7749 resultaten.
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 levensjaar begint het uitstel
We zijn allen hetzelfde lot beschoren
Toch leven we als onsterfelijken
Maar die ene zoete zalige troost
Die wacht ons allen
Zijn naam is groot
Hij is de grote gelijkmaker
Je kan op hem vertrouwen
Aan hem toegeven
Laat hem zijn werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde…
Het verdriet van Ariadne (2) In de greep van Fatum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Het noodlot heeft gesproken
haalt malend de schouders op
liefde trekt aan het kortste eind.
Tranen in verhalen
verdriet in de mythe
leed in het echt…..
Druppels in de zonbeschenen zee.…
De elfde van de elfde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 bier
die proostend
van de lach
fris schuimend
genuttigd werden
want tussen
dansende benen
waren al de
eerste staarten
van langzaam
groeiende katers
verschenen ook
hier en daar was
al een eerste snib
te horen nog zonder
nagels om niet
kattig te worden
het ijle plezier
vervloog en kleurde
langzaam het
donkere van de avond
einde…
welbedankt
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
552 vertel ons
eens ziet
iedereen jou
met jouw
functie echt
staan
om ons
veilig te
vervoeren ga
jij helemaal
hiervoor zitten
droevig geheel
als er
bepaalde mensen
zo onterecht
op je
vitten
het is
toch bezopen
vaak te
gierig om
een kaartje
te kopen
stop deuren
open
zo ga
jij met
jouw grote
mond maar
dat hele
eind…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Geen begin maar ook geen einde,
steeds weer draaiend in het rond.
Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.…
Stadsleven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
483 Nooit kan ik een keer mezelf zijn
hoe ware liefde voelt zal ik nooit weten
het einde van het nachtboek ben ik vergeten
mijn oude haven is een bloedende wond
geheime gedachten zeggen nee tegen het bestaan
stille duisternis, gebroken maskers, vastgelegd
hoe echte liefde voelt
heb ik nooit gekend
gedachten zijn geschonden
geniale beginsels…
Beau's soir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 *
Gun ons de lol, ach laten we het vieren
Als was 't een onvoltooide symfonie
De negende, geen carnaval der dieren
Maar iets als ariadnes evenknie
Een draad waaraan geen einde leek te komen
tot ook háár wezen opging in het niets
van syllaben, antennes aan de bomen…
De kei
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
462 schoonmaak
en poets iets
meer opgeglansd
maar altijd indruk
makend aanwezig
in omvang en impact
op de sociale lijn
in zomer kringen
vlogen dromen
op en af maar
ijskoud geelt in de
winterse grijsheid
het kilscherpe
licht van een
volschijnende maan
wij waren meer
van de verborgen
paden met bordjes
zoveel kussen nog
voordat het einde…
Utopische presentatie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
532 In droombestaan,
wil ik nabij jouw voeten zijn
op natte dauw van zomergras
dansen tot het einde van de zomer
voor jou die zachte dromer
in subjectieve zinnen
van een objectief boek
uit de poel van jouw liefde drinken
alles even laten bezinken
in de smaak van verse groentesoep
nu ik in stilte jouw naam roep
voor jou die milde denker…
Belevenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Nu ik oud ben en het einde nadert,
zet ik alles even op een rij.
Het was mijn leven, hoe ik het ook bekijk.
We waren arm, maar toch ook rijk.
Waarom nam ik de beslissingen,
die ik toen genomen heb?
Waarom duurde het zo lang,
dat ik kwam tot dit besef.
Nooit heb ik erbij stilgestaan.
Wat ik allemaal heb gedaan.…
The Holy Trail
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 In onze harnassen van dons
plonzen en plonsen we wat af
in de levensgrachten
naar het einde.
Het slot sluiten wij
in onze opengebroken harten,
overlopend in gekantelde oeverloosheid
met aan geen van beide zijden
torens als dartelende wachters.…
VURIGE VLAMING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 met tomeloze werkdrift
in het keiharde steen
laat woeste kracht samenspelen
met verfijnde beeldhouwersgeest
schept wonderwerk naar eigen zin
zijn penselen gaan snel
met zachte druk over het doek
spreken zeldzame woorden
van heftige doch
lichte aanraking
het wonder der gehaaste
tegelijk overdachte kunst
vlak voor zijn
zeer ontijdig einde…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Vóór ons ligt de steiger, die na de heuvels
aan de kust, aan het eind van de weg vanuit
de drukte van het centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd…
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.260 mens,
ik ben in jou
spiegel je ziel aan de mijne
mens,
ik heb je nodig
voel mij in het kleine
3) GLORIA
jij, mens,
het pronkstuk
van onze
scheppende daad
zing het lied
van vreugde over
de beeldende natuur
het ondersteunt
jouw vruchtbaar zaad
over de rijkdom
van menslijk raken
bejubel onze vriendschap…
Tegenstrijdige illustratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.720 me in een donker hoekje
Ik ben een ontdekkingsreizer, die bij elk struikje blijft steken
Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan
Wel iemand met een duidelijke missie
Maar het pad er naartoe is onduidelijk
Ik ben een krijger die na elke overwinning zichzelf verliest
Ik ben een muzikant die speelt tot het einde…
DICHTER BIJ DE DOOD
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
800 Schrijf mij onmiddellijk een gedicht
gebood de dood aan een muze man
Nog vòòr voor je mij bent gezwicht
schrijf het nu dus, nu je het nog kan
De poëet zag, dit zou zijn einde zijn
en schreef bijgevolg een dag of tien
Dat was niet naar de wens van Hein
had hij angst om te gaan, misschien
De dichter dichtte heel de lange dag
alsof gans zijn…
Hoe hij van de drank af raakte
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
1.395 Aan 't lijden kwam een einde, want
de allergrootste olifant
vertrapte hem. De man ging dood.
