7647 resultaten.
gevoed door de blaren
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
611 waarom zou ik je
nog tonen
waar de wind schuilt in huis
wanneer het bulderen
begint
het kind hokt in hoeken
tussen niet goed
en verkeerd
verdunt zich in woorden
en wat het bloed
met haar doet
het raam houdt de nacht vast
drijft de meeuwen
uit haar hoofd
ik was de maan en het galmen
van het water
terwijl het zeezout…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 Iedere zucht
wordt breed uitgemeten
in een te nauwe context
Peinzend
schrijf ik “ zelfbezinning “
in ledige hoofden
Hun woorden schreeuwen
op de blinde muur
die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij…
Chaos in de woonwijk
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
636 de woonwijk in mijn hoofd
brengt ogen naar het straatlicht
als een oude vogel vlieg ik traag
langs huizen
ik zie de linker
en de rechterbuur
en de bovenbuur rimpelt
in het raam mijn naam
de buur drie deuren verder
lijkt ook op mij
ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos
in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte
van…
Zonder woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 Het voelt als een droom
Als jouw lippen de mijne raken
als een kussen van fluweel
onze harten in vuur en vlam geraken
als ik zachtjes door jouw haren streel
Gewoon even staren naar de sterren
Jouw hand verankerd in die van mij
Gewoon genieten zonder te zeggen
ik hou van jou en jij van mij
ons hart hoef je dat niet uit te leggen
ons hoofd…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Nog altijd dansend in mijn hoofd,
met lakschoentjes
en blauw jurkje.
Heb ik nog niet vaak genoeg gezegd
dat de maan de maan is
en de zon de zon
maar dat ik slecht ik kan zijn
in de schaduw van jouw bloemenknop?
De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.425 ALS ze me 's morgens luidruchtig begroeten,
terwijl ik een eenzame nacht heb doorwaakt
ALS hun mobieltje dan onverhoeds rinkelt
en ze gaan praten en laten me naakt
ALS zonder enige ondersteuning
van hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Ineens ben ik dan in de Dapperstraat,
is poëzie een stoere verzetsdaad,
wil ik Marsmans "Holland" uit mijn hoofd leren.
Hoe groot de overgang in dit café,
waarin Brusselmans schreeuwt dat hij wil beffen,
het plat, platter, platst elkaar overtreffen
in één grotesk dichterlijk ratsmodee.…
jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
993 Een woord
van jou maakt me al lichter in mijn hoofd.
Ik droom van je, ook als ik wakker ben, jij
bent mijn alles en meer, jij bent mijn klop-
pend hart dat, stel ik me voor, zelfs na mijn
dood nog zal kloppen voor jou, mijn engel.…
Een scheepslading dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
784 De nacht kan je overvallen
doch niet verhullen de dag
dat je wakker wordt alleen
om een scheepslading vol
loze gedachten in je hoofd
het volle nakijken te geven
te lozen op de oppervlakte
van haar bodemloze zeeën
waar schatten aan teksten
onwetend verspreid liggen
te wachten op de ingeving
om ze te vangen als haring
met een kussen van…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Splinters geluid doorboren mij
en blijven steken in mijn hoofd.
De klok slaat waarschuwend alarm
en dreigend rolt de kamer op mij aan.
Terwijl ik wankel op het slappe koord
waarlangs de slaap geschrokken vlucht,
vangen je armen mij beschermend op
en in hun warmte raak ik met de dag verzoend.…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Half in het donker, half in het licht
Twee gaten in een vergezicht
Eén gat waarin het licht verdween
Eén gat daar gluurde ik doorheen
Ik zag het zand dat stoof in de wind
Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 De beelden zwellen aan en in mijn hoofd
ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen
mij van elk oordeel en gepeins berooft.
In deze halfdroom, zonder iets te vragen,
is mij een nieuw en ander mens beloofd
die aan de einder op zal komen dagen.…
Mijn lichaam.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.126 Niet te bevatten maar toch blijven hopen bijna 8 jaar lang met opgeheven hoofd door gelopen.
Bidden voor de wonderen van het leven.
Dankbaar voor wat mij wel is gegeven.
Niet perfect maar dat hoeft ook niet.
Mag ik zijn wie ik ben met een sterke geest die mij nimmer verliet.
Door de ogen van de schepper probeer ik te kijken.…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Maar iemand
maakt zoek, verlegt wat, en bij dageraad
staat opa's hoofd te schreien
aangebrand van ochtenddauw,
zo eenzaam op de schoorsteenmantel.
