548 resultaten.
- Voorbij de andere tijd -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
589 Kunst ontwaakt dromerig als
een bevallige tuinschilderij,
eeuwig verzandend in razernij
als romantisch “gevoelige klap”.
Voorbij een andere tijd,
schrijft de wijze steen op een brief
wat passeerde bleef.…
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Als 't voorjaar haar warmte weer teruggeeft aan de aarde,
kalveren en lammeren in de weide zijn,
het gras weer groen wordt en de paarden
in de schaduw van bomen dromerig staren
naar iets dat lonkt in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Ochtendstond geeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 "
Een glimlach verwelkomt de zachtheid in haar hart,
en dromerig kijkt ze naar het braakliggend land
dat in zijn glooiingen dampt
en zich klaar maakt vooraleer het de winter ingaat ..…
Ballade van een hoopvol hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Lang geleden kwam ik jou tegen,
een dromer met een zonnig plaatje
waarin je wat merkwaardig grijnsde.
Was jouw interesse in ons praatje
meer dan aandacht die je veinsde?
Je maakte mij toch wat verlegen.…
Een herfst als geen andere
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
537 In het warme gras
languit liggen schaduwen
zachte herfstkleuren
Het herfstgetijde waarin je kennis maakt
met een dromerige sfeer en verrassende momenten
Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel
Stad en land zijn bedekt onder een goud gekleurde tot rood getinte tapijt.…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 De kou hangt laag, het licht dromerig
weerkaatst in zachte tinten, maar in haar nabijheid
blijft het kalm, warm, en zeker. Ze is een anker in het drijven, een
onverzettelijk kompas van instinct, een moeiteloze aanwezigheid die nooit wankelt.…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 Dromerig verzonken
in zelfmedelijden,
wanneer verloren geheugen
meer weegt dan geld of goud.
Ik neem een slok van de koffie,
mijn zorgen even van de baan,
en denk: tja —
je wordt gewoon oud.
De rook vermengt zich nu
met de geur van verschaald bier,
een nevel van giftig
en beladen oordeel.…
Dertien momenten van inspiratie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
555 In dromen is de mens onbewust van
zijn beperkingen, er zijn veel dromers.
Brul niet als ‘n tijger als je de macht
van ‘n kat hebt, dat loopt verkeert af.
Als meerderheid heerst is intelligentie
een last en duikt de wijsheid onder.
Kunstenaars zijn meestal gekwelden
gelukkigen voelen minder kunstdrang.…
Afscheid..
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.072 Het is tijd voor mij om geheven te gaan,
onze dromerige liefde is veel te snel gedaan,
we kunnen er om treuren, dat helpt ons niet,
vast ligt er iets anders in ieders verschiet.…
Bo Derek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 die kleurrijke dreadlocks
en die grote meloenen van haar
ik denk dat ik menige medeleerling en leraar
uit balans heb gebracht en de directeur zal
zijn strafmaat hebben beperkt
het is mij nu ook duidelijk waarom de leraar
godsdienst mij altijd zo vals zat aan te staren
maar ook waarom de lerares biologie
eveneens een lekkere stoot
dromerig…
Spiegelbeeld
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
748 Slaapdronken tuurt hij naar me, stuurstug voor zich uit,
wat schemerig vaag, dromerig stil, zonder enig geluid,
zijn blik recht in de mijne, onmiskenbaar mijn dubbelganger.…
De zee om ons heen
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
575 Een plotse zeewind
dromerig en verfrissend
zin om te reizen
Zee, zo mooi om te zien dat je golven
breken op het strand maar je hebt ook duister geheim
de dood loert in je diepe wateren terwijl lieden jouw krachten trotseren
Wild of niet, je neemt ieder van ons genadeloos in de maling die jou durft uit te dagen..…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 Jij bent de zuster van de dromers, de zwervers en de hoeren,
deel van de democratie van het slijk en het heelal.
Elk atomisch deeltje van jouw felle, open wiel zingt een lofzang,
een lofzang op het overleven, op de straten, op de open weg.…
Verliefd?
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.490 op
Loopt het tuinpad af
Ik kijk hem na….bedenk me dan
Dat ik niets heb om aan te trekken
Vlug spring ik overeind
Loop het huis binnen
De trap op naar boven
Laat me eens kijken
Of er iets in de kast hangt
Dan met een blik in de spiegel
Zie ik mezelf met andere ogen
Verliefd verlegen onzeker
Toch een lekker gevoel die vlinders
Dromerig…
un winterdach (een winterdag)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 eten met krumeche earpels
myn fingers pimpere in bitsje
earst mar even slobbbere
fan die hearleke sûkelademelk
met un fers stuk sukerlat
roadburstjes flyche hene en teruch
en ete de overbleven krûmels
wyken fan moalens
staan grimelgrammelech
teugen de hemel an
wer ut laaste sonlicht
skynt in skimereche dampen
vertaling:
in dromerige…
Kralingse Bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 huilde en rouwde nog
met Rotterdam, nu zonder hart
ontredderd door een oorlog
Puin door strijd, scherven verdriet,
kregen hun rustplaats in de plas
moedwillig verzopen, verloren gebied,
vormde land waar water was
Het geluk werd opnieuw gedragen
door kracht van herboren groen
Rotterdam genoot alle dagen,
liefkoosde elk seizoen
Dan dromerige…
Niet vergeten op 4 en 5 mei.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 Zelfs de dromers zwegen, ze droegen vliezen voor hun ogen.
