18195 resultaten.
Vuurvogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 Vrijgevig vlucht in de gure noordooster
boven Golán een vn-gezant
een koerier als symbool
van licht en van vrede
Gedwarsboomd door
tientallen dronebardementen
en honderd hamastunnels, ondergelopen
Panta rhei panta rhei
in de goot van de dood,
door Gaza's puinhopen
een streepje licht
Uit Pisa komt de inquisitie
voorbij
woordwaaiend…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 de late herfstdag was mild
wij praatten soms wat met elkaar
maar waren meestal vreemd stil
of zo jong als we allemaal waren
we het geheim van het licht
voor ons zelf wilden bewaren.…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 met deze
wereld met jou delen
wel zullen wij onze
begrippenmatrix
naarstig bij moeten
stellen in vele
verhoudingen groot
en klein licht en donker
waarin al ontelbare
nuances hun eigen
bestaansrecht iedere
seconde bewijzen omdat
zij eenvoudig in elkaars
bestaan en verlengde liggen…
Avondgloren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 En ergens, tussen tak en takkerstond,
verliest de ziel haar naam en grenzen —
zij wordt het licht dat door de bladeren danscht,
het lied dat nooit begon en nooit zal eindigen.…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 vlinderkleur
vleugels vangen lucht
Op het middaguur
stilte trilt tussen kleuren
nectar wordt gedeeld
Onder warme lucht
zweven schaduwen voorbij
niets weegt in dit licht
Een zachte landing
op de rand van paarse rust
tuin houdt haar adem in…
Nazomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 - land -
sluierwolken schuiven voorbij
als rozige suikerspinnen
het stof van gestampte stengels
volgt een maaidorser langs
lange parallelle banen
een rossige torenvalk zweeft
roerloos boven het tafereel
de zwellende maan en de
zakkende zon maken
de aren goud
de lucht draagt alles
wat licht is
- stad -
nerveus klingelt…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Ik dwaal verdwaald in lijn en licht,
zie hoe het zicht zichzelf verliest.
Zelfs dromen raken hun grens kwijt,
en alles sluit zich zacht... in eigen zicht!…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.
Hoe eng ik het onbekende ook vind,
mijn licht dooft langzaam uit, ik kan hier niet meer zijn.…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Ik draag je mee,
niet als een zware last, maar als het licht dat door de kieren valt.…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 Dank zij Hem die dag deed dagen,
dank voor 't licht dat lichten mocht!
Nu gaan wij ter ruste dragen
't harte dat Zijn goedheid zocht.…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Wat ooit voelde als een
noodzakelijke afstand tussen mijn
huid en alles daarbuiten, blijkt nu een verschuivende
grens te zijn die ademt en licht doorlaat zonder zichzelf te verliezen.…
het veld dat kiest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
294 in een veld zonder grenzen
waar het licht aarzelend valt
lopen mensen met lege manden
sommigen bukken
rapen moeizaam glinsterende zaden
hard als steen
scherp als inzicht
ze wegen zwaar in de hand
maar groeien langzaam
tot bomen die schaduw geven
anderen laten de wind hun werk doen
staan stil
mond open
en slikken wat voorbij waait
pluizig…
Na het gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
470 Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind
langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij
het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging
dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht
maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras
en…
Twijvel geregeld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
146 om licht
Welk verlangen stond op
voor ik ontwaakte
daar is een regel voor
bedacht
Open, tenzij....…
Shinrin-yoku
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
147 Ruimte tussen licht
een adem die mij draagt
zonder mij te noemen
Tussen stammen die
geen haast kennen, opent het bos
een ruimte waarin mijn adem langzaam de maat
hervindt en elke stap minder van mij verlangt dan aanwezigheid.…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Wanneer het donker
de aarde behoedzaam omarmt,
blijft je licht een stille richting zonder bestemming,
gedragen tussen hemel, verwondering en de rust die in mij achterblijft.…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 En wanneer je gaat, blijft iets achter -
een lichte trilling in de ruimte tussen ons,
een belofte die geen naam verlangt
maar toch haar weg vindt naar het hart.…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Blad raakt het water
wat in mij nog geen naam had
wordt stil in het licht
In het stille loslaten van
je bladeren zie ik hoe de herfst zich
langzaam in je brede kroon nestelt, hoe rood
en goud zich mengen tot een licht dat niets van mij verlangt.…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paarsen
maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 als ik de ogen sluit
Als de maan bij nacht is er licht in mijn leven
De dagen waren lang en oneindig ver weg
Als ik mijn armen strek, voel ik wat de nacht kan geven
Een grauwe hemel die ik in het licht neerleg
Als sterren aan de hemel, fonkelen de ogen
Pure zaligheid maken een glimlach zoet
Iedere ster heeft zijn eigen hemelse vermogen…
HET WONDER.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.125 in hem dat niet vergaat,
en nog dit warme lichte zacht toelacht
als hij in dromendons zich vallen laat,
en ontwakende, zich meteen bezint
op helderheid die in hem op hem wacht,
en zo de lange dag vol zorg, begint
gevoed door een geheime gelukskracht, —
en alle ding en mensen glanzen ziet
in 't Licht van dit ontroerd inwendig beeld,
en in zijn…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Het creëert een plek
waarin het licht en de glinstering van het wezenlijke
in alle perfectie behouden lijkt.…
Dat wat overblijft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
818 Kan ik licht in licht zien
een menselijk wezen
in de diepste natuur
heeft dood nog leven in zich?
Het onwetende
blijft
een heilig vuur.…
lelie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.088 maar u raakt mijn hand bijna niet aan
en mijn vogellippen, ben ik niet mooi in dit licht?…
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Licht in jonge blad
een merel zingt zonder haast
bankje in de zon
Stap binnen in dit stukje stad, waar
bomen zachtjes blijven fluisteren, en bankjes verhalen
bewaren van wie even bleef of verder droomde. Waar kinderen rennen
in kringen van licht en gras, en de tijd traag beweegt, als een glimlach zonder haast.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 De geur van natte aarde
en ijle dauw kleeft nog aan mijn huid, en onder mijn stappen hoor ik het land
zacht zijn naam fluisteren: een reis zonder bestemming, maar vol van aankomen in het licht.…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
Nacht van donkere maan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
763 Een nieuwe maan met een
nieuw Licht bescheen de Aarde. Voor een nieuwe
mensheid zonder zonden tegen de Liefde.…
De lus
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.047 Het touw gerafeld
de tak is dik en sterk
het mos zacht als
jouw handen
de dag zal het licht
niet teruggeven
oogluikend glanst
zij schijnbaar
tot aan de warme
maaltijd, waar met
mes en vork wordt
gegeten
ik doe de gordijnen
maar dicht, het toetje
is koud…
Hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
912 In een wolk verscholen
die duister is en dicht
in den vreemde dolen
zoekend naar het licht.
Vertwijfeling in harten
het speuren naar geluk
verdwijnen alle smarten
en niets gaat er meer stuk.
De wolk zal eens verdwijnen
de zon zal er weer zijn
weg zijn verdriet en pijnen
want dan is alles fijn.…