Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Nul

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 407
Mede geïnspireerd op de rekenkundige vierkantsvergelijkingen van de vroeg-Assyrische algebraïcus Omarnassar al-Sharif, zoon van Hammurab I, die als eerste het mysterie van het getal nul aan de vergetelheid heeft ontrukt... ______________________________ ZERO De wortel uit vier Plus tweemaal drie in 't kwadraat Min twintig is nul Nul…
Maxim7 juli 2023Lees meer >

Je dwingt me !

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.882
van waar ik nu mee bezig ben wat ik in godsnaam doe hier op jouw terrein dat ik nauwelijks ken om een schijnbaar bereikbaar doel te bereiken, te raken met mijn gevoel Je dwingt me tot zinken het laatste stukje licht het laatste beetje lucht verdwijnt ik daal af in het diepe water zout als mijn tranen niets om me heen alleen duisternis…

Mei boek III [fragment]

poëzie
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.709
De takken plaste' in 't water, tussenbeide Slokte het water gorgelend, een vis Gelijkend, zwemmend in de duisternis. ..................................... ..................................... ---------------------------------- fragment uit: Mei (1889)…

Vriendschap

netgedicht
2.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.133
Vanaf mijn vierde Niet altijd Soms wel even Een langere tijd Helemaal niet Maar ik kom altijd Weer terug Om te zien Hoe het met je gaat Ik ken er elke boom Het is zo vertrouwd Toch zie ik ook Iedere verandering In een ontmoeting Liefst één op één Om volop te genieten In wat voor stemming dan ook In wat voor weer of ontij, Duisternis…
Jaap Kamphuis17 december 2009Lees meer >

Sinds jouw dood

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.053
de horizon o was ik maar bij jou in die andere wereld we zouden dansen en genieten dagenlang maar er is zoveel veranderd zoveel in gedachten herwerkt sinds jouw ellendige dood sta ik sterker in mijn schoenen is de schaduw niet meer zo zwaar lijk ik lichter dan voorheen toen je mij hekelde als nachtvlinder als vleugelmotje van duisternis…
mobar15 februari 2011Lees meer >

Ze zwijgt...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Mummie Joanan dwaalt nu door de geheime gangen van een onontdekte piramide, hij stoot zich aan rare uitsteeksels en de pikdonkere duisternis maakt zijn desoriëntatie compleet. Soms schuift er een andere mummie voorbij. Griezelig en prettig tegelijkertijd. Eeuwen geleden dat hij een vrouw gevoeld heeft.…

het hart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
liefde...overschaduwd door duisternis die men “belangrijker/beter” noemt dat wat nooit genoeg is, niet voldoet of niet perfect is ego tevreden stellen, werken voor “waarde”, het hart is gedoemd angst en verloochening zullen je laten zeggen: “je hebt het mis!”…

de laatste van het eiland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
de zee, de kwelder, het uitgestrekte wad rondom duisternis leegte......…

Wij zijn zielen.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Oh hemel en duisternis, we zijn en blijven zielen! Wij zijn zielen zolang wij knielen voor het Verhevene,voor het Raadselachtige Wezen boven ons. Wij zijn zielen die dolen in een nare wereld verdronken in tranen. Van miljoenen vrouwen en miljoenen mannen. Wij zijn bisschoppen van het geloof en de striemen van alledaags lijden.…
cornil10 september 2014Lees meer >

Ik wil je, nog een keer

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 861
Ik wil nog een keer je nek voelen met mijn lippen en je lippen voelen in mijn nek, als ik geniet van de duisternis van niks tussen ons in. Ik wil voelen hoe je je aan me vastklampt met je been en een vuist maakt op mijn borst, hoe ik mijn arm om je heen sla en naar je kan blijven kijken.…

Litanie van Bob Dylan

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.662
Fluwelen Hond, Lamlendig Kenner der Geslachten, Mannetjeskonijn van de Duisternis, Koning der Snapshots, Blote Kont, Blauwe Hemel, Keet van Jammer, Heilig Rund, Ritssluiting der intelligentie, Sok des Doods, Ribfluweel der 60.000 Zintuigen, Oelewapper, Huivering der Analfabeten, Heerlijk Dier, Blikken Buik, Slagroompunt, Driehoeksquerulant…

Nemo en Antarctis

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
zuidzee van Antarctis naast de potvis ook een walvis opduikt met een staart gigantisch die, al duikend submarinisch, levend doelwit voor 'n harpoen is Ned Land heeft zich vergewist, geconcentreerd, alert, beslist, van vaart en richting van de vis waardoor hij op 't moment surpris uiteindelijk maar zelden mist Rond hen niets dan duisternis…
Maxim29 maart 2018Lees meer >

Mijn liefste lief

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 453
En als ik nu de toekomst gewoon zou mogen lezen omhuld door gelukkige gedachtekracht die macht zou mogen ontvangen, wat ook soms duisternis bereidt voorspel ik dagelijks 'n feest omdat wat met jou geneest.…

VERDER

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
geschreven staat hoera, het is voorbij met ieder vals verraad liefde wordt gefluisterd in stad, dorp en op de straat je zal het horen overal, waar je zal zijn en gaat En onze kat met drie poten likt je in't gezicht terwijl ik vanuit mijn stoel naar je kijk en dit gedicht waarvan elk woord op de Heiland is gericht laat het schijnen over duisternis…
frits27 februari 2022Lees meer >

