5638 resultaten.
Spijtmoeders, spijtvaders, spijtouders, spijt kinderen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.121 mijn man die oom is
bewust laat ik mijn viriliteit en seksualiteit er buiten
de brutaliteit van mensen zich daarmee te bemoeien
moeder en vader, sprak de gelukkige huisman Jan Jacob
zijn dus geenszins spijtouders
en nu Giulia op zichzelf woont
met volledige verzorging lichamelijk en geestelijk
daalt, dwaalt van tijd tot tijd
als er geen wolken…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 behoefte eens na te bespreken
Het schrift is voor denkers het rijk van de leken
Slapend droom ik iedere baksteen van mijn wezen
Het schuim op het land is de klacht van de zee
Thematischer dan het geruis op TV,
en brozer dan de dood in de verhalen die we lezen
Bleek als ivoor op een slagveld in Windhoek,
waar de geesten het helmgras boven de wolken…
wanhoop
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.472 Glazen vazen met helder water erin
bloesem zo schoon als de eerste bloem in het voorjaar
zo zal het zijn en ik u bemin
ook wij zoeken; is dat niet waar
Zo op de ladder; een wankele tree
armen reikend boven mijn krullend haar
pak ik mijn tak; daar is mijn zee
de vlam, ; de gevoelige snaar
Boven zijn gekomen
vlak bij de wolken zo blauw…
Mama waarom?
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.593 Ze was niet in de wolken,
Alléén maar zwaar verbolgen.
Haar onmacht werd groter met de dag,
Daardoor beraamde ze een plan.
Ze nam mosterdbaden en wierp zich van de trap,
Hopend op een zware misval.
Op zeven maand was het begonnen,
Het meisje leek sterker dan de jongen.…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 blik vol overwinning
Haar eerste speech in het openbaar
Met opgeheven hoofd de massa tarten
Ik dacht waar haalt ze die nou toch vandaan
Ze heeft verdriet de pijn vloeit uit haar ogen
Ik raak terstond vol mededogen
En dep de tranen van haar wang
En mijn liefde blijft beslist haar leven lang
Zoveel gezichten waar de zon gaat schijnen
Of wolken…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.688 En de herfsthemel straalt, waar grote stille
Wolken verheven en doorschenen staan.…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 Niet de spinnen, kakkerlakken
weg zien schieten in je hoofd
waar vuilnis en het spinrag zakken
op dat waarin je nog gelooft
niet het roofdier zien herkauwen
op de resten van je ziel
probeer de stad weer op te bouwen
die tot krottenwijk verviel
Tot die tijd zal woede kolken
wanneer de leugen mij begroet;
verblijf ik liever in de wolken…
Koffieliedje
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.077 Daar rommelt de trom
Al over het vier,
Daar schommelt zij om
Met geurende zwier;
De draaiende kolk
Ontwaaiet de wolk -
Gebrand is de boon,
Zo bruin en zo schoon!…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 in donk 're plassen zie ik wolken en het blauw,
en alles zucht 'k hou van jou.
Hoog op de dijk waarachter haven
loop ik de boulevard terug,
het strand en surfers overziend,
die kou trotseren.
'k Bel mijn zus die blij met mij
en eet bij haar.…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Mieren kunnen niet anders dan marcheren
met hun bepakking op de rug
zetten ze geen stap teveel of overdwars
naar het nest waar ze hun voorraad leggen
voor koningin en vaderland, het land,
en het land ligt er maar, badend in de zon
de voeten lang, de tenen omhoog
en het haar groeit naar de wolken
alles wappert in de luchtige wind
en ze lacht…
Beschouwing
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
562 Het jaar gaan we afsluiten
met teveel donkere
wolken.
Gelukkig blijven er ook
lichtpuntjes, al zijn ze
misschien wel heel erg
klein.
Een wonderlijk jaar, waarin
corona alles heeft veranderd.
Het is soms niet te
bevatten, wat die
sluipmoordenaar ons
heeft aangedaan.…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 Rappers dichters
mede liggers
handomdraaiers
pierewaaiers
Vogeltellers
doe-het-zelvers
wondenstelpers
little helpers
Zwarte wolken
zilvermeeuwen
hongerige wolven
kromme tenen
Hoofd vol woorden
je hart voelt leeg
je trapt op de rem
niemand hoort je stem
Hartendieven
blijven spoken
verdronken ogen
liggen te drogen
refrein…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 In dat ene moment
benijd ze de eenvoud van geluk
en laat haar denken
met wolken zweven
voorbij de horizon
de hemel als haar dak
haar levensreis
het pad van haar zijn
haar bestemming.
Ze slikt haar dromen in ....…
Spraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Wat verwarrend scheen in het begin
verschijnt helder aan het slot dit gedicht:
wolken regenen, bloemen lachen, alles heeft zin;
het stomme spreekt en het duister geeft licht!…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 We weten hoe wolken drijven,
hoe staal buigt en sterren branden,
we landen op manen,
we schrijven machines die denken —
maar niet hoe we moeten huilen
zonder schaamte.
We leren rekenen,
maar niet hoe we troosten.
We weten hoe tektonische platen schuiven,
maar niet hoe harten breken.
