8934 resultaten.
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Ik kijk over je schouder en grijp naar een trui
Het is koud geworden in onze kamer.…
Het narrenpak
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
807 je merkt het aan de lucht
een rust van licht in late dagen
zo lenig voor het vuistje weg
hijs ik mezelf in narrenpak
en in de leegten tussen regels
kom ik gedichten tegen
een sterveling met koude woorden
verliest gezicht aan zwaartekracht
hij spijkert donkere kamers
kiest de vlucht vooruit
breekt zijn breekbare pootjes
maar hier…
Het hete bloed
netgedicht
3.6 met 265 stemmen
401 zij weet van
het hete bloed
dat al generaties lang
door de aderen stroomt
de korte lontjes
het warm gemoed
wandaden die te snel
worden geschoond
het is eigen in
voor en tegenspoed
maakt geen vrienden
tenzij belonen dat doet
zij dwaalt door
de koude gangen
van het slot dat eens
geliefd was door zijn feesten
het is leeggehaald…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Maar ik zweef
gewoon tussen beelden
van een vergeten winter
de koude van ijzige lichtblauwe lucht.
Dwangmatig bespeel je mijn gedachten,
kunstzinnig en grenzenloos,
zonder weemoed
geen hapering
alleen een soort van g..... e zucht!
Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes,
een labyrint van ingedompeld voelen.…
Water van hogerop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 water van hogerop
jij hebt mij
meegenomen op
een van jouw dromen
waar we altijd
riviertjes zomen
met hellingen die
glooien op zuid
overweldigend
is het veelvoud
aan kleur in een
natuurlijk palet
dat zonder ingreep
van de mens op
aarde is gelegd
bevriezend koud
heldert kabbelend
water van hogerop
dat door zonnewarmte
beroerd…
Vingertip veeg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 wisselden
we alle info uit
op ons pad
in een vingertip
veeg wist jij je
gekleed met mijn
stemming en humeuren
jouw lach opende
vaak alle deuren
vaak mocht ik
je schaduw volgen
waardoor jij op
een warme dag
verkoelende wind
aan jouw zijde had
het spannendst
bleef de nacht die
geen schaduw bracht
maar een licht touché
van warm en koud…
Verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 verlaten zijn; klinkt luid
komt in de loop van de dag aanwaaien
slaat vanzelf om in de avond
kwijnt stilletjes weg in de nacht
omdat jij niet daar bent
nimmer voelde lakens zo koud
verloren lig ik in bed
hoofdkussen het enige houvast
om tranen in te bewaren
in dromen zoek ik
iets tastbaars, en vindt je
in alles wat me beroert
streling…
Ik ben anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
535 Ik ben anders
Omdat ik misschien anders reageer
Ben vaak overprikkeld
Het doet m'n ouders veel zeer
Ik ben anders
Mensen denken mij te begrijpen
Ze proberen mij te helpen
Zij proberen m'n boosheid uit te knijpen
Ik ben anders
Geen vrienden om me heen
Als ik naar mensen toeloop
Reageren ze zo koud als steen
Ik ben anders
Verdriet…
IJszee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 - schoot mij de Siberische opmerking van een der reaguur...eh...reageerders op het snelsonnet van Jan Bontje van vandaag in het verkeerde keelgat (zie aldaar)
_______________________________
Met 'zijn' klimaat maakt Thierry ons niks wijs
'k Zag laatst een film
van David Attenborough
Wie laat 'Life On Our Planet'
nou nog koud?…
Nachtmuziek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
739 Als het leven zwaar weegt
Alleen zijn teveel ruimte neemt
De rouw te rauw
De kou te koud
De schreeuw van binnen ongehoord
De grijze nachten ongestoord
Insomnia de enige die op visite komt
Altijd laat
Als iedereen naar bed al gaat
Kondigt hij zich aan
Een duistere vriend
Met een theelichtje hoop
Opgebrand in de nacht
De ochtend…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 als een koud harnas
spant de winter
om mijn schouders
ik ben het huiveren moe
in mijn hoofd laat ik hem sterven
een zachte witte dood of zo
op tv in de woonkamer
een meisje van honing
een meisje van glas
Pommelien T.…
LAIS CCLXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 De mens loopt krom, kop in de kast en koud
zijn de gedachten, lelijk, dom en oud.
Niemand heeft haar licht gezien. Hier ging zij
teloor, haar huid van zuiver wintergoud.
