5775 resultaten.
Nul
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
407 Mede geïnspireerd op de rekenkundige vierkantsvergelijkingen van
de vroeg-Assyrische algebraïcus Omarnassar al-Sharif, zoon van Hammurab I, die als eerste het mysterie van het getal nul
aan de vergetelheid heeft ontrukt...
______________________________
ZERO
De wortel uit vier
Plus tweemaal drie in 't kwadraat
Min twintig is nul
Nul…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 van waar ik nu mee bezig ben
wat ik in godsnaam doe
hier op jouw terrein
dat ik nauwelijks ken
om een schijnbaar bereikbaar doel
te bereiken, te raken
met mijn gevoel
Je dwingt me
tot zinken
het laatste stukje licht
het laatste beetje lucht
verdwijnt
ik daal af
in het diepe water
zout als mijn tranen
niets om me heen
alleen duisternis…
Warmte
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.451 opdat we in de schaten van die duisternis elkaar zullen begroeten en verwarmen.…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 De takken plaste' in 't water, tussenbeide
Slokte het water gorgelend, een vis
Gelijkend, zwemmend in de duisternis.
.....................................
.....................................
----------------------------------
fragment uit: Mei (1889)…
droom
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.482 opdat we in de schachten van de duisternis,
elkaar zullen begroeten en verwarmen.…
Vriendschap
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
3.133 Vanaf mijn vierde
Niet altijd
Soms wel even
Een langere tijd
Helemaal niet
Maar ik kom altijd
Weer terug
Om te zien
Hoe het met je gaat
Ik ken er elke boom
Het is zo vertrouwd
Toch zie ik ook
Iedere verandering
In een ontmoeting
Liefst één op één
Om volop te genieten
In wat voor stemming dan ook
In wat voor weer of ontij,
Duisternis…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 de horizon
o was ik maar bij jou
in die andere wereld
we zouden dansen
en genieten dagenlang
maar er is zoveel veranderd
zoveel in gedachten herwerkt
sinds jouw ellendige dood
sta ik sterker in mijn schoenen
is de schaduw niet meer zo zwaar
lijk ik lichter dan voorheen
toen je mij hekelde als nachtvlinder
als vleugelmotje van duisternis…
Ze zwijgt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.086 Mummie Joanan dwaalt nu door de geheime gangen
van een onontdekte piramide, hij stoot zich aan
rare uitsteeksels en de pikdonkere duisternis
maakt zijn desoriëntatie compleet. Soms schuift
er een andere mummie voorbij. Griezelig en prettig
tegelijkertijd. Eeuwen geleden dat hij een vrouw
gevoeld heeft.…
het hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.134 liefde...overschaduwd door duisternis die men “belangrijker/beter” noemt
dat wat nooit genoeg is, niet voldoet of niet perfect is
ego tevreden stellen, werken voor “waarde”, het hart is gedoemd
angst en verloochening zullen je laten zeggen: “je hebt het mis!”…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 de zee, de kwelder,
het uitgestrekte wad
rondom duisternis
leegte......…
Wij zijn zielen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Oh hemel en duisternis, we zijn en blijven zielen!
Wij zijn zielen zolang wij knielen voor het Verhevene,voor het Raadselachtige Wezen boven ons.
Wij zijn zielen die dolen in een nare wereld verdronken in tranen.
Van miljoenen vrouwen en miljoenen mannen.
Wij zijn bisschoppen van het geloof en de striemen van alledaags lijden.…
Ik wil je, nog een keer
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
861 Ik wil nog een keer je nek voelen met mijn lippen en je lippen voelen in mijn nek, als ik geniet van de duisternis van niks tussen ons in.
Ik wil voelen hoe je je aan me vastklampt met je been en een vuist maakt op mijn borst, hoe ik mijn arm om je heen sla en naar je kan blijven kijken.…
Litanie van Bob Dylan
gedicht
3.7 met 7 stemmen
4.662 Fluwelen Hond,
Lamlendig Kenner der Geslachten,
Mannetjeskonijn van de Duisternis,
Koning der Snapshots,
Blote Kont,
Blauwe Hemel,
Keet van Jammer,
Heilig Rund,
Ritssluiting der intelligentie,
Sok des Doods,
Ribfluweel der 60.000 Zintuigen,
Oelewapper,
Huivering der Analfabeten,
Heerlijk Dier,
Blikken Buik,
Slagroompunt,
Driehoeksquerulant…
Nemo en Antarctis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
540 zuidzee van Antarctis
naast de potvis ook een walvis
opduikt met een staart gigantisch
die, al duikend submarinisch,
levend doelwit voor 'n harpoen is
Ned Land heeft zich vergewist,
geconcentreerd, alert, beslist,
van vaart en richting van de vis
waardoor hij op 't moment surpris
uiteindelijk maar zelden mist
Rond hen niets dan duisternis…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 En als ik nu de toekomst gewoon zou mogen lezen
omhuld door gelukkige gedachtekracht die macht
zou mogen ontvangen, wat ook soms duisternis bereidt
voorspel ik dagelijks 'n feest omdat wat met jou geneest.…
VERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 geschreven staat
hoera, het is voorbij met ieder vals verraad
liefde wordt gefluisterd in stad, dorp en op de straat
je zal het horen overal, waar je zal zijn en gaat
En onze kat met drie poten likt je in't gezicht
terwijl ik vanuit mijn stoel naar je kijk en dit gedicht
waarvan elk woord op de Heiland is gericht
laat het schijnen over duisternis…
Vriendin voor het leven
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
632 Alles samen en dan weer uit elkaar, onafscheidelijk
en dan weer los zonder dat we elkaar uit het oog zullen verliezen
zelfs wanneer je aan mijn zijde staat, weet ik dat alles goed is doordat je nog
een keer het licht bent die over mij heen schijnt bij eender welke donkerte of duisternis.…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Het licht van een kaars is maar klein en bescheiden,
toch kan het de diepste duisternis snijden.
