Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Constitutionele heropstartprocedure

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
nog met ferme tred doch alras naarstig een spurtje getrokken en route du tranquil kabbelend loo oh het porseleinen pretcloset waar ruig de huig nog vernacheld langs rancuneuze regurgitatis dwarreldampende bonificaties en andere helse overpeinzingen smeuïg de boventoon voeren vermits dewelke, dat had u krek gevat een verrekte trek te stillen…
Demion1 november 2017Lees meer >

Het Smeulend Vuur

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 925
Ik min u, smeulend vuur, ik min uw stille dichtheid, waarin het sluim'rend licht leit te wachten op zijn uur! Ik min u in de morgen, die in het Oosten staat met aarzelend gelaat en houdt haar gloed verborgen. Ik min u in de avond, die sterft in lang verbloeden, met diepe en diep're gloeden zijn duistre moorder lavend.…

HEILZAME VERWERKINGEN EN LOSLATEN!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Het gaat mij niet zozeer om Het instituut kerk of levensovertuiging Maar veel meer gaat het mij om de grote stille ruimtes De ruimtes van de kerken Geven mij een heilzame werking Te verwerken wat verwerkt mag worden Bewust schrijf ik niet moet Want het is mijn eigen vrije wil Ik zou ook kunnen kiezen voor De ruimtes van de synagoge,…

Rien du tout

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Zelden riekt het onderwijsveld naar stinkende wonden zachte heelmeesters kent het niet Een onderwijskracht verdient er minder dan zijn laatste syllabe Juist in een stille kracht schuilt de kunst een vonk te laten ontbranden Zij verdient meer als kracht in de storm en rots in de branding de jonge docente Rijpend tot baken…
Max24 mei 2022Lees meer >

Puur

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 586
Puur Als op een goudomrande wolk van emotie spreid ik gedachten, zielenroerselen zo gezegd wandelend langs een stille bouwplaats laat me verwonderen door die ene enkele klaproos voorovergebogen zacht wuivend door de wind alsof ze me groeten wil sta ik even stil en voel de relatie van het alleen staan zo goddelijk mooi, in haar eenvoud…

september

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
De bomen groeien niet meer tot aan de hemel, ze zijn moe de herfst laat hun bladeren verkleuren september laat haar eerste tinten zien je wringt je in jouw sociale positie alleen en moeilijk om te vergeten je verdrinkt herinneringen in pijn ons geheugen houdt van de aarde een stille herfstavond tot wasdom gekomen maakt een einde aan zomerse…
mobar11 september 2022Lees meer >

Lezer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
Je bent een tijdreiziger, een dief van geheimen, een stille getuige van liefdes, oorlogen, dromen. Soms glimlach je om een zin die je hart onverwacht raakt, soms vouw je een hoekje om bij een passage die je niet wilt vergeten. De buitenwereld klopt zachtjes aan het raam, maar jij blijft nog even in het land van letters.…

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
Dat mijn gevoeligheid geen breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
CB24 september 2025Lees meer >

De ziel van een boom

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 391
Hij kent de geur van regen voor ze valt, het ritselen van vogels die vergeten te zingen, en het geheim van blijven terwijl alles verandert, zonder verzet — slechts een stille overgave aan wat is.…
CB18 oktober 2025Lees meer >

Volwassenheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Het stille weten dat je vooruit moet, hoe weinig je daar soms voor voelt.…
Nathan13 december 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Winterse wind waait schaduw van kale bomen ademt stille rust Onder de lage, nuchtere hemel zie ik de aarde ademen in ge- dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen. Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag.…
CB17 december 2025Lees meer >

Wanneer de dag zich vouwt

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Zon weegt op takken de dag vouwt zich langzaam dicht stilte spreekt nu luid Als lichtjes doven in het huis, waar schaduwen blijven na stemmen en warmte, voel ik hoe de dag zich vouwt tot een stille aanwezigheid die meer zegt dan geluid.…
CB24 december 2025Lees meer >

Wat altijd blijft

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 440
In deze eenvoudige nabijheid hoeft niets samen te vallen, ik adem, ik blijf, ik laat het moment zichzelf zijn, traag en ongehaast, en voel hoe de natuur mijn aanwezigheid beantwoordt met een stille, dragende rust.…
CB14 januari 2026Lees meer >

Waar Margot nog ademt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
In kamers waar het licht zich vouwt langs de randen van vertrouwde dingen blijft haar naam een stille trilling. In hout, stof en schaduwsporen. Er leeft iets dat niet verdwijnt. Een zachte stroom die je omhult, zoals herinnering niet spreekt, maar fluistert in gebaren.…
Cor Koene19 januari 2026Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 850
Vleugels in zonlicht geel draagt de stille adem ruimte wordt mijn huid Hoe de wereld met haar stormachtige kleuren en ongefilterde stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen. Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.…
CB31 januari 2026Lees meer >

‘in de schatkamer van vrede en stilte’

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
Zijn geest mag dan geslepen zijn, hij blijft een rauwe diamant; zijn kern die tot citadel verworden was, gescherpt in historische stormen, brandt al naar gelang het voorgaande, zo zondig dwalend door lege valleien, de verlaten bossen, al loslatend, trots overblijvend, levend met het stille monster van deze tijd.…
Lorenzo M.24 februari 2026Lees meer >

Wat blijft in het voorbijgaan

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
Wolken drijven weg langs de stille hemelrand wind zonder gewicht Wolken glijden voorbij als zachte gedachten, licht in hun beweging, open in hun stilte. Ik voel hoe mijn binnenwereld meeschuift, zonder iets te moeten vasthouden. Soms hangen ze laag, bijna tastbaar, een zachte herinnering aan kwetsbaarheid.…
CB3 april 2026Lees meer >

Samenleven

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 405
Wanneer je in mijn rustige nabijheid beweegt wordt de stille ruimte in mij helderder alsof mijn zintuigen zich afstemmen op je ritme en ik mag rusten in wat zich zonder moeite ontvouwt. Soms raken onze voorzichtige blikken elkaar op een plek waar woorden ontbreken.…
CB6 april 2026Lees meer >

Mens sana

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.255
het skelet en armatuur van volatiele ribben onder de thorax van zijn fiere tors danwel haar pronkjuwelen bast en schors waar spieren soepel doorgaans sterk en stevig doch meegaand en meebuigend zich betonen daar waart de wil in stilte van de geest die onderhuids zich schuilhoudt nog het meest in nerven en dendrieten en axonen als stille…

Het veld dat mij draagt

netgedicht
1.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 329
Tussen bloemen trilt iets dat ouder is dan dit moment, een weten van hoe het is om te zijn zonder ruis of haast, alleen de stille nabijheid van dit bloeiende veld dat mij aanraakt zonder iets te vragen.…
CB13 april 2026Lees meer >

Hart voor Aarde

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 444
Nauwelijks beweegt de wind door het gras, niet duwend maar dragend in een stille kring, en in dat zachte niets opent zich het denken, tot loslaten vanzelf lijkt te gebeuren.…
CB22 april 2026Lees meer >

Late merelzang

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen.…
CB6 mei 2026Lees meer >

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
Jaren vloeien als een beek door het landschap van ons leven, langs stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde, gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
CB10 mei 2026Lees meer >

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Als ik blijf staan in het zachte ruisen van de wind, vouwt zijn stem zich rond de stille ruimte tussen mijn ribben, alsof hij weet hoe kwetsbaarheid klinkt wanneer ze niet verborgen hoeft te blijven.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Eindeloze stroom

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 414
En in dat stille midden blijft een heldere, zachte stroom door mij heen bewegen, een spoor dat mij stilaan leert vertrouwen op wat in mij blijft zingen zonder haast of gewicht.…
CB28 mei 2026Lees meer >

Verlatenheid

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
Toch is er in dat stille vallen een licht dat niet breekt: de eenzame vlinder die opnieuw opvliegt, een kleine beweging die mij vertelt dat ook dit een richting kent naar binnen.…
CB29 mei 2026Lees meer >

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
Wanneer de middag zich zonder haast over het landschap legt, merk ik hoe de wereld in kleine tekens spreekt, en hoe mijn hart die stille taal herkent vóór ik begrijp wat ze bedoelt.…
CB12 juni 2026Lees meer >

De wandelaar

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 228
Wat hogerop, diep in het heuvelbos, verhief zich rank een stille stenen stulp.…

De kracht van verbondenheid

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 128
En in dat gedeelde, stille gebied waar niets bewezen hoeft te worden, groeit verbondenheid uit tot een dragende kracht die van binnenuit licht, vertrouwen en warmte schenkt.…
CB14 juli 2026Lees meer >

Waar je stilte woont

hartenkreet
1.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 394
Als de avond voor mijn ogen ontvouwt, dragen herinneringen nog altijd hun stille gewicht. Ze vullen mijn handen met wat niet meer bestaan kan; ik laat ze los, maar ze blijven om mij heen. Diep in de stilte van mijn gedachten leeft jouw echo, een spoor dat geen tijd of afstand kan uitwissen.…
CB11 augustus 2026Lees meer >