Spijt verglijdt naar nijd en gaat aan ons voorbij.…
Angst psychose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 is er nog
iets echts
dat je kunt
vasthouden
voelen of het
warm of koud
is er iets dat
communiceert
contact maakt
ons het gevoel
geeft dat we
leven en nog
steeds bestaan
vooral het
weten dat wij
niet alleen zijn
die angst is
een psychose
aan het worden
te horen en
zien in alles
om ons heen
dat steeds meer
aandacht vraagt…
zonnebloem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
570 een raaf blinkt
als staal in het zonlicht
het avondrood kleurt de daken
het boomblad wiegt in de wind
het rode stof van puin
waait uiteen in lege straten
de mus klemt zich vast
aan de rand van de dakgoot
de nacht vergrendelt de lippen
legt je het zwijgen op
we weten van wrede mensenhanden
van sterven in een koude leegte
en…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 OMHELZEN
In witte wolken lig ik te dromen van toen
Van ruisende wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren…
Spreuken die nooit zijn gehoord
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 weerkaatsingen van wat ooit speelde
glanzen als dauw op de koude aarde.
Dichter, uit zijn vers geen hoop gewekt,
wever van woorden die ongehoord zijn.…
Herfstparade
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.092 Toch fluistert zacht een laatste blad,
het loslaat in de koude stroom,
hoe schoon het sterven kleuren had,
een laatste groet aan elke boom.…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Een fluistering door ’t tijdloos dal,
waar sterren dromen, traag en oud,
ontvouwt zich zacht een heilig tal —
een oorlog zonder schreeuw, zo koud.
De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 Het is koud zonder journalisten
in de schaduwstilte van het land
ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel
uit het door jou meegenomen boek
mijn trouwe ziel breng ik terug naar
in zichzelf gekeerde heimwee
omdat je de kamers van mijn hart
onbewoond in chaos achterlaat
nu geluiden weerloos worden
in snijdende kalmte van afscheid
heb jij mij…
Kerst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.676 Op de koude kerst dit jaar
Schijnen sterren als voorheen
Zouden de sterren huilen
Wanneer we niet herdenken
En vieren waar kerst eigenlijk over gaat
Om je heen bemerk je soms de warmte oplichten
Van harten die openstaan en gloeien voor anderen
Liefde is een gift
Eén om naar te leven en door te geven
In een tijd van samenzijn met dierbaren…
Na het loslaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 en dat ik zelf
de gloed was
die bleef,
toen de as langzaam koud werd.…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Winter is op het land
koude trotseert de geluiden
bomen worden om gezaagd
schaarste is er op de bodem
ijsvlekken glijden
dageraad is aan het priemen
slechts menselijk geluid.
Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.…
Verborgen poort*
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
410 Het zwerk zit vol hongerige vogels
de dagen vertragen in rap tempo
gekken worden aanbeden als goden
het smalle zeegat kiest het ruime sop
De glazen dansen totdat ze breken
afgesneden bloemen zoeken een vaas
de kroegen van vroeger hebben heimwee
maar de oude tijden hebben geen haast
Achter de dijken boven de hemel
huilen de wolven in de koude…
Eind goed
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
173 Dat hielden ze niet vol,
Deden water bij de wijn,
Edoch die bliefden ze niet,
’t was een te slap aftreksel,
Gingen er beî aan voorbij,
Gaven hun portie aan Fikkie,
Maakten die ermee blij,
Zitten nu met gebakken peren,
Komen van ’n koude kermis thuis,
Maar de soep wordt
Niet zo heet gegeten
Als die wordt opgediend,
Zetten de tering naar…
leven en sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
90 “ zij die sterven hebben mijn aandacht “
de dood streelt woorden die
traag langs mijn huig
naar buiten glijden, tijd
is water in vormloze kronkels
een vlaag van een koud schijnsel
aanbidt het laatste maal dat ik
zonder het te weten dat het in mineur
gelegen weldra mijn overgang
zal bespelen met de smaak van salmiak
een vleugje kind…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.742 Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van treffen, vallen en van breken,
gefascineerd herhaald.
De maan hangt laag zich te bewijzen,
komt zin en zoet gehoor, hun ene noot
in zwijgen tegemoet.
-----------------------------
uit: 'Tirade', nr. 14, 1970.…
Toekomst ontluikt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.141 Langs het pad van kiezelstenen
groeien hyacinthen paars van kleur
in kleine groepjes naast elkander
verspreiden zij hun eigen geur
ze kijken luchtig naar het licht
soms verschillend van nuance
diep geworteld in donkere grond
laten zij lentedagen dansen
omhelzen elke nieuwe morgen
sprankelende druppels ochtenddauw
buigen zacht naar zonnestralen…
Bang
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.222 mijn nek uit
En open mijn ogen
Ik hoor dan de muziek
van hoop
Hoe hard ik ook probeer
Tanden op elkaar
De angst uit mijn ogen huilend
Toch vind ik de sleutel niet
Om mij te bevrijden
want ik zit gevangen
Ik houd mezelf vast
met duizend sterke armen
en ik kom nooit meer los
Bang om weer te breken
Dus blijf ik liggen in stukjes op de grond…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 richting aan hun voeten
ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken zijn de bekken
ze schreeuwen al als gekken
ze stampen in de grond…