Alle inzendingen over liefje bont en blauw

15539 resultaten.

Sorteren op:

"Zilt zout"

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 635
Het zijn mensenmonden die het zout in blauwe oceanen proeven, zilte golven uit een archetypisch verleden waarin we ons veilig wanen, worden blik en ethische doel steeds vager, herkauwt het heden zich roestig tot brij, scharniert de tijd alsmaar trager,in de vastgelopen mechaniek met gelijke averij, een noodzaak om te blijven boren, verder dan…
pama15 september 2008Lees meer >

reistijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
soms hard zo gemeen maar ik liep door op zoek naar antwoorden alles kwam van voor langs paden te raden wat was er gebeurd waneer ben je klaar met het leven met haar dan vind je weer iets nieuw zo blijf ik eeuwig een debiel en zot verslaafd aan het leven genot zo lopen we maar te zoeken te roepen op zoek naar het bewijs tussen het blauw…

Vluchteling

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Tevergeefs wachten blauwe klokken wat niet meer leeft zingt in het dode hout gevangen in een holle klank herinnering aan zomers zaad Achter een stenen grijze wand wacht men op handen vol regen op adem Achter een grijze stenen muur verrijzen nieuwe wanden van de lucht verwacht je het zachte zingen waarom de longen vragen Je daagt…

Brünig

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.215
Over de stammen Sprenkelt de koele maan zijn blauwe vlammen. Ergens in struiken zweeft krekelgesjirp. Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp. Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd De Grote Beer zijn gouden majesteit. En ijv’rig zingt klein krekeltje zijn lied. ’t Leven is kort, en daarom slaapt hij niet.…

zijn centrum-loos

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
het idee komt naderbij geslopen, zacht gelopen tot de kern, het centrum keurt, onderzoekt, verwerpt de mare mag niet binnen noch buiten, ze is immers nooit goed te vertalen vingers zonder blauw zoals noest moest geweest beroeren de roerloze pen de rust in het schrijvershuis zorgt voor ongekende onrust de auteur gewezen kan niet anders…

'K WEET NIET OF IEMAND ...

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.338
Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat; - zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat, onopgemerkt als 't leven rustig vliet en 't helder oog in blauwe verten blikt, doch al te luide, in tijden van verdriet, op scherpe maat de slepende uren tikt.…

EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG

poëzie
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.277
Hij zag de zwaluwen als zwarte stippen vlak onder ’t geel van de avondwolken glippen; daarna, in ’t blauw, vond je hen moeilijk weer. En ’t fijn getjisper van hun zwenkend piepen, dat scheen de hoge stilte te verdiepen, droppelde als regen in zijn afgrond neer.…

Ommezwaai

netgedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 732
Met groen, geel, rood en blauw hoger in de ruime bomen. Een dansende hoed voor kleurige kinderen.…

Uren van geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in golven geef jou de zon om je rug te verwarmen uit blauw…

Uren van geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in golven geef jou de zon om je rug te verwarmen uit blauw…

zandloper

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 991
Ik lees op jouw vel het verschijnen van een schittering als een pleister op het drama dat de man heet altijd al waarde het schuw rond onder de vermomming van krachtige potentie ik verman me in jouw blauwe putten ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen maar zo zou ik uit je mond ademen…

Stop de tijd

netgedicht
4.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Onze ogen zien de zee, een blauwe zomerlucht, een zonovergoten strand, hier en daar een scheepje aan de verre einder Onze vingers voelen vingers, warmte en vertrouwen, stil sprekend met elkaar van een nieuw begin: Het is waar! Onze harten zingen plezier: eindelijk, dus toch!…

IN DE OUDE LAAN...

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.605
In de oude laan, waar zomerbomen wuiven Met al hun groene waaierkoele palmen, Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen, Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven, Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen...…

Verleden en toekomst

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 653
zachtjes waait de wind droogt haar betraande wangen blaast spinrag uit haar haren het koele water van het beekje verzacht haar beblaarde voeten ze hurkt neer schept handen vol wast haar gelaat wat is ze moe ze draagt de wereld van haar verleden op haar schouders die zijn ontveld en blauw haar rug kromgebogen dan hoort ze de wind fluisteren…
windwhisper4 september 2009Lees meer >

Versteende Bomen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.219
scheurde en de nasmaak van de honger naakt de machtelozen kleurde hoe vernederd de vernederden hun droom zagen vergaan tezamen met de rechtelozen die hun lege handen treurden Want wie schrokte zou verstenen en in gulzigheid verbenen tot een boom die in de hete zon geblakerd werd beschenen met een hoorn die zijn overvloed zou stelpen in het blauw…
jan haak13 september 2009Lees meer >

