Alle inzendingen over boom

7675 resultaten.

Sorteren op:

Het stedelijk landschap

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Hoge bomen en bruine kroegen haveloze zwervers die zwoegen over oude straten en ronde pleinen soms zelfs met betoverde konijnen in groene parken en rode tuinen waarboven grijze wolken bazuinen grauwe stenen en stevig beton een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon naar oude kerken met nieuwe banken en een tongval van religieuze klanken…
mobar6 september 2025Lees meer >

Ongerijmd

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 227
In de lente weer het jonge leven dartelend door de groene weiden de zinderende lome zomer luierend onder schaduwrijke bomen en genieten van de pastel kleurende herfst. Kortom, laat me nog een jaartje leven in een levende wereld een wereld die voor zichzelf dicht.…

Waar de wereld is

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 696
Terwijl oude bomen vallen vraagt hij waar de liefde is worden diepe wortels doorgesneden buigen takken zich naar de aarde wachten verborgen uitlopers op een nieuw begin.…
J.Bakx4 december 2025Lees meer >

Winterdag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
Langzaam werpt zij haar stralen over het sereen witte veld en in het woud staan de bomen met witte mutsen. In zilverschijn glanst de verstilde wereld. Kleumerig zitten kraaien in naakte kruin van een eik fel contrasterend tegen witte wereld. Langzaam komt leven op gang op nu verstijfde vaarten.…

ondergaande zon

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 630
toen ik vloog terwijl ik half sliep op het randje van stilstand zag ik de schitterende blauw- paarse bloemen van de Jacaranda waar was het kind dat zich hoog boven in de boom verstopte toen een zoemende vogel des doods boven haar vloog?…
J.Bakx8 maart 2026Lees meer >

stille schreeuw

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 237
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn, een boom zonder bladeren, wortels in lucht. Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst: een roos van pijn, doornen die zingen als messen, bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…

OP ZICHZELF

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 203
Dode bomen staan rechtop, hebben jeugd in zich, baren wezentjes, die het ven en diens oevers met zweefkunst gaan sieren. Lichte paardengeur kringelt weleens vluchtig door dit beschermde oord, spreekt van groots, woelig bestaan, hier ver vandaan én dichtbij.…

ZUIDJORDAAN-IJSTRAND, IJBURG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ik fiets vanuit de Hazenstraat naar 't waterfront het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal lijn 26 brengt me in een kwartier met een klerevaart, klereherrie een klere stuk verder de fiets mag in de tram mee (2,20) naar het nieuwe land; IJburg blaakt wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt op de oudere groeien de bomen al tot de hemel…

duizend-dingen-doekje

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 125
voordat we bij de bomen komen die we ook al niet geplant hadden of de misbruikte vleesdieren die we bleven consumeren al die onmisbare vliegvakanties die ons zo wereldwijs gemaakt zouden hebben met voetafdrukken als goddelijke reuzen beukten we door op de planeet wat sommigen toen nog de schepping durfden te noemen verdoemden zij minstens…
Stoker20 augustus 2026Lees meer >

Alsof

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 202
Jij kijkt naar de bomen, en ik naar jou, je hand rust onzichtbaar op mijn hoofd. Zag jij op de takken ook de vogels dutten? Ik wil je opnieuw wakker maken voor muziek van diep verdriet voor onze tranen.…
J.Bakx1 oktober 2026Lees meer >

Zonder camera

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 118
Strijklicht door de bomen Pijpenstelen van regen Meeuwen bij de viskar Zonder camera heb ik veel gezien vandaag en niet vastgelegd Ook mijzelf niet op het uitzichtpunt Ik kan erover praten maar het niet laten zien Wat nu, met mijn behoefte om het met anderen te delen?…
Zywa14 oktober 2026Lees meer >

De bladerloze rij

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 30
De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt de bomen staan als lege kooien…
karo mare11 november 2026Lees meer >

En toen kwam ik in het sprookjesbos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
En de bomen waren hoger dan de kerktorens van Keulen. En heel hoog in de bomen zag ik monden van hout die spraken tegen mij. En dat kwam van grote hoogte. Als een parasol werd opengevouwen bedekten de takkenbossen mij. En uit de boombasten zongen vele monden. En ik voelde mijn voeten wegzakken in het mos.…
cornil27 juni 2012Lees meer >

Samenzang

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.547
De zoete Mei maakt d' oude bomen weer jong. Dorinde. Het zij zo: wat wilt gij hiermede dan zeggen? Z' is Frans, of gij hebt mij die taal uit te leggen. Gelijkt gij u bij d' oude bomen in 't woud, Zo sticht hier een kluisje, en wees niet meer stout. Mopsus.…

Camperduin, 1952 of daaromtrent

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.974
Al jong is er de angst om het vertrappen van een tor in de sporen van een zandpad, als ik busbestuurder ben tussen een moederhand en tralies van verdriet de bomen. : Een projectie uit de tijd van Okkie Pepernoot en Pinkeltje met zijn muizen; wat later Abeltje en de lift, misschien.…

hooggehakt in haar lach

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
In bomen dromen woeste gedachten wellustig de blaadjes jong groen. Ze kijken en fluiten het lied van verliefd zijn op benen. Je schenen verstrakken hun huid. Met een krab in het kruis en een lach kleden ze zich, in gedachten al uit. Je ogen doen vogels verschrikken, hippend hun poten verschikken.…