--------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
Voor Guido Gezelle
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.220 Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht,
die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.
Bemind van al wat roert in kruid en lucht en water...
En in die weelde droegt ge uw koningstaf, uw ziel,
het beeld van God, de Schepper van uw rijk, zo vroom
en heerlik dat ge een bloem in 's Heeren handen wierd!
Antwerpen 1908…
De zee.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
832 De zee geeft mij rust, vrijheid en leegte in mijn hoofd om te kunnen zijn wie ik ben en de koers te varen die ik wil.
Al kan de zee nog zo ruig zijn ik voel mij altijd goed bij haar.
Al staat er nog zo veel stroom door eb en vloed zij drukt mij niet uit koers.…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het hoofd verzint toverkunst, verlangt en blaakt
om de jeugd wonderverhalen te geven.
De schrijver beeldhouwt zoete verbeelding
van prille lezertjes, schouwt verkenningslust
der twaalfjarigen met spitse ontdekking.
Nieuwe vertellingen zweven zelfbewust
door het rijk van bloeiende menswording,
over wilde zeeën naast vertrouwde kust.…
In slechts metamorfosis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 jullie lijken
in najaarszon
De smerigheid
van jullie echt vuile plan
gekoekt aan de binnenkant
van jullie
tere en broze schedels
Jullie waren jezelf niet
Slechts misleid, maar
bovenal geïndoctrineerd
Een half-verwoestende ziekte
die ervoor zorgt dat scherven
zich onderhuids bevinden
Nimmer zal ik ooit vergeten
Waarheid in jullie hoofden…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
Telraam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 gekleurde ballen
zo leerde ik vroeger tot honderd tellen
spelenderwijs leerde men de getallen
en zonder enige moeite, het optellen
het rekenen werd een tweede natuur
antwoorden zonder na te denken
toch werd het veranderd op den duur
zonder er enige aandacht aan te schenken
hoofdrekenen is een enorme klus
zweetdruppels gutsen van het hoofd…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Toch gaan de dagen verder, ongevraagd
tot plots de vragen hier geen vraag
meer zijn, maar licht verschijnt dat elke
nacht verdrijft en dat we weten;
al is dit weten nimmer met ons hoofd
en gaat het weer voorbij, - het duurt
maar even – maar toch tilt het ons op
en maakt meer nieuwe krachten vrij.…
Literatuur
gedicht
3.2 met 14 stemmen
23.588 Daarna was ik met Guus verloofd
en kende Ibsen uit mijn hoofd.
Later, met Peter, hield ik zo
enorm van Valéry Larbaud.
Maar ik ben nooit verloofd geweest
met iemand die Homerus leest,
en ik heb nooit een man bemind
die Rabelais het hoogste vindt.
Er zijn dus nog verscheiden gaten,
helaas, in mijn cultuur gelaten.…
SERENITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Met geheven hoofd een trotse blik in de spiegel
Alleen jij kent je strijd en vaak en vaak was die erg wiebel.
De rozentuin werd ons nooit of te nimmer beloofd
Hoofdzaak blijft dat is dat ik in mezelf heb geloofd.
Sereniteit? Ik ben op weg.…
Betekenis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.095 Dynamisch de wereld buiten mijn bed
met ontluistering in mijn hoofd,
stilstand in rusteloze gedachten.
In de verte slagen van een klok
die mij oorverdovend luid wekken:
uren die om zinnige invulling vragen,
antwoorden die stomweg uitblijven.
In alle volheid ervaar ik in leegte iets
dat ik God noem.…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Vader ben ik van dit
Mooie, kwetsbare kind,
Dat thuis zo op zijn
Eigen omgeving gesteld is,
Erg gericht op de veiligheid
Van eigen pap, mam, en huis -
En nu zie ik je dansen
Op je eigen klompjes
Op het grijze zeil
Van je klaslokaal -
Op je hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 Een stil kind steekt de oosterkim over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Zwarte zwanen zwemmen als zwevende schimmen door mijn hoofd
Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig…
Influenza
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
605 Linker neusgat dicht,
oor vol fluitgeluid
en op mijn hoofd hamert
een kingsize heikraan
wijl ijzervijlsel mijn keel schuurt.
Het brood is op, en de honing,
en er is nog één aspirientje.
Als ik stil blijf liggen,
voel ik amper
de nachtelijke kuitkramp
en elke wervel in mijn rug
creëert torturen die blijven duren.…