Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

Tracébesluit

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
In deze chaos overweeg ik met de dag Als een herboren besluit Bij het korte eind van gaan Omwikkeld er wat Een toestand van begaan Een pakketje als sneeuw voor de zon Een tracébesluit Dat zich ontsluit Omsloten met een strik Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen Met veel schik Ruimt het zo lekker op En is de wens ver ten top…

Finis

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
God boog de rechte lijn; ‘t begin Raakt aan het eind, de cirkel sluit. De hemel heeft zijn zaalge buit. En - harts verlies blijkt harts gewin. 24-04-1934…

Parricidium

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 919
het slikken verleerd adamsappel verzonken bet ik zijn lippen laaf de tere barsten zijn tong ligt verbeten in de gehavende mond de neus versmalt zich beklemtoont het einde soms wil hij iets zeggen maar zijn ogen spreken het zwijgen van de dood woordloos verzonken hij hapt naar adem wil niet dat het leven hem elk moment tergt in…

Remedie?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Zinnen, geef mij je woorden terug, huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen, waarvan ik de inhoud nog niet zie .…
pama16 augustus 2011Lees meer >

LATE ERVARING

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De lange levensweg loopt reeds spoedig ten einde is een breed bezadigd zandpad door een tevreden heideveld zacht avondrood geeft de vroege schemer en de paarse struikjes warme gloed van berusting terwijl de eeuwige einder in vaag vragend grijs ligt plots kringelt een kleine dwaalster fel brandend over de grond schenkt dit leven een verrassing…
Han Messie14 oktober 2011Lees meer >

Eeuwigheid*

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Had ik in de voltooid verleden tijd, toen ik dit soort wendingen niet voorzag en hopeloos leefde van dag tot dag, houvast en steun aan relativiteit, nu mis ik één etmaal lang haar glimlach en wacht in spanning en zonder respijt op het einde van deze eeuwigheid, opdat ik snel weer met haar dansen mag.…

HAAR BRIEF

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Nu zit ik hier alleen en schrijf, Maar ´t schrijven laat mij onvoldaan, 'k Voel iets dat ik niet schrijven kan En laat op 't eind iets anders staan. Ik wou hem zeggen wat ik denk, Maar weet niet hoe ik 't schrijven zal: Want wat een mens in woorden schrijft Mist stem en lach, ach stem vooral.…

Oosterend

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
Aan het einde van de weg daar waar het land versmelt met lucht Daar is een stil en klein gehucht dat is waar ik geboren ben Daar weet ik elke weg en steg haast iedere struik en boom Daar is waar ik boven op de dijk mijn allermooiste dromen droom Daar leun ik graag tegen de wind zie op getijden neer dit kleine stukje…

Nabij verleden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen maar eens wordt ieder einde en elk begin toch in een doodstil ruisen opgenomen.…

WINTERS GENOT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Maartse sneeuw daalt zacht; pas aan 't eind van de winter zien we zuiver wit.…

Raadsel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Het is als het einde van het heelal. Het is er niet.…
Eline23 augustus 2012Lees meer >

stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
stilte zit soms vol met vragen brandend als een heftig vuur gedurende de dag de dagen ja voortdurend op elk uur als eens witte rooksignalen seinen op het verlossend uur dan is dat het mooiste teken einde van het vragenvuur 't antwoord dat wordt gegeven opent een poort ten leven er valt niets meer te verbranden er is iets moois op handen…

School

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.437
apekool moet worden onderwezen zo werden kinderen wijzer als humor echt een vak was en elke onderwijzer op tijd en stond een grapjas waarom niet elke dag een giechelstond inrichten het uurtje van de lach vol vrolijke gezichten we rekenen met woorden we delen door een hoek geschiedenisakkoorden in 't grote kolderboek aan 't eind…

mistig spinsel...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
terwijl de mist over het land en tussen de bomen hangt probeer ik de spinnenwebben in mijn hoofd te verdrijven de zorgen niet te laten beklijven de witte wieven niet te gerieven door hen daar een stalling te bezorgen maar voor het einde van deze morgen ver weg te worden geborgen.…

oud papier

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 833
De dag loopt naar haar einde Woorden reflecteren op de wand Het kleed beroert de letters van de uitgelezen krant Die oud en moe is van het nieuws en veel te gul verslonden Ik pak het dagblad van de vloer en zwijg met al mijn monden De rode gloed van de avondzon slaat een bres in mijn gedachten Een borrel staat al koud en vol geduld op…

Gebroken graven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Tegen het eind van Wat een nacht moet Zijn geweest - in de Barensweeën van de Schemering die de Ochtend moeizaam Geboren doet worden - Word ik op het kerkhof Van gebroken graven Begroet door een oude Man met een schitterende Zilveren baard die mij Het verhaal van zijn dood Vertelt - en terwijl de Eerste zilvermeeuw boven…

BETRAPT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 827
Ze was gisteravond laat betrapt nadat ze zich zo toegetakeld had Ze had zich geheel opengekrabd bloed lag op de tegels van ’t bad Ze voelde zich nu ten einde raad vanzelfsprekend werd ze gestraft Geen kende immers haar zelfhaat sedert ze door elk werd afgeblaft Ze zou meteen verhoord worden wat moest ze nochtans verklaren Van ’t sein op…

