5664 resultaten.
De bergwerker
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.470 Dies duncket hem der aarden schoot,
Verwandelt in bloemighe dreven,
Dies siettie met goud ende roosenroot
Omgeven zijn jeugdig leven.
Daar schieten op eens uten diepen grond,
Der wateren woeste golven,
Die hebben dat blide herte terstond
Met al sire hoope bedolven.…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 Tijd heeft mij een te kek brilletje opgezet,
mijn lief vindt het mooi, cool, ja passend
bij mijn grijze haren, maar ik staar
naar het scherm, naar de Chinese vaas,
met de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Dat zonnetje, nu zo ver weg
Ondergaand aan de andere kant
Van het wateroppervlak, daar
Waar haar gouden gloed de hemel kleurt
Doch het licht steeds zwakker brandt
Haar liefde leeft voort
Nu ver bij mij vandaan
Door een ander hart beantwoord...…
Bittere nood
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
696 te snel verdwaald
tussen profiteurs en criminelen
hulp die standaard faalt
ze zijn hier met zo velen
vreemden komen en gaan
in dit beroofde land met hoon
en zij die bleven staan
zijn veelal heel ver heen
wanen zich van smetten schoon
een koning zonder troon
zien in kiezels edelsteen
als gevolg de honderden maagden
hopend op een gouden…
De Leeuw
poëzie
3.3 met 28 stemmen
8.028 Gouden leeuwen en leeuwen van hout,
Mitsgaders de Hollandse, worden heel oud;
Men ziet ze nog wel op uithangborden en schilden, doch
zeldzaam in 't woud.
Komt ooit de ware leeuw rechtstreeks op u aan,
Dan is 't beste om maar regelrecht uit de weg te gaan.…
sprookje
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.697 jij ziet er uit als een koningin
in een creatie vol met goud.
en ik, ik draag het pak waarin m'n vader is getrouwd.
ik stel me dat zo voor, we dansen uren aan een stuk
en alle chique gasten staan stil bij ons geluk.
het is muisstil in de zaal, je hoort alleen maar de muziek.
sssttttt luister..... ze spelen ons lievelingslied.…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Over de vette stenen
Stolt het goud van een lamp.
Uit een boos oog beschenen
Staat er de mensenramp!
Wat zouden ze doen bij zo'n licht?
Daar wordt wel wat smerigs verricht -
Hallo!
Daar staan ze als paddenstoelen -
Een zwart, giftig gedoe.
0! konden ze het voelen -
Maar hun harten zijn toe!
Er zwerft een roep in de mist.…
Martinitoren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.116 K wait nait, stoadig dij tied is ook nait goud.
* Bijnaam van de Martinitoren
** zakhorloge
Het uurwerk van de klok in de Martinitoren in Groningen is eens wekenlang in het ongerede geweest, waarbij de wijzers half vier aanwezen. Het computergestuurde uurwerk moest opnieuw worden ingeregeld.…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 hij, die vol hartstocht
langs de aarde dwaalde,
de schoonheid zocht en zong
onder de blauwe tenten van de zomer
en bij het gouden vuur des winters,
hij kwam terug,
hij is weer element onder de elementen
een golf, een vlam, een stromend stuk natuur.'…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 werden woorden overbodig
je mening vaak niet eens gevraagd
met muren had je warmte niet meer nodig
status werd tot partner van verlaagd
je was een schaduw van jezelf
de spiegel kaatste slechts onzekerheid
ziel en geest kwamen tot stilstand
gedachten reisden in vergetelheid
je luistert voor het eerst
weer naar het ruisen van je bloed
de gouden…
Overwinnaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.366 (voor Andre Gide)
Hij droeg een paarse cape en verder niets,
met in zijn rechterhand een gouden wandelstok,
zijn rode ogen keken naar de donkere mannen,
die roeiden met al hun krachten. Hij genoot
van hun glimmende lichamen en eindelijk
was de herinnering aan zijn geschriften verdwenen.…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Hij sliep in zijn zwarte kooi, waarvan
de toppen, gouden bollen om te strelen,
niet te breken en in zijn trillende hand
tussen de wijs- en middelvinger de pen,
waarmee hij zijn natte haren kamde,
alvorens het licht te doven. Hij zocht
voorbij het venster van zijn kamer naar
een droom waar de pijn was opgebrand.…
Geboorte van de kleuren
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.749 De zon scheen daardoorhen
en kleurde als een boei,
werd een oranjeappel,
verschoot van vroeg goud
tot geel en groen,
zag dan weer blauw,
waste met indigo
een bloembed, violet.
De eerste regenboog
sprong in het eerste oog.
