6320 resultaten.
Huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 steun en troost
teken van hulpeloosheid, wanhoop
is er iemand die je er doorheen loost
Huilen bij pijn
daar kun je niet aan ontsnappen
hulp moet geboden worden
dat kun je niet aan je laars lappen
Tranen vertellen je hoe jij je voelt
tranen helpen je los te laten
helpt tegen depressie
huilen verminderd stress in alle staten
Het lichaam…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 overtuigingen
mijn maat is beneden half en ik
gorgel nog slechts wanneer
ik in de verte iemand naar mij
hoor roepen,
ik prevel nog enkel woorden die mijn
naam verdoezelden in de
berm waar de geüniformeerde
macht me vond, mijn smeekbede
om hier de vonnis over mijn
hart uit te spreken werd
teniet gegaan door de
schuifpui die mijn
lichaam…
nachtelijke sedatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Aan en vernoem mijn slaap
In de schotel van het gedragen
Servies waarmee de nacht me een
Vroeg ontbijt aanbiedt
Ik mis het beleg, het brood en zélfs
Het erbarmen om mij dan toch
Ter ruste te willen leggen, doch
Niets spreekt het duister aan
Ik kan slechts nog dwalen met
Mijn geest, bakkeleien met onwelwillende
Spieren die mijn lichaam…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Haar lichaam blijft sterk, de geest
verdwaald, treedt terug in zachte
watten, zonder ze het weet
ben ik heel dichtbij geweest.
Dementie: een sluipmoordenaar.…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Geen benen om te dragen, het lichaam schiet geen
wortel uit de klei om de wereld op te beuren, hoop
volgt kleine stapjes haar eigen levenspad in de
zwartste gaten om hun doodsstrijd te betreuren.…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Gisteren brak even open
en vertrouwen
straalde een ster een levenlang naar mij toe –
in het lichaam
hartslag ongedwongen kloppend,
het koude hoofd legde zich te rusten
op jouw melkweg en zei eindelijk
ja.…
Woestenij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 In gedachten kruip ik tegen een lichaam op,
grijp in een moederborst en zuig me vol.
Maar de intuïtie voldoet niet meer.
En aan de liefde waag ik me niet meer.
Ik heb boerenmelk voor haar gehaald,
haar een zonnetje uit Brabant genoemd,
en een liedje voor haar gespeeld.
Dat is alles wat ik kan doen.
Ik heb mezelf eens te vaak verloren.…
Kalverliefde
hartenkreet
5.0 met 27 stemmen
1.296 Samen knuffelen in het grote bed
Ontdekken van elkaars lichaam met veel pret.
Onze zachte lippen in elkaars nek
Maakte ons opgewonden en stapelgek.
Daarna fluisterend in elkaars oor
“Ik hou van jou en we gaan er voor.”
In onze wereld bestond alleen geluk
Maar onze liefde bezweek onder ouderlijke druk…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 op weg naar jouw laatste spoor
Langzaam brandt je kaarsje op, later snel
je einde komt dan met rasse schreden aan
In de verte hoor je plots jouw afscheidsbel;
je hebt nog maar enkele maanden te gaan
Plots gaat de vlam flikkeren, plus doven;
't wordt donker, gelijk de naderende dood
Je levensplek verschuift thans naar boven
je lichaam…
wat ze begeert
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
509 geel oeverriet
Wat ze begeert bestaat
Het is wel mij maar is mij elders
Het waait achter ‘t raam in open en ver land
Waait nieuwe zee, met nieuwe wind te land
Of regent neer uit hoge wolken
Ongrijpbaar ligt het neer in armen van ontluikend lover
sterft met het stervend licht of is van nieuwe zon de tover
Het deed mijn ogen en mijn lichaam…
DOOD IN PARIJS; een chansonhartenkreet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 Chansons
Alhoewel het zich in Parijs afspeelt heeft
Chansons
toch iets van
'Dood in Venetië'
en dat komt in mijn perceptie
- de mijne, de uwe mag afwijken -
door de gesloten Matthijs
armen stijf tegen buik en borst
van achter een donkere zonnebril
glurend naar de betoverende
lieve levendige lichamelijke lach
van Rob
Som verraadt…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Op deze grond ben ik de aarde zelf geworden,
zweef als een vogel boven de toppen van bomen,
drijf mee met elkaar opjagende wolken,
voel koele regen door mijn lichaam stromen.…
Ommegang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Geschonden lichamen ontroeren.
Ze beroeren Door hun sereniteit en nederigheid. Hier is geen plaats voor weemoed of twijfel.
Mannen met baarden en sjofele gewaden, Schuifelend door stoffige straten. Op sandalen.
Kinderen slapen in karren. Grootmoeders dragen hun eigen weerspannige lijf. Het beklijft.