Zo hielp het dier hem uit de nood.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Met elkaar barrevoets naar het eind ter wereld hollen en rollebollen
Smiksmakkend zonder ooit uit te bollen wel te tollen.
Liefde kent géén leeftijd en dat werd wel dik bewezen
Ik volg je tot het eind der tijden, zonder geld of nepkleding.…
Stervende zwanen en Ijsselmeren.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Van brood pap maken
Met de paplepel gieten
Voor later smaak maken
Of is het een einde?
Waar begint mijn vrijheid,
Waar leg ik de lijn,
Waar strek ik me uit?
In de verte, in mijn leegte,
Mijn oppervlakte vergroten,
Of de diepte in duiken?…
Onzeker
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.431 En steeds wordt door iemand beloofd
"er komt een eind aan jouw onzekerheid"
Maar waarom kan ik dit niet geloven
Zo leef ik al negentien jaar lang
Men kan me wel vanalles beloven
Toch blijf ik op mijn hoede voor die afgang
Valt er iets aan te doen misschien?
Moet ik mezelf dwingen tot kiezen?…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 wandel west
waar wolken -rode wonden-
wachten op de avond, moe
en bloedend lijk papaver
wandel west
waar drukte -woeste honden-
webebt in vergeten hoe
gedaver wurgend werkt
nest is best
nu 't noorden ijzig nadert
moordend in z'n ijz'ren greep
geklauwd : het einde van de dag
nest is best
en woorden van mijn vader
trekken -goud-…
Ma (in memoriam)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
2.185 Het onverbiddelijke geloof heelhuids ontsprongen
Leven met een lichte toets van goddelijk besef;
Nooit meer een zwart en bitter einde opgedrongen,
Maar zonder wrok, blijmoedig, zonder ophef.…
zag ogenwit van duistere dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
746 we hebben nachten doorgehaald
de beesten uitgehangen
de slaap is nog niet ingehaald
steeds was er weer het woest verlangen
je passie had geen einde raad
ik voegde lach en lust
steeds bij de daad maar zonder
rust heb jij me bijna uitgeput
we spookten tot in
kleine uren, genieten rekten we
tot langer duren en opgelucht
waren we…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee
de wolken van de hemel
zonden in een vlakke zee
we zijn naar huis gelopen
aan het einde…
Ode aan Femke
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Einde verzorgingsstaat - harteloze Balkenende.
Femke preekt, draalt weg van microfoon.
Armen over elkaar - met ferme pasjes.
Onbegrepen grimas - ploft zij in haar troon.
Als ik Femke daar zo zie
ontspruit mij de gedachte,
Juffrouw Ooievaar - bouquetreeksideologie.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 Maar het einde komt altijd,
De zon die komt weer op,
En ik zie de waarheid,
Niemand raakt in vergetelheid!…
Bedankt...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.717 om de voorgrond strijden
Waarin alles nog onzeker is
En ik mij af en toe weg voel glijden
Vind ik bij jullie kalmte en rust
Creëren jullie voor mij een eigen plek
Een waar alles veilig is
En rust als ik mij even terugtrek
Kan niet omschrijven wat ik voel
Zelfs niet als ik het probeer in dicht
Maar door jullie steun en liefde
Komt het einde…
Hier
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.537 Ik wil je zo graag bij me hebben
hier waar ik me thuisvoel
zo veilig en zo warm bij me
zo dichtbij je toen was
wil je komen en wil je blijven
tot het einde van de tijd
zoveel energie kan je me geven
zoveel kracht kan je uitstralen
wanneer ik me verlaten voel
zie ik je voor me
je haalt me eruit, je haalt me in
het leven, en daarom
wil…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.167 Ik was jouw wachter
Ik vraag me af of je dat wist
Desondanks liet jij mij achter
God, wat heb ik je gemist
Dagen in eenzaamheid
Vol met gedachten
Heb ik aan jou besteed
Om maar te zwijgen van die nachten
Dat ik lijdzaam om jou leed
En nu een leven zonder jou
Niet meer bezeten
Weer genietend van de zon
Bizar, om aan het einde…