Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

De herfst part zoveel.

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Dan ruist vol trots de bomenpracht, geeft schaduw aan jou en mij, dan is zijn naaktheid weer verborgen tot het volgende getij. Dan herhaalt de geschiedenis zich opnieuw en zo zal elk jaar weer de boom in naaktheid te zien zijn, maar geen mens die zich druk maakt om die bloterik, wanneer hij zich tentoonstelt.…
an terlouw22 oktober 2007Lees meer >

ZANGDRIFT

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Geeft de onbezorgde vreugd Der jeugd, Haar zoete mijmeringen, In schaduw van ’t aloud geboomt, Of waar, van munte en tijm omzoomd, De rimpelende duinbeek stroomt, Hem weer — en hij zal zingen.…

Lege Huls

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.984
De daken schreeuwen van wel De straten laten een dood spoor zien En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou Een geur van verlangen omringt mijn lichaam Je roept me bij je te komen Je stem in nevelen dwingt me En weer loop ik de weg van…

O Konakry

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.522
Ik ging alleen door brede lanen; Als rouwfloers door de eeuwen groot Hing daar de schaduw der platanen. O Konakry, zo stil en heet, Wij hadden niets elkaar te geven, Wie dof is en geen uitkomst weet, Die moet maar troostloos verder leven, Niet Konakry?…

We rijden samen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
een dreigend zwaard verheven, stil de drager schijnt zijn schaduw in nijd gevangen strijdlust, zo scherp en kil bedruipt de plek als snerpend krijt zijn metgezel staat onbewogen die hem verbindt met vaste grond zonder angst, vol mededogen vriendelijk briesend, manen blond wie is hij, vraagt mijn loden brein dan heft hij hoog zijn zwaard…

Wil(d)

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.763
konijnen Die zijn daar jolig aan het stoeien Vanuit de bosjes komt een roedel zwijnen Waarvan de helft nog groot moet groeien En vanonder een grote vlierbesstruik, loert een kleine bruine wezel plat liggend op zijn witte buik en gespannen tot in elke vezel in het water van een smalle stroom, want daar zwemt heel rustig en kalm onder de schaduw…

De jacht

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.199
Ik heb haar lief, die grazige eenzaamheid, Waar ik de zachte hartslag van de tijd Nog kalmer dan het eigen bloed voel kloppen, En, schaduw werpend langs de heuveltoppen, Gods zegen in een wolk mij tegenglijdt.…

Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen

gedicht
2.3 met 315 stemmen aantal keer bekeken 62.555
Zoals iedereen het zag, zoals iedereen het hoorde En zoals ook iedereen zal vergaan Naargelang de afstand naar de verte, de gloed Doorheen de schaduwspelen van mijn schaduw. Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos.…

Baby, zweef naar het licht

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Het kleine wiegje staat eenzaam in de schaduw van je onbewoonde kamertje je vloog ons als een vlinder vooruit naar het licht. Jouw kleine handjes uitgestoken maar men kon ze niet grijpen om je hier op aarde alles te kunnen leren te knuffelen en geborgenheid te geven.…
Green eyes24 februari 2006Lees meer >

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand Door duist’re geesten voortgedreven, En schaduwen des Doods omgeven En lokken me aan van alle kant. Ik weet het leven in ’t voorverleên Is eerder sterven mij dan leven, Is ’t wederzien van toverdreven, Die ‘k nimmer weder mag betreên.…

Overgang

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.724
verkeerde wagon op deze rails of nam ik als dwarsligger de verkeerde trein het spoor terug volgen kan slechts in gedachten wat rest is het spoor volgen over de heuvel naar beneden tot het laatste station het graf boven op de heuvel begint de passagier te denken en te kijken of het spoor aan de zonzijde ligt of de pech van de achtervolgende schaduw…

Meer dan een dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
gewikkeld Zodra het gordijn open gaat Is het leven meer dan een dag Met de ochtend aan de horizon Gezonden in een nieuwe luier Gewassen door de dauw Koud bij de eerste stralen Zijn de oude zonden, fijn als rag Ze maken het ingewikkeld Om op te staan Met een nieuwe lach Is het leven meer dan een dag De zon op haar hoogtepunt De schaduw…

Kersen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 896
In de schaduw van mijn boom waar het bladerdak van hoog door de zware zoete kersen zongerijpt en voor het grijpen liefdevol en zorgzaam boog naar het kleine witte wiegje het beschermend voor de hitte voor het zonlicht uit het oog en ik droomde van de warmte tussen pitten van die boom klaargemaakt de confituren taarten etend zoet van kersen…

Windgewaai

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
weet niet hoe jouw wind meer waait boven het klipklepper gebral van letters tripperij ze beuken, draaien als cirkeltjes rond ergens onderweg heeft kop nog staart op de uitsnijdag aan d' oeverkant wie blijft hoog en droog om niet weerloos aan te spoelen in het heden (dringen indringers binnen aan de plaats van stilzwijgen waar schaduwen…
Quicksilver11 februari 2010Lees meer >

In de ban van de kat

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 653
Kijk, zegt Jeltje, ze likt mijn schaduw. Ik moet nu zingen, voor haar en alle katten die zeven maal zeven wijsheden schenken aan hen die kattenogen kunnen lezen want daarin staat het schrift van hun verleden. Ze zingt zich monotoon en in onverstaanbare taal verder weg van het heden. Cleopatra fleemt, snorrend rond haar benen.…

“Het staat gegrift,”

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Neem geen foto van je schaduw, waarin geen gevoel en toekomst wordt ondersteund, buig het hoofd, spreek tot eigen goden die je had verwacht, die je vrijheden hebben beloofd, tevergeefs op hebt gewacht.…
pama20 juli 2010Lees meer >

Voor P.

