6197 resultaten.
Psalm 51
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 -laat mij óók gerechtigheid zien
opdat mijn wond zich sluite.…
Vastgezwommen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 De bultrug kan niet terug
wat de hulpverleners ook doen
hun methoden zijn te stug
en een mega-reddingsboei
kost teveel poen
Het is allemaal nutteloos geknoei
terwijl het arme dier tranend zijn ogen sluit
en nog wat krachtig met zijn staart slaat
of nog wat water omhoog spuit
en zijn noodlot haat
Misschien dat het tij nog gaat keren
roepen…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Ik sluit mijn ogen,
de werkelijkheid heeft zijn grip verloren.
Langzaam wen ik aan het waterig licht,
De zon verwarmt een leeg bed.
Ik zie een vloer gevuld met scherven,
een nieuwe dag.…
Het torentje.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.029 Ik zit hier op mijn torentje
En ga mijn luiken sluiten,
Er roept een stem daarbuiten,
Een oog gluurt door de ruiten;
Een laddertje wordt vastgehaakt
Hetgeen mij gans onrustig maakt.
Och, wierp nu maar een sterke hand
Dat laddertje terug op 't land.…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 ruist
als riet gegeseld door een storm
van hunker en verlangen
in zachte aanzet wordt het hoogtepunt nog uitgesteld
het kamerbreed gevoel gekoesterd
dat zij bezingt in zachte klaagzang van genot
dat zich verdiept en zwelt
tot overrijpe vrucht tenslotte,
die openbarst in een boeket orgasmen
terwijl de spankracht van haar hand verstilt
sluit…
De baan des braven.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
851 En des in Gods gericht bestaan geen goddelozen,
De braven sluiten uit hun midden steeds de bozen.
De Heer, Hij kent de baan, de Heer!
De baan, die door de brave zalig wordt bewandeld,
Terwijl de zondaar tot zijn zelfverderven handelt
En eindlijk stort ten afgrond neer!…
Spreken in tongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Spreken in tongen, mensen
sluiten zich aaneen. Hand
in hand rond de toren van
Babel houden zij zich op
de been. Zij spreken hun
woorden in duizenden talen.
Hun geest eensgezind, kent
overal dezelfde idealen.
Talen over tongen, tongen
in talen. De wereld rond kan
een geest soms verdwalen.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Mensen zijn egoïstisch en blind, sluiten hun ogen
Voor de wereld die ze zojuist hebben bedrogen.
De schoonheid en puurheid van de natuur vergeten,
Het negeren van de doordringende kreten.
Het verbergen van pijn en leed,
De ondergang van deze planeet.
Keer op keer door de mensen verkloot,
Het leven gedood.…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 doorziet
door alles en iedereen heenkijkt
vrijage met de horizon
waar iedereen over schande spreekt
dat veelbesproken oordeel
van eigen gemaakte rechters
er zitten geen handen aan mijn hart
mijn brief is niet te lezen voor een vreemde
je zult het moeten doen met je eigen ogen
als alles verandert is er weer die ik
probeer nu jouw ogen te sluiten…
Où peut-on être mieux?
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.031 Vreugde en smart
om wat nimmer kome
en 't leven zal zich sluiten;
tik-tom, tik-tom,
de regenvingers tikken,
tikken tegen de ruiten:
waarom, waarom?
De regen weent
weent op vrouwenhanden,
handen achter de ruiten;
tik-tom, tik-tom,
de regenvingers tikken,
tikken mij naar buiten:
tik, tik, tik, tom....
waarom? -…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 eenzaam
te verzetten en verdrijven
terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen
draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom vol citroenen
geel en zuur stortvloed zij
zware wolken in mijn hoofd
die meer nog dan daarvoor
mij verder buiten sluiten…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 spint zich een nieuw virus
wereldwijd een eigen web
dat overal alles en iedereen
verlamt in het doen en laten
dat ons altijd vanzelf spreekt
geen kruid is nog gewassen
dat weerstand bieden kan
aan wat onzichtbaar nestelt
in de haarvaten van ons zijn
dat zich ontwricht ziet worden
over het land en door de lucht
door de grenzen die wij sluiten…
lief mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 En jij je ogen sluit, en je hoofd neerlegt.
En als de rust tot je komt.
Lief mens
Dan zeg ik, bedankt voor je lach
en je traan.
Neem nu rust in de mooiste weide
Droom je droom, en spreek je
eigen taal.
Geschreven door: Rowdy Hagedorn…
Heer wie?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
497 schijnaangezicht strijkt heilig glad
Imago van façade pleinpubliek
Ze mogen van 't O.M. nog niet naar buiten
Heer Floppe en heer Wout van Ballegooijen
Verloren zich in muren en imuten
Komt er een vrouw, dan heet de dokter Kluun
Of, wachtend op Godot, Releen van Hoyen
Maar zonder hekgeit, moet heer Flip van Floppe
De toko van z'n misseness gaan sluiten…
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Jouw lentelucht stinkt naar onze angst,
naar aarde die zich sluit.
