Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

NACHTEGAAL

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.318
O, flonker-vochte stem die sloeg bewogen, Uit zwaarmoed riep mij naar de lichte hoge; Hoe hing mijn aandacht aan Uw diep geschater; Keer, zingende dwang, zacht geweld dat kliefde De smachting van de nacht, keer liefde, o liefde, Hermaak mijn hart tot een diep-orglend water.…

als de wapens zwijgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
want in welk land ik ook vocht, bloed is overal rood.…
fairouz11 maart 2013Lees meer >

Ik kan uren zitten turen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Ik kan uren Zitten turen Naar de vochte maneschim, Mat vergloeiend, Zacht vervloeiend, Dalend, dalend naar de kim.…
Edward Koster15 september 2013Lees meer >

cirkel.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
Even later in de kamer een slok van dat donkerbruine vocht, een sterke bak, dan moed verzamelen voor de dag. Immers de zon schijnt, ik kijk naar buiten en in die gele cirkel vertoont zich een lach... Dus niet langer mijmeren, toch vraag ik me nog even af, hoeveel hindernissen kan ik doorstaan?…
martin valk14 januari 2014Lees meer >

overvloed

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
eerst zondagavond dronk ik het hemels water weer liet druppels vallen op mijn tong ving ze op en droomde over fonteinen goh, wat was toch de laatste keer dat ik mijn handen uitstak, om op te vangen, dat hemels vocht dat de Dommel uit deed deinen waarop menig mond heeft gewacht en ik weer zweet behouden mocht ik dacht aan de komende nacht…

EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 933
Ei, azem met uw droge asem In 't winterkoren dat ik wan, Opdat de lucht met vochte waassem Mijn dorsvloer niet beschaden kan! ------------------------------ veugels - winden duislig - zacht-speels…

Schild en speer

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
In de nieuwe wereld heerst vrede ginds, verder naar het westen eerst moet je over lijken gaan van indianen en ongelovigen en opnieuw beginnen Op de oorlog volgde griep een dodelijke uitbraak van virale koorts, viervoudig gehard, onzichtbaar tot het te laat was Na afloop vochten de vrouwen om de hand van een held die overleefde met zijn…
Zywa16 april 2020Lees meer >

Image de rêve

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 514
onbevangen kind onwetend nog van tegenspoed haar haren dansten in de wind ze liep een beetje op haar tenen en zo door de zon beschenen leek ze op een hemelinge te midden van een veld seringen die ik bijna ruiken kon hun pluimen raakten haast de zon en toen opeens herkende ik het meisje aan haar reine blik: mijn zusje die voor 't leven vocht…

meteoor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
het gewoon horten van de wijzer op de horlogeplaat maar de ellips nog maar net begonnen strookt niet met seconden een ijle tijd van myriaden in een ruimte van stof waar niets afgetekend wordt van een persoonlijk lot het licht dringt als een speerpunt door versnelt een diep gravende tijdreiziger doorgebroken in tomeloze baan op het vocht…

Fantoomruil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 97
woekerprijzen de glimlach is een valstrik geheugen gecrasht in paranoia Kijk in de verweerde spiegel de zwarte markt stort in van goud naar oud papier de lijsten bespioneren je Vluchtroute door de grauwe regen smokkelwaar blijft gecamoufleerd grijze luchten drukken door chemische weemoed sijpelt binnen Koffie op de klokslag slik het zwarte vocht…

wat ik doe in mijn flu

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
telt hoge zomerse graden waarin ik aangedreven word om ook in de winterdag in mijn eigen luiheid te baden in zekere zin kom ik tot niets al wat langer bekend bij mijn batterij ik bedoel hier die van de geruisloze fiets die heeft weet van het feit dat ik veel over de tijd uit kan spreiden nu is het me echter gegund daar de ballonnen met vocht…

SPEELTUIN IN NEVEL

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Duizelig sluipen tussen wip en klimrek, terwijl het klamme vocht langzaam verdwijnt. Zon ontwaakt, streelt schuchter de kromme nek: "Het rijk, voor jou alleen, wordt door mij verkleind. Kameraadjes komen onze vreugdestek verwarmen en verwijden zonder eind!"…
Han Messie3 augustus 2024Lees meer >

Het donkerde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 449
het donkerde meer dan me lief was in de klamme kou met flarden mist tussen de bomen ze raakten mij met lange vingers van de grond kroop het vocht lanzaam op en vergezelde mij zo ook de anderen die mij al eerder hadden verlaten maar die altijd rond deze dagen hier waren om even aandacht te vragen ookal waren zij ons al jaren voorgegaan…
wil melker7 december 2024Lees meer >

Zijn hengsellied

netgedicht
4.2 met 58 stemmen aantal keer bekeken 384
geleund tegen de schaduwkant van het donkere bos we keken elkaar aan ik wist dat we zouden gaan op onderzoek uit zomaar gewoon pure nieuwsgierigheid natuurlijk kraakte de deur kreunend zijn hengsellied vertelde de trap bijna ademloos zijn leuningsloze levensverhalen waren vloeren onbetrouwbaar verrot door het druipend vocht…
wil melker26 januari 2025Lees meer >

TANDARTS KIJKT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
Het mondspiegeltje maakt nauwlettend zijn tocht, huppelt langs alle tanden en kiezen, houdt heel de holte goed in de smiezen, wordt plichtmatig gezoend door slijm en vocht. In rechte rij, dan weer een ruime bocht; over hard ivoor en zachte vliezen, die vol bange spanning stijf bevriezen. Het glazen oog vindt, waarnaar werd gezocht.…
Han Messie28 februari 2025Lees meer >

