720 resultaten.
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
176 Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door de ondergrens,
Dwaze nachten af, hoe dat vliegen moest;
De gevallen ster, in een kern een wens.
Kwade machten als taai slijm uitgehoest:
Op thermiek zweven als de ontsnapte,
Die diepte wantrouwt, zich hoog verstapte.…
Koel
snelsonnet
2.4 met 11 stemmen
917 We weten door die mooie animatie
Nu alles van de koeling en het vat
En wanneer splijtstofstaven in zo'n bad
Tot meltdown leiden van de installatie
Gelukkig blijft Maxime er op vertrouwen
Dat wíj ze hier wél veilig kunnen bouwen.…
Het hart .....
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.038 kwetsbaar, doch fijn
een ritmisch kloppen
zo hoort een hart te zijn
Soms een ander ritme
ietwat versneld of vertraagd
dat ligt aan de situatie
wat jij van jouw hart vraagt
Een heel klein lichtje
voor anderen in duisternis
een bepaald soort warmte
bij een groot gemis
Littekens door liefde
of het verwerken van rouw
jouw hart is de kern…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit
elke zelfmoordkandidaat wil een aanslag op je plegen
Je ritme, je rijmlust, jambus, lettergrepen
verbeten, verloochend, gerukt uit verband
gesopt in zwemen met frutseltjes van kant
de wending wordt vergeten, het einde uitgebraakt
bestolen van je kern…
Nieuwe lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.293 Doch de hardgeworden kern van uien uit haar
wintertuin verwijderde zij zorgvuldig, ook de nieuw uitziende
scheuten. En de soep zou zeker evenwichtig zijn voor hun bloed-
jes zonder blik. Haar keuken leek een hoopje puin.…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.118 Schuchter werkt het prille groen
vanuit brekend zand naar ’t licht
waar het leven tot in volheid knopt
als serene schoonheid zich ontpopt
dat zich ned’rig naar d’ aarde richt
haar pracht buigt zwaar de ranke steel
en teer bloemt zij haar blad'ren wijd
die puur van kleur het hart ontbloten
wit/groen gerokt; de kern omsloten..…
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 hormonen voortgestuurd,
door adrenaline vergezeld
als eigenaar van mijn eigen gevoel,
en mijn verloren verstand
gefocused op mijn heilig doel,
zij op mijn netvliezen gebrand
zij is van binnen als van buiten,
onbeschrijflijk hemels mooi
zij laat vogels mooier fluiten,
dwingt de winter tot de dooi
zij weet mij tot mijn diepst te raken,
tot de kern…
Vogelvrij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.446 Vermaard is de trouw
als kern van mijn wezen.
Vleugels beschermen
een ieder die mij is toegewijd.
Zet je schrap en volg me,
vind rust in 't gestage vullen.
Herleef het leven zoals ooit
gegeven was aan ieder wensen.…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan
de schittering in
je kleine ogen
diep en vol vertrouwen
heeft mij zonder enig denken
eenvoudig naar mijn
wezenlijke kern…
Pinksterbloei
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.490 de felheid van de geest
belicht de pinksterbloem
de bijen neuriën gezoem
de geest is langs geweest
de geest kleurde de kern
gezoem fleurde ook mij
de pinksterbloemen in een rij
paars in een groene berm
met Pasen vertraagde de groei
altijd waren ze dan in bloei
nu hebben ze hun naam terecht bewezen
de bloei met Pinksteren langs ’s Heren…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 laatste liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste wandelt graag stil aan mijn zij
terwijl hij glans geeft aan de bladerdood
en goud weeft door het blozend appelrood
hij heft de hoop als vaandel over mij
mijn liefste maakt mijn levenskrachten vrij
als malse kern…
Het web
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.119 Langzaam gesponnen, de route naar de kern
Korter werden de paden
strakker het patroon
Abstracter de vormen en
groter de leegtes
Haar pad werd bepaald door beklemmende stiltes
en daverend onweer
Zijn ego manipuleerde, manoeuvreerde
kronkelend tussen waarheid en leugens
Een indringend spel
roulette van macht en onmacht
De benauwdheid sloeg…
De dichters
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.145 Woordkunstenaars verdichten hun zieleleven
Over pijn van het zijn, liefde en schoonheid
Om zo een uiting van verwondering te geven
Nu op papier toevertrouwd zijn ze ‘t even kwijt
In zo weinig bewoordingen
Raken ze de kern even aan
De lezer voelt zich even begrepen
Voelt verlichting van ‘t bestaan
Die bekoorlijke en gewrochte gedachten…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.145 Liefde die altijd weer de kern is
van heel dit bestaan, van heel deze
dwaze en mooie wereld
die weer lentekleren krijgt
en herboren wordt,
telkens en telkens opnieuw.…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Naakt geschoren en tot het bot ontleed
vele manen ouder dan die hij was
gesnoeid staat hij nu te treuren
vermolmd in kern van de buitenkant ontdaan
van uitgeschoten twijgen, die in halsstarrigheid
te ver zijn doorgeschoten, wat uiteindelijk z'n
knoestige harnas deed scheuren, maar de wil
om te overleven nog niet is vergaan.…
Kommaboek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.030 ik denk een groeiend boekwerk
met komma’s zonder punten
zinnen voortgaand aangevuld
ingekleurd en uitgediept
hersenkluwens vol met broedsel
van eitjes die nooit kuiken worden
laat staan een gouden kip
maar in de kern zo kansrijk zijn
dat mijn geluk steeds groter wordt
ik neem geen woord terug
want dan verandert alles zo
dat het wel ergens…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Ze geniet van de stralende zon in haar hart;
pittig vruchtdragende kern van haar wezen;
de goudgele glans reflecteert in haar blaadren,
ze voelt weer het kloppende bloed in haar aadren;
haar kopje rechtop, door de liefde genezen,
verkwikkend, verlicht... het noodlot getart.