Ik hou het heel hard tegen.…
Elixander
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
653 Je zelf heeft mij
jezelf laten zien
een gaaf gezicht
en een stralende lach
mooie ogen en mond
een mooi lijf bovendien
al zijn het nog parels
verscholen in oesters
door mijn mond en
mijn lichaam
nog ongeroerd
ja meer dan dat ene,
ja meer nog misschien...…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 van zouttekort naar wanen
van paniek naar manie
een oorlog woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even…
Gevoelsrecensieverslag Concert Kapel OLVG Oost, 20-3-25, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 innemende lach
't beloofd een overeenkomstig
muziekpodium te worden
voor piano en klarinet in de Kapel
klanken en kleuren in samenspel
laten zelfs geuren los van een muziekmenu
om van te smullen, zo om van te genieten
muziek de onlosmakelijke menselijke motor
van je emotie, motivatie zijnde
de basis van je herstel als zieke
als je lichaam…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
411 De nacht die niet wacht,
maar hem liefdevol toelacht
als de hunkerende hand
van Odysseus' dwalende geest
vrede vindt en plezier
in haar en haar vlezig lichaam.…
Toevluchtsoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
320 Jouw huis in Khan Yunis bood geen veiligheid,
een vliegtuigbom vermoordde jouw lichaam,
al de lieve gebaren in jouw Goddelijk deel,
al die botte wapens maken geen onderscheid,
net als jouw moordenaars, maar ik eer jouw naam,
jouw ziel is Gaza, een onverwoestbaar geheel.…
AMSTERDAM KRIJGT LIGTOILET IN DE STOPERA!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 Er gloort hoop voor de dagelijkse hoop aan de Amsterdamse horizon
ik lees het op internet bij het eerste ochtendgloren
een ligtoilet op het gemeentelijk stadhuis (STOPERA)
voor mensen met een ernstige lichamelijke beperking
god zijn dank, de dames en heren van de gemeente zij geprezen
want poep en pies het is zo gewoon
nu kunnen mensen…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 altijd het volledige besef
van het totalitaire lichaam
van die eerste zwijgende seconde
van elke nieuwe dag
tot die allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Maar we zullen leven, groeien,
uit het eind komt nieuw begin;
veertig dagen doen ons bloeien,
zuiveren lichaam, ziel en zin.…
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
262 De panden strak gestreken,
mijn luik op een kier, toch
bleken jouw zoektochten nooit hier te stranden;
morgen lag altijd klaar op de stoel,
mijn rokkostuum hangt er nu maar bij
als een lichaam zonder doel.…
Rond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
338 wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken
een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is
zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan
dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om…
ONBEVANGENHEID VAN KIND TOT KINDS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
328 tot diep achter mijn oren en zelfs nek
zeker als ze hun vrije liefste glimlach tonen
dat mij doet beseffen hoe het kind onbevangen leeft
op wat, ik als volwassene meestal niet meer toelaat
edoch zich in mij veel later, veel ouder, wellicht wijzer
het kind van mijn speelse jonge ziel zich weer manifesteert
als mijn belangrijke lichamelijke…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Op het bed,
metaal onder je lichaam,
handen gevouwen
zonder adres.
Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw.
Dieper dan de lucht.
Je huid.
Grijs,
alsof iemand het licht had uitgezet
van binnenuit.
Ik zocht naar een woord.…
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Zelfs verdriet
blijft nog ademen
in andere lichamen.
Alles zoekt een volgende drager—
geld, namen, huizen,
zelfs verdriet
verhuist van mens tot mens.
Je kunt jezelf niet eeuwig dragen.
Op een dag
wordt zelfs jouw spiegel
een vreemde.…
Kippenvel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
233 alsof niets zich laat verhullen
wanneer het vallen dichtbij komt
Er werd standvastigheid gevraagd
een geloof in het dragen van de rand,
in het blijven staan
waar de leegte trekt als water aan
de maan
Maar het kippenvel—
dat kleine dier van waarheid onder de huid—
fluisterde anders
Niet iedere stap vooruit
is moed
Soms is het lichaam…
De manager
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
642 cruciaal
Want als je je tegen hem keerde
dan werd hij nogal theatraal
Zo leefde hij al die jaren,
het kantoor als zijn domein
en was de heer en meester
van zijn werkterrein
Maar de tijd stond niet stil,
hij ging weldra met pensioen
en dacht aan alle dingen
die hij dan nog zou gaan doen
Dat viel echter behoorlijk tegen,
want zijn lichaam…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Lichamen buigen als oude wilgen
diep naar het beeldscherm voorover
gekrenkte nekken moeten stilzwijgen
als smakelijk hapje voor een rover.
Gemoedelijke rust voor de spieren
dooft geleidelijk de innerlijke bron
wie al te lang zijn stilstand blijft vieren
wordt schimmenspel van wat hij ooit kon……
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 “als men het vergrootglas richt op onnozelheid
vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand”
haar vlammen sloegen over bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden…