7675 resultaten.
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 In de lente weer het jonge leven
dartelend door de groene weiden
de zinderende lome zomer
luierend onder schaduwrijke bomen
en genieten van de pastel kleurende herfst.
Kortom, laat me nog een jaartje leven
in een levende wereld
een wereld die voor zichzelf dicht.…
Waar de wereld is
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
696 Terwijl oude bomen vallen
vraagt hij waar de liefde is
worden diepe wortels doorgesneden
buigen takken zich naar de aarde
wachten verborgen uitlopers
op een nieuw begin.…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 Langzaam werpt zij haar stralen
over het sereen witte veld
en in het woud
staan de bomen
met witte mutsen.
In zilverschijn glanst
de verstilde wereld.
Kleumerig zitten kraaien
in naakte kruin van een eik
fel contrasterend tegen witte wereld.
Langzaam komt leven op gang
op nu verstijfde vaarten.…
ondergaande zon
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
630 toen ik vloog terwijl ik half
sliep op het randje van stilstand
zag ik de schitterende blauw-
paarse bloemen van
de Jacaranda
waar was het kind dat zich
hoog boven in de boom
verstopte toen een
zoemende vogel des doods
boven haar vloog?…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
OP ZICHZELF
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
203 Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met zweefkunst gaan sieren.
Lichte paardengeur
kringelt weleens vluchtig door
dit beschermde oord,
spreekt van groots, woelig bestaan,
hier ver vandaan én dichtbij.…
ZUIDJORDAAN-IJSTRAND, IJBURG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
435 Ik fiets vanuit de Hazenstraat naar 't waterfront
het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal
lijn 26 brengt me in een kwartier met een
klerevaart, klereherrie een klere stuk verder
de fiets mag in de tram mee (2,20)
naar het nieuwe land; IJburg blaakt
wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt
op de oudere groeien de bomen al tot de hemel…
duizend-dingen-doekje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
125 voordat we bij de bomen komen
die we ook al niet geplant hadden
of de misbruikte vleesdieren
die we bleven consumeren
al die onmisbare vliegvakanties
die ons zo wereldwijs gemaakt zouden hebben
met voetafdrukken als goddelijke reuzen
beukten we door op de planeet
wat sommigen toen nog de schepping durfden te noemen
verdoemden zij minstens…
Alsof
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
202 Jij kijkt naar de bomen, en ik naar jou,
je hand rust onzichtbaar op mijn hoofd.
Zag jij op de takken ook de vogels dutten?
Ik wil je opnieuw wakker maken
voor muziek van diep verdriet
voor onze tranen.…
Zonder camera
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
118 Strijklicht door de bomen
Pijpenstelen van regen
Meeuwen bij de viskar
Zonder camera
heb ik veel gezien vandaag
en niet vastgelegd
Ook mijzelf niet
op het uitzichtpunt
Ik kan erover praten
maar het niet laten zien
Wat nu, met mijn behoefte
om het met anderen te delen?…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt
en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken
woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid
De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 En de bomen waren hoger dan de kerktorens van Keulen.
En heel hoog in de bomen zag ik monden van hout die spraken tegen mij.
En dat kwam van grote hoogte.
Als een parasol werd opengevouwen bedekten de takkenbossen mij.
En uit de boombasten zongen vele monden.
En ik voelde mijn voeten wegzakken in het mos.…
Samenzang
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.547 De zoete Mei maakt d' oude bomen weer jong.
Dorinde.
Het zij zo: wat wilt gij hiermede dan zeggen?
Z' is Frans, of gij hebt mij die taal uit te leggen.
Gelijkt gij u bij d' oude bomen in 't woud,
Zo sticht hier een kluisje, en wees niet meer stout.
Mopsus.…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 Al jong is er
de angst om het vertrappen
van een tor in de
sporen van een zandpad,
als ik busbestuurder ben
tussen een moederhand en tralies
van verdriet de bomen.
