6348 resultaten.
cyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 En Adem uit naar de eeuwigheid gedragen.
Stilte neemt plaats. De vrucht heeft al zijn levens jaren voldragen.
Kijk daar een ster geboren, ontastbaar, ongrijpbaar.
Zijn herinnering blijft, in een lach en in een traan.…
OP DE AVOND VAN MIJN DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 schitterend bloemstuk
't is 't oud trouwboeket van ons allebei
Strakjes nadert mijn zachte dood toch
ik voel diens fluisterstem in mijn hart;
Ik fluister een laatste wens heb ik nog;
ons voorbereiden op die hemelse start
Ik wil een kus, echter zonder afscheid
want hier boven sta ik straks op wacht
Er is beslist geen tijd in de eeuwigheid…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 leegte voor zich
opeens komt een vreemde man
op hun moeizame weg
vertelt van wijsheid en wonder
waar ze niets van begrijpen
naar Oosterse gastvrijheid
wordt de onbekende gevraagd
de komende nacht
in hun woning door te brengen
bij de avondmaaltijd
herkennen ze plotseling
de Zaligmaker
eten dan voorgoed
het geestelijke brood
dat tot eeuwig…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 waar vuur en vlam weer worden verenigd
zo die al voor ieder in de eeuwigheid is beloofd
.
thans is mijn ademen nog gelijk aan
de kracht van een woestijn die aan mij zuigt
doorheen het uitgestrekte hete zand
om de weg te volgen die naar verluidt
naar een verleidelijke oase leidt
.…
Dia de los Muertos - De Dag van de Doden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 duivels huiveren
het witte mombakkes
Toont de onderdrukker
jouw ingesloten verdriet
kom ik wijs de de weg
Lispelt de blauwgroene slang
ik toon je de wereld
het landschap waar de geest
Van verschrikkingen
balanceert boven het ravijn
kijk en luister maar
Reis nu maar
naar je tombe terug
leg je dan neer
Leg je maar
in eeuwige…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664
Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen
en ieder mens elke andere dag gaat stralen,
Zullen ook de oude wonden spoedig helen;
zal geen van schemer tot ´t duister dwalen
Als warm en ´t stil in mensenharten wonen
en elk mens ten slotte zichzelf gaat beleven
Dan zal de mens toch ook zichzelf belonen;
ja, dan pas begint toch ´t echt eeuwig…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 het licht van het portaal brandt
waakzaam onder de smalle rand
bewaakt dat het ogenblik onbepaald
aan eeuwig is onderschikt.
wie de voordeur ingaat op een laat uur
verbreekt de kalme betovering
maar voor een korte duur.
het huis biedt vast weerstand half
dommelend half verlamd.…
De kracht van loslaten
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
597 Geen spijt of hoop
eeuwig verlangen of verdriet
loslaten vergt kracht
Hoe ze zonder aarzeling en zorgen
al haar angsten en twijfels loslaat tegelijk zwerm
negatieve gedachten en meningen die om haar hoofd gonzen
Volledig en volkomen zonder advies of boek gelezen te hebben van een ander.…
Gebonden zijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
390 geen levend
bloed meer door stroomt
in de met moreel
dicht geslibte vaten
geblokkeerd door
achterhaalde waarheden
die steunden op vroeger
begane zonden en weg
zouden branden in een hel
die nooit bestaan heeft
mijn leven aan flarden
en het jouwe erbij
want ik kan geen aanspraak
maken op liefde en tijd want
ik dacht aan trouw
en eeuwige…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 gedachten
een lied voor de wijk, een stem in de raad
een vriend die altijd naast je stond
hij zag wat echt telt en harten verbindt
een luisterend oor, een reikende hand
van huttendorp, inloop- en buurthuis tot plein
waar Kees was, daar wilde je graag zijn
zijn nalatenschap kleurt nog de stad
zijn stem klinkt zacht, maar oorverdovend
als een eeuwig…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind in wanhoop
maar het lijkt alsof ze alles zien
je blijft daar altijd bewegingloos staan
gemaakt om te onthouden
nooit vergeten wat er is gebeurd
om te verwerpen die harteloze terreur
van discriminatie en ongelijkheid
in eeuwige…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 Een antwoord op deze binnen rijm gebedde, oorverdovende overvloed
aan klankwoorden van duivels prangende vragen laat zich na tienduizend jaar wijsgerige wijsheid
lastig in één puntige plooi van
een kristalhelder oogverblindende solarplexus voor eeuwig vastpinnen op de toppen
van cheops en gizeh
Het is er niet enkel dan zodra
wij ons openstellen…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 die baan hebt
zo lang gods water
over de droge akkers loopt
naar het benedenste landschap
dat al te vaak verzopen is
en nu eindelijk de
verplichte zwemdiploma's
in de lessen heeft opgenomen
geen verificatie ze lagen thuis
ze zijn dus voor de golven
uit gezwommen op weg
naar een eind dat
nooit zal komen
in uiterst verslavende
eeuwig…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Ze vindt haar weg naar de verborgen, innerlijke kamers
van het wezen, waar een bron van eeuwige rust in kringetjes blijft zingen.
Fluisterende wereld weeft
haar verfijnde tinten als tedere geheimen.
Ik bewaar ze in het zachte archief van een kwetsbare ziel,
waar ze zich mengen met herinneringen tot een tapijt van licht en schaduw.…
Je bent van goud, maar o zo koud
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
349 Je werd mijn vlees en bloed, verstrikt in een eeuwige connectie die ik nooit meer kan laten.
Het uitkotsen van mijn hart in jouw schoot deed jou deugd.
Hou het bij je, en speel ermee.
Je weet dat elke stap die je zet in een wereld vol leugens voelt als drijfzand.
Maar dat drijfzand is jouw tropisch eiland.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Zingen en dromen,
van een eeuwige zomernacht.
Dat de winter nimmer meer mag komen.…
Stokebrand
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
321 verschrompelen tot wat de
kloktijd slaat
in postindustriële dronefabrieken
dat is wat ik u brom, het dicht verdorde
tropicale regenwoud der nevels
waar goden woonden in de Andeshemels
is kwijnende en schreidt als Zadkine's man
dikke tranen die de bodem dekken
in takken die ooit hoog de
lucht in staken
zo trots, majestueus leek het - voor eeuwig…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Je bent mijn
muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 De vrije tijd heeft hij kennelijk benut
op alle dagen die hij verspeelde
Natuurlijk is hij op zijn best
in de realiteit met zingeving
waar hij niet uittreden zal
om voor eeuwig hemels te leven
- hij wordt gek van wachten
Nu zijn ze eindelijk de hort op
hij en z’n ongebreidelde fantasie
afgezaagd kiezen tussen spareribs of vis
want het…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren in het grote blauw
getuigen van een orde eeuwig…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 De orde die daarboven eeuwig blinkt,
is nu een gloed die in de ziel verzinkt.
Dus spreek o mens, getuig van wat je zag,
de nacht wijkt langzaam voor een nieuwe dag.
De kosmos heelde wat er was verscheurd,
zie hoe de aarde nu weer open kleurt.…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 Je bent er niet in momenten
niet in de novemberpijn
daar in de verte leeft een stad
en een stukje van dat leven ben jij
Ik kan geen muren bouwen rondom heimwee
Een wegkijken van de eeuwigheid
dat wil ik niet want waar blijf jij dan?…
Intens verlangen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.018 Waar het gras de einder raakt
En de regen plassen maakt
Waar de zon warmte geeft
En de droom die jij beleeft
Jou jouw wereld toont
Van alle ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt
Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 De Nijl spiegelt een eeuwig ritme
De zon volgt in haar boogbaan
Een wieg die slijt en rolt naar de kuil
Jaarlijks zwellend voedt ze de oevers
In het westen slaapt de farao
In een onherbergzaam vlak
Diep doorsneden
Tussen woestijn zit vruchtbaar land ingeklemd.…
Tepelstreeltje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.562 voorover
De vlecht viel als een geknoopt laken
Voor de ontsnapte die terug wil
Dan klimt de kikkerprins naar haar hals
Op karakter en zwemvliespoten
De haarwortels houden het nipt
Maar haar grimas getuigt
Ter hoogte van de vensterbank
Knipt ze de streng door
De ballast valt met een ijselijke gil
Zo blijft de maagd gevangen
Een eeuwig…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 problemen proberen te verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten
Geef even een les mee, gemeend en vlug
Voor de woelige wereld daarbuiten
Ik kan niet alles doen wat jij me gaf
Maar jij schonk mij wel het mooiste wat bestaat
Want ook al bekijk je het nu van buitenaf
Jij bent voor mij eeuwig…
Geloof
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.392 Een heftig zielenleven die de weg deed ontstaan,
Mijn eeuwigheid te zoeken in Zijn liefde.…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten
ga ik tastend door de stad
de ogen van een grijze rat
steeds mezelf ontmoeten
Hallo mijn liefste
ben zojuist gestorven
in een land vol hartsgeheimen
ademde nog orchideeen
kuste zacht de paarse mist
van eeuwigheid…
De vinder
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
2.239 Vriendschap betekent er voor de ander zijn,
een deur die altijd en eeuwig openstaat,
bij het zien van elkaar de warmte van een zonneschijn,
iemand die je nooit en te nimmer in de steek laat.…