6609 resultaten.
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 Mijn stille gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens,…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Zie langs de horizon gouden ochtendgloed
en witte voile bedekt smaragd groen veld
zo wordt de dag na donkere nacht begroet
door deze wonderen staat de mens versteld.
Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan
in de ochtend begroet ik de rijzende zon
die heel de dag aan blauwe lucht zal staan
en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 we liepen met korte stappen
zodat het zacht bewegende
licht niet uit zou gaan in het
rood groen blauw en geel dat
op een papieren harmonica leek.
we zongen van Sint Maarten
de heiligman of een driestere
variant op wat meer wilde tonen
over drie dreugeltjes en drokjes
en het varken in de kale bomen.…
Hun visitekaartjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik was net
even in de heksenpan
waar bewegen in
het op en neergaan
het enige motorische
hoogstandje blijkt te zijn
in de door alcohol
bedorven lucht waar zij
met spastische trekkingen
en steeds dezelfde
grimaslach hersenloos
de dag verdoen
op het eigen
maatgevoel in het
tot modder vertrapte
ooit groene gras
hebben zij al hun…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.
Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar dartelt speels door morgengloren,
een stroom van klanken, licht en lucht,
waar stilte nieuw wordt uitgevonden.…
Herboren liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
297 Een dag zonder jou is een dag zonder zon
een kleurloze hemel met wolken bedekt
geen groen veld geen blauw bos tot de horizon
geen vrolijke kleuren zover ons zicht strekt.…
GIULIA MIJN DOCHTER, IN HAAR BEPERKING ZO ONBEPERKT!
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
492 "
ik wil vooral een zonnetje zijn
voor mezelf en voor anderen
met een grap en een grol
want van gruwel, gruwel ik
grauw en grijs zijn aan mij niet besteed
ontmoet ook mensen van de regenboogfamilie
ROOD is dan de kleur die in mij ontvlamt
omdat het stoplicht nog meer op groen moet
ROOD heet ook mijn dochters woongroep
in de Marius…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 handgeklap en boegeroep door leken
de hele innerlijke wereld is in gevaar
door dit kleine biotoop met eigen gaarkeuken
ben je even uit balans totdat jij jezelf weer terugvindt
je laat een waarheid voor wat het is, zo zal het blijven
jij bezint je op de zinnenspinsels van nieuw lentelandschap
wat zich voorstelt met prille liefde en een groene…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 Groene kikker zwemt
zomerlicht op de vijver
geen rimpel beweegt
Hij drijft in water dat
meer verbergt dan toont, en iets in
zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht
vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd.…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Het droeg groene bomen, een levend baken,
alsof de natuur een nieuw land wilde maken.
En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.
Nu rust het geheim in het diepe, blauwgroen,
alsof het er simpelweg nooit heeft hoeven zijn.…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Jong licht giet zich over de huid die trilt van kleur
waar landschap en lichaam samenvloeien in warme golven
en de Bosweg kronkelt door het groen vol zonnige tinten
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende…
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes…
maar engeltjes bestaan wel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.197 groen is gif jongen
geloof wat ik je zeg
ligt niet aan het meisje hoor
maar aan de kleur
je zal het zien
jij denkt ooit nog wel eens aan me terug
sprak een man ooit op de bouw
dat moment is gekomen
dat lezen jullie nu samen met mij
zie bij jou en je moeder in de ogen
een lichtje
betoverd
bruin toveren we dit verhaal verder
held in mijn…
Argus Panoptus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.157 Argus Panoptus
‘s Zomers is de blauwe man
meester van het groene veld
de winter dreef hem in de stal
en iedere avond meldt hij zich dan,
voor een plaats in het gebint
de vrouw waar hij van houdt
is hem ontstegen door wat zij weet
geen nijg meer met de kroon
vele nachten blijven koud
door de groene droom van hoon
als de zon de dagen…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 De dijk weer op, de stilte tegemoet,
helder 't water waar 'k m' in ging baden,
het hoekige bazalt dat groen en rond en zacht geworden was
als 'k m' er voorzichtig in en uit wou waden.
En toen ik 's morgens fietste
naast riet en hooi en water,
rook ik iets van ooit, van nu, van later...…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Hoe schone, als ‘t lieve zonnelicht
daarop zijn mooie stralen zicht;
en, geluw-, groen- en grauwgeveld,
fijn goud op al die peren smelt!