Vriendin voor het leven

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 632
Alles samen en dan weer uit elkaar, onafscheidelijk en dan weer los zonder dat we elkaar uit het oog zullen verliezen zelfs wanneer je aan mijn zijde staat, weet ik dat alles goed is doordat je nog een keer het licht bent die over mij heen schijnt bij eender welke donkerte of duisternis.…
CB31 januari 2023Lees meer >

In het licht van de kerstnacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Het licht van een kaars is maar klein en bescheiden, toch kan het de diepste duisternis snijden. Laten we koesteren wat we vaak als gewoon zien, de vriendschap, de liefde, het naar elkaar omzien. Een luisterend oor of een woord van troost, is meer waard dan waarop officieel wordt geproost.…
Johny Donovan23 december 2025Lees meer >

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
, nu de schemering omarmt waar zijden tongen proberen me te bedwingen Door de broze takken van vreugde tot ver voorbij het ochtendgloren beladen met de adem van de winter hoor ik hun liederen van verloren vrijheid terwijl vrieswonden de diepste kloven omsluiten van een ziel verstrengeld met de hemel Nu moet ik mijn weg vinden door de duisternis…

De Kamers van Mijn Hart

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 288
Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels langs mijn verhitte, rusteloze wangen Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet, en gekoesterd in stil verlangen Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan waar het hart totaal is verwrongen Geschapen als een sculptuur van ijs en steen, in duisternis bedwongen Wanneer het kloppen…

Avondgroet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 211
Ster na ster ontwaakt in stilte, als ogen die elkander zoeken door afstand en door duisternis heen. Gij heft het hoofd, ik voel het hier, op hetzelfde uur, hetzelfde vuur – twee harten die elkander groeten zonder woord, zonder schroom, zonder vrees.…

Terugkeer naar de liefde

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
kunstmatige licht van tl-buizen en computerschermen hij sluit zijn kantoorjas met een zucht de geur van lust die in zijn tas bleef rusten wordt weer een belofte in de koude uren hij stapt opnieuw de kille winteravond in het perron is nu gevuld met haast en drukte maar zijn kompas wijst naar een ander doel de trein reist lijdzaam door de duisternis…

Zondeval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Doorlopen oogwit De speekselbel die openspat Hij wordt weer kleuter Achter de spijlen van een speelpark Hij is verslagen De vernieldrift uitgeblust Verminderd tot een wijngaardslak In het vaal zand dat opstuift En het koren striemt Zo kruipt hij door de wei Langs het dartel vee Dat doofstom blijft voor zijn klacht Rondom stromen stille…
Wim Veen22 februari 2005Lees meer >

as God ut wil

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.211
in de wè en zellefs me vrâh kèk lief naah mèn me god ut is dus lentuh eindenkùikes in de slaut en alle leive fok zich daud weâh wolke polle in de luch betraande auge met een zuch besef ik ut is lentuh kale strùike laupe ùit en de gezichte staan zau blè doâh dit vevloekte jaargetè niks ergâh dan april en mè er groeit een stille…

God moet mij geren zien

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.002
'k En weet*, maar tussen ieder melodieke waarmee 'k de mensen dien is 't woordeke "waarom" een stille, matte schakel; één antwoord weet ik maar over dat zoet mirakel: God moet mij geren zien. ---------------------------------------------- leê: van leiden 'k en weet: ik weet het niet…
Alice Nahon26 augustus 2005Lees meer >

Ik ruik de adem van de dood

netgedicht
1.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Ik ruik de adem van de dood, de aasgrauwe adem van de dood; zij dringt door tot diep in mijn ziel, Ik ben verlaten in deze uren van nood, deze uren van schreeuwend-stille nood; zij knagen tergend aan mijn langzaam draaiend levenswiel.…
Lodewijk24 maart 2003Lees meer >

Voorbij de nachtmerrie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Zeepbellen vertonen de regenboog, drijven boven het schroeiheet zand, waar gieren hun honger stillen, ze spatten open onder een blakende zon.…
Wimper22 januari 2003Lees meer >

Het bericht

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.096
Of de stille, verlegen jongen uit de kroeg de scorende spits uit dopeland of dat ie mooi was mooi in een lege treincoupé met licht beslagen ramen of dat ie vrijde met Joyce die eigenlijk mijn liefde was De laatste keer dat ik hem trof was bij de dood van Tokkel vanuit het middenpad in de overvolle aula liep een wat oudere gebogen man…
Geert Loman+23 augustus 2002Lees meer >

Big City Blues (Sarah en de oude man 2)

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
Er is eenzaamheid en ook het stille verdriet, waar de mensen onbekenden zijn voor elkaar. Wie je ook tegenkomt, vraag hun namen niet, er is eenzaamheid volop, zover als je ziet. Zoek je weg in de doolhof van de straten, niemand weet of je ooit de weg zal vinden. Voel je de stilte, voel je je ook verlaten?…
Jos Witteman25 september 2002Lees meer >

't is de ure der getijden

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.027
Daar is, in iedere zuster-cel, Bij 't ronken van de wekker-bel, Een vaag gerucht begonnen: 't Is 't mommel- momp'len van gebeden, De kloosterkerk wacht beneden, Heur stille, vroege nonnen.…
Alice Nahon6 augustus 2004Lees meer >