662 resultaten.
Bij God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 De zwaarste tocht was het
door hooggebergten, wilde rotspartijen
over spiegelgladde ijsvlakten
dwars door meerdere oerwouden
haast ondoordringbaar, en doorsneden
met de meest onvoorstelbaar
wildstromende riveren
door verschillende
verschrikkelijk dorre
hete kale woestijnen
heen en terug
over diverse oceanen
met slechts een houten…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 wolken
stuiven uiteen
gelijk het zand van de duinen
over het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel…
Droomreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Vannacht maakte ik
Een droomreis door
Bijbelse taferelen
Na mijn eenzame tocht
Door de woestijn waar
Alleen kwartels en manna
Mij tot voedsel konden
Dienen, kwam ik aan
Bij het paleis van
De koning dat in een
Groene oase van kleur
En stilte gelegen was
En juist toen de koning
Had bevolen mij binnen
Te laten kwam ik terwijl…
het geruis van denken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Beitel het maar in je geheugen
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.
Een droom is het
dat als een slordig hemd
wordt uitgetrokken,
daaronder zie je
wat van het leven overblijft:
een verkreukelde hersenschim
die oplost......…
Het geruis van denken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Beitel het maar in je geheugen:
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.
Een droom is het
dat als een slordig hemd
wordt uitgetrokken,
daaronder zie je
wat van het leven overblijft:
een verkreukelde hersenschim
die oplost......…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 In starren nacht lag de woestijn van 't leven,
En strekte ver zich in de somb're tijd,
Daar was geween en wanhoop, moord en strijd,
En boven kwam een zware bloedwolk zweven.…
bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 De dagen zijn mistroostig, de nachten bitter koud
ach wat zou ik gaan liegen dat ik toch nog van haar houd
Zo strompelen we beiden een eind door de woestijn
en volgen lijdzaam onze weg van wroeging, spijt en pijn.
Ziedaar daar zijn de gieren, ze cirkelen boven mijn hoofd
Ik was naïef, wat heb ik lang in mijn geluk geloofd.…
Voor Willem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De stad waar eens de fabrieken sloten
de plek waar het vuur uit spoot
juist in die woestijn groeiden nieuwe loten
het leven bleek er sterker dan de dood.…
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 pak je kameel
twee kruiken
één voor links
en de andere
voor rechts
gevuld met vloeistof
van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Ik heb gemerkt dat het goed is om een verhaal te hebben
Het biedt de mensen perspectief, stelt gerust
Om jou hoeven ze zich geen zorgen te maken
Als ik één ding geleerd heb, als één ding waar is
Dan is dat het plot van het verhaal
De jaren in de woestijn zijn daar een integraal deel van
De dorst doet je het lessen op waarde schatten…
Retro spectivo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 Op haar ontdekkingsreis
door de woestijn
Waar maar één klaproos
bloeit binnen de muren
Een niemandsland vol weekdierbodemzand
Zingt amazonegirl from
Ipanema
Op het zuchtend landschap
"ik ben vrij
De klanken van mijn hart
altijd bij mij
Dit hier, dat is wat telt in 't tropenuur"
Een blikvanger vangt lichtbrekende regen
Schemervaag…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 Noch honger of dorst zullen mij kwellen
op mijn pad door de woestijn
water doet U uit rotsen wellen
U zorgt dat er altijd manna zal zijn.
En staande aan de parelen bogen
van Uw heilige stad Jeruzalem
zal ik met velen Uw naam verhogen
prijzend Uw daden met dankbare stem.…
Hij had geen idee
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.104 Het jongetje loopt alleen
door de droogte van de woestijn
zijn vader en moeder verdwenen
kan al maanden geleden zijn
hij heeft geen idee
hoe rijk wij westerlingen zijn
hij heeft geen idee
zijn leven beperkt, zijn wereld klein
Wat hij ziet is leegte
de eindeloze woestijnvlakte
het grote gevaar
dat het leven van zijn zusje afpakte
De zon…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 De stad ligt plat, het land is weer woestijn
en buiten het bevrijde volk heeft niemand pijn.
Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
Minnelied
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Duizelend, zoals dat ook gebeurt
wanneer ik dronken ben, of staande
op hoge gebouwen de stad bezie
die zich tot een woestijn ontwikkelt,
zwelg ik in vergezichten.…
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.380 Ga mee met de wind
diep in de woestijn
en bekijk daar tienduizenden sporen;
stappen van hen die verdwenen zijn
of als vluchteling alles verloren.