Laten we niet vergeten, zeker ook deze groepen niet vergeten.…
Najaarsgeluid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Vol melancholie en weemoed luister ik naar enige
vogelklanken die me terugbrengen naar lente wanneer ze zich
al vroeg luidkeels lieten horen in firmament gegoten in een dromerig decor
tegelijk maakte ik kennis met eerste liefdes en prille verliefdheden op een golvende lijn.…
Soelaas; ‘Het Meer der Vergetelheid’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
497 Ik ben geen ervaren dromer.
Als ik mij al
iets herinner,
zijn het flarden, losse flodders;
geklieder met klodders verf wellicht,
zou soelaas kunnen bieden,
nieuw licht kunnen werpen.”…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De zachte warme zon die haar hitte langzaam
verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult.
De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Ik gluur omhoog en vind je ogen in een dromerig gelaat.
Je spreekt geen woord; gebaart mij met je mee te lopen.
Daar is een deur: ik ruik het gras, de warme zon, de dageraad.
Je aarzelt niet en maakt de sloten voor mij open.…
DICHTERWIJDING
poëzie
5.0 met 2 stemmen
986 Toen zweefde een engel door 't omloverd raam
En vouwde op 't blanke bed de vleugels saam
En raakte 't hoofd van wie daar lag zo kalm,
Heel zacht, heel even met een gouden palm
En liet een schat van rozen, wit en rood,
De jonge dromer reegnen in de schoot,
En kuste zacht zijn zijig lokkenblond,
Zijn edel voorhoofd en zijn rode mond.…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Dromerig onder een wolkendek
vrij denken
zeilend aan een blauwe hemel,
foetushouding,
eenling.
Beseffen dat liefde
niet kan vastgelegd worden met geloften,
maar brandt als een kaars door haar lichaam.
Geen woorden om te omschrijven
omdat het onontgonnen voelen is
onaangetast door onzuiverheden.…
Nu de herfst is gekomen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 van de herfstnacht
dreigende wolken en groene winderige illusie
stoer geboomte neemt illustratief afscheid
van het hoogseizoen, dromen drinken dauwdruppels
dan merk je dat je steeds weer ouder wordt
langzaam drijft de heldere dag weg van het bestaan
steeds vroeger wordt het donker, kachel gaat weer aan
bij het afscheid van verlegen dromers…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 In haar dromerigheid versmelt ze met het vloeibare van een voortdurend veranderende hemel,
waarin nog de dood,
nog het ebben van de tijd
de veelkleurigheid van bloesems bedekken.
Haar blik dwaalt over het geblakerde land van zwijgzaamheid,
altijd zoekend,
eindeloos wegrennend van zichzelf in haar eenzame vlucht.…
De oude boom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
655 Hij zegt dat het boompje gelijk heeft
Want hij weet een heleboel
Over alles wat er in dit bos leeft
Het boompje vraagt hem gretig
Wat maakt u allemaal mee
Wilt u dat aan mij vertellen
De oude boom zegt oké, oké
Allereerst de vier seizoenen
De lente en daarna de zomer
Dan de herfst en als laatst de winter
Zulke fijne tijden voor een dromer…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Geschapen als dromer.
Muziek in de oren,
zo ruw ook als rauw.
Maar...
Achteraf
Is het makkelijk praten,
Voor ons want jouw stem blijft
ongehoord.
Juist in die stilte
Van altaar tot rustplaats,
In grijs-roze wolken,
Gekleed en verwoord.
Je leven eindigde zoals je het leefde:
Snel en onbeheerst.…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Geen najaar nog, maar in zijn volle zomer
Strekt zich voor mij het land des Levens uit;
Na 't blanke bloemscherm voor de jonge dromer,
Rijpt voor den man 't geboomt zijn vroegste fruit.…
Dorothea's doldwaze Dordtse dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
868 Dromerig doorgrondde Dorothea de dyslectische diabeticus. De Dordtse Dom daargelaten dreef de debuterende droogstoppel direct daarna Dorothea’s doorvoede dijen derwaarts. Doldrieste Dirk dramde door, doorkruiste de donzige doch dorre Duitse dopheide.
‘Durchgehen, Du! ’ dirigeerde de dominante Duitse dwingend.…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Of dwalen mijn smachtende schijnen
Door dromers en peinzende breinen;
En brandt van mijn teer fluweel
Een glans op papier, in penseel,
Een nagloed van zon en maan,
Lust-vol en troost-belaân.…