595 resultaten.
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht
of idealen mislukken
en ik werd boos
omdat je ja zei
en we ruzie maakten
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we het eens zouden zijn
....want ik hoopte, want ik hoopte
....op een leven met jou
In een vijver…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend als kind
of wat je maar verzint
verzonken in woorden
waar jij op klimmen wilde
in jouw vergeten dromen
van toen
de spin in de speeltuin
die in werkelijkheid bestond
of
zo’n park vol verhalen
een getekende vijver…
Wat zondagse overdenkingen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
81 Straks wandelen rond de vijver
zoals velen van mijn buren doen
en even praten over kleine dingen.
Zo dadelijk eerst naar de viering
in de kerk, waar kinderen hun boekentassen
laten zegenen bij dit nieuwe schooljaar.
Dankbaar zijn om duizend dingen
waar we soms te weinig bij stilstaan
en alles te gewoon vinden.…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.
In struiken schuren schor, of knarsen schraal,
De bladers; roestig, rul bijeen-gegaard
Langs berm en tronk....…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 Gestalten waden stil de blankheid tegen
Der vijvers, in hun kristallen vreê,
Als Gods doorluchte helle hemelzee.
En al de bomen staan getooid gebogen;
Zo dekken zich Gods englen voor zijn ogen
Onder der vleuglen blank bedonsde huiven:
Een vlekkeloze vlucht gedoken duiven.
Is dit Gods dag?…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 En het groene blad doorzichtig
En veel edeler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 , rode
waas verblindt de ogen,
gemalen hitte verstoft de
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in een plas venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, angels verbonden in
een doodskleed van zwart satijn,
daaruit is mijn onwetendheid te
verklaarbaar, langzaam zichtbaar
wordt een versleten maan, vergeten
in werelds vijver…
Dezelfde zwanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
470 (voor Mirjam Bruijn)
Dezelfde zwanen zwemmen nog steeds
in de vijver achter mijn flatgebouw,
vol gratie dansen ze geheime riten,
ik volg hun stevige halzen, die diep
in het water naar planten zoeken.
De plek waar jij een sneeuwbal naar mij
gooide is omgewoeld door een grijpmachine
van een gasleverancier of zoiets.…
Pluizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Een stel wilde eenden kwam bij ons logeren,
ze zwommen de vijver en sliepen in ’t gras.
Ze aten de wieren en wasten hun veren
en baltsten te samen te on en te pas.
Dat ging meest gepaard met gepik en gesnater,
het leek er dan op of de eend haast verzoop.…
Parijse daken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.244 Gaan we naar warenhuizen, paleizen
of gewoon zitten bij de vijver? Ik dacht
aan de zon op je schouders, nu, gave huid.
goud, en je haar, ongekamd nog, welke
kleur in dit licht - ik keek op. De lucht
was van lood boven de daken, golfde
grijs de kamer in en vrat broodmand
confitures boter benen je stem en je handen.
Weer niet gelukt.…
Wachtend op wat komen gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Na het leed van kou, ontberen
Van de warmte in hun veren
Zijn zij ongekroond getuigen
Hoe de peupeldieren spelen
In een rijk vol rituelen -
Paringsdrift en nageslacht
Bij volle maan, rond middernacht
Een kikvors worgt zijn gorgelkeel
Blaast zich op tot wajangpop
Drie maal driedimensioneel,
Zet heel de vijver op z'n kop
Met zijn eeuwige…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ik liep in mijn droom
op een maanverlicht pad
zilverkleurige bladeren
fluisterden zacht mijn naam
ik kwam bij een tuin
omheind door een hoge muur
de ingang was moeilijk te vinden
de houten deur klemde
ik zag mijn toekomst staan
aan de overkant van de vijver
bij de zonnewijzer
stond mijn verleden
langs de paden
bloeiden mooie gedachten…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 Ik hou meer van jou
dan van houden van
Wat gaan we doen
De stadspoorten staan open
wagenwijd
staat het park in bloei
dus zeg het maar
waar hou je van
Geen tv
vandaag geen mening
over mening
over mening
Over niks
Het strand valt af
langzaam
het wordt voor altijd vloed
We kunnen naar de vijver
de oorlogen negeren
de haat…
SCHAATSENRIJDER
gedicht
4.6 met 73 stemmen
32.243 IJskoude liefde, die niet sterven wil,
omdat de dode lelies onder water
haar eenmaal droegen in hun gouden harten,
waarmee de vijver vol lag, zwaar en stil
---------------------------------------
uit: Sphinx (1946)…
geluidsmuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
944 staart
de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee
een werveling van cirkels die uiteenschuiven
elkaar overlappen in een spitse huls
die nog scherper wordt als ik gas geef
het kan ook omgekeerd
zoals de trage zwaan een stomp zog voortsleept
schokgolven van geluid die ik achterlaat
zoals de kringen rond de kiezel
die de spiegel van de vijver…
Arina is overleden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.247 kunnen rennen en spelen
met je nieuwe vriendjes
Ik was in verdriet dat jij mij verliet,
Maar ik wist dat het beter was voor jou
Ik nam met pijn in mijn hart afscheid
Ik besloot om over een paar weken bij jou te komen kijken
Donderdagavond 9 April rond half acht belde Mariët met het slechte nieuws
‘’Arina was overleden’’
Ik stond bij de vijver…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 vandaag zoek ik naar nieuwe pannen
in een laan nabij mijn dorp
spoel mijn mond met het water
van een nabijgelegen vijver
om ook de mist voor mijn ogen
even te doen wegnemen
het is schelmen verschuiven
en zien naar een nieuw nest
zal ik al voelen dat er ruimte is
nachten weer stil zullen worden
meldt zich nieuw licht door de ramen
van…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 ik volgde stapsgewijs het gangpad naar de tuin, een parel een juweel
er was een mistige neerdalende rust
hoe zacht bevallig de vormen van de buxussen als een rug van een zonnegodin
de vlinderstruik ontwaakte na een zoete nacht van kamperfoeliedromen
hagen en heesters zingen een mooie melodie, ik wandel er door
het hemelse water in de vijver…
Eendje in zijn eentje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
622 Ze lagen altijd bij elkaar naast
de vijver achter mijn kasteel,
gebroederlijk, gezusterlijk,
en altijd voor elkaar op komend,
wanneer gewone eenden hen bedreigden
of kraaien of meeuwen of meerkoeten.