Geen afscheid. Een aanklacht:
waarom droeg je zoveel licht
in deze wereld van stenen?
Jouw open palm—een wond
in ons verraad. Wij, die herfst
noemen wat moord heet.
Rust zacht? Nee—brand voort,
tuinier, met zon in je haar
als vlammen aan onze schuld.…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Ik sluit mijn ogen niet om te vluchten, maar om te landen,
om te ontdekken wie ik ben, wie ik mag worden, en wat mijn hart verlangt.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Ik sluit mijn ogen en
zie hun handen reiken, niet om te nemen, maar om verbonden te raken.
Vandaag is geen datum in de
agenda van velen, maar een hartslag van mensen
die weigeren te buigen. Mijn adem gaat langzaam en aandachtig,
mijn gevoel scherp als glas; ik luister naar hun kracht, ook in het schemerlicht.…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Raven kermen door de grauwe hemel heen,
sluit de deuren, staar door ramen naar de gaard.
Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Zachte avondlucht
stilte zonder beweging
jij zonder naam
Als avondlucht zich sluit
rond mijn gedachten, en je aanwezig-
heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een
stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Wij sussen de twijfel in een krimp van rust,
terwijl de horizon zich langzaam sluit.
Hoor het verre morren in de buik van de wolk.
Het berekende land ligt bewegingloos te wachten,
gekooid in de stilte voor de vlaag begint.
Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen,
het veilige domein houdt star zijn adem in.…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Wanneer duisternis zich rond het
gras sluit, blijft zijn stem als een dunne draad
tussen ons hangen, een fluistering die mij herinnert aan wat
zacht mag blijven en die in mij neerlegt wat ik anders te snel voorbij zou lopen.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Aan het einde van de dag
waar schaduw en kleur elkaar zacht raken,
blijft een trilling achter in het veld dat langzaam sluit
en draagt elke bloem een gloed die nog even in mijn aandacht blijft.…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 Dus sluit de schermen, laat de trefwoorden maar vervagen,
de overdaad aan betekenis eist zijn tol.
Het leven stelt zijn eigen, onvervalste vragen,
en de leegte tussen de woorden is al zwaar genoeg en vol.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Gele, bruine bladeren
dwarrelen traag naar de aarde, elke
kleur echoot een verloren seizoen, mijn broos hart
opent zich voor hun gewicht, en sluit, bang voor vergankelijkheid.
Het ritmische geluid van
regen op het oude raam brengt namen,
verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug.…
dichten doet ze, dichter bij zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.075 van
radijsjestaart met slagroom of gevulde
flensjes met een beerenburgje er bij
nee vechten in gevecht met de ander in
haarzelf knokken niet in Knocke daar
zijn casino's met latino's en soms ziet
men daar des morgens toch ook de witte raaf
ze leest ook geen boeken van den ander die
zijn toch van den ander en die is weer van
zichzelf…
Optimist? realist!
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.272 Nee, het is niet altijd gemakkelijk
een mens te zijn
soms roept het angst op
soms doet het pijn
Nee, het is niet altijd gemakkelijk
een ander te doorgronden
er zijn al zoveel mensen geweest
die zichzelf niet eens verstonden
Nee, het is ook niet gemakkelijk
heel de tijd gelukkig te zijn
de wereld is nu eenmaal
niet altijd een festijn…
Elke dag een nieuwe kans
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.854 Elke dag een nieuwe kans
Maar ook een nieuw gevecht
Zenuwen gieren door me heen
Ons leven is totaal uit balans
Woedend, teleurgesteld en BOOS
Probeer ik me te beheersen
Kalmte te bewaren in ongeduld
Hij is beslist niet kansloos
Samen zullen we gaan tot daar aan de overkant
Vechtend tegen zichzelf, de pijn en het verdriet
Het verleden een…
Oostindisch doof
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
839 brommer sneed
mijn auto op een haar
de coureur, jong gespuis
begon te schelden en riep
“ik sla je in elkaar”
Van verbazing stapte ik uit
het was toch hij
die mij niet zag
maar hij balde zijn vuisten
sloeg zijn helm tegen mijn ruit
met een sadistische lach
Getracht hem te kalmeren
maar drong niet tot hem door
hij begon zichzelf…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 geschonken schatten
de eindeloos zinloze vervuiling van haar
‘ons’ gegeven paradijs
de mens rilt
beeft
hoopt
bidt
boos onwetend
angstig gelovend
tot God
die in het bloed van onschuld zijn handen wast
onschuld
van verloren mensen
van het gouden kalf
van het eigen ik
van de macht van het niets
van hebzuchtige aanbidders
zichzelf…
Koortsdanser
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
917 Bebloed ochtendgloren door nevelheid, uren turen
naar geblakerde valwinden omarmd door zichzelf.
Hij gaat de ochtend gevlochten en verwrongen te lijf,
koortsmandala’s mijmerend; het wiel snakt naar uitvinding.…