
tijd, ik hoor het fluisteren van bladeren en
vogels, ik voel haar licht als een kalme stroom door mijn
borst bewegen, die mij herinnert aan zachtheid, openheid en vertrouwen.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Een onverwachte vogel
vliegt plots op, een voorbijgaande wolk drijft verder, en ik
ben rustig aanwezig in dit weefsel van tijd. De glinsterende zee draagt mij mild.
Wanneer mijn kwetsbaar
hart overspoeld raakt, keer ik terug naar
dit zachte, veilige midden.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Een vogel cirkelt laag boven
het grijs dat tussen de stammen hangt, zijn
vleugels snijden door de stilte als een aarzelend gebaar, en
ik voel hoe de wind mijn gedachten ordenend meevoert in zijn koele stroom.…
Van boulevard naar boulevard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Op weg naar zus
zat in bus naast mij vrouw
die uitstappen wou waar ‘k ook zou
We liepen even samen naar het strand
‘t Was nationale schelp teldag
vandaag zei zij
O, als vlinders tellen,
bijen tellen, vogels tellen
zei mijn onserieuze ik
Het stikte er van messen,
krakend onder elke stap
De vissers zaten lui op klapstoeltjes
Veel…
Schrale veren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
362 Het rare gezicht van een
bewegend bekje
dat praat zonder woorden
en knikt naar zijn plekje
alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten
een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 wanneer zij uit haar
eigen vingers glijdt
geen hand dichtbij
geen bereik
geen durf uit
te spreken
hoe haar tranen
stromen langs
lijnen die ooit
aanraking waren
meer is er niet
enkel het beven
van handen die niets
meer kunnen dragen,
haar mond vol
ingeslikte dagen
haar dieren die
kijken alsof blijven
de eenvoud toont
vogels…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Ginds veegt tijd een verre vogel uit.
De uren en de muren, altijd daar
en altijddurend, zijn hardnekkig
in de waan van zijn bestaan.
Gasten kwamen, vrienden gingen.
Schaduwen zijn hem al voorgegaan.
Vele glazen wijn werden geheven
met woorden van hun schijn ontdaan.
Niets viel te stuiten of te staven.…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Een blad dat nauwelijks beweegt,
een vogel die stil wordt, de adem tussen twee gedachten
in - daar blijkt iets te wonen dat geen naam verlangt, alleen aandacht.
Mijn gevoeligheid, zo lang
gedragen als een breekbaar glas, blijkt
geen last, maar een open venster.…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 De stroom bepaalt zijn weg, de vogel dwingt niets af,
hij wacht niet ongeduldig op een teken van de toekomst.
Ook ik mag rusten in het midden van mijn gevoeligheid,
waar aandacht geen inspanning is, maar een stille thuiskomst.
En als het juiste ogenblik zich zonder aankondiging toont,
beweegt de reiger helder, zonder aarzeling of verzet.…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
20 Je zweet is geen water,
maar de angst van een vogel die weigert te landen op de harde grond.
Het Vlakke Land zingt mee in je
schorre keel, terwijl de Noordzee tegen de muren
van de Olympia beukt. Je spuugt de woorden uit als waren
het brandende kolen, liefde en dood verstrengeld in een hopeloze dans.…
Waar de natuur ademt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 Je zachte adem tilt
sierlijke vlinders op lichte gedachten,
vult vrije vogels met speelse vrijheid, laat tedere
bloemen zich openen in vertrouwen, stilte onthult een verborgen geheim.
In je ademstroom word
ik zacht gedragen: water fluistert, wolken
wiegen, aarde verwarmt.…
Zie je
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 Ik zie, ik zie, wat jij ook kunt zien.
En wat zijn hierbij joúw gedachten?
Wat dacht jíj dat je kon verwachten?
Hoever dacht jij zo door te kunnen gaan?
Wat wil jij allemaal nog verbruiken?
Of ga jij je gedachteloos gewoon te buiten
totdat dit alles is vergaan?
En al dit moois niet meer kan bestaan?
Onnozel verwonderd hoe dat zo gekomen…
Vergeten Offerandes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Een langgerekte frase van violen
Rijst boven pianissimo-akkoorden
In blauw en goud-rood tinten zonder woorden
Eucharistie en Kruis als
God-symbolen
Het zijn vergeten offers voor
't Geloof
De Zonde roetsjt glissando
in de kloof…
Stiefgedrag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik wilde je vergeten
nu jij om mijn liefde
niet meer kunt vragen
maar ik ben weerloos
tegen gedroomde kussen
en oude scènes
van de ene dag per jaar
dat je mijn vader was
en met mooie woorden
zonder mij aan te kijken
over mijn gemis
heen praatte
en dat ik je stoorde
en moest gaan spelen
en die keer onder aan de trap
dat ik je…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Buiten malende gedachten te kunnen staan
Vrij en los van het vergruizende stenenrad
Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan
Binnen in de wind en boven de lage stad
Als een vogel vliegend boven het perspectief
Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht
Boven stille muren zwevend, beproefd massief
Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…
Sla de grote trom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.057 eerste
stappen zet, tegenslagen worden opgevat
als misgegane zetten
spreid je armen en voel het nieuwe leven
ken geluk bij naam, noem het hét kind van de liefde
kus de lucht alvorens je het ademt, schrei
de wind en maak je eigen regen, geen donder
kan je raken zolang jij je hoofd ten hemel richt
speel de dagen op een grote trom
zing de vogels…