Voorspel der Olympiade

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 370
druipnatte druivenvers in eldoradische sferen werden haar appels zachter dan peren de spaanse navels in de citruspers glommen en zwollen als honingbijen dansend in hun limbisch systeem waar riten ontwaakten van Dionysos' menaden heuvels bestormend rukkend aan takken * o Zeus, heb genade ik kon het niet aanzien het matineus vocht…
Maxim5 februari 2026Lees meer >

Liegenspiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 255
Ik vocht met ramen, met lepels, met een natte stropdas, en mijn gezicht deed mee alsof het een geheime bondgenoot was. De cadenza klom op tafel, tors rotsen, sleep touwen, en we schepen haar in met een vork en een vergeten vis.…
Opera17 april 2026Lees meer >

Nooit meer dan jou

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Nooit vocht één ongelijker strijd dan jij tegen dit sterven de harde onafwendbaarheid die langzaam jou ten grave leidt .... om Leven te verwerven. Nooit bad voor iemand ik zozeer dan jou en voor jouw leven gaf aan jou liefde keer op keer en aarzelend slechts leg ik mij neer: er valt niets meer te geven.…
richard7 oktober 2003Lees meer >

Nooit meer dan jou

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.122
Nooit vocht één ongelijker strijd dan jij tegen dit sterven de harde onafwendbaarheid die langzaam jou ten grave leidt .... om Leven te verwerven. Nooit bad voor iemand ik zozeer dan jou en voor jouw leven gaf aan jou liefde keer op keer en aarzelend slechts leg ik mij neer: er valt niets meer te geven.…
richard12 oktober 2003Lees meer >

Herfstnacht

poëzie
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.785
Langs wei en wilgen glee de vochte nacht, Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde Het lage land, - boven de herfstdauw doomde Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.…

Vloeibaar

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.443
De dag is dorstig, schaars het vocht ik droom van koninklijke perskuipen die met overdaad mijn koortsstuipen stoppen.…

Onvermogen

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.787
Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken Zo weinig als de moor kan bleken zijne huid, Zo weinig als de los zijn vlekken wissen uit, Zo weinig als men mag van dorens vijgen plukken, Zo weinig als een steen zich rechten kan of bukken, Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid, Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid, Zo weinig zonder…
Jacobus Revius15 september 2025Lees meer >

De Planten

poëzie
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.330
Des morgens als de dauw zijn vocht'ge wade nog om de perken toegevouwen houdt, staat reeds de hovenier met noeste spade te werken in de grond, als groef hij goud.…

Tabernakel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
het langst blijven mijn ongeschreven gedachten die kras ik zonder vocht op papier de vingers bespelen dan mijn ziel of luisteren naar mijn hart je zet de deur op een kier, maar de tocht neemt alles mee.…

halfleeg

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.078
mocht Maar ze huilt alvast van dat ’t over gaat want dat gebeurt, dat weet ze zeker Dus logisch dat ze haar troost al zocht Ze leeft in angst van: het gaat weg Omdat al wat mooi is straks verdwijnt Het geeft niet hoe vaak en hard ik zeg: Geluk is zacht, het jankt noch dreint Haar baan, lijf, alles, dus ook ik: Alles waarvoor ze angstig vocht…
peter paul1 februari 2006Lees meer >

Uitgebraakte nacht in de morgen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
Nu was hij slechts ontwaakt om zijn verdroogde vingers te verzadigen met vettig vocht en hapklaar voedsel. Hij weigert pertinent de dag het licht te gunnen en schuift de gordijnen opzij. Onwezenlijk uit het raam starend ziet hij het tafereel ontaarden. De zon vreet alle leven dat ligt te wachten in haar onthullende stralen.…

Een stad

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.709
Schoon is 't geslacht der mensen, daar ze lopen, Hoge gestalten door de straten voort, En vrouwen dalen naar de brede boord Van de rivier in 't midden, dompel dopen De kannen in het water, hel omdropen Van 't schitterende vocht, - een enkel woord Wordt helper-vliegend door de lucht gehoord, - En heel de stad…

Klas van weleer.

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.883
Ik hoorde het gisteren pas van je Jan, mijn maatje uit de klas van weleer zo’n vijftig jaar gelee We vochten en visten, altijd waren we wel aan’t ravotten, stelletje zotten, wij met z’n twee en toch, keer op keer ontmoetten we elkaar weer op de meest onverwachte plekken Jij was altijd de dikke, ik bleef gewoon de dunne Soms zagen…
Peterdw.20 april 2009Lees meer >

De verzenzegster

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.813
Koelte doorstreek haar stem, alsof een glas- Kralen gordijn klaar ritselde in ’t verlegen Bewegen van een hand; dan beefde tegen De vochte grijsheid plotseling een ras Pooplen van gouden licht; wie heeft ons armen Een blik gegund tot waar de liefde waakt? Ons dood hart voelt zich koesteren en warmen.…

Herfst

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.633
Onder de bomen hangt een scherpe geur van vochte grond en van doorweekte blaren; geen leven, geen geluid in 't grille licht, dat gul door de ijle takken binnenvliet, en eenzaam valt een schot, een verre knal, die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem van 't bos, dat in sonore toon verkondigt, dat ergens op een dichte plek een vogel…
J.H. Leopold24 december 2019Lees meer >