5695 resultaten.
Stil is de nacht.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.685 Melieve, waar spreidt u de slaap haar bloemen?
Wat legerkoets kan zich gelukkig roemen,
Dat zij u draagt en op haar sponde sust?
Waar is u thans het dons ten deel gevallen,
Waar gij uw leên tot sluimren nedervlijt? -
O zij het zacht, gelijk gij waardig zijt,
Zacht als gij-zelv', die zachter zijt dan allen.
En slaap gerust!…
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Als porseleinen honden
speelden wij te lang
het stugge spel van talmen:
steriele dialoog:
stuifmeel op plastieken bloemen.
Want woorden zijn slechts wrakhout
dat strandt op de klippen
van een verlaten eiland.
Duwen opent een schuifdeur niet.
Ik wil niet langer schreeuwen in de wind:
vanavond zwijg ik liever, en toch niet.…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Maar ook de bloemen in de tuin
de trosjes rode riebes
de bloesems op de pruimelaars
zijn erg verrast
zo denk ik toch
door deze maartse grillen
(buien, zegt mijn vader, moet het zijn,
de grillen heb je in april).
De mensen zeggen:
'Begrijp je 't nog
dat weer van ons?…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 Ik zag naar de winde, die klom op de heg,
Als dacht ze: „dat mag niet gebeuren,
Dat groei zonder bloem in het land wordt gezien
't Moet alles versierd zijn met kleuren."
Ik zag naar de kelkjes, vol geur en vol zoet,
Waar 't snorrende bijken op aasde;
En 'k staarde op de wei met dat mollige groen,
Waar 't vee tot de knieën in graasde.…
Handicap-hulp, afscheid van Evelien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
797 het fundament van mijn op te bouwen bestaan
bij een afscheid voel ik ook een nieuw begin
zoals vandaag bij jou lieve, lieve Evelien
jij vormde tussen mijn zesde en bijna tiende
een heel belangrijke factor van betekenis
niet alleen voor mij maar ook voor mijn ouders
"toen scherven zich weer verenigden tot een vaas"
was jij het boeket bloemen…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Alleen met mijn eigen verlangen,
Alleen met mijn eigen lied,
Alleen met een bloem aan de afgrond,
Alleen met een ster die verschiet.
Lust heeft het hart dat, eenzaam,
In de eenzame zich herkent,
En schoonheid geeft aan zich-zelven,
Den afgrond en 't firmament.…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 ‘s Morgens bij het ontwaken van de dag
zie ik schittering van de dauw op het gras,
maar ook de hartenpijn van een bloem
die niet meer bloeien mag.
Haar tijd is voorbij, gelukkig het mijne niet.
Er zijn kleine dingen waarvan ik geniet.
Een vogel die voorbij vliegt
Is een aangenaam gevoel van mijn geluk.
Had ik daaraan ooit gedacht?…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Hoe breekt ook jaren erna nog een bloem in knop
voelt zich nog steeds gebroken, van al het andere
wat bij gelukkig leven hoort te vaak nog verstoken.
Wat belichaamt toen en deze tijd, is en leeft er spijt.
Legt men nu deze nachtegalen het zwijgen weer op
hijst men op gezette dag nog echt wel de vlag in top.…
Moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Onze ouders waren
natuurmensen,
hielden
van bloemen en vogels.
waar ze samen
vaak naar luisterden,
als zij hun lied zongen.
Door hun thuis te halen,
krijgen we uiteindelijk
rust,
zij die ons zo dierbaar
zijn
onze engelen,
zover weg van ons,
maar straks voor ons
als ware misschien wel
heel dichtbij.…
Hun eiland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 De namen dragen vaak een belofte in zich
iets met bloemen en regenbogen
en dat er in het leven altijd
spannende wendingen kunnen gebeuren.
Hoop doet veel.
De bewoners ontwaken uit hun hangmat.
De grijptang boven het bed,
die ’s ochtends een eerste houvast moet bieden,
als de schouder mee wil.
De alarmknop op het kastje.…
Hekeldicht
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
820 lijkt wel een imbeciel
God bewaar me. bespaar me
je krokodillen tranen
lik me reet met je oer patat
en je koolsoepdieet
Rot op met je zegels en je bonuskaart
krijg het heen en weer met
rechtsdraaiende yoghurt en je
linksdraaiend driptaart*
Zit je nou nog steeds op de wc
ga toch thuis rukken
ga weg met je uniseks regenjas
ga liever bloemen…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Ik zou die dag naar de crematie
Nam trein, te voet naar uitvaart plek,
langs molen, vaart, het centrum, park,
een stem zei uit mijn hand,
hoe 'k lopen moest, hoe gek
en eenmaal daar zag 'k mijn familie,
en vrienden van mijn broer en zoons
Er was een zaal en banken,
de kist vooraan vol bloem,
een foto op het scherm
van schoonzus gesluierd…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Als avond is gevallen, laat schemering zich van
zijn aantrekkelijkste kant zien in verschillende tinten en tonen
zodat je bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Zuurstof,
frisse geur,
aroma van struik en bloemen,
een vlinder op haar neus,
het trage klapwieken van vleugels van de reiger,
gekscherende zwaluwen hoog in de lucht.
Ze voelt zich intens geraakt
in de eenheid van haar ziel,
in haar rust,
zonder schreeuwende klanken,
zonder storende hersenspinsels.
Ze is haar eigen muze.…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 Mijn hart brandt uit, o zie, het brandt wit-heet,
een vliegende bloem die van geen sterven weet,
een opaal-vlinderend, levend licht-ding,
dat door de grote, gouden tropenzon ging.
En het licht goud-regent, het stroomt en het stort,
totdat het levende spectrum moe en donker wordt.…
Bemin uw smarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Bloemen sterven
Bloemen vallen van hun steel
We worden abrikozenschrompel en oude huid
We denken aan vroeger toen we nog met volle teugen genoten
Sterven zullen we beetje bij beetje van ons genieten
Zie de bomen kaal,ze hebben slechts nog zwarte lege takken in de kou
Zie het stervende dier
Het verlaten vogelnest.…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Hoe menig bloem van troost bloeit voor de voet
In ’t ondermaans geweste;
'Uw wil geschiede; uw wil is altijd goed!'
Die troost is ver de beste.
Vaarwel, schone aarde! En gij, vaarwel en leef,
Wie ’k minde en moet begeven!
Indien ik soms u heb bedroefd, vergeef!
Het brandt me op ’t hart bij ’t sneven.
Wij scheiden, ja!…
Pappa
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.004 Elke week een peukie bij je roken
Nog even bij het graf tegen je praten
Even bloemen schikken en harken
Heb je het eigenlijk in de gaten ?
Maanden zijn voorbij gegaan
Het is vandaag twee hele jaren
Het leven ging verder, het gemis bleef
Er zijn bij mij nog zoveel maren...…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 Er was toen veel licht,
de kamer was een bloem die dicht
in eens open uit gaat schijnen,
het licht vloog rond in lijnen.…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Zie, bloemen en gras op mijn kleed, mijn boek,
een meidoorn bloeit in den kamer-hoek,
zie, bleekroode rozen omringen
mij rings, en dichte seringen...
Maar een schaduw valt en alle wijkt. --
Op de vensterbank zit mijn katje en kijkt
in de donkere diepte neder,
zijn staart slingert heen en weder.…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Doodstil stond hij, dorst niet roeren,
Zag de hemel en de bloemen,
Hoorde op 't laatst alleen die tonen
Hoe lang stond hij? Duizend jaren.
Aan het klooster, toen hij weerkwam,
Deed een vreemde waker open.…
stabat mater
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
761 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
toegang
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
901 wie een wonderschone wereld aanschouwen wil
kijkt nu mee naar de foto van mijn entree
onder de lijsterbessenboom groeien saam
een witte vlier een stokroos en een braam
ernaast tegen het gaas een metershoge stokroos
met talloze rode bloemen torent hij hoog
boven de braam die met zijn doornen
een rode bessenbos innig omhelst
ervoor er achter…
Eindstation
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.630 iedereen is wel eens moe
en ja ook ik heb klotendagen
dat ik het liefste niks meer doe
toch maak ik me niet zo’n zorgen
al valt die chemo me wat zwaar
schat, ‘k leef nu en wellicht morgen
en misschien ook wel volgend jaar
want alle shit die heeft twee kanten
zo hoef ik nooit meer op dieet
‘k heb een thuishulp voor de planten
en ik krijg bloemen…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Ginds gewis, binnengereisd in 't blauw verschiet,
achter 't warm weemlend gestoei van aarde en lucht,
plukt men, van geurige twijg, de bloem van
zoete rust, zielevreê.
--------------------------
uit: Verzen (1900)…
wanhoop
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.472 Glazen vazen met helder water erin
bloesem zo schoon als de eerste bloem in het voorjaar
zo zal het zijn en ik u bemin
ook wij zoeken; is dat niet waar
Zo op de ladder; een wankele tree
armen reikend boven mijn krullend haar
pak ik mijn tak; daar is mijn zee
de vlam, ; de gevoelige snaar
Boven zijn gekomen
vlak bij de wolken zo blauw…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Eens had ik bloemen lief en was om ’t springen
Van beekjes blij zoals een eenzaam kind;
En dromend zocht, en onder spel en zingen,
Ik ’t leven door naar wat ik nimmer vind.
Mijn waarheid zocht ik en ik droomde een logen;
Om ’t eigen zelf heb ik mij zelf bedrogen.…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 En als een bloem uit 't verre schemerland
ontbloeide in hem herkenning en verstand.
Hij zond het liefde-teken tot ons weer;
Hij lachte zelf - en was niet eenzaam meer.
---------------------------------------------------------------------------
uit: Aan mijn Engelbewaarder en andere gedichten (1922)…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Want muziek is voor jong en oud,
Vuurpijl van sterfelijkheden,
Van zwart en jubelend goud —
Bloem die wordt, glans van verleden
Voorbij het venster van onze ziel.
Want muziek is als een droom
In de droom van dit leven,
Als ging een zachte stroom
Van zielen even — even
Voorbij het venster onzer ziel.…
Eerste zang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.808 Hóóg spruit het heerlijk-gouden graan, dat zijn
Uw heerlijk-gouden woorden - en daarin
Zie ik de bloeme-sterren hemelblauw,
De blauwe vonken van Gods heil'ge Liefde. -
Stil ga ik 't smalle pad, zon in mijn hart,
Licht is mijn voet, de korenhoofdjes strelen
Mijn blijde wijde handen en ik fluit, -
Hoe is de zon zo licht! mijn Lief zo goed!…