Soms zag ik ze verderop vertier zoekend
en ik groette hen altijd met diep respect,
alsof ik hen ken uit een ander leven.…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het is juni de zon schijnt en
De vogels zingen
En ´s avonds loopt hij een tuinfeest binnen
Weemoedig mijmerend bij 't houtvuur in 't licht
Ziet hij hoe zij dansen hurken springen
Onder de blauwe hemel
Tussen de gekleurde lampionnen
En de zoele zoete bloemen geuren
Rond de vijver…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Wanneer regen overgaat in sneeuw
en de vijver langzaam in ijs haar rust zal vinden,
wanneer de laatste ganzen vertrekken voor hun lange reis,
beloof mij dan een nieuwe lente, een nieuw begin.
O zuidenwind, breng snel de moegevlogen ganzen terug,
laat sneeuw en ijs smelten voor nieuw leven.…
STERKE INVAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 Bezuiden en benoorden
de stad Breda deden
spaden en graafwerktuigen
verwoed hun werk schiepen genot
in het Mastbos verscheen
naast het gebied der krijgsmacht
een lange smalle vijver
omringd door toonkunst
van vogelzang en kikkerkoor
vele jaren later
werd een klein meer geboren
ontving de naam Asterdplas
drenkt thans de wortels…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Te wandelen langs diepgroene vijvers en
gonzende terrassen
brandingen bossen en tijd
versmolten
versmelten:
bizarre klokken hangen ademloos
aan de wulpse lippen
van de verborgen dame,
haar ogen: begeerlijk blootgegeven passie.…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 zittend op een verweerde bank
lees ik, keer op keer,
een gedicht van weinig woorden
terloops kijk ik op
vier zwarte zwanen staren me aan
niet in staat tot bewegen
versteend door een wurgende angst
het is hun nabijheid die me beklemt
wanhoop maakt zich van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt…
op weg
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.214 gedecoreerde vrachtwagens, dit hebben we gezien
en gezien heb ik jou, ik herken je nog, zo zou ik het over jou zeggen
als ik je toen kon zien maar zo weinig foto's
Vanavond 'On the Road' met uitzicht over het IJ
in het oog waar normaal alle tranen inspringen van geluk
maar nu treur ik als geen ander
en denk aan:
kikkers een vijver…
Katalysator
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Je ving hem op in je ouderlijke landgoed,
waar een zus van jou zichzelf in de vijver
verdronken heeft.
Je hebt de Tachtigers gekiekt en daardoor
kunnen wij ons er een beeld bij vormen.
Je voorzag hen rijkelijk van sterke drank
en daardoor schreven ze de mooiste poëzie.
Je was de parelspin in het artistieke web.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Zo wachtte ik met allen
op 't krieken van de dageraad
de eerste sparteling van vissen in de vijver
als blinde is de rust aan mij voorbij gegaan.
Nacht, als ik straks te rusten ga, kom dan
als oude vriend die ik vertrouwde
vertrouwen hebben in jou nacht
het is gelijk een loflied voor de dag
ik kan niet zonder beiden.…
op dun ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 maar bekwaam schuifelen eenden
over het bevroren parelmoer
van de vijver in het kleine park,
gewoon plat op hun gemak,
zonder behoefte aan gesnater
of luid klapperen van vleugels,
ingedommeld en tevreden
op een overschot van de natuur,
buiten een gevaar voortgegleden
niet in besef van tijd en duur.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 De vijver bewaart
licht tussen oude bomen
stilte wortelt diep
Tussen bloemen ontvouwt
zich een taal die ouder is dan woorden.
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast.…
Excursie - Hartje stad
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.565 Nu naar haar parkje vlakbij de vijver.
Daar zijn beestjes die groeiden als kool
van haar broodje, dat ze vol ijver
ging voeren, volgens de juffie van school.
Nu gaan we zuidwaarts, door donkere laantjes
de weg op van het zwemlesfestijn.…