STOET

poëzie
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.311
Zeven englen volgen, blank in 't slepend koorkleed, houdend hare wijd ontvouwde hemelsblauwe goudgesternde mantel, dragend hare blauwe lelievane.…

Ene wolk

poëzie
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.761
Een plekje blauw breekt door aan 't zwerk, En 't schemert op de heuveltoppen, Het tikklen zwijgt der regendroppen, Een lichtstraal glijdt langs 't vochtig perk. Alleen 't geluwde koeltje fluistert, Als goud gloeit weer de vlinderwiek, De zonnestraal wekt woudmuziek, En dan - een wolk, die 't al verduistert.…

in ontheemde tijd

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 446
schone eenzaamheid waterruimte die het al omvat grijzende adem blauw getinte zee in zilverlamee vlakke zachte golven van winden ontdolven luchtende ruimte oogstrelende zichter zoute geur berichten ploegen watergolven aarde bewegingen rollend verglijdt de strijd in ontheemde tijd horizonten water voelend reinigende…

Wolkenlief

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 978
grasliggend kijkend naar het wolkenspel witte dromen glijdend langs egaal blauw rare neuzen, bokspringend clowntje, daar een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder aan je volranke lijf wildbollend je borsten, kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…

Liefdes dieet

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 696
het is de kleur van rood en wit maar ook van groen en geel al geeft blauw sereen en zwart soms rouw liefde heeft zoveel meer hij bruin op het balkon met zestien graden en een mager zonnetje zij blauwbekkend voor het raam maar met warm kloppend hart zoveel graden onder nul draagt ze wit wollen slippers pas op voor muizen miauwt de kater…
windwhisper13 februari 2010Lees meer >

als een ijsbloem op het raam

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
op het wad waar men de schreeuw niet kan verstaan, het water koud zilt en grijs de schreeuw om steeds weer het leven te ontdekken diept zich tot de bodem tussen al het levende dood - de dood zonder stem en het leven in de ban van angst termijnen geselen het besef dat de tijd onze verleden doet vergeten en dat de hemel ook blauw…
elze19 februari 2010Lees meer >

Morgendeuntje

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.476
Zingend door de blauwe lucht, neemt de leeuwerik hoge vlucht, op de daken dieft de musse, vogels zingen onder 't wied: 't zingt al wat men hoort en ziet. Over 't lachend groene veld 't rinkelend klinkend kloksken schelt, 't werkvolk met der zonne wakker spreidt al over hof en akker.…

Vol van Genade

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Nu haar sterren zijn gevallen niets haar waarheid nog kon delen waren zij - geraakt in zeer opnieuw de hemel in gegaan met blauwe bloemen voor de Heer om er het schaamrood mee te vegen van de loodgeslagen deuren die zij zagen in verveling Het was veel te heet geweest die zomers dat zij er van leefden van de naderende stilte blote billen…
jan haak20 maart 2010Lees meer >

Morgenrood

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 734
krakeelnacht valt, van eigen woord, woord voor woord) waarin ik mij terug trek in de maand van Maart tederheid zal genezen in het diepe gras aan mijn mond de stilte is mij welbekend te middernacht waar m’n tuinpad eindigt ook dit gaat voorbij is verleden geworden als de nieuwe dag begint bescheiden, bevrijdend aan mijn borst onder de blauwe…

lente onweer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
De wolven verkleed als donkere wolken zijn weggetrokken, de boze buiten- wereld is kalm geworden, blauw en wit geworden, de frisse lucht doet me rillen, maar niet meer van angst, van koelte en friste, van reinheid.-…

wanneer een mens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 648
ademtocht word ik teruggeworpen naar de kamer verduisterd in ieder klein verschil oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis als schaduw een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene streepje blauwe…

Lente

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Pluk de kermiszon van de blauwe lucht en steek ze in je jaszakje. Flaneer door de kleurige straat op het fris geschuurde trottoir. Groet de wiegende lentemeisjes met hoge borsten en korte rokjes, bontgekleurde steltvogels maar lieve.…

Het ganzenbord.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
Hoe vergaat het de blauwe gans? En leeft de groene gans nog? En is die rode gans al over de sloot gesprongen? En ligt de zwarte gans in het dierenziekenhuis? Oh de grijze gans gaat niet meer voorruit.Hij is doodgeschoten.Zijn zwempoten steken naar boven.Hij is dood.…
cornil16 juni 2010Lees meer >

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
zij wil op bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen…

De vogelfiets

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
uiteraard mijn volle aandacht meer dan waard En ze mogen mij ook, durf ik te beweren, hoewel ze mijn fiets toch iets meer waarderen Waar hij ook staat, tegen een boom of paal, bij de winkel, het werk, noem 't allemaal of gewoon buiten in de vrije natuur, graag zitten ze op mijn zadel of stuur De fietstas is ook een prachtige stek het felle blauw…