Hoe spannen ze, in hun ronde glans,
vol zerpe en zoete zeupen gans;
die, borstgeeene en lijfgenoot,
nog wassen, bij de moederschoot!…
Laaglands
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
464 Wees welkom in het luid gekwaak
der hofvijver in haagse kring
van ooievaar in niemandsland
van kikkerland en bonestaak
van redeloze meerderheden
waar alle minderheden reden
in 't nieuwerwetse voorportaal
van 't huis der staten-generaal
Wees welkom in het koninkrijk
het laagland van de minderheden
het groene hart achter de dijk
bekneld…
Het gasstel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.122 Met zijn oogbollen ging hij van links naar rechts
op onderzoek naar een gasbel.
Hij ging nu zitten op zijn hurken
en controleerde of alle gaspitstippen wel veilig
honderdtachtig graden omhoogstonden.…
Zwart-wit moraal
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.392 Spoedig komt men te weten,
dat blauw en geel,
zelfs door te mengen,
niet tot groen wordt
verweven.
De mengeling van alle kleuren,
zal zwart doen ontstaan.
Zo zal spoedig gebeuren, dat
blank in schuld zal vergaan.
Het zwart-wit dilemma vergroot,
omdat blank zich tot slavernij
toe keerde en zo de macht genoot.…
Zwichten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.518 Ze spiegelt haar mondhoek
Een koortsblaas barst daar
Bewijs van een slapeloze nacht
Het bloed, de druppel rolt
Langs de ronde kin
Over de hals naar de navel
Ze knielt
In haar iris zit draderig groen
Ze zalft de schroeivlek in haar nek
Haar schroom wordt nauwelijks ontsluierd
Ze strekt haar arm tegen een zuil
Bewaart op het eerste zicht…
IERLAND 2001
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.072 Music Shop en tweed en woollen
’s Nachts onder roze rozen wacht het woelen:
Post Office, supermarket, sheep- en minch
De smalle wegen worden niet verlicht
Waar Bed and Breakfastvilla’s kleurig wenken
The Burren doen je aan het leven denken
Ook kaal, rotsachtig, schots en scheef ontwricht
Hoewel, er bloeien bloemen tussen ’t grijs
En er is groen…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Jij wacht op mij op de heuvel,
je ogen zijn donkere viooltjes,
je armen - dun en groen, uitgestrekt
om mij te omhelzen...
-----------------------
Uit: 'Verzwegen alibi', 1983.…
LEUSDEN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
992 Gul bestrooid met rood/groene spikkels.
En geel.
En sterren
minimaal drie.
II
Slingers van wielen
Fluit van klaarover, waar huizen in de velden gaan staan.
Merels nemen het fluitje over.
Analoog lied.
Op ritmisch gehei
verstild lawaai
vliegen de vogels nog tegendraads.…
hoog en laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Ik heb je op een plaats gebracht waar zomers
oeverloos van groen en weelde bootjes varen
laten op geluk dat in de poldervaarten
drijft, een seizoen lang.…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
't Is lang geleden (10)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.193 Dan las ik weer van 't lel'ke, jonge eendje:
Eerst zwom hij blij door 't groene licht op 't water,
Toen joegen ze hem weg met kwaad gesnater,
En gooide een jongen naar hem met een steentje;
Toen plaste hij rond met één bevroren beentje
'S nachts in een kolk; en toen ontmoette hij, later,
Bij de oue vrouw, die deft'ge, wijze kater.…
Zonnebloem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.205 Wiegend in een gouden zon,
de blik half naar binnen gericht
op een smaragd groen veld
groeit een zeldzaam schone bloem
Zachte conturen vormen haar lijf,
welk aanvoelt als zijde zacht fluweel
Doch zelfs de schoonheid van haar basis
is niets vergeleken met de eigenlijke kroon
Een krans van talloze lichtgele donsjes
de eigenlijke kern zo wonderbaarlijk…
Liefde was ooit...
hartenkreet
3.9 met 45 stemmen
2.295 Ik hoop dat hij je kan geven,
wat ik verzaakte ooit te doen,
en maak ik
diezelfde fout
nooit meer van mijn leven,
want bij haar
is het gras,
weer nét zo groen....
als ooit bij jou....…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 Jij zegt mij zachtjes fluister toe
ach ween toch niet om wat ik doe
rond bomen van mijn gouden woud
klatert lief rond ‘t groene hout
het water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven…