6348 resultaten.
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Nu droomt de cel daar zijn eeuwige droom
vol heimwee naar een vervlogen verleden,
de dode stemmen, de kiestoon die niet meer kwam.
20 september 2025…
DE JORDAAN SUST, BLUST EN KUST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 nou dames en heren, die heb ik
die heb ik altijd en eeuwig
want vanaf 1973 regelmatig in Amsterdam
en al heel veel in de Jordaan
en officieel sinds 2019
ben ik die Ramsterdammer
want je roots die vergeet je niet
dat leerde ik van de Jordanese
eens een Jordanees, altijd een Jordanees
maar m'n hart heb ik verpand
aan de Jordaan aan…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 De mensenmassa verdampt zonder
hoop op ’n sprankje weerklank,
geen hoop op weerzien, eeuwig vaarwel.
Duisternis bedekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis.…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Want de aanwinst blijft veel valser
dan de vragen
die voor eeuwig branden.
Toen stierf jij eens
in voortdurende onwetendheid;
wat jij denkt
over nooit meer samen blijven.…
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Je kunt jezelf niet eeuwig dragen.
Op een dag
wordt zelfs jouw spiegel
een vreemde.
Er is geen grotere eenzaamheid
dan jezelf zo lang vast te houden
tot niets van jou
verder leeft
wanneer jij verdwijnt.…
Lydia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
189 zwijgen
Als de avond valt staat mijn duisternis op
Op mijn rug liggend ween ik, als een fles zonder dop
Bleef mijn hartstocht onzichtbaar
Toen ik jou volgde over lege straten
Langs dunne steegjes hoge daken
Maakten we dwars ‘n tocht, jij voor mij onmisbaar
In mijn geest hou ik een plekje vrij
Voor Lydia, hopelijk hou je van mij
Denk je eeuwig…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 troost, nooit echt alleen
je schreef over bloemen, de kleur van het behang
alsof de tijd die details nooit zou wissen
die kale feiten maken mij nu bang
omdat ze tonen hoe erg ik je kan missen
het adres is vergeten, de weg terug is kwijt
maar de echte aandacht is altijd gebleven
gevangen in de plooien van de tijd
staat onze liefde voor eeuwig…
Uitnodiging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
190 De eeuwige geest bevrijdt zich magnifiek,
jouw agape gloreert in diep erbarmen,
jij bent zo integer, zo trés chic,
laten wij elkaar eindeloos omarmen.…
mijn suikerspin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
113 en telkens, telkens is het zoeter
dan de suikerspin uit die vroegere tijd
wanneer we dezelfde geneugte
smaakten uit elkanders hand, nog
steeds is het die sfeer van kermis
als ik jouw hele zijn nog zie
zweven in een waas van herinnering
in de draaimolen waar de
kermis alle tonen ving
en wij elkaar terugvonden
in de solfège van onze
eeuwige…
MEMENTO MORI
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
531 honderd jaar tussen onze blikken
we kijken elkaar aan op de schaarse foto's
het verhaal tussen de regels
verdichten aan minuscule details
melancholie is niets
anders dan verlangen
naar andere, dus betere tijden toen
de digitale doden
hun geromantiseerde gelukkige leven
in schokkerig zwart-wit
vastlegden in 18 frames per seconde
dit alles…
Aan het eind van mijn dagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
912 Onze liefde, het zal eeuwig duren.
Als de dood nadert met rasse schreden,
streel dan eventjes door m'n haren,
fluister mijn naam dan zacht,
en verzink met mij in het verleden.
Als leven plaats maakt voor de dood,
denk dan aan toen we nog samen waren,
aan wat je liefde me heeft gebracht.
Jouw liefde schat, maakte mij groot.…
Verjaardag
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
15.073 Alles wordt zoeter, mooier, heter
en draai weer
op mijn zij
Gedachten worden dromen
geen gevoel van plaats en tijd
niets lijkt meer te sturen
in de eeuwigheid
Dan maakt de zon me wakker
of hij die naast me lag.
Sneller weer gekomen,
mijn
geboortedag…
De Tegenstander
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.089 Loon voor nastreven van eerloze roem
en vergankelijke aanbidding;
kortstondig genot in ruil
voor het eeuwig aanschouwen
van de Heerlijkheid.
Alleen in het Kruis
ligt de hoop op verlossing;
alleen door Zijn lijden
is er hoop op bevrijding
van de weerstrevingen
van de boze.…
'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.589 Op Brahman, wereldgrond, schijnen de dingen
A jour gewerkte scherts: door de openingen
Golft onbelemmerd stralende eeuwigheid.…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Ik wou bij haar blijven, tot in de eeuwigheid,
en samen zouden we dan gelukkig zijn, voor altijd.
Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was,
zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras.
Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar."
en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar).…
gedicht voor jezelf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.036 ruiten
vertederend en balsemend, als liefde
mijn liefde
die 's avonds door mijn geest danst
en plots is ze daar
in een diamanten schoonheid
schitterend van liefde
mijn liefde
zoals onze liefde
de fragiliteit van kristallen lelie's
geurend als de betoverendste geur van witte rozen
de stilte van deze schoonheid
onze liefde die eeuwig…
Mij, die jou naar mijn hoogten heb gered
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.287 Neen: Als elk stukje regenboog zich wiegelt
Op elke draad, zie, Zon, ik zelf, hoe spiegelt
In 't eeuwige changeant mijn wereldlicht.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet XII in de cyclus 'In de Hoogte'
-------------------------------
uit: Brahman I (1919)…
Mijn hart is gestrand.
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.723 Voor eeuwig staat jouw naam nu in mijn hart gegraveerd,
want jij hebt het met heel veel liefde gereanimeerd.
Maar deze liefde wordt mij te veel,
zoveel geluk en tranen vallen mij ten deel.
Jij bent de vrouw van mijn al dromen,
mijn hart is gestrand in een liefde waar het niet meer uit kan komen.…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.175 'K dacht vaag: Wat 'k doe, lijkt op wat Pharao's deden;
Eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen:
Alles vergaat: ben ik niet, die ik ben,
En was en blijven zal in eeuwigheden? -
Ik was gaan liggen, 't hoofd dicht bij de steen;
En die, in 't langzaam dieper donker, scheen
Een monument, Egyptisch oud en groot.…
Wij zaten met ons vieren
poëzie
3.8 met 26 stemmen
7.181 ' riep Sand, 'wat passeert daar
Een eeuwig knappe meid.'
'Ja,' zei Kaai, 'dat's een pracht van een meisje!
Zo zijn er geen twaalf in 't land.'
'Ik hoor,' zuchtte Haas*, 'ze is in stilte
Geëngageerd met een luitenant.'
'Wat mankeert je, Paal*?' riep Sand weer,
'Je wordt zo bleek als de dood!
Neem wat dubbelgebeide!…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 uit hun kruin
beheerst wuivend met hun krachten
Soms, even, als de koele winterwind
hun takken, twijgjes, streelt
dan spreekt het groene hart
voor elk goed geschapen mensenoor
verhalen van dravende passanten
al wat in haar schaduw speelt
dan ruist het woud, verklapt het
de geheimen van ieder lopersspoor
het bladerdak fluistert, de eeuwig…
Mijn soulmate stierf...
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.644 Maar wij voelen jouw einde nabij
Een aai over je bol en 'n warme blik
Dankbaar kijk je me nog een keertje aan
Dan slaak je een langgerekte snik
En ben je zachtjes van me heengegaan
Lief, warm mens wat zal ik je missen
Zoveel moois wat je hebt kunnen geven
Jouw vriendschap is niet uit te wissen
In mij heb jij jouw eeuwig leven…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 Ik las je in Aztekenassen
wandelde over besneeuwde
passen in het Andesberggebied
jij was mijn griet in poncho
je donkere lach vereeuwigd
in de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven…
Aurora Borealis bij 't Ostafjord*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.166 Eeuwig.
------------------------------------------------------------------
* N.a.v. het schilderij 'Zomernacht boven de Ostafjord' van Edvard Munch…
Part-time idylle
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.787 Hun vuur is enigszins geblust
nu ze de tegenhangers zijn geworden
van wat men hier noemt: "eeuwige liefde in goedkope herdruk".
Hun jonge vriendjes knikken blikken blozen,
hun halzen met nog verse littekens van de strop.…
liefde
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.514 jouw liefde is voor eeuwig
gegeven aan mij
ik zie je vragende ogen
nog nooit hebben die mij bedrogen
we lopen de stilte voorbij
we laten alles verleden worden
ons warmen door de gloed
van de ondergaande zon
denkend aan hoe het begon
lopen wij verder de regenboog tegemoet
mijn hand in de jouwe
de kleuren verblinden
we durven het aan…
Invocatio amoris
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.961 Laat mij onder uw beminden,
't Zij gij zegent of kastijdt:
Blijf mij eeuwiglijk verblinden
Tot het kind dat u belijdt.
Lust en smart in uwe banden
Werd hetzelfde hemels brood:
Eindloos zoet uit uwe handen
Laav' de laatste teug, de dood.
-------------------------------------
uit: Vergeten liedjes (1909)…
God
poëzie
3.6 met 10 stemmen
8.586 En eeuwig leeg, o Vrouw, o God, van uw bezit.
o God, ge zijt in mijn verleden geweest
gelijk een vrouw op oud en gouden feest
Wees thans een meisje dat mij lachend leidt,
mij, blinde, door de rinse lente-tijd.
Gij spreekt van God, mijn vriend, heel vroom en stil
als van een dode. - o Luid van God te spreken !…
echt leven slechts voor even?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 slampen
genot in drift drijft begeerlijk lonken
jonge blommen zoeken in rust’loos dwalen
lijven ogen neuzen monden om te bepalen
zonder knel hun keus diep in splonken
ziet het water stijgt ze tot de lippen
ze kruisen smakken pakken snakken
snuiven drinken legen al hun zakken
hun hoop nu een ware lief te snippen
voor één nacht het leven eeuwig…