5638 resultaten.
Lied der Vlaamse zonen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
796 't Wierd gezeid dat Vlaanderen groot was,
groot scheen in der tijden wolk,
maar dat Vlaanderland nu dood was,
en het vrije kerelsvolk.
Maar dan klonk een stemme krachtig
over 't oude noordzeestrand
en het stormde groots en machtig,
in dat dode Vlaanderland.…
Indrukken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 Zittend op een kerkbank
voelde ‘k in mijn zak een trillen
zoons apps met witte bergen,
poederpistes, de horizon is donker
waarboven witte wolken,
daarboven blauwe hemel,
een tafel blijdschap
van vrienden en vriendinnen
Dan liepen we naar museum Holocaust:
het redden van de babies en de kleuters
de sterren op de jurken,
kaalgeschoren…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 Rustig bos fluistert
beek zingt een melodieus lied
natuurs harmonie
Onder een oneindige hemel, waar wolken zacht fluisteren in hun vlucht
ademt de lucht haar stille kracht, een eeuwige bron van leven en pracht.…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 In de verte staat de eik,
bast vol diepe littekens van bliksem en bijlen,
takken als klauwen die de wolken openrijten
alsof ze de wind willen wurgen en nooit meer loslaten.…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 moeten zuinig op jou zijn
Je schoon en helder zien te houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn
Je oceaan wordt leeggevist
Ze lozen in je en ze storten
Er zijn en waren vaak tekorten
Als drinken word je straks gemist
Je kunt zo helder zijn, zo blauw
Kunt golven, kabbelen en kolken
En overstromen en uit wolken…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Het was een zwarte wolk van dromen,
toen, aan de lijdende duinen.
Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 Alazôn daarentegen
kon de zware last van
een verzekerde grootsheid
zonder ezel zeer degelijk
pas na pas met veel kabaal
stuurse bergen overduwen
en de klare lucht duurzaam
bereiken waar uitgespuwde
wolken van kritiek nimmer
als één voortdurende stortregen
hem ieder uur zuur doorweekte
daar hij immers nooit bezweek
onder de brutaalste…
Nieuw Zeeland.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.577 De lieve nymfen van Nieuw Zeeland in hun roze jurken vluchten dan naar de donkere wolken boven het eiland.
En je hoort de kiwi het kleine gehandicapte vogeltje die haar niet kan verdedigen huilen tegen een bosje.…
Liefde of traditie, noodlot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.129 de wetten, de traditie de cultuur
van je ouders, je familie, het geloof
je dacht dat jouw liefde
sterk genoeg was
als zij in je armen lag
brak de zon door in jouw ogen
ze geloofde in jou
en jij in haar
wat waren ze mooi die jaren
voor jullie beiden
maar terwijl jullie
samen leefden hand in hand
begonnen vanuit het oosten
donkere wolken…
Vlokkige Pracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
922 Een stipje uit duizend
omzichtig neersuizend
als een lastloos uit glasgegoten traan
Door 'n bleekblauwe vlaag
sereen, doch gestaag
vliegt voort een kristal
dwar'lend uit sneeuwval
zo modest, uit één van tal
Mijn hoofd een gitkolk
als ik tuur naar die wolk
waaruit dat klein donsveer komt waaien
Een kern van lazuur
achter een hemelvuur…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Alle brij valt terecht in
een zalf van vergeten, een wolk van gekleurde libellen,
een reuzenrad van poedersuiker. Hij absorbeerde de
stralen van zuiverheid of hij toverde de gruwelheden
om en er was licht! Pan dirigeerde als een waterhoen
in het midden van de Atlantische Oceaan, gedreven
door kostelijke wetten, op de rug van een walvis.…
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.569 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóch nog overwaaien
en halen heel wat levens nooit de…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Vreedvol betrekt de klare hemel,
heerlijke patinagouden wolken drijven
aandachtig feestelijk traag.
Lieve witte stille eeuwige vlinder
wat streel ik jouw gezichtje graag.
Organza lint met knopen en vlinders,
laat het kind nog even liefde voelen.…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Je kijkt me nog steeds aan, zegt
kind, alles uit jouw droom is waar,
wij zwijgen, spreken over muggen,
hoe simplistisch was leven ooit,
wolken verhuizen alles is sterfelijk.
Voetnoot:
Gedicht n.a.v. van een maand lang dezelfde droom
december j.l. een man die mond en hals kanker oploopt
een ware nachtmerrie.…
schrijf ik nog één zin van liefde
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
546 jij ooit verdwijnt
mijn schreeuw verstomd, mijn woorden ongerijmd
of laat ik het gaan, kan dat ooit bestaan
ballades van liefde die haatte ik echt
maar nu draai ik ze steeds omdat mijn hart het me zegt
redt me van eenzaamheid ik slaak weer een zucht
neem me terug, neem me terug
en ik huil van verdriet
maar je ziet het nu niet
als die wolken…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Sluit aan tot ge als een enig volk
De tijd weerstaat die rukt en rijt,
Ontredt aan wolk en warrelkolk
De schoonheid van een nieuwe tijd.…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Ik dans nu op de wolken vederlicht en wacht op de maan die jouw haren verlicht.