Mesthoop

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
samenzitten in de tuin, genieten van bloemen, bomen en fruit.…

Het Oneerlijke Verhaal

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
opzettende bomen een voortmijmerende maan [zonder hoop!]…

Duizend nachten en dagen

gedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 16.296
Onder de houten bomen graast de rust, maar niemand gelooft het. Alle struiken verbergen soldaten. Het gruis van de regen likt aan het water. Het koper verschaalt en gaat onder. Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust. Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.…

De wens

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.368
Eén keer een werkje te presenteren dat erin knalt als een bóm waar iedereen wat van kan leren, ikzelf het meeste dan, maar kom... Misschien zal het er ooit van komen dat er ooit, door mij alleen een werkje wordt geschreven dat ból staat van frivoliteit...…
Johanna5 maart 2005Lees meer >

Nu nog niet...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Het tranenzout droogt op mijn huid Je tilt mij op uit een zwarte droom Hierin kwam de dood mij halen Wilde vluchten achter een boom Ik schreeuwde, wilde nog niet mee Huilde mijn tranen bitterzout De zwarte schaduw fluisterde zacht Voelde mij verloren naakt en koud Ik gilde, vocht tegen de dood Wilde dat het fluisteren over ging Je zwarte…

Onvoltooid verleden

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.631
De groene wereld om ons heen, onder de stilte van de bomen, laat ons weer beseffen wie we zijn, en over wie we beiden dromen. Je plaagt me met jouw kriebels, ik streel je met mijn hand, en zonder het te beseffen, gaan we langzaam naar de rand.…
papilio27 juli 2005Lees meer >

Wisselende stemming

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Staalblauwe lucht Een nieuwe dag Een diepe zucht Vochtig klamme ochtend Diep in mijn longen Kijkend naar boven Zonlicht afgedwongen Liefde opent mijn hart Laat energie stromen Jij, die naar me lacht Hoor het zacht geruis in bomen Gisteren was iedereen tegen me Alles was een sleur Dingen gingen verkeerd Ik had gewoon een rothumeur…
Arbro8 augustus 2005Lees meer >

Overpeinzing

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 958
Prachtige bloesem aan bomen en struiken waar genot als ik dit aanschouw hyacinten die ontluiken mezen vlijtig in hun nestenbouw. Koning Winter heeft zijn charme mits gehuld in een donzig kleed blijf ik stil de Lente omarmen tijdens donkere dagen die ik liever vergeet.…
Stella30 augustus 2005Lees meer >

Zwarte diepten

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 890
soms wandel ik in grijze luchten tesamen met de aarde geuren van zwoele rotting zonder kleuren dan breek ik stilte zonder zuchten mijn stappen dragen dan erbarmen zwaar aan de groene waterkant waar de bomen rusten aangeland mijn donkere schaduw zwart omarmen als fijne druppels regen zwermen spoelen zij soms mijn treurnis weg en sieren…

Geschiedenis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Het is dat de wind haar gezangen zingt Dat de zon het psalm van haar ziel in hem geschreven heeft Dat de bomen haar heupen in de wind laten wiegen Dat het groene gras glimlacht naar haar borsten Dat het lieveheersbeestje haar sproeten tot realiteit verheft Dat het mos haar blonde pracht doet herleven in zacht fluweel Dat het water haar gezicht…
Ger van Veen8 september 2003Lees meer >

November lente

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.510
De zon die tussen bomen scheen in pastellengloed van mist gebed warend loom tussen het herfstpallet van ‘t bos dat dichtte om ons heen Het hoge gras doortrokken sporen met ongerepte paadjes puur natuur stil, wild, liet `t verscholen avontuur instemmend haar zuiv`re lente horen al spinden rupsen gene zijde een vlinder ontpopte in ons beide…
WOLF2 november 2003Lees meer >

Witte borden

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 963
Op onze witte borden lagen mosselen, eens jong, nu gemarineerd in lentegroene olijfolie van eeuwenoude bomen naast stukjes wijnrode paprika te zonnen in een streepje licht. We hadden zojuist de Rialtomarkt gemist. Rondom ons terras werden de kramen afgebroken.…
Frank Oonk3 november 2003Lees meer >

herfstgeluk

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.127
de wind die tussen de bladeren hijgt een warme damp die de aarde ontstijgt ik maak met mijn vingers een kijker het geluk kleurt alle beelden rijker ontelbare druppels lekken van bomen na-nat terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
tim balthazar11 november 2003Lees meer >

Vanbuiten

hartenkreet
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.018
De bomen schieten voorbij ze vormen een wazige streep en brengen mijn hart weer tot bedaren nadat ik eerst naar jou had zitten staren De trein spoedt voort en neemt jou op ook je lieve ogen, je markante kop ik kan maar niet van je afblijven mijn ogen zijn mijn handen die schrijven met kleine virtuele letters op je borst mijn god wat ben je…
René27 november 2003Lees meer >