Alle inzendingen over bomen

7669 resultaten.

Sorteren op:

De afwijzing

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 275
wat het lot is anders zou het iets anders zijn Als een steen op je pad ligt kun je proberen te duwen tillen en trekken terwijl alles verandert voor je ogen waardoor je kijk op de wereld verkleurt Je kunt dreigen en stampvoeten hoewel het verstandiger is om na te denken verantwoordelijkheid te nemen draai als een blad aan een boom…

PARK HUIZE OLTERTERP

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 395
De strenge, toch minzame bomen mogen waken over komst, zorg en groeirust van nieuwe rododendronstruiken, gekust door pracht, welke heel de tuin wil zogen. Opengekrabde aarde in perken en rondom vijvers wacht op verrassing, die zij in zich bewaart, weldra zal sterken.…

Met mijn hoofd tegen je hart

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 99
verbinding ontstaat die zich laat lezen in rode letters gegrift in een vel wit papier De aarde is warm en de beddingen zijn opgedroogd er ontsteekt een vuur roet en as waar eens veel sappig groen te zien was de schrille keten van ontzetting dat somberheid verspreidt zoals de wind die blaast door en duwt tegen de bomen…

Heldere ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Hoog in de bomen waait het Er klinkt kou in de lucht en niemand weet waar hij vandaan komt en wanneer hij gaat, oh het donker in…
Zywa22 augustus 2026Lees meer >

DE PLUK SPREEKT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 195
Hemelse Vader, Heer van al het leven, maakt Zijn Zoon Jezus, steeds gezocht en befaamd, tot de geliefde struik, wijnstok genaamd, boven de hoogste bomen verheven. Druiven, aan de tak gehecht, zijn omgeven door al wat Hemelse genade betaamt. De Heilige Geest in het ooft beraamt in stilte waarnaar de vrucht mag streven.…
Han Messie19 september 2026Lees meer >

Waar de eeuwen wachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 15
Het pad strekt zich recht voor je uit, geboord door oude bomen die als wachters de stilte bewaken. Ergens opent zich een grote weide, waar fruitbomen, krom en koppig, hun strijd om te overleven voeren. En toch is het landschap één ademtocht van tijdloosheid, een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan zonder ooit te verdwijnen.…

Universeel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 39
vergieten ooit begaan In schuwheid van schaduw Aan het zicht onttrokken Blijft voor altijd bestaan Alle adem ooit geblazen Door ontelbare kelen gegaan En dat lucht zo helder is Blijft verbazen Alle liefde ooit bezongen Zo waarachtig en diep Is na lichtjaren van hier Door vele doden verdrongen Oogsten na ‘t zaaien Vogels, vlinders, bomen…
Iniduo6 november 2026Lees meer >

Allerlaatste golf .....

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.450
lijnen, stom staren ogen in het verschiet, waar net boven de laatste golf ochtendrood verschijnt zachte stralen klimmen omhoog, zoeken een licht spoor, driftig sluit ik beide ogen, kijk naar binnen, strand op waarheid, ongelogen, drijft de laatste boei met een brede grijns op haar zwart gelaat naar de laatste kloof, net voor de bomen…
metha7 februari 2005Lees meer >

Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.567
In 't rijzen van de koele dag, Als ieder nog te slapen lag, Zat Appelona, die ik zag - ‘t Zijn mij geen dromen – In de schaâuw der bomen En streelde een luit, Terwijl zij uit Een heldere boezem zong. Stil hield de tong, Die ’t geveert’ Van het hele woud braveert.…
Jan Luyken20 oktober 2020Lees meer >

10 maart 2005

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 904
ze zelf ook had gekund mijn gedicht al niet meer nodig in haar uitzonderlijk verschenen leven op een schilderij van jeroen bosch ik wachtte op wat moest gebeuren, morgen te dicht opeengehoopte mensen die ontploften een avond te vroeg genoeg beschuldigde sarcastisch alles rondom mij zonderde mij voor de micro af een kloppend hart, een bom…
lisettew11 maart 2005Lees meer >

Winterkleuren

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood door winterzonnestralen die zich laag verstrooien over aardse buigingen de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur De bomen donkeren, de gele gloed is goud van licht verkouden zachte mist het water glanst een blauw verhullend grijs en gindse huizen missen elk detail In deze kleur geworden zichtbaarheid…

Geschenk

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Wanhopig telt hij bomen langs het slingerende pad zij wil het licht begroeten warme stralen in handen gevat grenzeloos vormen spinsels dauwdruppels op zijn gezicht zij kust zacht draad voor draad het web, vlecht het wederom dicht somber staart hij voorbij troost zoekt zijn weg in de donkere nacht roept verscheurd om warme adem put uit…
metha26 maart 2005Lees meer >

Lentekou

gedicht
3.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 24.179
De bomen zijn nog zonder glinstering, oud, zonder knop. Herinneringen weggestreken, een voorhoofd onder pas gewassen en in een doek gewonden haar. Zij weigeren te wiegen in een zo dunne wind bedriegelijk als in een tijdperk van de rede doen zij zich gelden in het volle licht en afgewend.…

de hemel zuchtte uit haar zon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 908
ik dacht de weg te vinden in de bloemenzee bomen golfden rust de wind blies geuren mee harten openden onstuimig verdraaiden zich naar licht zag het richten naar de wolken gretig ogend naar meer zicht ik zocht de rozen in je haar je lippen dauwden kussen een slanke hals en borsten die mijn handen susten we droomden tussen…

Bergwandeling over de Montgrí*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
De wind zingt woedend door de bomen, gaat ijzingwekkend hard tekeer. Olijfblaadjes slaan rechtsomkeer: de storm lijkt kleuren te verchromen. De berg beeft mee in dit gedonder wordt ook een dreunend zwaar geluid. Ondanks de woeste wind die fluit blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder.…

De zon die zo vertrouwd...

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 927
Hoe kan de zon zo mild mijn hart vervullen; hoe kan een lied een boom zijn die hier groeit; hoe kan een glimlach speels en ongewild een zaadje zijn dat kiemt, een bloem die bloeit? Hoe kan het licht een mens ontroeren, hoe kan een zang ooit niet gezongen zijn?…
Adeleyd14 juni 2005Lees meer >

Sprookje

gedicht
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 19.795
En spelen kinderen op een zomeravond nabij het omheinde bos en komen zij daar waar het groen van de bomen donkerder is en een smalle weg zich voortslingert naar het onbekende, dan beleven zij de angstige bekoring van het verafgelegene.…

Specht

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Plato, Pythagoras lelies van Monet en het leer van Kierkegaard niemand kan mij nog redden noch Richard de derde noch cello concerto van Elgar betekent echt niets meer geboorte en val van dynastieën aardrijkskunde lessen geschiedenis van zout en natuurkundige bewijzen alles als de rook en stuifmeel weggewaaid wordt zelfs mijn bomen…

laten leven

hartenkreet
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Ik roep zo hard dat de doven hoofdpijn krijgen dat de woorden je bedreigen maar je hoort me niet Ik schud de boom totdat zijn wortels krullen het kraken je oren zal vullen zolang je mij maar ziet Ik spreid gedachten over ellenlange, vochtige paden tot ze in eigen zweet baden maar wat heeft het voor zin?…

Opeens

hartenkreet
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.379
zijn interesses en blikvelden een stuk minder breed Opeens is het schateren omgetoverd in een cynische lach Opeens bewegingsloos terwijl je voorheen altijd alles zelf deed Opeens word je met medicijnen en slangen bestookt Opeens doe je niets meer terwijl je dat vroeger wel kon Opeens word jouw eten voor je gekookt Opeens zie je geen bomen…

Nevelen...

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De ochtendgloed laat zijn nevel strelen langs het gebladerte van de bomen In het prille zonnelicht ontwaakt de dag Vogels zingen hun lied gehuld in dromen Zacht streept het gouden ochtendlicht in wazige verten over het koele meer De aarde laat zich kussen door de zon en de warmte streelt het land telkens weer De ochtendgloed laat zich gloeien…

Ik Wil...

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 996
'k Wil wandelen in het grote bos Waar bomen staan, heel hoog En vogels zingen op een tak Dan fluit ik er ook op los en houd ik in mijzelf een monoloog 'k Wil zwemmen in een heel groot meer Waar vissen zich vermaken, en ik zwem daar dan tussenin, om me daarna weer droog te maken Dan wil ik liggen in het gras en staren naar de zon Die…

Gouden kleuren

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.146
De natuur gaat zijn gang Bladeren kleuren zachtgoud Nog even dan mogen ze sterven Ze hebben hun taak volbracht Heerlijke verkoeling gegeven In de warme zomer De natuur gaat zijn gang Zacht wiegend op de wind Nemen de bladeren afscheid Van hun geliefde plekje aan de boom Met een zekere waardigheid Zwevend nog even in de vrije val Dan de…
Gurien Kwantes13 september 2003Lees meer >

Omarmen

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.719
de dood geen stem meer Al kronkelt hij nog zo door mijn hart ik heb geen enkel verweer Straks laat ik het wel weer regenen en fladdert er terug verdriet in mijn keel Een vergezicht wordt dan weer één geheel een storm zal zich opnieuw ontketenen Dan verdrink ik in een moeras van pijn waar een oase terug verandert in een woestijn waar bomen…

Denkend aan Holland

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Denkend aan Holland zie ik slome rivieren relaxed door oneindig laagland gaan de wolken daarboven stukken sneller hoog op de Veluwe in dorpen tussen bomen die helemaal niet eens zo oud zijn gaat het leven eigenlijk net zo snel voorbij daarom koop ik hier in de straat het nationaal produkt gekweekt in ruimtes met afgeplakte ramen waarachter…
®1 maart 2003Lees meer >

EEN VROUW BEMINNEN

gedicht
3.1 met 213 stemmen aantal keer bekeken 61.029
Een vrouw beminnen is de dood ontkomen, weggerukt worden uit dit aards bestaan, als bliksems in elkanders zielen slaan, tezamen liggen, luisteren en dromen, meewiegen met de nachtelijke bomen, elkander kussen en elkander slaan, elkaar een oogwenk naar het leven staan, ondergaan en verwonderd bovenkomen. 'Slaap je al?…

Eva

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Als voor de derde straks haar vliezen breken, houdt ze nog steeds, tegen de zwaarste wee, haar handen in de schoot gebald tot vuisten, denkend aan toen de wolf sliep naast de ree en god nog als God in de bomen ruiste.…

DE CEDER

gedicht
3.9 met 63 stemmen aantal keer bekeken 19.755
Een binnenplaats, meesmuilt ge, sintels, schillen, en schimmel die een blinde muur aanrandt, er is geen boom, alleen een grauwe wand. Hij is er, zeg ik, en mijn stem gaat trillen, Ik heb een ceder in mijn tuin geplant, gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.…

De dood

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.856
het niet meer samen zijn Ben je nu een gelukkig mens Is de pijn niet meer zo intens Ik zal het pas weten als ik er ook ben Als ik je terug zie waar je nu bent Hoelang moet ik nog wachten Gaat het nu door mijn gedachten Is er nog iets na de dood Zie ik je terug als vertrekt, mijn boot Als mijn tijd is gekomen Vlieg ik over de hoge bomen…

Kerstzwerven

netgedicht
2.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.933
liggen weer in etalages te glanzen zie mij bol gespiegeld in vele kleuren hoor me de inwendige kou betreuren voel de afkeer voor het gebrek aan nuancen kerstliedjes klinken door de volle straten gejaagd lijkt men de gladheid niet te merken de drukte verschijnt opnieuw in de kerken en ik glijd mezelf naar mijn stil verlaten ik heb geen boom…
oepsie16 december 2002Lees meer >