Als de zon weer gaat schijnen is mijn betovering voorbij, als het licht zich gaat verspreiden verdwijnt het duister in mij.
Ik lach naar je ogen en droom nog een keer, ik weet nog iets dierbaars van de vorige keer.…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 Aan wie de warme zonnestralen,
De wind, de wolken ginds omhoog?
Al wat de hand niet kan bereiken,
Wat wij bewondren met het oog?
Aan wie behoort 't geronk van 't vliegje,
Aan wie behoort des leeuwriks lied?
Het stil geritsel van de blaadren,
Of 't zachte murmlen van de vliet?…
Later...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Soms dreef er een grijze wolk voorbij,
maar die bliezen wij opzij.
Helder blauw moest het zijn en de zon
zou schijnen voor iedereen.
Op een wereld van leed gespeend waar het
groen zou zegevieren.
Wij schopten tegen de maatschappij en dachten
alles te kunnen bestieren.…
De Nachtegaal
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.035 De gouden maan
Drijft droomrig in een wolk, blond van haar glans,
Door 't blauw, zo blauw als maar één enkle maal
De zee was, kalm, toen Afrodites lijf
In goudschelp stijgend als die maanschijf rond
Een kring van lichtend schuim om 't ranke bootje
Deed glinstren, als dat wolkje donzig-teer...
Zong daar de nachtegaal?…
DE RING VAN GYGES
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 heldhaftige spreuken tussen werkloze
wijnpersen roestende kaassnijders en veeschavotten
Door botstukken omgeven een bemodderd reliqui
de hand van een ketterse bisschop tot vluchten gedreven
door zijn drie overige leden geholpen met zijn voet
tastend naar zijn beringde hand op de vloer beroerend de bol van de steen uitstuwend een verblindende wolk…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 in de lente van de jaren
kruisen zich de laantjes van leven
waarin bij het verder gaan
zich geurend de liefde strooit
die om – voor en met elkaar
de armen spreiden tot zomereik
op de takken waarvan
van heinde en ver
zwanger de wolken
zwevend en dartelend
de schatten enten
die het leven kleuren doen
rond het bloeiend hof
lacht zich het…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 - En die weerlig vlam ver in 'n wolk wat daar rus,
so's snikkies nog mokkend, na trane gedro'e.
Uit die dorpie benee'e ruis op tussenbei'e
geluide en laggies van wereldsbeweeg;
en so sal 't nog wees als mij plekkie reeds leeg,
mij skamele kleinte van d'aarde geskei'e
versink in die kolke van d' groot-eeuwig swij'e.…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 de rust van een eindeloos pijnbos
Dat langs de hellingen ruist;
Het morgenzonlicht drinken
Dat de zilveren spitsen verguldt,
Naar het blanke sneeuwvlak stijgen
Met de vreugde van het geduld,
En, boven de hoge toppen
De allerhoogste nabij
Te zien, voor dat de avondschemer
Daalt over de diepe vallei
De wereld in rust, volkomen,
De wolken…
Argentina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.137 De pampero wakkert wolken aan.
De peones slapen in de tenten.
Ik zit huivrend bij de zerk der maan,
Heb geen warmte dan wat aguardiente.
-------------------------------------------
- mate - Deze kruidenthee is de nationale drank van Argentinië.…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Al was er daar uitzicht op wilgenrozen en gras,
zicht op overvliegende ganzen, merels die floten
elders de oorlogsboten en hoge wolken ja die was,
de mei lootte, uit ook nu 't bonzende hart en smart.…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Al was er daar uitzicht op wilgenrozen en gras,
zicht op overvliegende ganzen, merels die floten
elders de oorlogsboten en hoge wolken ja die was,
de mei lootte, uit ook nu 't bonzende hart en smart.…
Mens en weer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 "Jij wou toch nooit Wolken, geen Wind en geen Vorst,
Dan krijg je van ons echt geen Zegen."
Zo trokken collega's partij voor de Zon.
De verbrande vrouw stond alleen.
Alleen Donar streek zijn hand over 't hart,
Zond Onweer en de vellenvrouw heen.…
Hartenpijn
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
558 Blauwe ogen en een wolk met rood haar
Zomaar voor mijn neus stond jij daar.
Jij keek mij aan wat verlegen en bedeesd
Mijn hartje maakte een sprongetje en vierde feest.
Schoorvoetend stelde jij je voor aan mij
Jij was verplicht verloofd dus niet vrij.…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Op welke wijze deze dag verder ontwikkelt
met al zijn beweging en rust in balans, ik bied jou mijn open
lucht waar je kan verbeelden en verwoorden met voorbij zwevende wolken
in gezelschap van het beste licht terwijl adem van de wind jou zal meevoeren in fris en vers.…