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Durf uit de schaduw van kunstlicht te treden. Loze belofte schept namaak-karaat. Edelmetaal zal daar replica's smeden alwaar valse passie uit koudvuur bestaat. Jij ontwaakt uit een vaal-geel gedicht. Rekt je uit onder mijn huid, veegt de schmink van mijn gezicht.…
Robbie DaCazz14 september 2010Lees meer >

Drie verzen voor een dode II

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.008
maar hier, achter een koel en lieflijk glinstrend water, waaraan het middaglicht een groene schaduw gaf liggen de doden zij aan zij in de geschroeide aarde: een dezer steenen dekt uw jonge graf.…

Nieuwe grenzen

netgedicht
4.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 682
ze komen overal vandaan geen zee te hoog vanwaar de schaduw langer is en de wolken grijs ze pakken hun dromen in gelijk een vluchteling zoals volkeren altijd doen wanneer de glimlach ver is horen van een wereld daar en vrienden overal zoekend naar wat er nog rest om ook te delen zoeken naar een eigen plaats zoals zovelen dan komt de…

Stadsgezichten II

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.338
Open de vensters wijd op de dag, het leven trilt het leven gilt en 't zonlicht lilt waar schietende schaduw stuk slaat! De straat is wild van rumoer en van haat, haat die als liefde groot is, zij stroomt en snelt vol donker geweld, ieder mens wordt een held die strijdt om 't doel dat brood is!…
Dop Bles18 april 2011Lees meer >

Kuddenwacht

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.866
Lier 1906 ------------------------------------------- lommerte: schaduw blekte, blekken: blinken, duidelijk zichtbaar zijn neerstig: naarstig ovrentweer: heen en weer…

Tong vol vuur

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Tintel in de ruimte Met geschuimbekte mond 'k Zweef 't heelal van jouw lijf Straal de lach op jouw benen Vleugel boven wolken Gaaf zwierend in het rond 'k Loop de vorm van jouw hart Ren de schakels van sloten Zingend geheel voorbij tot 'k Eindelijk jouw liefde vond 'k Rijmde jouw rondingen Verdwijnend in jouw stilte Kussend de schaduwen…

De stad

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.954
De stad ligt in de avondgloed: de torens en de tinnen blinken, maar 't laag gedaalde zonlicht doet wat kleurig was in schaduw zinken. De schemerige wegen zijn nog vol, en in de nauwe stegen Ziet men zich in den vale schijn een vage mensendrom bewegen: Chinezen met hun onbehaard gelaat, en rustige Javanen.…
Jan Prins26 december 2011Lees meer >

Pastel.

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Harde schaduwen, zelfs in onnodig zwart, Maakten plaats voor licht en schaduwrijk Zacht grijs in een nuance van de oorspronkelijke Pastelkleuren, met behulp van een vriendelijke zon. Zo een, waar vanaf je kunt kijken en zelfs haar licht Kan sturen, in prisma’s zo pastel als gewenst.…
Mathe Lovaba13 februari 2012Lees meer >

Jaargetijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Daar wordt geschouwd vanuit schaduwen, vanuit verscholen plaatsen, waar oudheid duurt in ritmes die zijn verstomd. Wieg mij op tonen die vertroosten en laat me gaan waar geen harde paden zijn, maar paddenstoelen huizen en gevallen bladeren fluisteren in natte aarde die verzucht.…

Prinses van gouden woorden

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.967
Voor Kerima Ellouise * * * De mens werpt kogels op als kansen de vruchten van een bedorven geest maar in het woord van deze dichter bloeit het kruid wat hem geneest * * * Zinnen slijpend werpt zij haar blik op leven ‘s smalle schaduw die zich aftekent voorbij de wijzers van de tijd In zacht grijs en krijtwit beschrijft…

Mijn land, mijn land...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 671
Als 't voorjaar haar warmte weer teruggeeft aan de aarde, kalveren en lammeren in de weide zijn, het gras weer groen wordt en de paarden in de schaduw van bomen dromerig staren naar iets dat lonkt in de verte, ben ik een diepgelukkig mens, want dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…

Monoloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
dat hij gewapend met het ongesproken woord “kniel” wil zeggen, en dwingen wil, tot overgave aan zijn ziel, onbelicht de zon wordt in de schaduw gezet wanneer ontvangen wordt wat schaars is de ziel is het terrein van de bliksem op de tast vindt de monoloog er telkens de weg voelt bomen, rotsen het is er stil, hij trotseert afgronden…

Winters boerenland.

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Een zonnestraal schittert tussen kruinen van kale bomen schaduwen strekken zich naar voren uit, werpen grillige patronen op de modderige grond van een verlaten bospad dat glimt in 't frisse winters nat terwijl een klein meisje er stil loopt te dromen.…
Leonardo26 januari 2015Lees meer >

Onze Stad

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Zo wordt onze geschiedenis in het nauw gedreven En kan slechts in de schaduw van iets anders verder leven. Terwijl men nieuwe luchtkastelen stampt uit de grond, Verliest de burger het zicht op wat hem aan het verleden bond. Al wat aan de stad kan bekoren, Werd immers onder de Domtoren geboren.…