Laten we koesteren wat we vaak als gewoon zien,
de vriendschap, de liefde, het naar elkaar omzien.
Een luisterend oor of een woord van troost,
is meer waard dan waarop officieel wordt geproost.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 , nu de schemering omarmt
waar zijden tongen proberen me te bedwingen
Door de broze takken van vreugde
tot ver voorbij het ochtendgloren
beladen met de adem van de winter
hoor ik hun liederen van verloren vrijheid
terwijl vrieswonden de diepste kloven omsluiten
van een ziel verstrengeld met de hemel
Nu moet ik mijn weg vinden door de duisternis…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.
Gij heft het hoofd, ik voel het hier,
op hetzelfde uur, hetzelfde vuur –
twee harten die elkander groeten
zonder woord, zonder schroom, zonder vrees.…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 kunstmatige licht
van tl-buizen en computerschermen
hij sluit zijn kantoorjas met een zucht
de geur van lust die in zijn tas bleef rusten
wordt weer een belofte in de koude uren
hij stapt opnieuw de kille winteravond in
het perron is nu gevuld met haast en drukte
maar zijn kompas wijst naar een ander doel
de trein reist lijdzaam door de duisternis…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 Doorlopen oogwit
De speekselbel die openspat
Hij wordt weer kleuter
Achter de spijlen van een speelpark
Hij is verslagen
De vernieldrift uitgeblust
Verminderd tot een wijngaardslak
In het vaal zand dat opstuift
En het koren striemt
Zo kruipt hij door de wei
Langs het dartel vee
Dat doofstom blijft voor zijn klacht
Rondom stromen stille…
as God ut wil
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.211 in de wè en zellefs
me vrâh kèk lief naah
mèn me god ut is dus
lentuh
eindenkùikes in
de slaut en alle leive
fok zich daud weâh
wolke polle in de
luch betraande auge
met een zuch besef ik
ut is lentuh
kale strùike laupe ùit
en de gezichte staan
zau blè doâh dit vevloekte
jaargetè niks ergâh dan
april en mè er
groeit een stille…
God moet mij geren zien
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.002 'k En weet*, maar tussen ieder melodieke
waarmee 'k de mensen dien
is 't woordeke "waarom" een stille, matte schakel;
één antwoord weet ik maar over dat zoet mirakel:
God moet mij geren zien.
----------------------------------------------
leê: van leiden
'k en weet: ik weet het niet…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood;
zij dringt door tot diep in mijn ziel,
Ik ben verlaten in deze uren van nood,
deze uren van schreeuwend-stille nood;
zij knagen tergend
aan mijn langzaam draaiend levenswiel.…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Zeepbellen vertonen de regenboog,
drijven boven het schroeiheet zand,
waar gieren hun honger stillen,
ze spatten open onder een blakende zon.…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 Of de stille, verlegen jongen uit
de kroeg
de scorende spits uit dopeland
of dat ie mooi was
mooi in een lege treincoupé
met licht beslagen ramen
of dat ie vrijde met Joyce
die eigenlijk mijn liefde was
De laatste keer dat ik hem trof
was bij de dood van Tokkel
vanuit het middenpad in de overvolle aula
liep een wat oudere gebogen man…
Big City Blues (Sarah en de oude man 2)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
912 Er is eenzaamheid en ook het stille verdriet,
waar de mensen onbekenden zijn voor elkaar.
Wie je ook tegenkomt, vraag hun namen niet,
er is eenzaamheid volop, zover als je ziet.
Zoek je weg in de doolhof van de straten,
niemand weet of je ooit de weg zal vinden.
Voel je de stilte, voel je je ook verlaten?…
't is de ure der getijden
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.027 Daar is, in iedere zuster-cel,
Bij 't ronken van de wekker-bel,
Een vaag gerucht begonnen:
't Is 't mommel- momp'len van gebeden,
De kloosterkerk wacht beneden,
Heur stille, vroege nonnen.…