3050 resultaten.
Beslissing...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
4 Waarom ben ik toch zo boos?
zo lamlendig en chagrijnig.
Wat is er met mij loos.
Met een boosheid zo groot.
Ik ben toch nog niet dood.
Toch lijkt het er wel op
alsof ik ben uitgerangeerd.
Ik voel me ergens anders
al ben ik in mijn eigen huis.
Het is er niet meer pluis.
Mijn huis is vol met mensen.
Ze hebben het over mij.…
BOOS opent de Seksenjacht, hartenkreet in Kaboutertaal.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Knibbel, knabbel , knuisje
Kom je straks in m’n huisje
Flip, flap, flop
Kom je achter m’n laptop
Les, las, loos
Kijken we naar ‘Boos’
Pricht, precht, pracht
Gaan we op seksenjacht
Binden, banden, bonden
Ik voel me al zo opgewonden
Blijf je nog even in m’n huisje
Ik wil zo graag in je kruisje…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 moest je meestal aan de lijn
want oei jouw neus was zo
verdraaid gevoelig zo fijn
maar nu mag je voor altijd los
ik weet dat wanneer mijn tijd
daar is om te moeten gaan
dat jij daar op me wacht en
klaar zult staan om weer door
het bos te lopen – wij saam…
OCTOBERRUST
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
753 De feeeërieke herfst lokt ons naar het bos
kinderen met plastic zak gaan er op los
eikels , kastanjes en beukennootjes zoeken
en plataanblaren om te drogen tussen boeken.…
NIETS
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
459 ik sliep in het bos en
kon alleen maar
luisteren en staren
naar de sterren.
er knabbelde iets, er rende iets
voorbij.
iets zoemde, iets tsjilpte,
verder niets.…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.…
Natuur puur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Wandel in het vroege ochtendgloren door het ontwakend bos,
over geurende vochtige paden en open plekken bedekt met donzig mos.
Hoor het geluid van een uil voordat hij slapen gaat,
schrik me rot van een prachtig ree dat daar plotseling voor mij staat.
Ogen bruin als de kleur van vruchtbare aarde,
schatten mijn langskomen op haar waarde.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Een bos bevangt mij
zijn rust neemt mijn adem in
mysterie nabij
Hoe heerlijk het is om te struinen in
het bos waar ik verscheidenheid aan flora en fauna
waarneem op hetzelfde moment genieten van vrije klanken van een
helder kabbelend beekje of van zacht aanvoelend mos dat een stukje bodem bedekt.…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 een stiltewandeling doorheen het groene bos
maakt een stroom van gedachten in mij los
er is ‘n hogere stem die mijn ziel aanspreekt
Hij die hierboven over hemel en aarde heerst
Hij neemt me mee op Zijn wonderlijke wegen
‘k zie overal van Zijn werk ‘n overvloed en zegen
maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan
heeft Hij dat werk toch…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 Bij nacht wanneer er niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken…
Canon
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
775 Onwetend was ik dat de geur van regen
-Althans, wat in de Canon wordt beweerd-
Door geosmine wordt geproduceerd,
Toch heb ik op die geur best wel wat tegen.
Die natte geur gun ik de bioloog,
Ik geef de voorkeur aan de geur van droog.…
Verweven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
646 van je rust genieten
in je ogen dwalen
je tred ontwaren
het timbre van je stem
ik zal je altijd blijven zoeken
je altijd blijven zien
je altijd kunnen horen
in melodieën, verhalen
mensenmassa's misschien
maar blootsvoets in het bos
waar onze droom is begonnen
zou ik je voelen
verbonden
door het web van gouddraad
dat we samen…
Oud worden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.015 Maar de schaamte die is het groots,
omdat op iedereen behalve jezelf ben je op zo’n moment ontzettend boos.…
CHAAMS JUWEEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De felle krans laat fluisterstemmen waaien
over waterrimpels, door boomkruinen,
waar haar woorden in zwakke wind oplaaien:
"Hier mogen voeten van wild bos rondstruinen;
soms willen hun zolen verstrooid zaaien:
woestenij baart en beschermt tere tuinen."…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Alles wat groeit, alles
wat sterft of verdwijnt, keert terug in het hart van het bos, eeuwig en mysterieus.…
De nadagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
205 nog groent de
zomer het bos
en mos in een
tweede poging
de hemel te raken
waar ooit de nadagen
hun warmte voor
de rijping gaven
en in de mooiste
kleuren mee bloeiden
kenden zij ook
de gevaren om
kleine stukjes tot
een nieuw tweede
leven te brengen
alleen maar denken
aan haar warme lach
die maakte dat de
nachtvorst nog een…
Nafi Thiam...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 In spikes die blinken, met kracht en met gratie,
springt Nafi voorbij elke grens, elke natie.
Zij tilt de lat hoger, ze werpt en ze rent, toonbeeld van wilskracht, een vuur ongekend.
Maar achter de schermen, in kamers zo klein,
rommelt de bond met papier en met schijn.
Regels en plannen, soms krom en soms traag,
terwijl Nafi vooruitgaat, de…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn in de adem van donker,
daar waar licht zich in schaduw past.…
grasduinen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
246 er is sinds die ochtend geen nieuws te
melden geweest
toch klinkt er iets door
hoewel nooit helder uitgesproken
weggegooid en nooit hervonden
bladerend door schaduwrijke nevel
de veelheid aan bomen, altijd
als mantel van het bos
nimmer wederkerig, ten onder
in rusteloze golven
laat er geen gras over groeien
dit ruisen van de branding…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tussen de
stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar
alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.
In de vroege uren hangt er
een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
Thuiskomen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
530 Geen grens
tussen stammen en mijzelf, slechts de hartslag van dit zwijgende bos.…
Gewortelde stilte
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
169 Hij loopt op paden van een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf
de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent
nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin…
Shinrin-yoku
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
147 Zo wordt Shinrin-yoku geen
bestemming, maar een manier van aan-
wezig zijn waarin het bos mij niet geneest, slechts
herinnert aan de eenvoud waarmee ook ik deel ben van zijn adem.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 En in de diepe stilte die
hangt als alles tot rust komt draagt het
bos een zwijgende, onuitgesproken aanwezigheid, iets
dat voortduurt zonder aandacht te vragen, alsof ademend leven zelf genoeg is.…
Een nieuw maar o zo bekend sprookje
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.239 Roodkapje waar ging zij heen
zo alleen - zo alleen
niet naar grootmoeder nee nee nee
ook bracht ze geen koekjes mee
in het bos.... het diepe bos
daar was de boze wolf los
en zij hield van wilde dieren
dus liep zij heel graag door het bos
op haar wangetjes een blos
zou zij de boze wolf versieren
met haar rode kapje op
en als verleidelijk…
Mijn Drenthe
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
848 Hier groeit het bos en de heide.
Door rond te lopen en gedwaal.
De hondsrug de hunze geleiden.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier tussen Hunebed en wallen.
Komt menigeen tot rust.
Ze komen hier in grote getalen.
Hier vertoeven is een lust.
Vacantie hier in drenthe.
Geheimvol en met een eigen taal.
Hier is bos en gesteente.…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 het bos laten zien
van mijn dromen
ik voelde mij klein
geloofde meteen
weer in sprookjes…