: Een projectie uit de tijd
van Okkie Pepernoot en
Pinkeltje met zijn muizen;
wat later Abeltje en de lift,
misschien.…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 In bomen dromen woeste gedachten
wellustig de blaadjes jong groen.
Ze kijken en fluiten het lied
van verliefd zijn op benen.
Je schenen verstrakken hun huid.
Met een krab in het kruis en een lach
kleden ze zich, in gedachten al uit.
Je ogen doen vogels verschrikken,
hippend hun poten verschikken.…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 samenzitten in de tuin,
genieten van bloemen, bomen en fruit.…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 opzettende bomen
een voortmijmerende maan [zonder hoop!]…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.
Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.
Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.…
De wens
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.368 Eén keer een werkje te presenteren
dat erin knalt als een bóm
waar iedereen wat van kan leren,
ikzelf het meeste dan, maar kom...
Misschien zal het er ooit van komen
dat er ooit, door mij alleen
een werkje wordt geschreven dat ból
staat van frivoliteit...…
Nu nog niet...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.007 Het tranenzout droogt op mijn huid
Je tilt mij op uit een zwarte droom
Hierin kwam de dood mij halen
Wilde vluchten achter een boom
Ik schreeuwde, wilde nog niet mee
Huilde mijn tranen bitterzout
De zwarte schaduw fluisterde zacht
Voelde mij verloren naakt en koud
Ik gilde, vocht tegen de dood
Wilde dat het fluisteren over ging
Je zwarte…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.631 De groene wereld om ons heen,
onder de stilte van de bomen,
laat ons weer beseffen wie we zijn,
en over wie we beiden dromen.
Je plaagt me met jouw kriebels,
ik streel je met mijn hand,
en zonder het te beseffen,
gaan we langzaam naar de rand.…
Wisselende stemming
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.169 Staalblauwe lucht
Een nieuwe dag
Een diepe zucht
Vochtig klamme ochtend
Diep in mijn longen
Kijkend naar boven
Zonlicht afgedwongen
Liefde opent mijn hart
Laat energie stromen
Jij, die naar me lacht
Hoor het zacht geruis in bomen
Gisteren was iedereen tegen me
Alles was een sleur
Dingen gingen verkeerd
Ik had gewoon een rothumeur…
Overpeinzing
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
958 Prachtige bloesem aan bomen en struiken
waar genot als ik dit aanschouw
hyacinten die ontluiken
mezen vlijtig in hun nestenbouw.
Koning Winter heeft zijn charme
mits gehuld in een donzig kleed
blijf ik stil de Lente omarmen
tijdens donkere dagen die ik liever vergeet.…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 soms wandel ik in grijze luchten
tesamen met de aarde geuren
van zwoele rotting zonder kleuren
dan breek ik stilte zonder zuchten
mijn stappen dragen dan erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren…
Geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.118 Het is dat de wind haar gezangen zingt
Dat de zon het psalm van haar ziel
in hem geschreven heeft
Dat de bomen haar heupen
in de wind laten wiegen
Dat het groene gras glimlacht
naar haar borsten
Dat het lieveheersbeestje
haar sproeten tot realiteit verheft
Dat het mos haar blonde pracht doet herleven
in zacht fluweel
Dat het water haar gezicht…
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 De zon die tussen bomen scheen
in pastellengloed van mist gebed
warend loom tussen het herfstpallet
van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide…
Witte borden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 Op onze witte borden lagen
mosselen, eens jong, nu gemarineerd
in lentegroene olijfolie van eeuwenoude bomen
naast stukjes wijnrode paprika
te zonnen in een streepje licht.
We hadden zojuist de Rialtomarkt gemist.
Rondom ons terras werden de kramen afgebroken.…
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
Vanbuiten
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
5.018 De bomen schieten voorbij
ze vormen een wazige streep
en brengen mijn hart weer tot bedaren
nadat ik eerst naar jou had zitten staren
De trein spoedt voort en neemt jou op
ook je lieve ogen, je markante kop
ik kan maar niet van je afblijven
mijn ogen zijn mijn handen die schrijven
met kleine virtuele letters op je borst
mijn god wat ben je…