6020 resultaten.
Mijn laatste reis
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.257 Mijn laatste reis is zo begonnen
ben alles verloren, heb niks gewonnen
mijn laatste reis is nu gestart.
mijn liefde voor de medemens kwam recht uit de grond van mijn hart.
'k wou alles voor de medemens geven.
ja dat kostte zelfs menigmaal bijna mijn leven.
mijn laatste reis is nu bijna voorbij.…
Brief aan de zomer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
583 stemt somber, maar ook helder
verspreidt zich geur van regenplanten
regenvogels en natte aanverwanten
over vlakte van het omzoomde veld
de snelheid waarmee de zomer komt
zou nog door een slak worden verbeterd
dit is geen droom, er vliegt een duif
van boom naar boom, de verhalen
van dichters liggen op de ronde tafel
een droom gaat verloren…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 Pas als de strijd verloren lijkt,
dan wordt men met rustig water verblijd.
In berusting ziet men de haven,
waar de zeelui schrijven over gevonden schatten.
Jij ruwe zee,
jij levend lied.
Jij ruwe schepper,
jij zorgt dat men ziet.
Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet,
te troosten geeft de zee, te treuren niet.…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 Een enkele beweging slaat
nog uit de menigte naar voren,
en vlamt in 't rosse licht, en gaat
weer in de menigte verloren,
En vreemder wordt, nu 't avonduur
opnieuw de mensen komt vertroosten,
in 't licht, dat zwicht na 't middagvuur,
de vreemde wereld van het Oosten.…
Moeder gaat heen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.623 Haar ogen kregen dan een doffe glans,
ze verloor de tijd dan uit het oog,
en vond dat het leven
haar te snel voorbij vloog.
Schuifelend en soms op de tast
ging ze traag van haar zetel naar de kast
op zoek naar wat ze niet meer wist.…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 verloren hangt de mooiste stenen vleugel
droevig koud op modderige aarde neer
hoor de wind buiten in stilte ritselen
tussen alle groene bladeren,
vastbeslotenheid
mijn bijzondere engel..…
Op een balkon
poëzie
3.3 met 3 stemmen
5.127 Sluim'ren de duizenden nu in ene slaap verloren,
vervoerd en opgenomen in deze bitter-zoete rust,
ontdaan van hopen, vrezen, liefde en al de lust,
die overdag de waakse lijven komt verstoren?…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 bossen
op eilanden die voorbij roeiden
in zwoele zomerwolken
hun staanplaatsen zijn veroverd door vlegelachtig gras
en ander opschietend gewas
dat nietsontziend de opengetrokken graven verhult
de jaarringen van de verwanten zijn ongeteld
weggerold achter deinende kimmen
gebroken komen hun stemmen terug
zwakke echo's uit verre en verloren…
Robert-Enke-Strasse
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 toevallig schuin naar boven naar het straatnaambord-
Waar vroeger Arthur-Menge-Ufer als naam was aangegeven
Zie ik nu zwart op wit Robert-Enke-Strasse staan,
En voel de rillingen over mijn lijf -
De straat voor het stadion van 96 is uit respect
Genoemd naar jou, doelman van Hannover 96
En het Duitse nationale elftal, die wedstrijden verloor…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.300 Zijn mijn woorden niet te horen,
gaan mijn gebaren soms verloren?
Want mijn woorden
vallen als de regen stil, zonder wil,
echo van niets dan stilte.
En men is bang voor elk gebod
van de hoge neon god,
en aan alle kanten preken
lichtreclames als een teken
dat de woorden van profeten
op de schuttingen staan als vermaan.…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.
Waar sedert lang geen mens meer gaat.
1922…
Handreiking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
454 terwijl je dorst naar water
en hongert naar voedsel
en niet zoals jij mokt
omdat het bierkrat leeg is
en de paprikachips op zijn
Je weet niet hoe het is om
huis en haard te moeten verlaten,
om je familie in de steek te laten
op zoek naar betere levenskansen,
al heb je geen idee van hoe en waar,
terwijl je lotgenoten voor jouw ogen
als verloren…
Gelijkenis
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
589 Je had me moeten zien in dat bos in Driebergen,
waar ik op een houten eettafel preekte voor de
dieren, mezelf Sint-Franciscus wanend, terwijl
er twaalf geleegde flessen Chardonnay om mijn
voeten stonden en een verloren vriend bezorgd
zijn wijze hoofd schudde.
Sint-Franciscus stierf opnieuw in mij.
Allemaal Spielerei.
Ik mis je.…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 kon liggen
in het zand
licht de afdruk
van mulle warmte
er was een grens
tussen lucht en land
maar ik voelde
geen belang
de blauwe hemelkoepel
was groot genoeg
om de aarde te dragen
of ik machtig was
over een reeks verbonden
eilandschijven
rakelings naar de zon
stijgen
er was geen partijdigheid
vergissingen onbedoeld
een verloren…
Mijn hart heeft soms tranen om het leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 beleven
Alle valse beloftes die mensen hebben gemaakt en niet na zijn gekomen in het leven
Alle liefdes die ik mijn hart had gegeven die uiteindelijk mijn hart in stukjes braken
Alle hartjes die ik heb gebroken omdat ik hun geen liefde terug kon geven
De valse hoop die ik heb gekregen en valse hoop die ik heb gegeven
Alle mensen die ik heb verloren…
Hoor!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Verloren gaan.…
Liefde in de nacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
680 Maar dat laatste stukje blijft verborgen
omdat ik je eerder al eens verloor.
Nu wakkerder dan een mens kan zijn om 5 uur 's nachts
zien we elkaar.
We moeten het doen met wat het verleden ons bracht.
En ik denk aan de zinnen die ik in een aangeschoten bui eens tegen je zei,
aftastend en verliefd,
"voor altijd van jou en altijd van mij."…
Dromend dagreizen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Haar thuis is als haar tweede huid,
is daar waar haar leven werd geboren
en het vlakke kale landschap er om heen
ging door de vele seizoenen heen
onder gestorven vruchtbaarheid verloren.
't Vernis van avondlicht,
geschaduwd op haar raam,
laat haar zwerven tussen zon en maan.…
Herdenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 wat waanzin van een kan doen
wordt de partituur van zes miljoen
weer vliegt het vaandel van
verloren verstand dreigend op hol
herdenk
...
welke les is eindelijk geleerd
uit Davids mars naar de dood
wanneer is vol eigenlijk echt vol
herdenk
...…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 onwillekeurig hebben ingesteld
onrust zwerft door het rentmeesterschap
waarvan we de inhoud niet durven volgen
en strijken we de gebaarde plooien glad,
in de oase van materie die ons heeft
afgemat, dromen door in de hoop dat
in de terugkerende remissie het sterkste
zaad in het on-gewortelde tij zal keren als
dat eens kon, dat wat al verloren…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Wat oogt en is zonder zonlicht verloren
wordt zonder regen niet geboren.
Het kan verwonderlijk schijnen
zelfs onwaarachtig klinken
want waar de een nog wel zelf loopt
kan 'n ander ondersteunt enkel hinken.
Hoeveel soorten van verdriet
bestaat er ongezien wel niet.…
vele jaren nog – van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 liefde toch is voor het leven
net zoals die van mensen voor elkaar
dat weten mogen wij vieren wij in jou
nu wij op het ritme van de tijd
jouw jaardag opnieuw vieren mogen
op deze dag vertragen wij het tempo
zodat wij ons concentreren kunnen
op de rijke oogst van tweeënvijftig jaar
waarin elke dag een eigen les gaf
met gewonnen of verloren…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 En als ik ben aangekomen
moet ik direct ontvangen worden,of het is verloren
Ik neem geen aandacht aan uur en tijd
als ik ergens binnen of buitenglijd
het is altijd een goddelijk geschenk
waar ik mijn lievelingen mee bedenk
maar vraag niet:”waarom jij en een ander niet
gelukkig dat jij alleen mij hoort en niemand mij ziet.”…
Cijfers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 zonovergoten microbiotische middag, dezelfde, met licht geschilderde hoofden die spreken, nog steeds
in onuitspreekbare cijfers,
de klimmende grafieken, de tomeloze val van diagrammen, van de geworvenen, van de verdorvenen
in onuitspreekbare cijfers,
de zorg om de tekorten, om wat verloren wordt en is, om wat nooit aankwam of verdwenen is
in…
Resomerend...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
383 De horizon is niet meer mijn limiet
Mijn existentie lost niet op in schimmen
Ook nu rust onvolmaaktheid in de dingen
Maar overdag, een onbewaakt moment
Van rakelings langs oude dikke bomen
Scheert vagelings een vlaag voor 't geestesoog
Zwevend uit het niets in 't nu naar niets
Naar een opgeborreld tweede leven
Verloren zijn dan woorden…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Ik voel mij soms in mezelf verloren
wanneer ik weer
teveel zijwegeltjes ben ingelopen
verdwalend in de dauwende nevellagen
tussen het goud-gele-koperen koren
waar ik mijn gezicht en hart terug kan vinden
in het eenvoudig ritme
door het dagelijkse lot verder gedragen.…
BREKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Uw liefde is niet die van de aarde die jaagt
zij komt niet op bevel en wordt niet uitgedaagd, maar draagt
aan de ene kant wordt zij nooit weggevaagd
maar zij verbergt zich en is schuchter als een maagd
en altijd weer wordt zij valselijk nagebootst
omdat zij, wat verloren is, naar redding loodst
Bent U de man gehoopt door ons, Die troost en waakt…
Vier kwatrijnen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
741 Wanneer onverwachtheid straalt in de open hemel
waar ik kennis maak met stukjes taal van aantrekkingskracht en
creativiteit tot zowaar de zintuigen verblind worden door hun schoonheden
Een voor een ongekende composities als een stille nadering voor mijn verloren liefde.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 De boeren, bonkig als de grond waarop zij leven,
de gegroefde koppen als bevroren,
zijn de band met de natuur niet verloren,
kennen niet de dwang van het volle rooster,
vrezen niet de stilte van land, kerk of klooster.…