Liefde en mededogen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
deze deur opent zacht en schuift de oorsprong van het begin voor zich uit het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom er is geen geboorte zonder de vlucht naar het einde, we zijn het universum hier op aard, laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat in elk bedenkbare vorm…
elze5 augustus 2013Lees meer >

toch aanwezig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
wij liepen traag de wereld achterlatend jouw gebaar latent aanwezig in het samen zijn van jouw laatste tred, jij als molen ik als steen, halfzijdig het blik gericht naar waar het noorden jouw einde kruist het natte aan onze voeten speelt met de jonge snuit, harig zoals ons geweten spelt deze aarde de waarheid op haar zwarte kraag wij met…
elze26 december 2013Lees meer >

Enkele reis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
ben weer ingestapt heb het perron verlaten er was geen hond wel verval in alle staten mijn kaartje enkele reis had geen prijs voor veel bagage letters spiegelen in het donkere raam bestemming einde zonder naam voort denderen we weer de conducteur komt nog een keer hengelt voorzichtig naar een praatje verlegen in zijn eigen plaatje…
wil melker2 januari 2014Lees meer >

Enkel spoor?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
niets meer over had dan de verwachting Dat een onderpand alles goed zou maken Het gebeurde, zoals voorspelbaar Maar toch altijd onverwacht, waar ze Met het eerste licht gekomen was, ze Gaf me een hand en vertrok met de Laatste trein uit haar zonneboek Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was Ik stond op een leeg perron en op het eind…
Pama18 maart 2014Lees meer >

Fataal

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 659
geniale autisten gespecialiseerd in nudisme de route van organisatie voorzagen je vertelde iets over een woonplaats waar vogels met de doden spraken ik schreef een gedicht over een kikker die op mijn schoen leefde totdat jij meer van mij moest weten dan mij lief was te vertellen jouw laatste vraag werd jou fataal je begon over seks einde…

OM JOU HUIL IK NIET MEER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Om jou huil ik al lang niet meer dat ben jij waarachtig niet waard Van jou kreeg ik een maagzweer dus liggen je brieven in de haard Mijn tranen zijn nu opgedroogd ik schrapte je naam uit mijn hart Verdriet dat zich had opgehoogd kleurde mijn dagen louter zwart In al je brieven leek je de schat die voor mij ‘t einde moest zijn Een mooi…

Dood door onschuld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 853
verkeerds gedaan En toch altijd als Zondebok neergezet Door anderen die jou Niet zien zitten - Dag in dag uit Gekrenkt, vernederd, Bespot en beschimpt Eerst alleen met woorden, Daarna wordt ook je lichaam Door hen niet meer ontzien - Pijn lijd je, littekens In je huid en in je ziel Tot je dit niet meer wil En zelf een eind…

Sonnet der pluizige pluizen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
niezige kus zonder enige schroom de leidster was gewas laat veelal scherpe sporen na als je er overgevoelig voor bent een warme lentedag die ons verwent rollend door grasland en de slag daarna paardenbloemen pollen geen lentefeest vergalopperen aanzienlijk hoogtij gele duivels als zichtbare kwelgeest vroeger had ik er ook last van, eind…

Winter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
Ik ben een wrak Aangespoeld op een helse kust Verlaten van een ieder Bitterkou doortrekt mijn lijf Maar, zie de bespieder Scherpt mij aan Zoals ijzer met ijzer Knerpend en sinterend Het land kleurt grijzer Hij slaat toe Meedogenloos in razernij Alles lijkt verloren In kille dwingelandij De wanorde verbergt Een daad van liefde Het einde…
meint4 augustus 2014Lees meer >

Samenloop

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
ik zwalk best vaak tussen kanalen, zij snijden beangstigend rechthoekig door fijnmazige hersenluwte ik zie in de verte een soort begin van een vaste wal aandrijven maar zelden vallen begin en eind in één ruk samen, ook weer niet eindeloos, niet de vrije val van diepte, de nietigheid van vingers in groeven van weerbarstige steilranden, niet…
Iniduo17 augustus 2014Lees meer >

De oude lederen jas.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.510
opgeslagen in zijn huid voorgoed niet dat het er nu nog wat toe doet maar toch zouden sommige mensen ze misschien vrezen van alles heeft hij als jas meegemaakt een leven vol liefde en gevaren hangt nu stil aan een haak in de schuur te staren zo kan het verkeren na een werkzaam leven vochtschimmels komen zich al op hem melden zijn definitieve einde…
Leonardo3 januari 2015Lees meer >

In het heelal

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.213
. ----------------------------------------- uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…

Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Aan het einde van de route wacht het gapend, zwarte gat, Knaagt des werelds karkas kaal, ontbindt de Aarde in atomen: verwaait het stof, primordiaal tot afgestorven sterrenstromen Als doler over ’t dode zand, voorbij de weg geslonken tijd. Doelloos dwalend over ‘t strand langs grijze zee van eeuwigheid.…