----------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de hemel aan flarden van goud en van zwart,
En de dreunende golven beschuimen het strand,
En de vlokken die beven en rollen en rillen,
En het duin is verlaten en eindloos alleen,
En ik luister verrukt naar de ruisende zee -
Dan waait soms uit de golven
Een diepe muziek.…
- Liefde felgekleurd -
netgedicht
4.3 met 71 stemmen
1.482 Kleuren hebben hun symbolische waarde gekregen,
een gouden kader als herinnering aan dagelijks leven,
de liefde vind felgekleurd de werkelijkheid overdreven.…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Alom, aan de ronde zomen
van het rustig vergezicht,
aan de lage damp ontkomen,
aan de oever van het licht,
achter 't levendig gewemel
van de daken, op het goud
van de uitgespannen hemel
opgericht, is 't winterhout.…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 in zijn element:
de hond wrijft zijn gouden vacht
door de verse sneeuw
die spreeuw...
ook in de winter pikt ie
bij het leven
winterwit de kust
en een vogel in het donker
neemt mij de maat
in stukken
smeltend als sneeuw voor de zon
de grote pop
op de breuklijn
breken blinde krachten door
wie ziet nog toe?…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…
er zijn dagen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
546 totdat ik heel lijk
schouders en heupen verzetten zich
schokkend en draaiend, er zijn dagen
dat ik m'n lippen geloof de woorden
die ik er vanaf rol articuleren illusies
op hoogte, aan de grond de hinderlaag
verloren jacht vervloekte liefde
geboeide polsen kinderstemmen
vervagen, de bruidssluier -mot erin-
vergaat tot stof het goud…
verloren woorden
netgedicht
4.5 met 38 stemmen
1.411 een kind doet haar eigen zin
en springt de morgen in
plukt woorden, als bloemen
en vlecht ze ineen
gekleurde kralen
aan een gouden koord
waarmee ze dansend
zinnen vormt
woord.. voor woord..voor woord
de bomen fluisteren
de wereld zo licht
als vanzelf ontstaat
een nieuw gedicht
op weg
naar de volwassenheid
is langzaamaan
die schat aan…
- Geen Edeler Weg -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
522 Geen weg terug van alle absurde hoge eisen,
het hoogste goed blijft eindig gouden in je drijven
en luistert zacht naar eigen zwijgen
met zoveel harder eerder leven.…
Klein elfje...in het grote bos..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Haar handen hield ze voor haar ogen
alsof al die bomen… tegen haar logen…
Haar gouden lokken hingen sierlijk over haar gebogen rug.
Dat elfje dat ik daar zag, trok zich even terug….
Ze was verdwaald door al die bomen om haar heen.
Juist daarom… voelde ze zich zo alleen..
Bomen gaven haar teveel schaduw, het maakte haar schuw.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het luchtruim oneindig
vredig, nu veilig
Mijn vrees blijft nu ver
Links van ons
de lagere landen
Belaagd, onthaald
op onweer en plagen
Zo’n aanzien bedroeft mij
Die kant heerst de Dood
Rechts, ruw
doch rijker in kleuren
Hier dalen wij neder
Een dal onbekend
Tot mij glinstert
een gouden juweel
Streelt mijn gemoed,
heelt mijn verlangen…
De wekroep
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.149 De klaver, de luzerne, tarwe en gerst
glijden als vonken goud in diepe vore.
De leeuwerik antwoordt jubelend tot in 't verst
op elke zaaier die zijn hoop ziet gloren.
Voor de eerste maal na de verruwde dagen
dalen de dieren naar de waterplekken.
En de stalkalvren die zulk licht niet zagen,
schuren verblind hun kop tegen de hekken.…
Nu op deze aardbol
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
671 heel tevreden voor mijn pc zit
en deze woorden typ
wordt er in Suriname getracht
om een man tot president te kiezen
die bloed aan zijn handen heeft
en internationaal als drugsbaron wordt gezocht
Elders in de straten van San Francisco
wordt een jonge vrouw van het leven beroofd
In de Haagse Schilderswijk rukken jeugdige zakkenrollers
goud…
- De dagen vol van zilvermaan -
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
665 Terwijl ik dacht dat ik zou volgen,
..in een scheepje van papier,
opgezet naast grote karaktervolle huizen
en afgebouwd met gouden dwaas van hier.…
Aansporing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Ware engelen
strooien met korreltjes van goud. Maak van je ogen de
helderste beken op aarde. Het frisse blauw spoelt door
je aderen. In dromenland val jij niet op. Ten oorlog!
Vredesduif. Ga heel lang de liefde bedrijven, geheel
onaangekondigd, ordinair, pijnlijk erudiet, pias.…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 Zachte winden om de slapen,
haren baden in een gouden
licht, ze plukt de zoete dromen
uit het heelal, in haar schoot
voedt zij ongerepte zwanen in
een oneindig ritme met de houten
klossen aan een zwierig touw,
ze beschrijft de lessen van de
aarde in de hemelboog, ze kust
de dieren van haar spel, drijft
ze tot oprechte daden, in relatie…