Drijf dan weg op de zee
hoor hoe eb en vloed gaan,
en de golven maar eindeloos spoelen
als de kinderen die, gewond of verdrukt,
levenslang doodsangst zullen voelen.…
Tot de zonne-stralen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.219 Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen,
Die eeuwig weer in ons te wekken lust,
Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust,
Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen
Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen,
Uw rustloos licht op lege leegten rust,
't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen
Van uwer liefste kinderen…
hooglied
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
897 puilende ogen de een
de anderen met staren
ondergaan wij de liefde
hosanna is ons deel
hoe kunnen we dat verklaren
de eeuwige zucht, de al durende
kramp in de maag
het voeden van de onzichtbare vlinders
en de voortgaande doorloop
is niet alleen vandaag
zo juichen we om dat teder gevoel
reizen de wereld rond
verzetten bergen en woestijnen…
De maan de zon de...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.588 haar zonden zoveel schraler dan het stikken van woestijnen
gestuurd als aanzichtkaarten met de groeten; lekker warm
en dat ze zou gaan lijnen langs de lippen overblijven
zodat het wilde kusten waren nu speciaal voor hem
`t was toen dat ze ontaarde en de wereld kleiner bleekte
verdwijnend achter al die wijn en chocolade reep
waarmee bijna schaamteloos…
een mondvol eeuwigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.411 wacht af de zachte golvenslag
en laat je naar de oorsprong dragen
tot aan de avond van de eerste scheppingsdag
waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren
dwars door woestijn windt zich een pad
komt uit de verte uit een zwarte wolkenband
een windhoos als met hoge hoed in zondagspak
rent heen en weer door ’t hete zand
de grond is overal met…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek ik gewoon door te rollen
soms nauw door tunnels verduisterd
bij droge stilte geen zichtbare kamelen
onbetamelijk veel zon en zand op mijn ruit
waardoor waarschijnlijk niets viel waar te nemen
Traag kwam het weer tot bewustzijn
bij geknars en gefluit
midden in de woestijn…
- Gedragen door het zand -
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
506 Ik ga je dragen, een spoor van stappen
onherkenbaar in de golven,
als losse korrels zand in de woestijn,
schoongeschuurd het land van dreigen,
de zand van zo verrassend.
Voetafdrukken van het weten, vervaagd
slechts gedeeltelijk ingevuld met zand
twee versterkte gebouwen vallen
voor het zwijgen, wanneer 't moeilijk is.…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
Sprookje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
703 Soms wordt haar naam ook wel als Dombo geschreven
maar dat is een misvatting
want olifantjes met roze oren
zijn superslim
en Dumbo weet heel goed
dat haar prins,
die zijn witte paard verloor
ergens in de woestijn,
en al lang koning had moeten zijn,
zijn dagen slijt op een oude ezel.…
Ook ik
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 spreken
uiten zich middels social media
in Amerika staan vrouwen op
bekende koppen rollen
gaan door het slijk
hier gaat ook de beerput open
in de schrijverswereld, toneelwereld
sportwereld, en de modellenwereld
ik voel me verwant
want ook ik was een meisje
van elf toen er misbruik
van mij werd gemaakt
ik bleef een roepende in de woestijn…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Zo is ook de Mensenzoon
ons voorgegaan
op die zware weg naar het kruis
door een woestijn van eenzaamheid
van boete, vasten en gebed
om eeuwig in het land van
Licht en liefde te ontwaken.…
Lego Star Wars Kid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
645 Het speelt, maar snapt geen barst van wars op mars
Speciaal verzoek aan lara rense dit:
Stel dat je kid gestuurd wordt naar de maan
Als reiziger in lego's explorit
Gevlogen uit de aardse zonnebaan
Zou jij hem leren hoe dan
om te gaan
Met mannetjes van mars,
billy the kid
Verloren in woestijnen
zonder zand
Als nerd van thunderbirds…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 verdroegen geen
warmwatervisjes uit
de voedselkring
die daarmee
deze en vele
andere diersoorten
om zeep had
gebracht hun
sierlijkheid en
kracht was alleen
terug te vinden in
de genenbank die
hen als combi wisten
het was gedaan
met de diversiteit
zoals die op aarde
altijd had bestaan
oceanen gingen
overstag oerwoud
baarden woestijnen…
Slechts één reis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
378 Ergens zal een wereld zijn
waar dromen waarheid worden
een wereld waar geen woestijn
nog wordt gevonden
maar enkel nog velden vol bloemen.
Die wereld is als het paradijs
eens door God geschapen
vrij van afgunst, vrij van oorlog
daar kent geen mens een wapen
daar zal alleen de Liefde heerser zijn.…
Enige weg
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
278 Leid mij ook niet over wegen door woestijnen
waar ik omkom door honger en door dorst
wijs mij daar op oases met heldere fonteinen
laat mij U danken voor slechts schamele korst.…