Rena…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 in zijn eigen vallen
alles weer kwijt raakt
maar het hem niet verlaat
het komt zo weer
afgemeten bij hem terug
hoe het hem geen pijn doet
als was tussen zijn vingers
soms is het rekken
tot op het randje
van binnen naar buiten
de zelfkant
er speelt zoiets
als zijn mechanische zelf
hoe hij als een draadspoel
alles weer rond zijn kern…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 De dansers rond het vuur
zij hoorden oude woorden
die hen de kern doorboorden
ze wisten wie zij was.
De moeder van het woud
omringt door zeven dochters
met rechte sterke stammen
het beste timmerhout…
Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.094 Het kleurrijke innerlijk van de vogelziel
wordt herkend en zo zien wij hoe Pablo wist dat de
bron om liefde smeekt, dat de kern van kunst een
gedaante heeft, die door velen veracht wordt.
Inkeer is de grootste weg naar schoonheid.
De Oermoeder zorgt goed voor de moedigsten.…
Man en paard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.220 Een droom bezoedeld
als zij ook met haar laatste woorden
de kern niet raakt.
Ze vloekt en zwijgt
en raakt de tijd niet kwijt.
Een zachte zoen op harde wang.
Voor ze gaat
heeft zij me voor de nacht al bang.
Slenter met me mee,
wil ik haar vragen.
Maar ik noem man noch paard.…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In de duisternis
laat ik me langzaam dalen
tot op de bodem,
tot mijn diepste kern
waar wat niet wezenlijk is
oplost en vergaat,
waar ik gezuiverd
en herboren word uit de
modder van het meer;
Ik adem vrede
aan de oever van Bala
vol waterwijsheid.…
Parkeerverbod !?!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 (Surrealistisch)
Ons samenzijn is goed noch slecht
Een bijeenkomst die is gebleven
Wij leiden een leven als velen
Een relatie van geven en delen
De kern ooit was
Een nieuw begin
Een goede start
Van een nieuw leven
Toch sluimert vaak 't verleden door
In zowel goed' als kwade dagen
Woorden om niets.…
Verteer de tijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
528 Verlamd door denken aan het leven,
kan ik de harde kern van dat gewicht
niet breken, een weg te vinden in stralen
van de zon, de maan schiet vol, het gevoel
lijkt hol, verwijdert zich uit de blikken
trommels van tegenstrijdigheid, de tong is
eenzaam als bagage in mijn droge mond.…
Vrij kind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 Toch noemden ze je later, veel later, een
groot schrijfster en terecht, want je had de
kern van het menselijke gewroet te pakken. Zelf
begreep je die ophef niet, wist je niet wat ze
toch bedoelden of waar ze hun loftuitingen
verborgen.…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Ik verlaat me op de dromenmaker
die ik op de helling zag, galoppeer
langs alle versteende harten, om
uiteindelijk in de harde kern en langs
de doolhoven van de mijmeringen
te verdwalen.…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Toch kom dicht bij de kern van het geheim,
in iedere ademtocht ligt een ontdekking, in elk
woord ligt een beginsel zich krachtig uit te drukken
en wordt een nieuwe openbaring aangeboord.…
Gracieus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Maar vanuit een hele kráchtige beleving
der kern,
verhief ik mij boven de pijn
mij aangedaan, die vaak
plaatsvond buiten mijn bestaan.
"In het stellen boven,"
liet ik menselijk gevoel los...
zó moeilijk,
maar bloeide de lelie der zuiverheid.
Er kwam een vredevol geluid
met volledig nieuwe antwoorden.…
Geleend reservaat?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Het zuigt het bloed uit de moedergrond,
brengt ons verder van het paradijs,
achtervolgd door feiten in het spoor
van een gebroken voedselketen,
geleerd in de kern van een verbond
we schoffelen in een proeftuin van
creativiteit of deze bloeien gaat
is een kwestie van tijd.…
Oneindige beweging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
497 Door het denken aan het leven
kan ik de harde kern van dat gewicht
niet breken, een uitweg vinden in stralen
van geluk, mijn buik schiet vol, het gevoel
verwijdert zich uit de blikken trommels
van tegenstrijdigheid, de tong is
eenzaam als bagage in een droge mond.…