We bouwen raketten,
maar geen vrede met onszelf.…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Ach, zou alles ook zo fladderig geweest zijn, alles wat
maar roze kon zijn, en dan dat blauw boven de toppen
met vaak flodderig wit, of grauwgrijs, de verheerlijkte
wolken, er wordt hier gevlogen om het eigenzinnigst.…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 De zon genaakt de middagstee:
In diepte van doorgloede luchtezee
smoort de akker onder 't bare goud;
de vonken sikkel snerpt door 't droge graan;
de schaduw krimpt terug in 't hout;
in hemel en in waterbaan
geen wolken gaan,
alleen de wit door-zichte maan
blijft louter in het blauwe hemelvuur...
Hoe laat is 't aan de tijd?…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 Dat ‘t schaduw nu nog ware
en wolken, daar de winden,
zo in een schapentrop
de honden, weg in vinden,
en bleve een plekske vrij,
dat blauw is, hier of daar!
Och, neen, ‘t is nevel, al
omtrent me, en nevel maar.
o Nevelduisternis,
bij nachte zien mijne ogen
de duizend tekens nog,
die ‘t ommegaan vertogen
des sterrenhemels!…
Dichter bij haar
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.466 kom, bevrijd me met je laatste ademtocht
rochel nog een zoet zinnetje voor je gaat
zo ééntje die als perfecte afsluiter staat
in al je bundels die nooit werden verkocht
haar tirade verstomde met een knallende deur
net terwijl de zon achter de wolken verdween
wat even geleden nog een zomerlied scheen
leek overstemd door een blues in mineur…
Ballerinen
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.738 Als een vlucht van mooie duiven, pauwenstaarten, blank van veren,
Strijkend op een mollig grasperk, zacht, met zacht geroekedoe,
Als een golf van schuim, aanzwellend met een ruisen als van kleren,
Borlend, ziedend, bruisend, spattend, schitterblank naar d’oever toe,
Zó de zwerm der ballerinen, als zij, bij ’t gejoel der snaren,
In een licht wolk…
Nachtgedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.335 haar maakt uitbundigheid los
Groter dan welke oceaan aan gevoelens ooit zal zijn
Het verlangen naar haar is groot
Haar mysterie is daar
Haar blik, haar oogopslag doen mij bezwijken
Haar stem doet regen in goud veranderen
Haar als duizenden gouden schitteringen in de zon
Een mond welke kussen als de hartelijkste liefkozingen zijn
Donkere wolken…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Met het hoofd in de wolken,
de voet in de kolken,
staat bij golvengeklots
naakt en eenzaam de rots
Tevergeefs op zijn toppen
zijgen morgendaauwdroppen!
Tevergeefs ziet de maan
lieflijk starend hem aan!…
Credo
poëzie
3.7 met 6 stemmen
6.532 kruis de bittere doodsnik gaf;
Gesloten werd in ’t nare graf;
Ter helle daalde; wederom
Ten derde dage, van ’s doods keten
Ontbonden, naar de hemel klom,
Daar Hij in glorie is gezeten,
Aan ’s Vaders rechte hand; wiens macht
Het al bestiert door zijn vermogen:
Vanwaar men Hem ten oordeel wacht,
Als rechter in des hemels bogen,
Om uit de wolken…
langs zeekraal en engels gras
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
894 zoutmelde en lamsoor en u vegetarisch
maal is compleet, hoort ge het ruisen van
de zee, ziet het spelen van de duinpannen
ze bewegen echt zunne en dan efkes verder
staat de ijzeren haas boven op het duin
daarachter Knokke en rechts ziet ge Cadzand
zoveel beelden, zoveel schoons en rust
een hele grote groep plevieren kantelt in
het zonneke, wolken…
- Wat ben ik blind -
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.396 treed uit het dal der wolken, durf in vertrouwen reeds zonder blindheid zijn.
Wat ben ik blind, blijkbaar zo blind in de emotionele liefde geboren,
Van jouw harde woorden wilde ik liever toch niets horen.…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.…
Slaap, kindje, slaap!
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.137 Daar komt omhoog de witte maan
uit wolken zwart, en ziet mij aan
en kijkt mij door mijn ogen heen
en in mijn ziele, of ik ween!
als zij dan glanst op jou mijn kind,
is 't of je 'n zilv'ren kindje bent.…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Tot wolken schuiven voor de maan
en duisternis erbarmen biedt
verstilt het koor van wolf en jakhals niet.
Dan keert hij om, voldaan
maar onverzadigd en versuft.
Verzinkt in slaap. Vergeet.
En als de zon het oosten kleurt is hij
weer wolf onder de wolven.
Als de hemel zijn getal heeft
rijst de maan weer boven de kim.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Door 't burger-huis op laten middag traden
Wij de open lucht in, waar seringen-geur
Hing over de achterdeur en lente-wind
Stil witte wolken dreef door 't hemelblauw.
Een kleine stadse tuin, alzijds bemuurd
Door grauwe steen, en waar een enge ring
Groen gras en witte kiezel 't perk
Veelkleurge bloemen, 't éénge, rond omsloot.…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Verrast door mijn invoelbaar spel
Dat eindeloos verweven
En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde…